Кіріспе

Гонконг аудандарының жергілікті кеңестері. 1999 жылға дейін аудандық кеңестер деп аталған округтік кеңестер Гонконгтың 18 ауданы үшін жергілікті өзін-өзі басқару органдары болып табылады.

Құрылтайдан бұрын

Жергілікті қызметтерді ұсынудың алғашқы негізі 1949 жылы құрылған Kaifong қауымдастықтары болды. Алайда, 1960 жылдары олар жергілікті мүдделерді білдіруді тоқтатты, сондықтан 1968 жылы үкімет қалалық округтік кеңселермен бірге алғашқы жергілікті әкімшілік құрылымды құрды, бұл оған өзінің саясаты мен бағдарламаларына, мысалы денсаулық сақтау және қылмысты азайту науқанына қолдау көрсету үшін мүмкіндік берді. Сондай-ақ, 1967 жылғы тәртіпсіздіктерден кейін, халықтың көңіл-күйін бақылау мақсаты болды. 1970 жылдардың басында басталған Қоғамдық қатысу жоспарына сәйкес Гонконг пен Коулун әрқайсысында 45 000 адам тұратын 74 аймаққа бөлінді. Әрқайсысы үшін қала округтерінің қызметкерлері жиырмадан тұратын "аймақтық комитет" тағайындады, оған алғаш рет жергілікті қоғамдастықтың барлық секторларынан мүшелер кірді, оны Заңнамалық кеңестің (Legco) ресми емес мүшесі басқарды. Бастапқы мақсат - жергілікті тұрғындарға жарнамалық материалдарды тарату арқылы "Таза Гонконг" акциясын жүзеге асыруға көмектесу. Бұл сәттілік деп саналды. Алғашында кеңестер тек тағайындалған мүшелер мен мемлекеттік қызметкерлерден құралған, бірақ 1982 жылдан бастап әрқайсысының үлесі сайланды. 1997 жылы ХКСР құрылғаннан кейін, "түзу жолмен" аудандық кеңестер уақытша аудандық кеңестерге айналды, олар кеңестердің барлық бастапқы мүшелерінен және басқалары атқарушы басшы тағайындаған. (Британдық басқару кезінде губернатор кез келген мүшесін тағайындаудан бас тартты.) Кейін 1999 жылдың басында Заң шығарушы кеңесте негізінен Уақытша аудандық кеңестердің орнын басатын аудандық кеңестерді құру, құрамы мен функцияларын қарастыратын заң жобасы қабылданды. Колониялық билік тарапынан жойылған 27 ауылдық комитет орындықтары қайта қалпына келтірілді. Үкімет бұл мәселе бойынша қоғамдық сауалнама немесе референдум өткізуді қабылдамады, ол бұл мәселені 1997 жылдан бері зерттейді және 98 жағымды ұсыныс алды деп мәлімдеді. Өзін демократия жақтастары деп жариялағандар бұл шараны "демократияның қарқынына кері қадам" деп атады, өйткені бұл отаршылдық дәуірге қайта оралу еді. 2010 жылы үкімет округтік кеңестердің функционалдық сайлау округтеріне бес заң шығарушыны қосуды және сайлауға сайланған округ мүшелерінің пропорционалдық өкілдігі арқылы сайлануды ұсынды. Демократиялық партия мен Пекин үкіметі арасындағы саяси даулы келісімде бұл бес орынды жалпы сайлаушылардың өзгеше дауыс беретін сайлау округінің мүшелері сайлай алатын болды. Аудандық кеңесшілерді тағайындау жүйесі бойынша 534 аудан кеңесшісінің 102-сі атқарушы басшымен таңдалды, ал қалғандары әр ауданның сайлаушылары демократиялық жолмен сайлады. Бұл жүйе 2013 жылы жойылды, ал 2015 жылғы сайлаудан кейін жаңа аудандық кеңестер енді мүшелерін тағайындамайды. 2023 жылы үкімет аудандық кеңесшілердің тікелей сайланатын орындықтарын 452-ден 88-ге дейін қысқартуды ұсынды, ал жалпы орындықтар 479-дан 470-ке дейін қысқартылды. Сонымен қатар, сайлауға қатысатын барлық аудан кеңесшілері жаңа аудан кеңесінің сайлануды тексеру комитетінің тексеруінен өтуі тиіс. Бұл ұсынысты 2023 жылдың шілдесінде заң шығарушы кеңес мақұлдады.

Кеңестер

Әр ауданның өз аудандық кеңесі бар. Тізімдегі нөмірлер оң жақтағы картада көрсетілген нөмірлерге сәйкес келеді. №. АуданАймақОрындықтарХалық саны (2021) 1Орталық және БатысГонконг аралы20235,9532Шығыс 30529,6033Оңтүстік 20263,2784Ван Чай10166,6955Коулун қаласыКоулун20410,6346Кун Тонг40673,1667Шам Шүй По 20431,0908Вонг Тай Син20406,8029Яу Цим Монг20310,64710АралдарЖаңа аумақтар18185,28211Квай Цин32495,79812Солтүстік24309,63113Сай Кунг32489,03714Ша Тин42692,80615Тай По 22316,47016Цюэн Ван22320,09417Тюэн Мюн32506,87918Юэн Лонг46668,080

Тәуелсіздік

Заң шығарушы кеңестің партиялық құрамы мен саясаты аудандық кеңестерде де көрініс табады, олар кейде үкіметті сөзсіз қолдауда айыпталады. Линнань университетінің профессоры Ли Панг Квонг кеңестердің Ішкі істер бюросына бағынышты болуының мәселелі екенін, олардың үкіметпен тым жақын жұмыс істеуіне әкелгенін айтады. Ол үкімет шешімдерін мақұлдау үшін он үш кеңес қабылдаған "көшіру және тіркеу" сипаттағы Куинс Пирс мәселесін мысалға келтіреді, бұл кеңестердің тәуелсіздігінің жоқтығының айқын белгісі. Ли 2007 жылы жалпы сайлау құқығы бойынша өткен үкіметтік "кеңесуді" еске алды, онда кеңестердің үштен екісі үкіметтің позициясын қолдады. 2008 жылы Король кемесін көшіруді қолдаған аудандық кеңестердің ұсыныстарының артында үкімет тұрғаны белгілі болғаннан кейін Альберт Хо үкіметті "қоғамдық пікірді жасау" үшін аудандық кеңестерге араласуы және аудандық қызметкерлерді үгіт-насихатшыларға айналдыруы үшін айыптады.

1999 жылғы аудан кеңесінің сайлауы

1999 жылы Тун Чхе Хва аудандық кеңестерге 100 мүше тағайындады. Олардың арасында Либералдық партия, Гонконгтың жақсаруы және дамуы үшін демократиялық одақ (DAB) және Гонконг прогрессивтік альянсы сияқты әртүрлі саяси партиялардан 41 адам болды. Ешқандай демократтар тағайындалмады.

2011 жылғы аудан кеңесінің сайлауы

Сайлаудан кейін Дональд Цанг 68 мүше тағайындады, олардың бірі де демократтық оппозициядан емес.