Генерал Генри Сеймур Конвей: Британдық саясаткер және әскери қолбасшы
Henry Seymour Conway
Генерал Генри Сеймур Конвей (1721-1795): британдық саяхатшы, әскери қолбасшы. Ирландияның бас хатшысы, Солтүстік департамент министрі болды. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық сарбаз және саясаткер (1721–1795) оның жүрегі ел үшін соққан туысы, 1794 жылға дейін Генри Сеймур Конвей деп аталған Генри Сеймур Конвей (1721 – 9 шілде 1795) – британдық генерал және мемлекет қайраткері. Ол 1-ші Герфорд маркизінің інісі және Хорас Уолполдың туысы болды. Әскери мансабын Австрия мұрагерлік соғысында бастаған ол, Ирландияның бас хатшысы, Оңтүстік департаменттің мемлекеттік хатшысы, Парламенттің төрағасы және Солтүстік департаменттің мемлекеттік хатшысы сияқты түрлі саяси лауазымдарды атқарды. Соңында ол қарулы күштердің бас қолбасшысы болды.
British soldier and politician (1721–1795)
his nephew, known as Henry Seymour Conway until 1794
Field Marshal Henry Seymour Conway (1721 – 9 July 1795) was a British general and statesman. A brother of the 1st Marquess of Hertford, and cousin of Horace Walpole, he began his military career in the War of the Austrian Succession. He held various political offices including Chief Secretary for Ireland, Secretary of State for the Southern Department, Leader of the House of Commons and Secretary of State for the Northern Department. He eventually rose to the position of Commander in Chief of the Forces.
Отбасы және білім
Конвей – Конвейдің игілігін ағасы Попхэм Сеймур Конвей мұра еткен, 1-ші барон Конвейдің үшінші әйелі Шарлотта Сеймур Конвейдің (Шортер туған) екінші ұлы. Ол 1732 жылы Итон колледжіне түсіп, сол кезден бастап өзінің туысы Хорас Уолполмен жақын достық қарым-қатынаста болды. Ол 1-ші жаяу гвардияға ауыстырылып, 14 ақпанда 1741 жылы капитан, ал 10 мамырда 1742 жылы капитан-лейтенант (лейтенант-полковникке тең) шеніне көтерілді. 1746 жылдың 6 сәуірінде 48-ші жаяу полкінің полковнигі болып тағайындалды және сол айдың соңында Якобит көтерілісі кезінде Каллоден шайқасына қатысты. 1759 жылдың 25 тамызында генерал-лейтенант болып тағайындалды. 1761 жылы ол Германияда Джон Маннерс, Гранби маркизінің орынбасары ретінде, Фердинанд Брауншвейг басқарған армиядағы британдық қолбасшы болып қызмет етті. 1761 жылдың 4 шілдесінде Тай кеңесінің мүшесі болды, ал 1755 жылы Ирландияның құпия кеңесінің мүшесі болып тағайындалған еді. Вигтердің Рокингем фракциясының белгілі мүшесі ретінде, ол 1763 жылы реформатор Джон Уилкске қарсы корольдің заңдық әрекеттеріне және 1772 жылдың 22 қазанында Джерси губернаторы лауазымына қарсы шықты. Ол Америка көтерілісін басуға жасалған британдық әрекетке қарсы шығып, палатадағы маңызды тұлға болды. 1782 жылдың наурыз айында жаңа Рокингем министрлігінде министрлік лауазымымен және күштердің бас қолбасшысы лауазымымен марапатталды. Ол 1795 жылдың 9 шілдесінде Беркширдегі Ременхамдағы Парк-плейс үйінде қайтыс болды.
Conway was the second son of Francis Seymour Conway, 1st Baron Conway (whose elder brother Popham Seymour Conway had inherited the Conway estates) by his third wife, Charlotte Seymour Conway (née Shorter). He entered Eton College in 1732 and from that time enjoyed a close friendship with his cousin Horace Walpole. He was transferred to the 1st Foot Guards and was promoted to captain on 14 February 1741 and to captain lieutenant (the equivalent of lieutenant colonel) on 10 May 1742. Appointed colonel of the 48th Foot on 6 April 1746, he took part in Culloden later that month during the Jacobite Rebellion. and on 25 August 1759 he was promoted to lieutenant general. In 1761, he served in Germany as deputy to John Manners, Marquess of Granby, the British commander in the army led by Ferdinand of Brunswick. and on 4 July 1761 he became a member of the Privy Council. having been previously appointed as a member of the Privy Council of Ireland in 1755. As a senior member of the Rockingham faction of the Whigs, he opposed the King's legal actions against the reformist John Wilkes in 1763 and Governor of Jersey on 22 October 1772. He remained an important figure in the Commons, opposing the British attempt to suppress the American Revolt. He was rewarded with a cabinet position and the office of Commander in Chief of the Forces in the new Rockingham ministry in March 1782. and died, at his home, Park Place at Remenham in Berkshire, on 9 July 1795.
Отбасы
1747 жылдың 19 желтоқсанында ол Чарльз Брюстің, Эльгиннің 4-ші графы және Айлсберидің 3-ші графының жесірі, генерал-лейтенант Джон Кэмпбеллдің қызы, кейін Аргиллдің 4-ші герцогы болған Каролинаға үйленді. Олардың бір қызы болды – мүсінші Энн Сеймур Дамер.
On 19 December 1747 he married Caroline, the widow of Charles Bruce, 4th Earl of Elgin and 3rd Earl of Ailesbury, and daughter of Lieutenant General John Campbell, later the 4th Duke of Argyll. They had one daughter, the sculptor Anne Seymour Damer.