Кіріспе

Сандар теориясында Ивасава теориясы – сандар өрістерінің шексіз мұнараларындағы арифметикалық қызығушылық тудыратын объектілерді зерттеу саласы. Ол (岩澤 健吉) циклотомдық өрістер теориясының бір бөлігі ретінде идеалдық сыныптар топтарының Галуа модульдік теориясын қалыптастырудан бастау алды. 1970 жылдардың басында Барри Мазур Ивасава теориясын абельдік түрлеріне кеңейтуді қарастырды. Ал соңғы кезде (1990 жылдардың басында) Ральф Гринберг мотивалар үшін Ивасава теориясын ұсынды.

П-адикалық талдаумен байланысы

1950 жылдардағы осы бастамадан бастап, маңызды теория қалыптасты. Модуль теориясы мен 1960 жылдары Кубота және Леопольдт анықтаған p-адық L-функциялары арасында маңызды байланыс байқалды. Соңғылары Бернулли сандарынан басталып, Дирихле L-функцияларының p-адық аналогтарын анықтау үшін интерполяция қолданады. Теорияның, ақыры, Куммердің ғасырлық тұрақты жай сандар бойынша нәтижелерінен алға жылжу мүмкіндігі бар екені анық болды. Ивасава Ивасава теориясының негізгі болжамын p-адық L-функцияларын анықтаудың екі әдісінің (модуль теориясы, интерполяция арқылы) осы анықталған жағдайда сәйкес келуі керек деген тұжырым ретінде формулирледі. Бұл дәлелдер Кен Рибеттің Гербранд теоремасына кері теореманың дәлеліне (Гербранд-Рибет теоремасы) негізделген. Карл Рубин Кольвагиннің Эйлер жүйелерін қолдану арқылы Мазур-Уайлс теоремасының қарапайым дәлелін тапты, ол және кейіннен жорамалдың қиялдық квадраттық өрістер үшін басқа да жалпыламаларын дәлелдеді.

Жалпылау

Шексіз мұнараның Галуа тобы, бастапқы өріс және зерттелетін арифметикалық модульдің түрінің бәрі де өзгертілуі мүмкін. Әр жағдайда, мұнараны p-адық L-функциясымен байланыстыратын негізгі болжам бар. 2002 жылы Кристофер Скиннер мен Эрик Урбан GL(2) үшін негізгі болжамды дәлелдеуге қол жеткізді. 2010 жылы олар препринт жариялады.