Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын комедияшы (1904–1950)
English comedian (1904–1950)
Британдық комедияшы
the British comedian
Сидни Артур Филд (1 сәуір 1904 – 3 ақпан 1950) – 1940 жылдары танымал болған ағылшын комедиялық артист.
Sidney Arthur Field (1 April 1904 – 3 February 1950) was an English comedy entertainer who was popular in the 1940s.
Алғашқы жылдар
Филд Уорвикшир, Бирмингем қаласының Ледивуд ауданында Альберт (шам жасайтын) мен Бертаның (киім тігетін) ұлы ретінде дүниеге келді. Филд балалық шағының көп бөлігін Бирмингемде өткізді. Бала кезінде ол достарынан бақшасындағы өнер көрсетулеріне "кіру ақысын" алып, ойнайтын. Сондай-ақ ол жергілікті кинотеатрдың кезектерінде Чарли Чаплинге ұқсап киініп, көңіл көтерумен айналысты (бір рет полиция оның осы әрекеті үшін ескертпе жасады). Кейіннен Филдтің өзі Чаплин мақтап, оның кештеріне Филдті жиі шақыратын. Филд Конвей Роуд, Стратфорд Роуд және Голден Хиллок Роуд мектептерінде оқыды, ал Уолфорд Роудтағы Эммануэль шіркеуінде жексенбілік мектепке қатысты. Оның туыстары, "Workmans" аталғандар, қаладағы Мозли-роуд жүзу бассейнінде концерттер өткізді, сол жерде Филд тоғыз жасында "What A Life" әнін орындап, сахнадағы алғашқы дебютін жасады. Оның алғашқы кәсіби жұмысы 1916 жылдың шілде айында "Кино Корольдік жасөспірімдер" тобымен бірге болды, себебі оның анасы "Бирмингем почтасында" жарияланған хабарламаға жауап берді. Кейін ол Бирмингемдегі пантомимадағы Уи Джорджи Вудтың дублері болды, содан кейін Бордесли сарайында және Ярдлидегі Чирч Роудтағы Миссия залында қойылымдарда өнер көрсетті. Жас Сидтің сахналық қорқынышын басу үшін Берта оған портвейн ішімдігін берді: 13 жасқа келгенде ол алкогольге тәуелді болды.
Field was born in Ladywood, Birmingham, Warwickshire, the son of Albert (a candlemaker) and Bertha (a dressmaker). Field spent most of his childhood in Birmingham. As a child, he charged his friends "admission" to his back garden impression shows. He also busked and performed in the queues at his local cinema dressed as Charlie Chaplin (once being cautioned by police for his activities). Field was later praised by Chaplin himself, at whose parties Field was a regular invitee. Field was educated at Conway Road, Stratford Road and Golden Hillock Road schools, and attended Sunday school at Emmanuel Church, Walford Road. His cousins, "the Workmans", performed in concerts at Moseley Road Swimming Baths in the city, where Field made his stage debut, singing "What A Life" at the age of nine. His first professional engagement, with "The Kino Royal Juveniles", came in July 1916, after his mother responded to an advertisement in the Birmingham Mail. He later worked as an understudy to Wee Georgie Wood in a Birmingham pantomime, then appeared in review at the Bordesley Palace and the Mission Hall in Church Road, Yardley. To assuage the young Sid's stage fright, Bertha gave him a glass of port to drink: by the age of 13, he was dependent on alcohol.
Жетістік
Сидни Филд замандас комедия актерлары арасында ерекше саналды, себебі оның өнері – көптеген кейіпкерлер мен мінездемелерді сомдаудан тұрды, ал көптеген варьетелік (водевиль) қойылымдар көбінесе шектеулі болған. Комедия мен актерлік шеберлігіне қарамастан, Филд ондаған жылдар провинциялық музыкалық залдарды аралағаннан кейін ғана көзге түсті, Лондонның Вест-Эндінде Слэшер Грин, кокнилік "әдемі жігіт" немесе "спив" рөлінде пайда болды. Оның жұлдыздыққа жолы жылдам болды. "Жаңа нота ойна" (1943), "Тағы да ойна" (1944) және "Пикадиллидегі той" (1946) қойылымдарында ол көрермендерді күлдірді. Бір рецензент оның көрермендерді "орындарынан құлатып, күлдірген" жалғыз комедиант екенін айтты. Ол бильярд столы мен гольф алаңындағы наивтікке толы әрекеттерімен, өз серігі Джерри Десмондпен бірге ойнағандықтары үшін жақсы көрілді. Терри Томас қойылымдардың ведущийі болды және Филдпен бірге бір эскизде ойнады. 1945 жылдың 5 қарашасында Филд Корольдік варьетелік қойылымында өнер көрсетті. 1946 жылы қайтадан қатысып, ол екі жыл қатарынан Корольдік қойылымдарында өнер көрсеткен санаулы артистердің бірі болды. 18 айдан кейін, 1948 жылы Филд Лондон Палладиумында Микки Рунидің орнын басып, бағдарламаның басты жұлдызы атанды. Филд "That's the Ticket" (1940) фильмінде басты рөлде ойнады, бірақ "London Town" (1946) көбінесе оның алғашқы фильмі деп жаңылыс айтылады. Оның ең есте қаларлық эскиздері осында сақталған. Филд тағы бір фильм түсірді – "Картонды кавалер" (Сидкуп Баттермедоу рөлінде), Маргарет Локвудпен бірге ойнады. Алайда, кино Филд үшін ең тиімді орта емес еді, оның фильмдері сыншылардың да, коммерциялық табысқа да жете алмады. Мүмкін, осы фильмдер мен теледидардағы материалдардың жетіспеуінен Филд қазір көбіне есінен шығып кеткен. Қазірде тек үш фильмі мен бірнеше жазылған варьетелік материалдары ғана сақталған. Ол комедия актерлерінің бір буынына әсер етті және комедияда мінездемелік актерлік өнерді дамытуға үлкен үлес қосты. Оны Эрик Моркамб, Эрик Сайкс, Фрэнки Ховард, Томми Купер және тағы да басқалардың сүйікті комедианты ретінде, ал Тони Хэнкокқа үлгі болып қызмет етті. Боб Хоуп оны "мүмкін, ең жақсы комедиант" деп сипаттады. Лоуренс Оливье 1966 жылы Кеннет Тинанмен сұхбатта Филдтің актерлік өнеріне зор ықпал еткенін айтты: "Менің ойымша, мен ең үлкен ләззатпен көрген адамдардың бірі мүлдем басқа саладан еді, ол – Сид Филд. Мен одан әлі де еркін және ұялмай-ақ қарыз аламын". Оның жалғыз тікелей рөлі 1949 жылы Мэри Чейздің "Харви" пьесасында (Элвуд П. Дауд рөлінде, 1950 жылғы фильмде Джеймс Стюарт ойнаған рөл) болды. Патшалық отбасының өкілдері тамыз айында осы қойылымды тамашалады.
Sidney Field was considered unusual among comedy performers of the day, as his act was a multitude of characters and impersonations, at a time when most variety (vaudeville) acts were more limited in nature. Despite his flair for comedy and acting, it was not until he had spent decades touring provincial music halls that Field finally achieved prominence, appearing in London's West End as Slasher Green, the Cockney "wide boy" or "spiv". His rise to stardom was quick. In Strike a New Note (1943), Strike it Again (1944) and Piccadilly Hayride (1946), he had his audiences roaring with laughter. One reviewer commented that he was the only comedian who had the audience literally "falling off their seats with laughter". He was loved for his routines involving a naïve approach to the billiards table and the golf course, played with his straight man, Jerry Desmonde. Terry Thomas acted as compere for the shows and appeared with Field in one of the sketches. On 5 November 1945, Field appeared in the Royal Variety Performance. Appearing again in 1946, he became one of the few artists to make an appearance in two consecutive Royal Performances. 18 months later in 1948, Field was topping the bill at the London Palladium, replacing Mickey Rooney. Field had a starring role in That's the Ticket (1940) but London Town (1946) is often referred to as his first film in error. Some of his best remembered sketches are preserved here. Field made one more film, Cardboard Cavalier (as Sidcup Buttermeadow), co starring with Margaret Lockwood. However, cinema was not Field's most effective medium, and his films were neither critical nor commercial successes. It is perhaps because of this lack of recorded material on film or TV, that Field is now largely forgotten. Only the three films and some recorded variety material survive. He influenced a generation of comedians and pioneered the use of character acting in comedy. He was cited as a comic favourite by Eric Morecambe, Eric Sykes, Frankie Howerd, Tommy Cooper, among many others, and an influence to Tony Hancock. He was described by Bob Hope as being 'probably the best comedian of them all.' Laurence Olivier, during an interview with Kenneth Tynan in 1966, cited Field as a strong influence on his acting, saying, 'Of all people I have ever watched with the greatest delight, I think, was in another field entirely, was Sid Field I still borrow from him, freely and unashamedly.' His only straight role came in 1949 in Mary Chase's play Harvey, (as Elwood P. Dowd, the role played in the 1950 film by James Stewart). Members of the Royal Family went to see the play in August.
Жеке өмірі, өлімі және мұрасы
Ол 1933 жылы сахна актрисасы Констанс "Конни" Доукинсқа (1910-1992) үйленді. Олардың екі қызы мен бір ұлы болды. 1949 жылы желтоқсанда ол денсаулығына байланысты Дурбан Касл кемесіндегі круизден оралды. 1950 жылдың 3 ақпанында "Харви" қойылымы кезінде Филд Лондондағы Уимблдон қаласындағы Парксайд көшесіндегі Арран Коттедж үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол 45 жаста еді. Оның қабірге қойылған жеріне 300-ден астам адам келді. Сол айдың соңында Лондонның Сент-Мартин-ин-зе-Филдс шіркеуінде естелік шара өтті, онда Лоуренс Оливье мен Тед Рэй насихат сөздерін оқыды. 1951 жылдың 25 маусымында оның әйелі мен балаларына арналған түнгі ертеңгілік шараға Кент герцогинясы, Анерин Беван және Ноэль Ковард қатысты. Орындаушылар тізіміне Джек Хилтон, Бад Фланаган, Артур Аски, Томми Триндер, алғашқы "Crazy Gang" тобының алты мүшесі, Питер Устинов, Джордж Роби және тағы да көптеген адамдар кірді, барлығы 240-тан асты. Бірмингем азаматтық қоғамы 152 Осборн жолында, ол өскен жерде Сид Филдті еске алу үшін көк тақта орнатты, ал Лондондағы Принц Уэльс театрының вестибюлінде мынандай естелік тақта орнатылған: "Ұлы комедия шебері Сид Филдтің естелігіне, ол алғаш рет 1943 жылдың 18 наурызында осы театрда Вест-Эндте өнер көрсетті және 1950 жылдың 2 ақпанында соңғы қойылымын осы жерде өткізді". 1994 жылы актер Дэвид Сучет оның өмірінен алынған "What a Performance" атты сахналық пьесада Сид Филдтің рөлін ойнады, ал 2011 жылдың қазанында Сучет BBC Four арнасында Сид Филд туралы деректі фильмнің жүргізушісі болды. Бағдарламада Сучет Эрик Сайкс, Лесли Филлипс және Николас Парсонс сияқты Сид Филдтің керемет сахналық қойылымдарын есінде сақтайтын жұлдыздармен кездесті.
He married Constance 'Connie' Dawkins (1910 1992), stage actress, in 1933, Birmingham. They had two daughters and a son. In December 1949 he returned from a cruise on the Durban Castle taken for health reasons. On 3 February 1950, during the run of Harvey, Field died from a heart attack at his home, Arran Cottage, Parkside, Wimbledon, London. He was 45. Over 300 people attended his funeral at Putney Vale Crematorium. Later that month, a memorial service was held at London's St Martin in the Fields, with lessons read by Laurence Olivier and Ted Ray. A midnight matinée benefit for his wife and children, held on 25 June 1951, was attended by the Duchess of Kent, Aneurin Bevan and Noël Coward. The cast list included Jack Hylton, Bud Flanagan, Arthur Askey, Tommy Trinder, all six of the original Crazy Gang, Peter Ustinov, George Robey and many more, totalling over 240. There is a Birmingham Civic Society blue plaque commemorating Sid Field on the front of 152 Osborn Road, where he grew up, and a memorial in the foyer of the Prince of Wales Theatre in London, which says:"To the memory of the great comedian Sid Field, who made his first appearance in the West End at this theatre on 18 March 1943 and who played his last performance here on 2 February 1950." In 1994 the actor David Suchet played Sid Field in a stage play of his life (What a Performance), and in October 2011, Suchet followed this up as the presenter of a BBC Four documentary about Sid Field. In the programme, Suchet meets stars such as Eric Sykes, Leslie Phillips and Nicholas Parsons who remember Field's epic stage shows.