Кіріспе

Құс түрлері

Қызыл қанат (Turdus iliacus) – Еуропа мен Палеарктикаға тән, торғайлар тұқымдасының (Turdidae) құсы, туысқан әнші торғайдан сәл кіші.

Таксономия және жүйелеу

Бұл түрді алғаш рет Карл Линней 1758 жылғы "Systema Naturae" кітабының 10-шы басылымында қазіргі ғылыми атауымен сипаттаған. Ағылшынша атауы құстың қанат астының қызыл түсінен шыққан. Бұл Солтүстік Америкадағы "қызыл қанатты" деген лақап аталған, бірақ құрт емес, иктеридтерге жататын түрлермен тығыз байланысты емес. Биномдық атау латын тіліндегі *turdus* ("құрт") және *ile* ("жамбас") сөздерінен алынған. *Turdus* тұқымына орташа және ірі денелі шамамен 65 құрт түрі жатады, олардың бастары дөңгелек, қанаттары ұзын, сүйір және көбінесе әуенді әндерімен ерекшеленеді. Еуропалық сайрақ және қараторғай, Африкадан солтүстікке тарағаннан кейін *Turdus* құрттарының Еуразиялық тарамдарының ерте буындары болғанымен, қызыл қанатты Африкадан Кариб аралдарын мекендеген, содан кейін Еуропаға жеткен ата-бабалардан тараған. Қызыл қанатты құстың екі асты түрі бар: Ересек құстар маусым мен қыркүйек аралығында қауырсындарын жаңартады, яғни кейбіреулері балаларын тамақтандырып жатқанда ұшу қанаттарын ауыстыра бастайды.

Ән

Аталықтары әртүрлі, қысқа әндерге және сыбырлаған ұшу шақырықтарына ие. Қызыл қанаттылар әндерінде айқын диалекттік айырмашылықтарды көрсетеді, жергілікті популяциядағы құстардың ән үлгілері айтарлықтай ұқсас болады. Қызыл қанаттының әні төмендейтін немесе көтерілетін жиіліктері бар бірнеше кіріспе элементтерден тұрады. Бұл элементтер таза тонды немесе одан да қатал дыбысты болуы мүмкін (жиілік модуляциясының немесе "трилдердің" әртүрлі деңгейлері). Кіріспе элементтерден кейін көбінесе жылдам және күрделі ән үлгісі келеді. Географиялық өзгерістерді көрсететін кіріспе элементтер осылайша ерекшеленеді. Кез келген диалекттің шекарасы өзгеріп отыруы мүмкін, бірақ Норвегияның ауылдық және орманды жерлерінде осындай диалект аймақтарының орташа мөлшері шамамен 41,5 км² құрайды. Құс көшпенді, қыстау үшін Батыс, Орталық және Оңтүстік Еуропа, Солтүстік-Батыс Африка және Оңтүстік-Батыс Азияға дейін, шығыста Иранның солтүстігіне дейін ұшып кетеді. Ұрпақ өркендейтін аймақтың батысындағы (әсіресе Оңтүстік-Батыс Норвегияда) құстар көшпей, тұрақты болуы мүмкін, ал аймақтың алыс шығысындағы құстар қыстау жеріне жету үшін кем дегенде 6500–7000 км қашықтықты жүзеді. Көші-қон күзден ерте қысқа дейін жүреді, және олар көбінесе түнде ұшып, алысқа естілетін "Чип" байланыс дыбысын шығарады.

Қалыптануы мен сақталуы

Қызыл қанатты құстың кең таралған ареалы 10 миллион шаршы шақырымға жуық, ал тек Еуропадағы саны 26-40 миллион жеке құсқа бағаланады. Еуропалық популяциясы жаһандық популяцияның шамамен 40% құрайды, демек, жаһандық популяцияның алдын ала бағасы 98-151 миллион жеке құсқа жетеді. Бұл түрдің IUCN Қызыл тізіміндегі популяцияның төмендеуінің критерийіне жақындағаны айтылады (яғни он жыл ішінде немесе үш буын ішінде 30% -дан астам төмендеу), сондықтан сақтық шарасы ретінде жақын қатерлі түрлерге жатқызылды. Құстардың саны қатыгез қыстарда, жоғары өлім-жітімге алып келетін қыстарда және көбеюге кедерлес болатын суық, ылғалды жаздардың салдарынан нашарлауы мүмкін.