Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ричард Эджкамб, 1-ші барон Эджкамб, (23 сәуір 1680 – 22 қараша 1758) – Корнуоллдағы Эджкамб тауынан шыққан ағылшын виг саясаткері, 1701 жылдан 1742 жылға дейін Англия және Ұлыбритания парламентінің төменгі палатасында отырды, содан кейін барон Эджкамб титулымен көтерілді. Оның құрметіне Солтүстік Каролина штатында Эджкомб округі аталған.
English politician (1680–1758)
Richard Edgcumbe, 1st Baron Edgcumbe, (23 April 168022 November 1758) of Mount Edgcumbe in Cornwall, was an English Whig politician who sat in the English and British House of Commons from 1701 until 1742 when he was raised to the peerage as Baron Edgcumbe. He is memorialised by Edgecombe County, North Carolina.
Шығу тегі
Ол сэр Ричард Эджкамб пен леди Энн Монтегюдің, Эдвард Монтегюдің, 1-ші Сандвич графының қызы болған.
He was the son of Sir Richard Edgcumbe and Lady Anne Montagu, daughter of Edward Montagu, 1st Earl of Sandwich.
Мансап
1694 жылы 14 жасында Эджкамб ағасы Пирс Эджкамбтың мүлігіне ие болды. 1697 жылы Кембридж университетінің Тринити колледжіне қабылданды және 1699 жылы шетелге саяхат жасады. Эджкамб 1701 жылғы 25 маусымда өткен қосымша сайлауда Корнуоллдан парламент депутаты болып сайланды, бірақ парламент таратылғандықтан өзінің орнына отырмады. Кейін 1701 жылғы жалпы сайлауда қарсылығызсыз Сент-Жерманс округінен депутат болып қайта сайланды. 1702 жылғы жалпы сайлауда Плимптон Эрл округінен депутат болып сайланды, бұл Треби тобының ықпалымен болды деседі. 1705 жылғы жалпы сайлауда қайта сайланды және 1705 жылғы 25 қазанда спикер сайлауында патшалық үкіметтің үміткеріне дауыс берді. Эджкамб 1708 жылғы Ұлыбританияның жалпы сайлауында виг партиясынан депутат болып сайланды және вигтердің бірнеше рет кассирі болды. Доктор Сачеверелдің импичментіне қатысты дауыс беруден қалысқанмен, Корнуоллда доктор Сачеверелді қолдаған халық тарапынан шабуылға ұшырады. Эджкамб 1710 жылғы Ұлыбританияның жалпы сайлауында қайта сайланды, бірақ парламенттегі әрекеттері дәйіпті болды. Дегенмен ол Лондон қаласынан өткен вигтердің үлкен шеруінің жетекшілерінің бірі болды, бірақ үкімет бұл шеруге тыйым салды. Эджкамб 1712 жылғы 7 желтоқсанда «Испаниясыз бейбітшілік болмайды» деген ұсынысқа дауыс берді және 1713 жылғы 18 маусымда француз саудасы туралы заңға қарсы дауыс берді. Ол 1713 жылғы Ұлыбританияның жалпы сайлауында қайта сайланды және Ричард Стилді парламенттен шығаруға қарсы дауыс берді. 1715 жылғы Ұлыбританияның жалпы сайлауында Эджкамб Плимптон Эрл округінен қарсылығызсыз депутат болып сайланды. 1716 жылы қазынаның лорды болып тағайындалды. 1717 жылы Уолполмен араздасқандықтан бұл лауазымнан бас тартты, бірақ 1720 жылы қайтадан тағайындалды. Ол 1722 жылғы Ұлыбританияның жалпы сайлауында Плимптон Эрл округінен қайта сайланды. Эджкамб 1724 жылға дейін қазыналықта қызмет етті, содан кейін 1742 жылға дейін Ирландияның қазынашысының орынбасары болып тағайындалды. Ол 1727 жылғы Ұлыбританияның жалпы сайлауында қайта сайланды және 1727 жылғы 28 қарашада Ирландияның құпия кеңесінің мүшесі болып тағайындалды. 1734 жылғы Ұлыбританияның жалпы сайлауында Эджкамб Плимптон Эрл және Лоствитиел округтерінен депутат болып сайланды және Лоствитиелді таңдады. Ол 1734 жылдан 1747 жылға дейін Станарлар әскерінің лорды-қамқоршысы болды. Эджкамб 1741 жылғы жалпы сайлауда Плимптон Эрл округінен қайта сайланды және 1742 жылы жұртына көтерілгенге дейін отырды, содан кейін Лордтар палатасына өтті. Эджкамб сэр Роберт Уолполдің адал жақтасы болды және оның тапсырмасымен Корнуолл округтеріндегі сайлауды басқарды. Оның жұртына көтерілуі Уолполдың құпия қызмет ақшасын қалай жұмсағаны туралы куәлік беруіне кедергі келтіру мақсатында жасалды. 1742 жылы Эджкамб Корнуоллдың лорд-лейтенанты және Ланкастер герцогтігінің канцлері болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін осы лауазымдарда қызмет етті. 1745 жылы жаяу әскер полкінің полковнигі, ал 1755 жылы генерал-майор болды. 1758 жылғы қаңтарда Тренттен солтүстікке қарайғы Эйр сотының бас судьясы болып тағайындалды.
In 1694, at the age of 14, Edgcumbe succeeded his brother, Piers Edgcumbe, in the family estates. He was admitted at Trinity College, Cambridge in 1697 and travelled abroad in 1699. Edgcumbe was returned unopposed as MP for Cornwall at a by election on 25 June 1701 but never took his seat as Parliament had been prorogued. At the general election later in 1701, he was returned unopposed as MP for St Germans. Edgcumbe was elected MP for Plympton Erle at the 1702 English general election, probably on the Treby interest. He was re elected at the 1705 English general election in a contest, and voted for the Court candidate as Speaker on 25 October 1705. Edgcumbe was returned as a Whig at the 1708 British general election, and was several times a teller for the Whigs. Although absent from the vote on the impeachment of Dr Sacheverell, he was attacked by the mob supporting Dr Sacheverell in Cornwall. Edgcumbe was returned again at the 1710 British general election but his behaviour in parliament appears contradictory. He was however to be one of the leaders of the great Whig procession through the City of London, which was banned by the government. Edgcumbe voted for the motion ‘No Peace Without Spain’ on 7 December 1712 and divided against the French commerce bill on 18 June 1713. He was returned again at the 1713 British general election, and voted against the expulsion of Richard Steele. At the 1715 British general election, Edgecombe was returned unopposed as MP for Plympton Erle. He was appointed lord of the treasury in 1716. Edgcumbe surrendered the post when he went into opposition with Walpole in 1717, but was re instated in 1720. He was returned again for Plympton Erle at the 1722 British general election. Edgcumbe held his post at the Treasury until 1724 when he was appointed Vice Treasurer of Ireland, a post he held until 1742. He was returned again at the 1727 British general election, and was appointed a Privy Councillor for Ireland on 28 November 1727. At the 1734 British general election, Edgcumbe was returned as MP for Plympton Erle and Lostwithiel and chose to sit for Lostwithiel. He was Lord Warden of the Stannaries from 1734 to 1747. Edgcumbe was elected again for Plympton Erle at the 1741 general election and sat until he was raised to the peerage in 1742 and vacated his seat in the House of Commons. Edgcumbe was a faithful follower of Sir Robert Walpole, in whose interests he managed the elections for the Cornish boroughs, and his elevation to the peerage was designed to prevent him from giving evidence about Walpole's expenditure of the secret service money. In 1742, Edgcumbe was appointed Lord Lieutenant of Cornwall and Chancellor of the Duchy of Lancaster, which posts he held for the rest of his life. He became a colonel of a regiment of foot in 1745 and became major general in 1755. He was appointed Chief Justice in Eyre, north of Trent in January 1758.