Кіріспе

Солтүстік Калифорния және Орегоннан шыққан жергілікті американдықтар.

Модоктар – тарихи тұрғыда қазіргі Солтүстік-Шығыс Калифорния және Оңтүстік Орегон аймағында өмір сүрген Американың түпкілікті халқы. Қазіргі уақытта олардың құрамына екі федералдық деңгейде мойындалған тайпа кіреді: Орегон штатындағы Кламат тайпалары және Оклахомадағы Модок тайпасы, қазір Модок ұлты деп белгілі.

Тіл

Модоктар, көршілес кламаттар сияқты, платолық панутия тілдер отбасының бір тармағы – кламат/лутуам тілдерінің диалектілік түрлерін сөйледі. Екі халық та өздерін маклакс деп атады, яғни «адамдар». Модок тайпасы өздерін моатокни маклак деп атады, бұл «муат» – «оңтүстік» дегенді білдіреді. Ахомави тайпасы оларды лутуами деп атады, яғни «көлде тұратындар». Орегон штатындағы кламат, модок және яхускин тайпаларының бірлескен тайпалық үкіметі Кламат тайпалары деп белгілі. Оклахома штатының Оттава округінде федералды үкімет олар үшін сатып алған шағын резервацияда 200 модок тұрады. Алғашқыда олар Оклахома штатының солтүстік-шығыс бұрышындағы квапау үнді резервациясына орналастырылған. Олар Модок соғысы кезінде капитан Джек (Кинтпуаш) басқарған топтың ұрпақтары. Федералды үкімет 1978 жылы Оклахома Модок тайпасын ресми түрде мойындады, ал оның конституциясы 1991 жылы бекітілді.

Ертедегі халық

Калифорниядағы көптеген жергілікті тайпалардың байланысқа дейінгі санына қатысты бағалаулар көптеген айырмашылықтарды көрсетті. Джеймс Муни модоктардың түпкі халқының санын 400 деп есептеген. Альфред Л. Кройбер 1770 жылы Калифорниядағы модоктардың санын 500 деп бағалаған. Орегон университетінің антропологы Теодор Стерн барлығы шамамен 500 модок болғанын ұсынды. 1846 жылы халықтың құрамында "шамамен 600 жауынгер болған болуы мүмкін (бұл, мүмкін, артық бағаланған)".

Байланыс алдындағы

XIX ғасырға дейін, еуропалық зерттеушілер Модок тайпасын алғаш рет кездестіргенге дейін, барлық Алаңдық үндістер сияқты, олар лосось шабуылы кезінде лосось аулап, маусымдық түрде басқа азық-түліктерді іздеу және жинау үшін көшіп-қонып жүрді. Қыста олар көл жағалауларында, суда өсетін вока өсімдіктерінен тұқым алуға және балық аулауға қолайлы жерлерде, балшықпен жабылып, ара ұясы тәрізді салынған жер үйлер салады.

Бірінші байланыс

1820 жылдары Хадсон шығанағы компаниясының саяхатшысы Питер Скене Огден Модок тайпасының солтүстігіндегі Кламат тайпасымен сауда қатынастарын орнатты.

Апплегейт жолы құрылды

1846 жылы Джесси мен Линдсей Апплегейт ағайындылары, тағы 13 ақ нәсілді қоныс тебушімен бірге Апплегейт жолын, немесе Оңтүстік көшпенділер жолын салды. Бұл жол Айдахо штатындағы Форт-Холл бекінісіне жақын Орегон жолының бір нүктесін және Орегонның батысындағы Уилламет аңғарын байланыстырды. Жаңа маршрут еуропалық американдықтарды батыс Орегонға шақыру және Колумбия жолында кездесетін қауіптерден құтылу үшін жасалды. Гудзон шығанағы компаниясы Колумбия жолын бақылағандықтан, АҚШ пен Ұлыбритания арасында мәселе туындаса да, балама жолдың ашылуы көші-қонға жағдай жасады. Апплегейт ағайындылары қазіргі Лава Бедс ұлттық ескерткішінің алғашқы ақ тұрғындары болды. Апплегейт жолының ашылуы модок тайпасы мен бұрын олардың жерлерін назарға алмаған еуропалық американдық қоныс тебушілер арасындағы тұрақты байланысқа алып келді. Модок соғысының көптеген оқиғалары осы жол бойында болды.

Көшіп келушілердің шапқыншылығы

1846 жылдан 1873 жылға дейін мыңдаған көшпенділер модок аумағына кірді. 1847 жылдан бастап модоктар Ескі бас Шончиннің басшылығымен Апплегейт жолындағы шабуыл жасаған көшпенділерге шабуыл жасады. Бірнеше жылдан кейін қызғанышпен толған модок әйелдері олардың біреуін немесе екеуін де өлтірген болуы мүмкін. Шабуылдан аман қалған жалғыз адам Калифорния штатындағы Йрекаға жетті. Оның хабарын естіген Йрека халқы шериф Чарльз Макдермит, Джим Кросби және Бен Райт басшылығымен жасақ құрды. Олар қаза тапқандарды жерлеу және өлімге кек алу үшін қырғын болған жерге барды. Кросбидің тобы модоктардың бір тобымен қақтығысып, Йрекаға қайтып келді. Райт пен оның кішкентай тобы өлімге кек алу үшін қалды. Ол үндістерді жек көретін адам еді. Райттың тобы Жоғалған өзенде модоктармен кездескенде не болғаны туралы әртүрлі пікірлер бар, бірақ көптері Райт оларды тұзаққа түсіруді жоспарлағанын, және ол 1852 жылдың қарашасында солай істегенін айтады. Райт және оның әскері шабуыл жасап, шамамен 40 модоқты өлтірді, бұл оқиға "Бен Райттың қырғыны" деп танылды. Қарсылық ретінде АҚШ 35 000 доллар көлемінде біржолғы төлем жасауға, сондай-ақ 15 жыл ішінде жалпы сомасы 80 000 доллар болатын жылдық төлемдер жасауға міндеттенді. Олар басшы Шончиннің басшылығымен осылай істеді. Келісімге қол қойылған кезде агент үш тайпаның жалпы саны шамамен 2000 адамды құрайды деп бағалады. Резервация жері кламат және модок халқына жеткілікті тамақ бере алмады. Аурулар мен тайпалар арасындағы шиеленіс күшейді. Модоктар өз атамекеніне жақын бөлек резервация сұрады, бірақ федералды үкімет де, Калифорния үкіметі де оны мақұлдаған жоқ. 1870 жылы Кинтпуаш (Капитан Джек деп те аталды) модоктардың бір тобын резервациядан шығып, дәстүрлі жерлеріне оралуға жетекшілік етті. Олар Жоғалған өзеннің жанында ауыл салды. Бұл модоктар келісім келіссөздерінде тиісті деңгейде өкілдік етілмеген және резервациядағы кламаттардың мазалауын тоқтатуды қалаған.

Модок соғысы

1872 жылдың қарашасында АҚШ армиясы Кинтпуаш тобын резервацияға қайтаруға күш қолдану үшін Лост-Риверге жіберілді. Шайқас басталды, және модоктар қазіргі Калифорния штатындағы Лава Бедс ұлттық ескерткішіндегі «Капитан Джек бекінісі» деп аталатын жерге қашып кетті. 53-тен аз жауынгерден тұратын топ бірнеше ай бойы АҚШ-тың 3000 әскерін тоқтата тұрып, оларды бірнеше рет шайқаста жеңді. 1873 жылдың сәуір айында модоктар бекіністен шығып, топ-топ болып тарала бастады. Кинтпуаш және оның тобы соңғы болып 1873 жылдың 4 маусымында өз еріктерімен тұтқынға берілді. АҚШ үкіметінің өкілдері олардың халқына әділ қаралатынына және жауынгерлерге өз жерлерінде өмір сүруге рұқсат берілетініне сендірді. АҚШ армиясы Кинтпуашты және оның үш жауынгерін сол жылдың басындағы келіссөздер кезінде генерал-майор Эдвард Канбиді өлтіргені үшін 1873 жылдың қазан айында соттады, айыптады және өлім жазасын орындады. Канби модоктармен жасалған келісімді бұзған. Армия тобының қалған бөлігін басшысы Скарфейс Чарли болған тұтқын ретінде Оклахомаға жіберді. Тайпаның рухани көшбасшысы, Буйра бас дәрігер де Үндістан аумағына көшірілуге мәжбүр болды. 1870 жылдары Питер Купер шығыс қалаларындағы үндістердің құқықтарын қорғайтын топтарға сөз сөйлеу үшін үндістерді алып келді. Делегациялардың бірі модок және кламат тайпаларынан болды. 1909 жылы Оклахомадағы топқа Орегонға қайтуға рұқсат берілді. Бірнеше адам қайтып келді, бірақ көпшілігі жаңа мекенінде қалды.

Мәдениет

Модоктардың діні толыққанды белгілі емес. Бес саны ритуалдарда маңызды рөл атқарды, мысалы, Шуйухалш – жасөспірім қыздардың өткел қадамы ретіндегі бес түндік би. Терлеу үйі тазару және аза тұту рәсімдері үшін қолданылды.

Атаулар ауыстырылуы

Модок үстірт, Модок ұлттық орманы, Модок округі, Калифорния штаты; Модок, Индиана штаты; және көптеген басқа да жерлер осы халықтың құрметіне аталған.