Кіріспе
Паскуал Марагалл Мира (испанша Pasqual Maragall Mira; 1941 жылдың 13 қаңтарында туған) – Испанияның зейнеткер саясаткері және Каталонияның бұрынғы президенті. Ол 1982 жылдан 1997 жылға дейін Барселона қаласының мэрі болды және қаланың сәтті Олимпиадаға үміткерлігін іске асыруға көмектесті.
Pasqual Maragall Mira (; born 13 January 1941) is a Spanish retired politician and former President of Generalitat de Catalunya. He had previously been Mayor of Barcelona, from 1982 to 1997, and helped run the city's successful Olympic bid.
Ерте өмір және білім
Ол 1941 жылы Барселонада сегіз баланының үшіншісі болып дүниеге келді. Оның әкесінің әкесі – каталон ақыны Жоан Марагалл. 1965 жылы Диана Гарригозаға үйленді, олардың екі қызы мен бір ұлы бар. Ол Каталония жұмысшылар фронтының белсенді мүшесі болды және Франкоға қарсы солшыл Халықтық азаттық фронтына қосылды. 1957-1964 жылдары Барселона университетінде заң және экономика мамандықтарын оқыды. 1965 жылы оқуын аяқтаған соң Барселона қалалық кеңесінің арнайы кеңсесіне экономист ретінде жұмысқа орналасты, сонымен қатар Барселона автономды университетінде экономикалық теориядан сабақ берді және профессор Жозеп Мария Брикалл мен Масиптің ассистенты болды. Ол сондай-ақ ЭС-тің зерттеу қызметімен де ынтымақтастық етті. 1971-1973 жылдары Нью-Йорк қаласында тұрып, Нью-Скул университетінен экономика магистрі дәрежесін алды.
Саясаттағы бастамасы
1973 жылы ол Барселонаға қайтып оралып, Барселона қалалық кеңесіне және UAB-ге қайта келді, онда уақытша ассистент оқытушы ретінде қалалық экономика және халықаралық экономика пәндерінен сабақтар берді. Бір жыл бұрын ол ПСК-ның негізін қалаушы топтарының бірі – Convergència Socialista de Catalunya партиясын қолдаған еді. 1978 жылы UAB Экономика факультетінде «Қалалық жер бағалары, Барселона мысалы (1948–1978)» тақырыбында докторлық диссертациясын қорғады. 1978 жылы Балтимордағы Джонс Хопкинс университетінде зерттеуші және шақырылған профессор болып жұмыс істеді. Кейіннен осы университет оған құрметті доктор ғылымы дәрежесін берді.
Бірінші сайлау
Ол 1979 жылы Барселона қалалық кеңесіне өткен алғашқы демократиялық муниципалдық сайлауда PSC сайлау тізіміне қосылды және бұл партия сайлауда ең көп дауыс алды. Оның досы Нарсис Серра қала әкімі болды, ал ол әкімшілік реформалар және кейін салық салу салаларында вице-мэр (тинент д'алкалде) болды. 1982 жылдың 1 желтоқсанында ол Нарсис Серраның орнын басып, Барселонаның мэрі болды, себебі Серра Фелипе Гонсалестің жаңа социалистік үкіметі тарапынан қорғаныс министрі етіп тағайындалды. 1986 жылы Барселона 1992 жылғы жазғы Олимпиада ойындарын қабылдауға таңдалды. Олимпиада қалаға аса қажетті инфрақұрылымды ұсынып, дамытуға мүмкіндік берді. Марагалдың тағы бір жобасы – 2004 жылғы Мәдениеттердің жаһандық форумы да «жоғарыдан төмен» әдісімен жүзеге асырылды. Алайда, 1992 жылғы Олимпиаданың Барселонаға Еуропаның маңызды қалаларының бірі ретінде өзін жаңадан танытуына көмектескені бұрыннан мәлім. 1991 жылдан 1997 жылға дейін ол Еуропа муниципалитеттері мен өңірлер кеңесінің президенті болды. Сонымен қатар, ол Халықаралық жергілікті билік органдарының вице-президенті және 1996 жылдан 1998 жылға дейін Еуропалық Одақтың Өңірлер комитетінің президенті болды.
Соңғы жылдары
1997 жылы Паскуал Марагалл Барселона мэрінің қызметінен қалып, Рим мен Нью-Йоркте университеттерде дәріс оқыды. Екі жыл өткен соң ол белсенді саясатқа оралып, 1999 жылғы сайлауда ПСК ККП-нің президенттікке үміткері болып сайланды. 2000 жылы Каталония социалистер партиясының (PSC PSOE) төрағасы болып сайланды және 1988 жылдан 1995 жылға дейін Каталония парламентінің депутаты болды. 1999 жылдан 2003 жылға дейін ПСК ККП парламенттік фракциясын басқарды. 2003 жылдың 16 желтоқсанында Марагалл ERC және ICV партияларымен қиын келіссөздерден кейін Каталония парламенті тарапынан Generalitat президенті болып сайланды. Ол 20 желтоқсанда қызметке кірісті. Барселона мэрі ретінде халыққа кеңінен танымал болғанымен, Марагалдың коалициялық үкімет басшысы ретіндегі мансабы бірқатар дағдарыстармен толы болды. Ең ауыр жағдайлардың бірі – Бас кеңесші Кародтың ETA-мен ресми емес келіссөздер жүргізу үшін Францияға жасаған «жасырын» сапары. Басқаларына Каталонияның жаңа Автономиялық статусы бойынша өткен даулы келіссөздер (онда Марагалл мен ПСК ұлтшылдық көзқарас пен орталық үкіметтің қысымына мойынсұну арасында қалды), Барселонаның Кармель ауданында нашар жоспарланған және орындалған туннель жұмыстары салдарынан тұтас бір үй блогының құлауы, сондай-ақ Марагалдың үкіметі қолдаған Барселонаның 19 ғасылдан қалған орталық қаласының шайқалып тұрған негізінің астынан AVE жоғары жылдамдықты пойызына туннель салу жобасы кірді. 2005 жылдың қазан айында Марагалл кабинетті қайта құру жоспарларын коалициялық серіктестерімен немесе партиясымен кеңеспей жасағаны үшін сынға ілікті. Президенттің ағасы Эрнест Марагаллға министрлік лауазым ұсынылды. Атқарушы хатшы қызметін атқарған Эрнестті сыншылар бюрократ ретінде қарады және 2005 жылдың маусымында Каталонияның болашақ жемқорлыққа қарсы департаментін үкіметтен тәуелсіз ету жоспарларына қарсы шыққанда наразылық тудырды. Паскаль Марагалдың мемлекеттік басқарудағы жемқорлық пен туысқандыққа қарсы күрес туралы берген уәделері 2003 жылғы сайлауалды кампаниясының маңызды бөлігі болды. 2006 жылдың 21 маусымында Марагалл қайта сайлануға түспейтінін жариялады (2006 жылғы Каталония парламенті сайлауына қараңыз). Ол Монтилланың каталондық емес тегіне байланысты туған даулар арасында жаңа президент Хосе Монтилланы қолдады, Каталонияны «кем каталондық» етпейтінін айтты және кейін «біздің жаңа отанымыз – Еуропа» деп мәлімдеді. Одан кейін ол «біздің жаңа бағытымыз – Жерорта теңізі» деді. 2007 жылдың 19 қазанында ол енді PSOE мүшелік жарнасын төлемейтінін және партиядағы үш онжылдық қызметін аяқтайтынын мәлімдеді. Келесі күні ол Альцгеймер ауруына шалдыққанын және осы аурумен күресу үшін Паскуал Марагалл қорын құратынын хабарлады. 2007 жылы ол Каталония Еуропа қорын құрды, ол Марагалдың ой-пікірлері мен саяси жұмысына сүйене отырып, Каталония қоғамының біріккен Еуропаға белсенді қатысуын, қалалардың әлеуметтік өзгерістер үшін кеңістік ретіндегі әлемдік рөлін және Каталония, Испания және Еуропа арасындағы тұрақты диалогты дамытуға бағытталған. 2017 жылы Жауме Кларэ редакциялаған эсселер жинағы «Паскуаль Марагалл: Pensament i acció» RBA Libros баспасынан жарық көрді. Академиктер мен саясаткердің әріптестері оның мансабының маңызды сәттері – қала мен аймақ, Каталонияның Испаниядағы және әлемдегі орны, үкіметтік саясат және 1992 жылғы Олимпиада ойындары туралы талқылады. 2020 жылы Жозеп М. Мане мен Франческа Каталаның «Марагалл и ла Ллуна» атты деректі фильмі шықты. Деректі фильм 1993 жылы Барселонаның сол кездегі мэрі Рокетес ауданының шындығын жақсырақ түсіну үшін оның үйіне көшіп келгенде сегіз жастағы Ллунаның басынан өткен оқиғамен басталады. Жиырма бес жыл өткен соң Ллуна сол күндердің естелігінен басталатын іздеуді бастайды, ол оны отбасы мүшелері, таныстары және саясаткерлер арқылы Марагаллға жеткізеді.