Американың Пенсильвания штатының тұңғыш конституциясы

Кіріспе

Пенсильванияның алғашқы конституциясы, АҚШ

1776 жылғы Пенсильвания Конституциясы (28 қыркүйекте 1776 жылы ратификацияланды) тәуелсіздік жарияланғаннан кейін штаттің алғашқы конституциясы болды және Америкадағы ең демократиялық конституция деп танылды. Оны Роберт Уайтхилл, Тимоти Маталек, доктор Томас Янг, Джордж Брайан, Джеймс Кэннон және Бенджамин Франклин жазған. Пенсильванияның жаңашыл және жоғары демократиялық үкіметтік құрылымы, бір палаталы заң шығару органы және ұжымдық атқарушы билігі Францияның 1793 жылғы Конституциясы негізінде құрылған Франция Республикасының қалыптасуына ықпал еткен болуы мүмкін. Конституцияға 1776 жылғы Вирджинияның Құқықтар декларациясымен үйлесетін құқықтар туралы декларация да енгізілді.

Өмірбаян

Пенсильванияның жаңа конституциясы 1776 жылы провинциядағы саяси өзгерістермен тығыз байланысты болды. Революция дамыған сайын, кейбір саяси лидерлердің пікірлері провинциялық ассамблеяның (және оның қолдаушыларының) және вице-губернатор Джон Пенннің көзқарастарынан өзгеше болды. Үкіметтің орнына келуге дайын заңсыз комитеттер құрылды. Мысалы, 1774 жылдың маусым айында, губернатор Пенн Бостон шай партиясына британ үкіметінің жауабын талқылау үшін ассамблеяны шақырудан бас тартқаннан кейін, Джон Дикинсон мен Томас Уиллинг басшылығымен өткен халық жиналысы Филадельфияда 8000 адамды Бірінші Континенталды Конгресске шақыруға және басқа колониялармен байланыс үшін корреспонденция комитетін құруға ықпал етті. Бұл шаралар кейін ассамблеяда қабылданғанымен, мыңдаған адамдар қатысқан үлкен халық демонстрацияларымен қолдау тапқан басқа да қоғамдық әрекет комитеттері ассамблеяның әрекеттерін озып кетті, мысалы, қорғаныс үшін әскери одақ құру (бірақ бұл әрекет кейін ассамблеяның Қауіпсіздік комитетін құруымен бекітілді). 1776 жылдың мамыр айында Екінші Континенталды Конгресс патшалық губернаторларды және тәжге қарсы топтармен (партиялармен) әрекет етпеген ассамблеяларды таратуға шақырды. 1776 жылдың маусым айында Пенсильвания провинциялық конференциясы «колонияның қазіргі ассамблеясы істердің қажеттіліктеріне сай емес және Конгресс ұсынысына сәйкес отарлық үкімет нысанын құру үшін провинциялық конвенция шақырылуы керек» деп шешті. Осы уақытқа дейін Пенсильванияның көптеген ықпалды лидерлері тәуелсіздікті қолдамаған, керісінше, келісімге келуді жақтаған. Алайда, Континенталды Конгресс Пенсильваниядағы радикалды топтарды консервативті лидерлерді ықпалдан шығаруға шабыс тартты. Содан кейін, 1776 жылдың маусым айында бұл комитеттер штаттық конвенцияны шақырды, ол 1776 жылдың 15 шілдесінде өтті. Конвенцияда қабылданған шешімдер ратификацияланғаннан кейін бұрынғы үкіметтің толыққанды түрде тоқтатылуына әкелді; ол уақытша басқару үшін Қауіпсіздік Кеңесін құрды және 28 қыркүйекте қабылданған мемлекеттік (штаттық) конституцияны әзірледі. Бірақ үкіметтің өзгеруіне мемлекеттің көптеген азаматтары, соның ішінде Джон Дикинсон, Джеймс Уилсон, Роберт Моррис және Фредерик Мюлленберг қарсы болды. Конституциялық конвент Филадельфияда өткізіліп, Бенджамин Франклин президент, полковник Джордж Росс вице-президент, Джон Моррис хатшы және Джейкоб Гарригес хатшының көмекшісі болып сайланды. Конвент құрылғаннан бастап, штаттың уақытша саяси билігін өзіне алды. Конституция 28 қыркүйекте аяқталды, содан кейін конвенцияда соңғы рет оқылды, президент және мүшелер қол қойды және штаттың Бас Ассамблеясына бірінші отырысында жеткізілуі үшін Қауіпсіздік комитетіне жіберілді, олар өз спикерін таңдағаннан кейін дереу. Пенсильвания Бас Ассамблеясының алғашқы отырысы 1776 жылдың 28 қарашасында өтті. Қауіпсіздік комитетінің президенті болған Томас Уортон 1777 жылдың маусым айында Жоғарғы Атқарушы Кеңестің президенті болып сайланды және Комонвеллдің бірінші губернаторы болды.

Pennsylvania's new constitution was tied to ongoing political changes within the province in 1776. As the Revolution evolved, the views of some political leaders differed from those of the Provincial Assembly (and its supporters) and of the Deputy Governor, John Penn. Extralegal committees were established that would eventually displace and take over the government. For example, in June 1774, after Governor Penn refused to convene the Assembly to consider the question of discussing some action to the British government’s response to the Boston Tea Party, a public meeting held under the leadership of John Dickinson and Thomas Willing inspired 8,000 people in Philadelphia to call for the First Continental Congress and the establishment of a committee of correspondence to communicate with the other colonies. Although these measures were subsequently adopted by the Assembly, other public action committees that had been supported by large public demonstrations (with attendees numbering in the thousands) outpaced Assembly action, for example establishing a military association for defense (though this action was later validated by the Assembly’s establishment of the Committee of Safety). In May 1776, the Second Continental Congress called for dispensing with Royal Governors and Assemblies that did not act with the groups (parties) opposing the Crown. The Pennsylvania Provincial Conference in June 1776 resolved “that the present Assembly of the Colony is ‘not competent to the exigencies of affairs’ and that a Provincial Convention ought to be called for inaugurating a form of Colonial government, in compliance with the recommendation of Congress”. Until this point, many influential leaders in Pennsylvania had not supported independence from the Crown, but had favored reconciliation. The Continental Congress, however, inspired the more radical elements in Pennsylvania to overmaster these more conservative leaders. Shortly afterwards, in June 1776, these committees called a state convention, which met on July 15, 1776. The decisions made at that convention would, when ratified, cause the previous government to be completely superseded; it established a Council of Safety to rule in the interim, and it drew up the commonwealth (state) constitution, which was adopted on September 28, 1776. The change of government, was, however, opposed by many of the commonwealth’s citizens John Dickinson, James Wilson, Robert Morris, and Frederick Muhlenberg, among others. The constitutional convention met in Philadelphia and elected Benjamin Franklin, president, Colonel George Ross, vice president, John Morris, secretary, and Jacob Garrigues, assistant secretary. From its inception, the convention arrogated to itself the interim political power of the state. The constitution was completed on September 28, at which time it was read in convention for the last time, signed by the president and members, and transmitted to the Committee of Safety, with directions to deliver it to the general assembly of the state at their first meeting, immediately after they should have chosen their speaker. The first meeting of the Pennsylvania General Assembly took place on November 28, 1776. Thomas Wharton Jr., who had been the President of the Committee of Safety, was chosen as President of the Supreme Executive Council in June 1777 and became, in effect, the first Governor of the Commonwealth.