Санчо VII Наваррлық: Мықты Патшаның өмірі мен әрекеттері
Sancho VII of Navarre
Санчо VII Наваррский (1157-1234) – Наварраның күшті королі, Хименес әулетінің соңғы өкілі. Наварраның тарихы, әйбат белгісі және корольдік туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Наварраның патшасы 1194 - 1234 жылдар аралығында. Санчо VII (1157 – 1234 сәуірде қайтыс болған), «Күшті» атымен танымал, 1194 жылдан өмірінің соңына дейін Наварра патшасы болды. Ол Санчо VI-ның ұлы және мұрагері, Наварра королі атағын алған екінші патша. Санчо VII Наварраның тізбегін (белгісін) гербі ретінде алғаш рет пайдаланды, ол кейіннен Наварраның басты символына айналды. Сонымен қатар, ол 9-шы ғасырдан бері билік еткен Хименес әулетінің соңғы өкілі болды.
King of Navarre from 1194 to 1234
Sancho VII (; 11577 April 1234) called the Strong (, lang es) was King of Navarre from 1194 until his death in 1234. He was the son and heir of Sancho VI, whom he followed as the second king to hold the title of King of Navarre. Sancho VII was the first to use the chains of Navarre as his blazon, a symbol that later would become the main one of Navarre, and the last member of the Jiménez dynasty, which had ruled since the 9th century.
Жастық шақ
Санчо, әлдебір Санчо VI мен Санчаның үлкен баласы болуы мүмкін, Леонның Альфонсо VII-сінің қызы, олардың үйленгенінен көп ұзамай, шамасы, олардың әдеттегі тұратын жері – Туделада дүниеге келген. Санчоның кіші әпкесі Беренгария 1191 жылы Кипр аралында, үшінші крест жорығына бет алғанда Англияның Ричард I-іне үйленді. Санчо мен Ричард некеге тұрудың алдында-ақ жақсы дос және жақын одақтас болғандары айтылады. Француздар Ричардтың Германиядағы тұтқынға түскенін пайдаланып, Плантагенеттердің иелігіндегі маңызды бекіністерді, оның ішінде Лошті басып алды. 1194 жылы Ричард өз құрлықтарына оралғанда, Санчоның әскерлері оның үшін қамалға шабуыл жасап жатқан. Бірақ Ричард келген соң, Санчо әкесінің қайтыс болғанының хабары жеткенде Наварраға қайтуға мәжбүр болды. 15 тамызда Памплонада таққа отырды.
Sancho was probably the eldest child of Sancho VI and Sancha, daughter of Alfonso VII of León, born soon after their marriage, probably in Tudela, their usual residence. Sancho's younger sister Berengaria was married to Richard I of England in 1191 on the island of Cyprus on the way to the Holy Land for the Third Crusade. Sancho and Richard were reputed to have been good friends and close allies, even before the marriage brought them together. The French took advantage of Richard's captivity in Germany and captured certain key fortresses of the Plantagenet dominions including Loches. When Richard returned to his continental lands in 1194, the knights of Sancho were besieging the castle for him. As soon as Richard arrived though, Sancho was forced to return to Navarre at the news of the death of his father. He was crowned in Pamplona on 15 August.
Билік
Санчо 1195 жылы Аларкос шайқасына кешігіп келді де, осылайша Кастилияның Альфонсо VIII-імен жақсы қарым-қатынасын бұзды. Одан кейін болған қақтығыс нәтижесінде Санчо Сорияны және Алмазанды қиратты, ал Альфонсо Таразона бейбіт шартын қабылдады. Санчо Мурсия мен Андалусияға жорықтар жасады, сондай-ақ 1198 мен 1200 жылдар аралығында Африкадағы әскери науқанға қатысты, мүмкін Кастилияға қарсы көмекке мұқтаж Альмохадтардың қызметінде болды. Оның болмауынан пайдаланып, Кастилияның Альфонсо VIII және Арагонның Пётр II Наварраға шабуыл жасады, нәтижесінде Наварра Кастилияға Алава, Гипускоа және Бискай провинцияларын жоғалтты. Бұл жаулаулар кейін Гвадалахара шартымен (1207) бекітілді. Санчоның басшылығы 1212 жылғы Лас-Навас-де-Толоса шайқасында шешуші рөл атқарды. Сол шайқаста Санчо, Альфонсо, Португалияның Афонсу II және Арагонның Пётр II христиандық әскерлерін біріктіріп, Альмохад халифасы Мұхаммед ән Насирдің әскерлерін жеңді. Санчоның әскерлері Аль-Андалусия күштерінің бас қолбасшысы Мирамамолиннің шатырын қорғаған тізбектерді және славян сақшыларының шеңберін қиып тастады. Осы оқиғаға байланысты тізбектер Наварраның символына айналды және Наварра елтаңбасындағы алтын фондағы қара бүркіт орнына алтын тізбек бейнеленді. Алайда, кейбір деректер бұл тізбектердің басктардың жұлдыз тәрізді Өлім күнін бейнелейтінін, олардың Hilarri (басктардың стелалары) немесе үйлеріндегі дәстүрлі қорғаныш символы екенін, тіпті олардың қалқандарында да сол діни мағынамен, яғни өмір мен өлімді білдіретінін немесе Иса немесе христиандық бейнесі ретінде қолданылғанын болжайды. Санчоның Пиреней тауларының солтүстігіндегі елдермен қарым-қатынасы Кастилиямен салыстырғанда жақсырақ болды. Бірнеше Пиреней округтері оны өздерінің вассалы деп жариялады және ол Англия королі Джонмен, сондай-ақ оның замандас Арагон патшаларымен, атап айтқанда Пётр II және Джеймс I-мен келісімдер жасады. Соңғысымен ол 1231 жылы Туделада ешқашан аяқталмаған шартқа қол қойды, онда егер біреуі тірі қалса, екіншісінің патшалығын қарсылықсыз мұраға алатыны айтылған. Санчо әкесі бастаған және оның мұрагері аяқтаған Памплонадағы жаңа собордың құрылысын жалғастырды. Сондай-ақ, Туделадағы Эбро өзені арқылы салынған готикалық көпірдің құрылысы да оған жатқызылады.
Sancho arrived late at the Battle of Alarcos in 1195 and thus ruined good relations with Alfonso VIII of Castile. The ensuing confrontation resulted in Sancho devastating Soria and Almazán and Alfonso accepted the Peace of Tarazona. Sancho made expeditions against Murcia and Andalusia, and, between 1198 and 1200, he campaigned in Africa, probably in the service of the Almohads, whose help he wanted against Castile. Taking advantage of his absence, Alfonso VIII of Castile and Peter II of Aragon invaded Navarre, which lost the provinces of Álava, Guipúzcoa, and Biscay to Castile. These conquests were subsequently confirmed by the Treaty of Guadalajara (1207). Sancho's leadership was decisive in the Battle of Las Navas de Tolosa in the year 1212. In that engagement, the Christian forces of Sancho, Alfonso, Afonso II of Portugal, and Peter II of Aragón allied to defeat the forces of the Almohad Caliph Muhammad an Nasir. Sancho's troops cut the chains guarding the tent and Slavic guards ring of the Miramamolín, supreme commander of the Al Andalusian Forces. For this, it is believed the chains became the symbol of Navarre and replaced the sable eagle on a golden field with a golden chain on a gules field in the Navarrese coat of arms. But others suspect they represented the Basques' star like Sun of Death seen on their Hilarri (Basques' Stelae) or houses traditionally for protection, and perhaps painted on their shields too with the same religious purpose, meaning of Life or Death, or the new Imagery used for Jesus or Christianity as for others were the Christi Anagram or plain Cross on the shield. Sancho's relations with the countries north of the Pyrenees were notably better than his Castilian ones. Several Pyrenean counties declared themselves his vassals and he concluded treaties with John, King of England, and the various Aragonese kings of his time, the aforementioned Peter II and James I. With the latter he signed at Tudela, in 1231, which was never finished, a treaty stating that whoever survived the other would inherit unopposed the other's kingdom. Sancho continued the construction of a new cathedral in Pamplona, as begun by his father and to be finished by his successor. The construction of a certain Gothic bridge over the Ebro in Tudela has also been attributed to him.
Мұрагерлік
Санчо VII екі рет үйленген. Оның алғашқы әйелі 1195 жылы үйленген Тулуза графы Реймонд VI мен Беатриче де Безиердің қызы Констанция болды. Бірнеше жылдан кейін ол одан бас тартты. Оның екінші әйелінің кім екені даулы; кейбір дереккөздерде ол Рим императоры Фридрих I-нің қызы Клеменция деп көрсетілсе, ал басқалары Марокко әмірі Юсуф II-нің қызы екенін айтады. Санчо VII екі әйелінен де баласы болған жоқ. Дегенмен, Карл Вьянаның сөзіне сенсек, оның екінші әйелінен баласы болған, ол 15 жасында қайтыс болған. Ұзақ және ауыр аурудың салдарынан, оң аяғындағы варикоздық жарадан басталып, оған ұялып, соның нәтижесінде семіздікке ұшыраған Санчо бір кезде Туделада зейнетке шықты. Оның кіші қарындасы Бланш Шампаньден келіп, 1229 жылы қайтыс болғанға дейін мемлекетті басқарды. Оның үлкен әпкесі, Англия королевасы Беренгария 1230 жылы қайтыс болды, осылайша Санчо VI-ның барлық балаларының ішінде Санчо жалғыз қалды. Ол Туделадағы қамалда қайтыс болды, мүмкін аяғындағы варикоздық жараның асқынуларынан, оның жалғыз жүрегі туысы және Бланштің ұлы Шампань графы Теобальд IV оның мұрагері деп жарияланды.
Sancho VII was married twice. His first wife was Constance, daughter of Raymond VI of Toulouse and Beatrice of Béziers, whom he married in 1195. He repudiated her a few years later. The identity of his second wife is disputed; some sources mention her as Clemence, daughter of Frederick I, Holy Roman Emperor, while other sources claim she was the daughter of Yusuf II, an emir from Morocco. Sancho VII had no known children by either wife. According to Charles of Viana, however, he had a son with his second wife, who died in an accident when he was 15 years old. As the result of prolonged and painful illness, starting with a varicose ulcer on his right leg and ashamed of it and his consequent obesity, Sancho went into retirement at Tudela at some point, when his youngest sister Blanche came from Champagne and took administration of the kingdom until she died in 1229. His eldest sister, Berengaria, Queen of England, died in 1230, thus leaving Sancho alone among the children of Sancho VI. When he died in his castle at Tudela, probably of complications related to the varicose ulcer in his leg, his only nephew and Blanche's son Theobald IV of Champagne was recognized as his successor.
Мұра
Альберик де Тройс Фонтеннің айтуынша, Санчо үлкен кітапхана қалдырған, бірақ 1,7 миллион кітаптың саны анық түрде асыра сілтеген. Оның барған және соғысқан мұсылман мемлекеттерімен мәдени байланыстары, заңгер король Ричардпен болған достығы және оның әпкесі Бланштің сол кездегі Еуропадағы ең мәдениетті Троя сарайы, корольдің жеке интеллектына маңызды әсер еткен болуы керек, оған әкесі жастығынан қалыптастырған жақсы көзқарастан қосымша артықшылық әкелді, бірақ оның кішкентай қателіктері мен басқа да импульсивті әрекеттерімен толы болды. Санчо мемлекеттен мол қазынамен және жақсартылған байланыспен кетіп қалды, оның заманында адам құқықтары өте дамыған, ал оның еврей қауымы христиан Еуропасындағы ең жоғары мәртебеге ие болды, бұл ғасырлар бойы Хименес әулетінің еңбегі мен нәтижесі болды. Ол бастапқыда Сан-Николас шіркеуіне жерленген, бірақ кейін жергілікті дін қызметкерлерінің қарсылығына қарамастан Ронсевальге көшірілді. Оның денесі зерттеу үшін қайта қазылып алынды және корольдің биографы, дәрігер Луис дель Кампо оны зерттеді, ол оның бойын 2,20 метр (7'3") деп өлшеді, бұл оның "күштілігі" деген эпитафиясының негізі болуы мүмкін.
According to Alberic de Trois Fontaines, Sancho left a large library, although the number of 1.7 million books is clearly exaggerated. The cultural contacts with the Muslim Kingdoms that he visited and battled with, his friendship with his brother in law King Richard, and his sister Blanche's court of Troyes, at the time the most refined in Europe, must have left an important influence on the King's personal intellect, bringing to him an advantageous outlook from the one well set already by their father at his youth, full however with peccadilloes and other impetuous extravaganza. Sancho left the kingdom with a wealthy treasury and improved communications was in his day one of the most advanced in human rights, and its Jewish community enjoyed the best standing in Christian Europe, which after all had been the work and result of the Jimenez royal house for centuries. He was originally interred in the church of San Nicolás, but was later moved to Roncesvalles after much resistance from the local Clergy. His remains have since been exhumed for study and examined by the physician Luis del Campo, also the king's biographer, who measured him at 2.20 metres tall (7'3"), probably the basis for his "strength" epitaph.