Католик дін қыздары институты: Нотр-Дам де Намур қауымдастығы тарихы

Кіріспе

Католиктік діни қарындастар институты

Нотр-Дам де Намур қарындастары (Congregationis Sororum a Domina Nostra Namurcensi) – кедейлерге білім беру мақсатында құрылған католиктік діни қарындастар институты. Институт 1804 жылы Францияның Амиен қаласында құрылды, бірақ жергілікті епископтың оның епархиясы шегінен тыс миссиялық қызметке қарсылығынан 1809 жылы штаб-пәтері Намурға (қазіргі Бельгия) көшірілді (сол кезде Наполеон басып алған), одан бастап ол бүкіл әлемге тарады. Қазір қарындастар бес құрлықта және 20 елде өкілдік етеді. Орден мүшелері SNDdeN (кейде SNDN немесе SND) әріптерімен танылады. Бұларды бавариялық Нотр-Дам мектебі қарындастарымен (SSND) шатастырмау керек.

Қор

Негізін қалаушылар – Гезайнкур графесі, Мария Луиза Франсуаза Блин де Бурдон және Киелі Жули Билльяр. Мария Луиза Франсуаза Блин де Бурдон, көп жылдар бойы Жулиден рухани басшылық алған, қауымды құруға қажетті шығындарды өтеді. 1803 жылғы 5 тамызда Амиен қаласында Рю-Нёв көшесіндегі үйді иеленді. Бұл үйдің шіркеуінде 1804 жылғы 2 ақпанда өткен әйінде, екі негізін қалаушы және олардың тәлімгері, Реймстік Екатерина Дюшатель, пәктікке ант берді немесе жаңартты, сондай-ақ қыздарға христиандық тәрбие беруге және қажет болған жерге баратын діни ұстаздарды даярлауға өзіндік міндеттеме алды. Виктуар Лелеу (Анастасия әпке) және Жюстин Гарсон (Киелі Иоанн әпке) сол жылы институтқа қосылды. Амиенде миссия өткізіп жүрген Иман Әкелері (Иисус қоғамының таратылуы кезінде иезуиттер үшін құрылған топ) әйелдер мен қыздарды қасиеттілікке дайындау үшін әпкелерге жіберді. Киелі Жули көршілес қалалардағы Әкелерге көмектесті. Амиенде Киелі Иосиф Блин ана (бұрынғы иезуит) Варин, Энфантин және Томас (Сорбоннаның бұрынғы профессоры) көмегімен тәлімгерлер мен әпкелерді тәрбиеледі. Әпкелердің алғашқы ресми мектептері 1806 жылғы тамызда ашылды, оларға көптеген оқушылар ағылып келді. Франциядағы барлық топтардың христиандық білімге зор қажеттілігі негізін қалаушыларды бастапқыда тек кедей балаларды оқыту жоспарынан бас тартып, байлардың балалары үшін де мектептер ашуға итермеледі. Киелі Жулидің білім беру жүйесінің ерекшелігі – институт академияларынан түскен кірістерді тегін мектептердің шығындарын жабуға пайдалану болды. Қауым, Киелі Игнатий Лойола иезуиттер үшін жазған ережелерге негізделген, уақытша діни ереже бойынша өмір сүрді, бұл ереже Киелі Жули және Варин Әкесі жасаған және 1805 жылы Амиен епископы Жан Франсуа де Мандолькс (fr) бекіткен. 1818 жылы тұрақты ереже қабылданды және ол 1968 жылға дейін ереженің әртүрлі нұсқаларының негізі болды. Сол кезде Екінші Ватикан соборындағы өзгерістерге байланысты толық қайта қарау жүргізілді. Кейінірек 1984 жылы жаңа жаңарту жасалды.

Founders were St. Julie Billiart and Marie Louise Françoise Blin de Bourdon, Countess of Gézaincourt, whose name as a Sister was Mother St. Joseph. Mlle Blin de Bourdon, who had received spiritual guidance from Julie for many years, defrayed the immediate expenses of founding the Congregation. At Amiens, August 5, 1803, they took a house in Rue Neuve. In the chapel of this house, at Mass on February 2, 1804, the two foundresses and their postulant, Catherine Duchatel of Reims, made or renewed their vow of chastity, to which they added that of devoting themselves to the Christian education of girls, further proposing to train religious teachers who would go wherever their services were requested. Victoire Leleu (Sister Anastasie) and Justine Garçon (Sister St. John) joined the institute the same year. The Fathers of the Faith (a group founded for Jesuits during the Suppression of the Society of Jesus) who were giving missions in Amiens sent to the sisters women and girls to be prepared for the sacraments. St. Julie assisted the Fathers in the neighboring towns. In Amiens, Mother St. Joseph Blin trained the novices and sisters with the assistance of (former Jesuit) Frs. Varin, Enfantin, and Thomas (a former professor in the Sorbonne). The first regular schools of the Sisters were opened in August 1806, with a rush of students. The urgent need of Christian education among all classes of society in France at the time, led the foundresses to modify their original plan of teaching only the poor and to open schools for the children of the rich also. A unique feature of St. Julie's educational system was to use revenue from the Institute's academies to defray expenses at the free schools. The community lived under a provisional religious Rule based upon that which Saint Ignatius of Loyola wrote for the Jesuits, drawn up by Mother Julie and Fr. Varin and approved in 1805 by Jean François de Mandolx (fr), Bishop of Amiens. A more permanent Rule was adopted in 1818 and it became the basis for various versions of the Rule until 1968. At that time a total revision occurred guided by changes at the Second Vatican Council. A later update occurred in 1984.

Алысырақ

1841 жылы Константин ана (Мари Жанна Жозеф Коллин, т. 1802, қ. 1875) сайланды. Ол институтты отыз үш жыл басқарды. Оның билік мерзімі 1844 жылы Папаның Ережеге қолдау көрсетуімен, 1845 жылы Англияға, 1851 жылы Калифорнияға және 1859 жылы Гватемалаға бірінші миссиямен белгіленді. Алойзи ананың басшылығымен (Терезе Жозеф Мейни, т. 1817, қ. 1888), бесінші бас генерал, 1881 жылы Джулия ана мен Иосиф ананы қасиеттілікке жеткізу процесі басталды; институттың жиырма үйі Бельгияда, Англияда және Америкада құрылды. Алойзидің ізбасары, Амея де Иса ана (Элоди Дулларт, т. 1825, қ. 1907), Бельгияның Леопольд II сұрауымен Конго еркін мемлекетіндегі иезуит миссияларындағы қыздар мектебін басқарды, онда үш үй салынды. Кейіннен Оңтүстік Африканың Оранж-Ривер колониясындағы Кронштадтта академия және тегін мектеп ашылды. Бельгия королі Аме де Иисус ананы Леопольд орденінің рыцары етіп тағайындады, ал Игнатия әпке Конгода он төрт жыл қызмет еткеннен кейін осындай құрметке ие болды. Аймидің басшылығымен Джули Бильяр 1906 жылдың 13 мамырында Пьос X-тің қолдауымен қасиетті деп жарияланды. 1908 жылдың қаңтарында Мария Алойзи ана бас генерал сайланды. Осы кезеңде Нотр-Дам сестерінің он бес үйі құрылды, соның ішінде Вашингтондағы Троица колледжі және Огайо штатының Цинциннати қаласындағы провинциялық үй мен жаңадан кірушілер үйі. Агнес Мэри (т. 1840, қ. 1910) үш жаңа орын ашты және Америкадағы қасиетті Джулия анаға арналған алғашқы шіркеуді салды, ол Пенсильвания штатының Мойлан қаласында тастан салынған әдемі готикалық құрылыс. 1886 жылы Джулия МакГроарти әпке Роки тауларының шығысындағы американдық үйлердің басшысы болды. 15 жыл бойы ол 14 жаңа монастырь, Уолтемде (Массачусетс штаты) үлкен жаңадан кірушілер үйі және Сан-Хоседе (Калифорния штаты) жетімдер үйін құрды. Коннектикут провинциясы құрылды және Балтиморда көптеген қайырымдылық шаралары жүзеге асырылды. 1847 жылдың 22 ақпанында, Right Reverend F. N. Blanchet және Fr. Питер Де Смет, S. J. басшылығымен сегіз әпке Намурдан Орегон территориясындағы үндістерге көмек көрсету үшін аттанды. Бес жылдан кейін Сан-Франциско архиепискобы Жозеф С. Алеманидің өтінішімен бұл әпкелер Калифорния штатының Сан-Хосе қаласына көшірілді. Тынық мұхитының жағалауындағы бұл алғашқы мекеме уақыт өте келе Цинциннатиден бөлек провинция құрады. Отыз жыл бойы Мари Корнелия әпке провинцияны басқарды. 1851 жылы Гватемалада, Орталық Америкада, үкіметтің қолдауымен және халықтың зор құрметімен, роман сияқты оқиға болды. Жиырма жылдан кейін сол жерде қызмет еткен 41 Нотр-Дам сестрі үкімет тарапынан елден қуылды. Әр ақпанда сестер 2005 жылы Бразилияда қаза тапқан Дороти Стэнг әпкені еске алады, ол Амазонканың жергілікті халқының жерлерін тартып алған ағаш өндіруші компанияларға қарсы күресі үшін олардың қасында тұрды. Вурчестер, Массачусетс штатындағы Нотр-Дам денсаулық сақтау орталығы, 1900 жылға дейін тарихы бар, ұзақ жылдар бойы денсаулық сақтау саласындағы жетекші мекеме болып табылады. Бейбітшілік пен әділдік жолындағы жұмыс сестердің күш-жігерінің маңызды бөлігіне айналды.

In 1841 Mother Constantine (Marie Jeanne Joseph Collin, b. 1802, d. 1875) was elected. She governed the institute for thirty three years. Her term of office was marked by the papal approbation of the Rule in 1844, the first mission to England in 1845, to California in 1851, and to Guatemala in 1859. Under Mother Aloysie (Therese Joseph Mainy, b. 1817, d. 1888), fifth superior general, the processes for the canonization of Mother Julie and Mother St. Joseph were begun in 1881; twenty houses of the institute were established – in Belgium, England, and America. Under Aloysie's successor, Mother Aimee de Jesus (Elodie Dullaert, b. 1825, d. 1907), the Sisters of Notre Dame, at the request of Leopold II of Belgium, took charge of the girls' schools in the Jesuit missions of the Congo Free State, where three houses were established. An academy and free school were opened later at Kronstadt, Orange River Colony, South Africa. The King of Belgium created Mother Aimee de Jesus a Knight of the Order of Leopold, and Sister Ignatia was accorded a similar honor after fourteen years of labor in the Congo. During Aimee's generalate Mother Julie Billiart was solemnly beatified by Pius X, May 13, 1906. Mother Marie Aloysie was elected superior general in January 1908. In this period fifteen houses were founded by the Sisters of Notre Dame, including Trinity College, Washington, D. C., and a provincial house and novitiate at Cincinnati, Ohio. Sister Agnes Mary (b. 1840, d. 1910) made three foundations and built the first chapel dedicated to Blessed Mother Julie in America, a beautiful Gothic structure in stone at Moylan, Pennsylvania. In 1886 Sister Julia McGroarty succeeded as superior of the order’s American houses east of the Rocky Mountains. In her 15 years as superior she founded 14 new convents, a large novitiate in Waltham, Massachusetts, and an orphanage in San Jose, California. A Connecticut province was founded and a numerous apostolates would be pursued in Baltimore. On February 22, 1847, a colony of eight sisters under the care of Right Reverend F. N. Blanchet and Fr. Peter De Smet, S. J., left Namur to labor among the Indians of the Oregon Territory. Five years later these sisters, at the request of the Right Reverend Joseph S. Alemany, Archbishop of San Francisco, were transferred to San Jose, California. This first establishment on the Pacific Coast was followed in the course of time by ten others, which formed a separate province from Cincinnati. For thirty years Sister Marie Cornélia directed the province. In 1851 two foundations were made in Guatemala, Central America, under government auspices and with such an outburst of welcome and esteem from the people as reads like a romance. Twenty years later the forty one Sisters of Notre Dame laboring there were expelled by the government. And each February the Sisters remember Sister Dorothy Stang who was assassinated in Brazil in 2005, for standing with the indigenous Amazonian people in their struggle against the logging companies who took their land. Notre Dame Health Care Center in Worcester, Massachusetts, with roots dating back to 1900, has long been a leading health care facilitator. Peace and justice work has increasingly become a part of the sisters' efforts.

Ұлыбритания

Нотр-Дамның әйел бауырлары алғаш рет Англияға Редемптористер арқылы келді. Белгиялық дьо Буггеномс әке, Фалмуттағы шағын миссияның жетекшісі, кедей католик балалары үшін мектептердің қажеттілігін шұғыл сезінді. Ол Нотр-Дам әйел бауырлары қауымының Намурдагы басшысынан алты әйел бауырласты сұрап, алды. Олармен бірге Корнуоллдағы Пенринде шағын мектеп ашты. Бірақ бұл жерде діни қауымның күнкөрісіне мүмкіндік болмағандықтан, мектеп үш жыл ғана жұмыс істеді. Редемптористер Лондонға жақын Клэфэмде екінші ағылшын миссиясын құрғаннан кейін, Нотр-Дам әйел бауырларын мектепке шақырып, 1848 жылы Пенрин қауымын сол жерге көшірді. Әке Буггеномстың бастамасымен Нортгемптон епархиясындағы Холи Чайлд Жезус әйел бауырлары қауымы, шамамен елу адамнан тұратын, 1852 жылы Нортгемптон епискобы мен Намур епискобының келісімімен Нотр-Дам институтына қосылды. Англияда Иерархия жаңадан қайта орнатылғанда, Үкімет католик кедейлеріне білім беруді ұсынды. Нотр-Дам әйел бауырлары осы іске белсенді түрде кірісіп, Сент-Францис әпкесі Мария (Hon. Лаура М. Петре) басшылығымен жұмыс істеді. Ол Англиядағы қауым үшін, Сент-Жозеф ана бүкіл институт үшін болғандай маңызды болды. Ол қайтыс болғанға дейін (1886 жылдың 24 маусымында) Англияда он сегіз үй салынды. 1910 жылы олардың саны жиырма бірге жетті. Осы үйлердің арасында Ливерпульдегі Маунт-Плезанттағы католик мектеп мұғалімдерін даярлайтын колледж бар, оның басқаруы 1856 жылы Нотр-Дам әйел бауырларына тапсырылды. Оқу колледжіне басшылық еткен әйел бауырлар қазір Эвертон аңғарындағы Нотр-Дам католик колледжі деп аталатын жерде тұрады. Шотландияның Білім министрлігінің өтініші бойынша Мэри Лесчер басқаруымен әйел бауырлар 1895 жылы Глазго қаласында католик мектеп мұғалімдерін даярлайтын Доуэнхилл колледжін ашты. Шотландиядағы екінші монастырь 1910 жылы Дамбартон қаласында ашылды. 1992 жылы Нотр-Дам де Намур әйел бауырлары Нотр-Дам миссиялық еріктілер корпусын коммерциялық емес еріктілер ұйымы ретінде құрды. 2015 жылы, АҚШ-қа келгендеріне 175 жыл толуына орай, онда 800-ге жуық әйел бауырлас қызмет етіп, Оңтүстік Америка мен Африкадағы миссионерлік жұмыста тағы 400-ге жуық бауырлас жұмыс істеді. Бұл оқиғаға арналған тарихи бейнефильм түсірілді. Қазіргі қауым жетекшісі - 2008 жылы сайланған Терезита Вайнд. 2011 жылы әлем бойынша 2000-ға жуық SNDdeN әйел бауырласы болды.

It was through the Redemptorists that the Sisters of Notre Dame first went to England. Father de Buggenoms, a Belgian and superior of a small mission at Falmouth, felt the urgent need of schools for poor, Catholic children. He asked and obtained from the Superior of the Sisters of Notre Dame at Namur a community of six sisters, and with these he opened a small school at Penryn in Cornwall. It continued only three years, however, as the place afforded no means of subsistence for a religious house. The Redemptorists having established a second English mission at Clapham, near London, and having asked again for Sisters of Notre Dame for a school, the community of Penryn was transferred there in 1848. Through the initiative of Father Buggenoms the Sisters of the Holy Child Jesus, a community in the Diocese of Northampton, about fifty in number, were affiliated in 1852 to the Institute of Notre Dame, with the consent of the Bishop of Namur and Bishop of Northampton. Scarcely had the Hierarchy been re established in England when the Government offered education to the Catholic poor. The Sisters of Notre Dame devoted themselves to this work, under the guidance of Sister Mary of St. Francis (Hon. Laura M. Petre), who was to the congregation in England what Mother St. Joseph was to the whole institute. Before her death (June 24, 1886) eighteen houses had been founded in England. By 1910 there were twenty one. Among these English houses is the Training College for Catholic School Mistresses at Mount Pleasant, Liverpool, the direction of which was confided to the Sisters of Notre Dame by the government in 1856. The sisters who ran the Training College resided in what is now known as Notre Dame Catholic College in Everton valley. At the request of the Scottish Education Department, the Sisters led by Mary Lescher opened the Dowanhill Training College for Catholic School Mistresses at Glasgow in 1895. A second convent in Scotland opened at Dumbarton in 1910. In 1992, the Sisters of Notre Dame de Namur established Notre Dame Mission Volunteers AmeriCorps as a non profit volunteer organization. In 2015 at the 175th anniversary of their arrival in the United States, the sisters there numbered 800, with an additional 400 in the South American and African missions. A video presentation of their history was made for the occasion. The current Congregational Leader is Sister Teresita Weind, elected in 2008. In 2011 there were about 2000 SNDdeN sisters around the world.

Мектептер

Әйелдер қауымы әр құрлықта мектептер құрды және оларды басқаруды жалғастыруда.