Кіріспе

Грим Кройденнің көміршісі; немесе, Шайтан мен оның әйелі: Шайтанмен және Сент-Данстонмен – он жетінші ғасырдағы авторлығы белгісіз пьеса, алғаш рет 1662 жылы жарық көрді. Пьесаның бас кейіпкері сол кездегі халық мәдениеті мен фольклорындағы белгілі бір тұлға, ол әндер мен әңгімелерде кездесетін. Лондонның көмір және ағаш көмір өнеркәсібі Лондонның оңтүстігіндегі Суррейдегі Кройдон қаласына шоғырланған; алғашқы Гримм немесе Гримс нақты адам болған деген болжам бар, бірақ оны растайтын дәлелдер табылмады.

Тарих

1600 жылғы 6 мамырда Филипп Хенслоудың күнделігі драматург Уильям Хогтонға «Иблис және оның ханымы» атты пьеса үшін төлем жасалғанын тіркеді. Х. Дугдейл Сайкс, Хогтонның «Менің ақшама англистер» пьесасымен ортақ белгілеріне сүйене отырып, «Гримнің» авторлығын дәлелдеді, бұл кейбір зерттеушілердің пікірінше дұрыс. «Грим» алғаш рет 1662 жылы «Gratiae Theatrales; немесе, таңдаулы ағылшын пьесаларының үштігі» атты дуодецимо драмалық жинақта жарық көрді. Бұл жинақта «Неке брокері» және «Торни Эбби» немесе «Лондон қызы» пьесалары да бар. Жинақта «Грим» «I. T.» деп көрсетілген (қазіргі қолданыста «J. T.» болуы мүмкін); Джон Татем «I. T.» кандидатурасы ретінде қарастырылды. «Гримнің» 1599, 1600 және 1606 жылдарғы бұрынғы басылымдары туралы хабарлар расталмады. «Гримде» көміршінің және шайтанның болуы оны осы элементтері бар бұрынғы пьесамен байланыстырады. Ульпиан Фулвеллдің ескі пьесасы «Like Will to Like» (шамамен 1568 ж.), 1600 жылғы 28 қазанда Хенслоудың «Rose» театрында «Pembroke’s Men» труппасымен қойылған; бұл ескі пьеса «Гримге» әсер еткен болуы мүмкін, немесе оның қайта қойылғаны оған жауап ретінде болған. (Фулвеллдің пьесасында «Кройдондық Том Коллиер көмірін сатты» деген дәстүрлі ән пайдаланылған.) «Грим Коллиер» Ричард Эдвардстың ескі пьесасы «Дэймон мен Пифиас» (шамамен 1565 ж.) ішінде де кездеседі; екі пьесада да кейіпкерді «Патшаның өзінің аузына көмірші» деп әжуалай анықтайтын бірдей әзіл қолданылады. «Гримнің» бір көзі – Макиавеллидің «Belfagor arcidiavolo» романы; пьесадағы Әулие Дунстанға қатысты суреттемелер Якоб де Ворагиннің «Алтын аңызына» сүйенеді. «Грим» – Елизавета заманының драмасы мен одан пайда болған ортағасырлық драманы біріктіретін шайтан туралы пьесалардың бірі. Кейінгі мысалдарға Деккердің «Егер бұл жақсы пьеса болмаса, онда шайтан бар» (1611–12) және Джонсонның «Жұман – есек» (1616) пьесалары жатады.

Қысқаша мазмұны

Белфагор деген шайтан бір мерзімге жер бетіне келіп, әйелдердің мінез-құлқының одан әрі нашарлап, некені қарғысқа айналдырғаны туралы хабарларды тексеруге кіріседі. Ол өзін Кастильяно есімді испандық дәрігер деп таныстырады. Ол Honoria есімді соқыр әйелді емдеуге уәде береді, егер ол оған үйленсе – жас әйел мен оның отбасы бұл ұсынысты қабылдайды. Бірақ ол оны емдегеннен кейін, ол оған үйлену туралы уәдесінен бас тартады, оны "арсыз испандық" деп атайды және тіпті құлына үйленуге рұқсат етпейтінін айтады. Барлық ағылшындар оған қарсы шығады: ол Honoria-ның қызғанақ қызметшісіне үйленуге алданып қалды, ол оны адастады; қызметшінің бұрынғы күйеушілерінің бірі оны өлтіруге тырысады; ал оның әйелі соңында оны уландырады. Кастильяно Белфагордың жерде болу мерзімі біткенде қайтыс болады, ал шайтан жердегі тіршіліктің ауыртпалығынан және оның қатыгез әйелдерінен құтылып, жеңілдеп тозаққа оралады. (Пьесадағы шайтан бейнесі таңқаларлықтай сәлдікпен бейнеленген; ол "сабырлы, жұмсақ және жаны ашыған" деп сипатталады, және ол басқаларға қарағанда көбірек мейірімді кейіпкер. Оның Плутон билейтін тозақтық патшалығы христиандық және классикалық элементтердің қосындысынан тұрады.) Пьесаның қосымша сюжеті бойынша, Грим – қарапайым және жақсы ниетті адам, ол Баденстоктың Джоаннасына адал. Клэк Миллер мен Парсон Шортозбен туған қиындықтардан кейін, Грим Пак немесе Робин Гудфеллоудың (Акеркок деген атпен; бұл пьесада Белфагор сияқты шайтан) көмегімен оны жеңіп алады. Грим – сонымен қатар Pilosella aurantiaca (кейде Hieracium туысына жатады) үшін қолданылатын жалпы атау. Басқа да кең таралған атаулары: Orange Hawkweed, Fox and Cubs, Devil's paintbrush және Red devil.