Кіріспе
18 ғасырдағы лорд-канцлер және 1-ші барон Чарльз Талбот
other people named Charles Talbot
Charles Talbot, 1st Baron Talbot, (168514 February 1737) was a British lawyer and politician. He was Lord High Chancellor of Great Britain from 1733 to 1737.
Чарльз Талбот, 1-ші барон Талбот, (1685 – 14 ақпан 1737) – британдық заңгер және саясаткер. Ол 1733 – 1737 жылдары Ұлыбританияның Лорд-канцлері болды.
other people named Charles Talbot
Charles Talbot, 1st Baron Talbot, (168514 February 1737) was a British lawyer and politician. He was Lord High Chancellor of Great Britain from 1733 to 1737.
Басқа Чарльз Талбот есімді адамдар туралы ақпарат.
other people named Charles Talbot
Charles Talbot, 1st Baron Talbot, (168514 February 1737) was a British lawyer and politician. He was Lord High Chancellor of Great Britain from 1733 to 1737.
Ерте өмір
Талбот – Дарем епискобы, қасиетті Уильям Талботтың үлкен ұлы, ол Шрусберидің 1-ші графы мен Кэтрин Кингтің ұрпағынан тараған. Ол Итон және Оксфорд университетінің Ориел колледжінде білім алды, ал 1704 жылы Олл Соулз колледжінің стипендиаты атанды.
Мансап
1711 жылы адвокаттық практикаға қабылданды, ал 1717 жылы Уэльс принцінің бас солиситоры болып тағайындалды. 1720 жылы Халықтар палатасының депутаты болып сайланған ол 1726 жылы бас солиситор, ал 1733 жылы лорд-канцлер болып тағайындалды және Гламорган графтығындағы Хенсол бароны, лорд Талбот титулымен жұртына көтерілді. Талбот үш жыл бойы "Волсакта" қызмет еткен кезінде өзін қабілетті теңдік сот судьясы ретінде көрсетті. Өз замандастары арасында ол өткір ойлылығымен танымал болды; ол ақын Джеймс Томсонның меценаты болды, ол "Төрт маусым" поэмасында өзінің тәрбиеленушісі болған ұлын еске алды; Джозеф Батлер өзінің танымал "Аналогия" еңбегін Талботқа арнады, сондай-ақ Аптонның Эпиктеттің шығармаларының басылымын. Ол алған титулы Гламорганның Пендойлан аймағындағы Хенсол иелігінен шыққан, ол оған әйелі арқылы тиді. Талбот 1729 жылы патшалық заң кеңесшісі ретінде Йорк-Талботтың құлдыққа қатысты пікірінің авторларының бірі ретінде еске алынады. Бұл пікір құлдықтың заңдылығын анықтау үшін сұралған еді: Талбот пен Филип Йорк оның заңды екенін мәлімдеді. Бұл пікір Лорд Мэнсфилдтің Сомерсет ісі бойынша шешімі шыққанға дейін кеңінен қолданылды.
Жеке өмір
1708 жылдың жазында Талбот Гламорганширдегі Кастелл-и-Майнахтың Чарльз Мэтьюдің қызы, Дэвид Дженкинстің немересі және мұрагері Сесил Мэтьюге (1720 жылы қайтыс болған) үйленді. Ол сол жерде Тюдор стилінде сарай салып, оны "Қала" деп атады. Олардың бес ұлы болды, олардың үшеуі одан кейін тірі қалды: Уильям Талбот, 1-ші Талбот графы (1710–1782), ол шамамен 1733 жылы Рт. Адам де Кардоннелдің қызы Мэри де Кардоннелге үйленді. Сыйлы Джон Талбот (1756 жылы қайтыс болды), 1737 жылы 1-ші баронет сэр Мэтью Декердің қызы Генриетта Мария Декерге үйленді. Ол қайтыс болғаннан кейін 1748 жылы Джон Четвиндтің қызы Кэтрин Четвиндке үйленді. Пастор, сыйлы Джордж Талбот (1782 жылы қайтыс болды), ол Якоб Буверидің қызы Энн Бувериге, 1-ші Фолкстоун виконты үйленді. Олардың төрт баласы болды, бірақ олардың ұлдары ғана ересек жасқа жетті, олардың бірі – пастор Чарльз Талбот. Ауру кезінде король мен королева оның денсаулығын күнделікті сұрады, Талбот 1737 жылдың 14 ақпанында Линкольн Инн Филдс үйінде қайтыс болды. Оның орнын екінші ұлы Уильям (1710–1782) иеленді.
William Talbot, 1st Earl Talbot (1710–1782), who married Mary de Cardonnel, daughter of Rt. Hon. Adam de Cardonnel, in c. 1733. Hon. John Talbot (d. 1756), who married Henrietta Maria Decker, daughter of Sir Matthew Decker, 1st Baronet, in 1737. After her death, he married Hon. Catherine Chetwynd, daughter of John Chetwynd, 2nd Viscount Chetwynd, in 1748. Rev. Hon. George Talbot (d. 1782), who married Hon. Anne Bouverie, daughter of Jacob Bouverie, 1st Viscount Folkestone. They had four children, but only their sons lived to adulthood one of which was the Ver. Rev. Charles Talbot. After an illness during which the King and Queen enquired after his health every day, Talbot died on 14February 1737 at his home in Lincoln's Inn Fields. He was succeeded in the title by his second son, William (1710–1782).