Кіріспе

Бристоль графы Фредерик Август Херви, 4-ші Бристоль графы, (1 тамыз 1730 – 8 шілде 1803), 18-шы ғасырдағы ағылшын шіркеуінің дін қызметкері. 1767 жылы Клойн епископы болып сайланған және 1768 жылы Дерри епископы лауазымына ауысқан Херви, 1803 жылы қайтыс болғанға дейін Дерри епископы қызметін атқарды. Ол Даунхилл және Баллискуллиондағы үйлерді жобалағанымен есте қалды, сондай-ақ Оқуға баулыған епископ немесе Граф-епископ (принц-епископқа сілтеме) деп белгілі болды.

Ерте өмір

Фредерик Херви Саффолк графтығында дүниеге келді, Кембридждегі Корпус Кристи колледжіне оқуға түсуге дейін Вестминстер мектебінде білім алды, онда ол құқық тағылымдарын оқыды. 1754 жылы магистрлік дәрежесін алып, кейін 1770 жылы ДД (Кембридж) ғылыми дәрежесімен марапатталды.

Атаулары

1743 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін «Құрметті» атағы берілді, оның екі бауыры да мұрагер қалдырмай қайтыс болды. Осылайша, 1779 жылдың желтоқсанында ол өзінің үлкен ағасы, адмирал Август Херви, 3-ші Бристоль графының титулын мұраға алды және 4-ші граф атанды. Ол сонымен қатар Герви әулетінің Суффолк қаласындағы Икворт үйіне ортасталған, кең аудандық иеліктерін мұралады. Герви отбасының байлығына лайық деңгейде Икворт иелігін қайта құруды жоспарлады, сонымен қатар оның кең көркем жинағын орналастыруды да мақсат етті. Жұмыс 1794 жылы басталды, бірақ жобаның ауқымы соншалықты зор болғандықтан, ол 1803 жылы қайтыс болған кезде тек Ротунда ғана салынып біткен еді. Алайда, оның ұлы Фредерик (кейін Бристоль маркизі) істі қолға алып, әкесінің Икворт үйіне арнаған жоспарын аяқтады, соңында 1830 жылы қанаттары мен бақтарын толықтырды. 1799 жылы Лордтар палатасының Артықшылықтар комитеті 4-ші Бристоль графының пайдасына Ховард де Уолден барониясын қайта жандандырды. Осылайша ол 5-ші Барон Говард де Уолден атанды, бұл титул оған әжесі (Елизавета, Бристоль графшасы, 1-ші графтың екінші әйелі) арқылы берілді, ол сэр Томас Фелтонның қызы және мұрагері, сондай-ақ сэр Томас Говардтың шөбересі (1597 жылы барон атанған). 1767 жылдың 31 мамырында шіркеу қызметіне бекітілгеннен кейін «Епископ Герви» атағымен танылды, келесі жылы ол Дерридің лорд-епископы болып тағайындалды, бұл 1803 жылы қайтыс болғанға дейін оның ресми діни атағы болды.

Ғибадат жолы

1754 жылы Герви Корпус-Кристи колледжінің мүшесі болып тағайындалды, содан кейін 1756 жылы Құпия мөрдің хатшысы, ал 1761 жылы Бас хатшы болып, 1763 жылы Патшалық капеллан қызметіне тағайындалды. Герви шіркеу қызметіне тағайындалуын күтіп, содан кейін ұзақ саяхатқа шықты. Еуропалық саяхаттары барысында ол өнерге деген өте күшті құмарлығын одан әрі дамытты. Оның үлкен ағасы, 2-ші Бристоль графы Джордж 1766 жылы Ирландияның Лорд-лейтенанты болды және 1767 жылы оның Клойн епископы болып сайлануына көмектесті. Герви Клойн епархиясының мүлкін жақсартуға зор ынта көрсетті, бұл бір жылдан кейін Дерри епархиясына ауысуына мүмкіндік берді. Дерри епископы болған Герви Ирландия шіркеуіндегі «ең дүниелік, ең ерекше, ең көп талқыланған дін қызметкері» ретінде танымал болды. Әулетінің байлығын ескере отырып, Герви жеке өмірінде сәнділікке ден қойды және өз епархиясында, соның ішінде Дерри қаласында жолдар салуға және ауыл шаруашылығын дамытуға көп қаражат жұмсады. Герви әсіресе сәулет өнеріне қызығушылық танытып, Даунхилл мен Баллискуллионда сарайлар салды, оларды Италиядан және басқа елдерден әкелген өнер туындыларымен толтырды.

Саяси қызмет

Герви абсолютті діни теңдікті жақтады және феодалдық ондық жүйеге қарсы болды. Италияда тағы біршама уақыт өткеннен кейін ол Ирландияға оралды және 1782 жылы Ирландия еріктілер қозғалысына ынталы түрде қатысты, еріктілер арасында жылдамдап көрнекті орынға ие болды. 1783 жылдың қараша айында Дублинде өткен ирланд ұлтшылдарының съезіне ол зор салтанатпен келді. Өзінің мәртебесі мен танымалдылығына сеніп, епископ Герви британ үкіметінің оны тұтқындауды қарастыратын көтеріліс туралы жағымсыз әңгімелер айтты. Осыдан кейін Герви британ саясатына қатыспады, соңғы жылдарын негізінен Еуропа құрлығында өткізді. 1798 жылы француздар оны тыңшылық жасады деп күдіктендіріп, Миланда тұтқындады және он сегіз ай бойы қамауда ұстады. Босатылғаннан кейін Герви Римге бет бұрды. Жолда Альбано қаласына жеткенде, түндемеге итальяндық шаруадан баспана сұрады, ол оған шатыр ұсынды; олардың үйіне протестантты қабылдауға қарсы болды. Лорд епископ Альбанода ашық ауада қайтыс болды. Графтың денесі Англияға қайтарылып, Іквортта жерленді. 1782 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды, келесі жылы Герви Дублин және Дерри қалаларының құрметті азаматы атағын алды.

Тұлға

Оның мінез-құлқы туралы әртүрлі пікірлер кездеседі. Ол зиялы және мәдениетті, бірақ ерсілі-қарсылы және ерекшелікке бой ұсынған адам ретінде танылды. Ол өнер туындыларын көп жинады, ал өмірінің соңғы жылдары материалистік көзқарасын ашық білдірді. Гервей Пруссия королі Фридрих Вильгельм II-нің сүйіктісі, графиня Вильгельминаға ғашық болды, және оның мінез-құлқы мен көбінесе ерекше және көзге түсетін киімдері Вольтердің бастапқы сөзіне жаңа мағына берді: "Құдай адамзатты жаратқанда, ол еркектер, әйелдер және Гервейлерді жаратты". Еуропалық саяхаттары барысында, әсіресе Римге жиі барган кезде, Гервей кең қырлы ақ шляпа, көптеген алтын тізбектер мен қызыл шалбар киіп жүргені, католик қарсыластарын басып озуға жасалған әрекет деп есептелді. Гервейдің Еуропадағы жақсы заттарды білуі және саяхаттауға, сәнді өмір сүруге құштарлығы "Бристоль" атты қонақ үйдің атының шығуына себеп болды дегенді айтады. Бұл атау континенттегі ең жақсы қонақ үйлер мен өмір сүру деңгейімен теңестіріледі; Гервей қалада болса, міндетті түрде сол жерде тұтқанын білдіреді.