Брет Саберхаген: Американдық бейсболшының өмірбаяны

Кіріспе

Американдық бейсболшы (1964 жылы туған)

Брет Уильям Саберхаген (туған 11 сәуір 1964 ж.) – американдық бұрынғы кәсіби бейсболшы, оң қолмен тастайтын бастауыш питчер. Ол 1984 жылдан 1999 жылға дейін, сондай-ақ 2001 жылы қайта ойнап, Басты Лига бейсболында (MLB) «Канзас-Сити Роялз», «Нью-Йорк Метс», «Колорадо Рокиз» және «Бостон Ред Сокс» командаларында өнер көрсетті. Өте жылдам доп тастауымен және жоғары дәлдігімен танымал Саберхаген үш рет «All-Star» атанды, екі рет «Cy Young» сыйлығын жеңіп алды, «Алтын қолғап» сыйлығына ие болды және 1985 жылғы Әлем сериясінің ең құнды ойыншысы болып танылды, онда «Роялз» командасы «Сент-Луис Кардиналс» командасын 7 ойында жеңді. 1989 жылы ол жеңістер мен орташа ұтыстар көрсеткіштері бойынша MLB-де көш бастады, ал 1991 жылы «но-хиттер» тастады.

Ерте өмір

Саберхаген Иллинойс штатының Чикаго Хайтс қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Линда мен Боб, ол бес жасқа толғанда ажырасып кетті. Ол Калифорния штатының Резеда қаласындағы Гровер Кливленд орта мектебінде оқыды. Саберхаген баскетбол мен бейсболда да көзге түсті. 1982 жылы, соңғы курста ойнағанда, ол «но-хиттер» тастады және Доджер стадионында өткен Лос-Анджелес қалалық чемпионатының жеңімпазы атанды. Ол сонымен қатар мектепте футбол ойнады.

Драфт және кіші лигалар

Сберхаген 1982 жылғы Бас лига бейсболының драфтында Канзас-Сити Роялз командасы орта мектептен кейін 19-шы раундта таңдады.

Канзас-Сити Роялз (1984-1991)

Сэберхаген өзінің бас лигасында 1984 жылғы 4 сәуірде 19 жасында дебют жасады. Ол бірден көзге түсті, 10–11 есебімен және 3.48 ERA көрсеткішімен. 1984 жылғы 23 шілдеде, қос ойынның екінші матчында ол өзінің жалғыз бас лигалық құтқаруын жасады. Үш голсыз иннинг тастап, ол "Көк жаяулардың" 7–2 есебімен "Блю Джейс" клубын жеңіске жеткізіп, бастапқы ойыншы Фрэнк Уиллс үшін жеңісті сақтап қалды. "Роялс" плей-оффқа ілікті, бірақ Америка лигасының чемпионат сериясында "Детройт Тайгерс" клубына есе жіберді. Сэберхаген өзінің алғашқы плей-офф ойынында жақсы өнер көрсетіп, сегіз иннингте екі ұпай ғана жіберді. 1985 жылы 21 жастағы Сэберхаген команданың бірінші нөміріне айналды. Ол 20–6 есебімен және 2.87 ERA көрсеткішімен жеңіске жетіп, Америка лигасының "Cy Young" сыйлығын жеңіп алды. Ол "Роялс" командасын Әлем чемпионатына жеткізіп, Әлем сериясының ең құнды ойыншысы атанды, екі толық ойын ойнады, соның ішінде 7-ші ойында гол жібермеді. Серия кезінде оның әйелі ұлы Дрю Уильямды дүниеге әкелді, бұл оқиға Дон Денкингердің танымал шешімімен бірге осы чемпионатта көп талқыланды. Сэберхагенге тақ жылдары (1985, 1987, 1989, 1991) сәтті маусымдар, ал жұп жылдары нашар нәтижелер әкелді. 1986 жылы ол 7–12 есебімен және 4.12 ERA көрсеткішімен ойнады. 1987 жылы, тағы бір тақ жылда, Сэберхаген тамаша маусым өткізіп, 18–10 есебімен және 3.36 ERA көрсеткішімен жеңіске жетті. Алайда, бұл нәтиже көңіл көншітпеді, себебі Сэберхаген "All Star" демалысына дейін 15–3 есебімен келді және тағы бір "Cy Young" сыйлығына жақын еді. Ол 1987 жылғы Бас лига бейсболының "All Star" ойынында ойнады, бірақ екінші жартысында өнерін қиындатқан иық жарақатын алды. 1988 жылы бұл үрдіс жалғасты, Сэберхаген "Роялс" үшін 14–16 есебімен және 3.80 ERA көрсеткішімен ойнады, бұл Америка лигасындағы ең көп жеңіліске ұшыраған ойыншылардың екіншісі болды. Келесі жылы, 1989 жылы, ол өзінің бұрынғы деңгейіне оралып, 23–6 есебімен және 2.16 ERA көрсеткішімен жеңіске жетті, екі лигада да 12 толық ойын ойнады және соққыдан үшінші орынды иеленді. 1989 жылғы 26 шілдеде "Бостон Ред Сокс" клубына қарсы ойын алдында Сэберхагеннің есебі 9–5 болды. Келесі екі айда ол 14–1 есебімен және төрт голсыз ойынмен жеңіске жетті. Сондай-ақ, ол лигада өткізілген иннингтер, толық ойындар және соққыдан соққыға қатынас бойынша көшбасшы болды. Осы жетістіктері үшін Сэберхаген екінші рет Америка лигасының ең үздік питчері ретінде "Cy Young" сыйлығын жеңіп алды. 5–7 есебіне қарамастан, Сэберхаген 1990 жылғы Америка лигасының "All Star" командасына ілікті, негізінен 1989 жылғы өнерінің арқасында. Ол бұл таңдауға лайық екенін көрсетіп, 2–0 есебімен Америка лигасының жеңісіне үлес қосты. Сэберхаген "All Star" демалысынан кейін бір ғана ойын ойнады, содан кейін 1990 жылдың қалған бөлігінде жарақат алғандықтан алаңнан шықты. 1991 жылы Сэберхаген 13–8 есебімен және 3.07 ERA көрсеткішімен жеңіске жетті. 26 тамызда ол "Чикаго Уайт Сокс" клубын "Роялс" стадионында 7–0 есебімен жеңді; осы күнге дейін "Роялс" клубының тарихындағы соңғы но-хиттер осы ойын болды.

Saberhagen made his major league debut at the age of 19 on April 4, 1984. He made an immediate impact, compiling a 10–11 record and a 3.48 ERA. He picked up his only major league save on July 23, 1984, during the second game of a double header. He pitched three scoreless innings to close out a 7–2 Royals win over the Blue Jays and preserve the win for starter Frank Wills. The Royals made the postseason but lost to the Detroit Tigers in the American League Championship Series. Saberhagen pitched well in his first postseason start, giving up two runs in eight innings. In 1985, the 21 year old Saberhagen established himself as the ace of the staff. He went 20–6 with a 2.87 ERA and won the American League Cy Young Award. He led the Royals to a World Series championship and was named MVP of the World Series, pitching two complete games, including a shutout in Game 7. He was also the subject of much media attention during the Series as his wife gave birth to his first son, Drew William, on the same night of the infamous Don Denkinger call. Saberhagen developed an odd pattern of successful seasons in odd numbered years (1985, 1987, 1989, 1991) and poor performances in even numbered years. In 1986, he was 7–12 with a 4.12 ERA. In 1987, another odd numbered year, Saberhagen had an excellent year, going 18–10 with a 3.36 ERA. That record, however, was disappointing because Saberhagen had entered the All Star break with a 15–3 record and another Cy Young Award seemingly in the bag. He pitched in the 1987 Major League Baseball All Star Game, but he suffered a shoulder injury that hampered his second half performance. In 1988, the pattern continued as Saberhagen went 14–16 for the Royals with a 3.80 ERA, the second most losses in the American League. The following year, 1989, he returned to his old brilliance by compiling a record of 23–6 with a 2.16 ERA, leading both leagues with 12 complete games, and finishing third in strikeouts. Before his July 26, 1989, start against the Boston Red Sox, Saberhagen had a record of 9–5. Over the next two months, he compiled a record of 14–1 with four shutouts. He also led the league in innings pitched, complete games, and strikeout to walk ratio. For his efforts, Saberhagen won his second Cy Young Award as the American League's best pitcher. Despite a 5–7 record, Saberhagen was selected to the 1990 American League All Star team, primarily due to his 1989 performance. He rewarded the selection by being the winning pitcher in the 2–0 American League triumph. Saberhagen pitched only one game after the all star break before being shelved for most of the rest of 1990 with an injury. In 1991, Saberhagen went 13–8 with a 3.07 ERA. On August 26, he no hit the Chicago White Sox 7 0 at Royals Stadium; to date, the no hitter is the last thrown by a Royal.

Нью-Йорк Метс (1992-1995)

1991 жылдың 11 желтоқсанында Сэберхаген Билл Пекотамен бірге Кевин МакРейнольдс, Грег Джеффрис және Кит Миллерге айырбасталды және «Нью-Йорк Метс» клубына өтті. «Метс» клубына ауысуымен Сэберхагеннің жұп жылдары жақсы, тақ жылдары нашар өтетін үлгісі жойылды. 1992 және 1993 жылдары жарақаттармен күресіп, 1994 жылы маусым қысқартылғанда 14–4 есебімен қайтадан жақсарып, өнер көрсетті. Сол маусымда ол жеңістерінің саны жүргізіп берген допта санынан көп болды (14-13). 2005 жылға дейін 150-ден астам иннинг тастаған ешбір тастаушы мұндай жетістікке 1919 жылдан бері қол жеткізе алмады. «Метс» клубымен өнер көрсетуі де даусыз болған жоқ; 1993 жылдың 27 шілдесінде Сэберхаген журналистер тобына ағартқыш шашыратып тастады. Осы оқиғадағы кінәсін мойындағаннан кейін, Сэберхаген бір күндік жалақысын қайырымдылыққа берді және жанкүйерлер мен бұқаралық ақпарат құралдарынан кешірім сұрады.

Колорадоның Рокис таулары (1995)

1995 жылы ол «Колорадо Рокиз» клубына қосылды. «Рокиз» командасы Ұлттық лиганың жабайы картасы арқылы плей-оффқа өткенімен, Саберхаген үшін маусым көбінесе сәтсіз өтті, оған жарақаттар кедергі келтірді. Ол плей-оффтағы жалғыз ойынында, NLDS 4-ші ойында жеңіліске ұшырады, «Рокиз» командасы әлем чемпионатына жолда «Бравес» командасынан шығарылды. 1996 жылы Саберхаген жарақат алғандықтан, маусымда доп тастаған жоқ.

Бостон Ред Сокс (19971999, 2001)

Бостон Ред Сокс командасына қайта оралуы 1997 жылғы жарақаттармен толы маусымда шектелді, бірақ 1998 жылы шарықталуға жетті, ол сол жылы 15–8 есебімен жеңіске жетіп, Sporting News Comeback Player of the Year сыйлығы мен Tony Conigliaro сыйлығын жеңіп алды. 1999 жылы Бостон үшін тағы бір жемісті маусым болды, ол 10–6 есебімен аяқталды. 2000 жылғы маусымды өткізіп алғаннан кейін, Сэберхаген 2001 жылы қайта оралуға тырысты, бірақ тек үш ойында ғана тамырға шықты. Ол маусым соңында карьерасын аяқтады.

Ойын-сауық мансабынан кейін

1990 жылдардың соңында Сэберхаген Нью-Йорк штатының Вавилон ауылында "Брет Сэберхагеннің соққысы мен ойыны" атты жабық спорт орталығы мен ойын залының құрылысын қадағалады. Онда бейсбол ойнауға арналған жабық алаңшалар, лазерлік таг және басқа да ойын-сауық мүмкіндіктері болды. Ғимарат Эббетс-филд стадионына ұқсатып салынған. Ол 2003 жылы Канзас-Сити Роялз клубының Даңқ залына енгізілді. Сэберхаген 2007 жылғы Бейсбол Даңқы залына үміткер ретінде тіркелді. Егер сайланса, ол салтанатқа қатыспайтынын мәлімдеді, себебі Пит Роуздың да Даңқ залына енуі керек деп есептейді. Сэберхаген жеті дауыс жинап, келесі жылғы дауыс беруге қатыса алмады. 2001 жылдан бері кәсіби ойыншылықтан қол үзген Сэберхаген қазіргі уақытта 1980 жылдан бері үлкен үлес қосқан ойыншылар үшін Қазіргі заманғы бейсбол дәуірі комитеті арқылы Даңқ залына енуге құқылы. 2006 жылы ол Калифорния штатының Калабасас қаласындағы Калабасас орта мектебінің "Койоттар" бейсбол командасын жаттықтыруды бастады. Ол Varsity командасы үшін жоғары деңгейдегі бейсбол алаңын салуға белсенді түрде атсалысты. Оның кіші ұлы Далтон сол кезде жаңадан келгендер командасында ойнады, ал Сэберхагеннің мақсаты ұлын Varsity командасына өткенде жаттықтырушы болу еді. Алайда, Лас-Виргинс Біріктірілген Мектеп Округінің басшылығымен тура соқтығысулар және басқа да себептерге байланысты ол 2007 жылдың қазан айында жаттықтырушылық қызметінен кетіп қалды. 2008 жылғы маусымға дейін Сэберхаген Калабасас Varsity командасының бас жаттықтырушысы болып қайта келді. Қазіргі уақытта Калифорния штатының Таузанд Оукс қаласында тұрады. 2017 жылдың қазан айында Сэберхаген қайырымдылықтық гольф турниріне қатысқаннан кейін Таббс өртінен кейін Нападағы қонақ үйден эвакуацияланды.

Жеке өмір

2019 жылдың 9 ақпанында Саберхаген медициналық топтың президенті және бас директоры, сондай-ақ Колорадо штаты университетінің түлегі Кандасе ДеАнжелоға үйленді. Кандасе үш рет сүт безінен рактан аман қалды және олар бірлесіп, ракпен күресіп, шоттарын төлей алмай қиналатын науқастарға қаржылық көмек көрсету үшін SabesWings атты қайырымдылық қорын құрды. Саберхагеннің бірінші әйелі Джейн Ингллетт болды. Олар 1984 жылдан 1994 жылға дейін некеде тұрды және үш балалары бар. Саберхагеннің ұлы Дрю Уильям «Western Carolina Catamounts» және «Pepperdine Waves» командаларында университеттік бейсбол ойнады. Саберхагеннің үлкен қызы Бриттани Саберхаген Захар грек жұлдызы Джейкоб Захардың әйелі. Бұл жұп 2018 жылғы ең қуантарлық жұбы деп танылды. Саберхагеннің екінші ұлы Далтон Саберхаген Теннесси университетінің «Volunteers» командасы үшін сол қолмен тастайтын питчер болды. Ол 2013 жылы SEC қоғамдық қызмет тобының құрамына және Теннесси университетінің үздік ойыншысы деп танылды. Саберхагеннің екі өгей ұлы бар. Айдан Стольц – болашақ жазушы және Саберхагеннің SabesWings қайырымдылық қорының басқарма мүшесі. Лейтон Стольц – оның кіші өгей ұлы. 2022 жылдың қараша айында Саберхаген қазір қайтыс болған биологиялық ата-анасының тегі Спухлер екенін және оның әлі тірі екі алыс туысы бар екенін білді.

Басқа медиа

Сберхаген 1994 жылы Брендан Фрейзердің "Скаут" фильмінде өзін-өзі сомдады. Фильмде ол бұрынғы «Нью-Йорк Янкис» скауты Ал Перколо (Альберт Брукс) оны Перколоның дарынды жас ойыншысы Стив Небраскаға (Брендан Фрейзер) доп тастау үшін жалдайды. 1994 жылғы MLB ереуілі кезінде Сберхаген және тағы бірнеше ереуілге шыққан ойыншылар 1994 жылдың 27 қарашасындағы «Балалы үйленгендер» телесериалының эпизодында (9-маусым, 11-серия) өздерінің рөлінде пайда болды.