Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық автор және сценарист (1928-1984)
American author and screenwriter (1928 1984)
Эрнест Ральф Тиддиман (1 қаңтар 1928 - 14 шілде 1984) – американдық автор және сценарист, ең белгілісі афроамерикандық детектив Джон Шафт туралы романдарымен танымал. Оның "Француз байланысы" фильміне жазған сценарийі үшін "Оскар" сыйлығын, "Алтын глобус" сыйлығын, "Америка жазушылар гильдиясы" сыйлығын және "Эдгар" сыйлығын алды. 1971 жылы ол Джон Д. Ф. Блэкпен бірлесіп "Шафт" фильмінің сценарийін жазды.
Ernest Ralph Tidyman (January 1, 1928 – July 14, 1984) was an American author and screenwriter, best known for his novels featuring the African American detective John Shaft. His screenplay for The French Connection garnered him an Academy Award for Best Adapted Screenplay, as well as a Golden Globe Award, a Writers Guild of America Award, and an Edgar Award. In 1971, he also co wrote the screenplay for the film version of Shaft with John D. F. Black.
Ерте өмір
Тиддиман Огайо штатының Кливленд қаласында Кэтрин (Каскак) мен "The Plain Dealer" газетінде қылмыс жаңалықтарын жазған Бенджамин Ральф Тиддиманның ұлы болып дүниеге келді. Оның түбі венгр және британдық. 14 жасында мектептің жетінші сыныбын тастап, Кливлендте көшірмеші болып жұмыс істеуді бастады. Тиддиман 1946 жылы АҚШ армиясына қабылданып, қоғамдық байланыс саласында қызмет етті. Ол келесі екі онжылдық бойы бірнеше қалаларда журналист және қылмыс жаңалықтарын жазды, соның ішінде "Diners Club" журналының редакторы болып жұмыс істеді, ал "Нью-Йорк Таймс" (1960–66), "Нью-Йорк Пост" (1957–60), ерлер журналдары мен афроамерикандық газеттерге материалдар жазды. 1968 жылы ол хиппилер туралы "Гүл күші" атты өзінің алғашқы романын жазды. Содан кейін ол қара терілі Шэфт деген детектив туралы жазуға бел буды.
Tidyman was born in Cleveland, Ohio, the son of Kathryn (Kascsak) and Benjamin Ralph Tidyman, a crime reporter for The Plain Dealer. He was of Hungarian and British descent. He began his career as a copyboy in Cleveland when he was 14, having dropped out of school in grade seven. Tidyman enlisted in the U. S. Army in 1946 serving in public relations. He worked as a journalist and crime reporter for the next two decades in a number of cities, including a stint as editor of Diners Club magazine, and writing for The New York Times (1960–66), The New York Post (1957–60), male magazines and black newspapers. In 1968 he wrote his first novel, Flower Power about hippies. He then decided to write about a black detective, Shaft.
Шахта және француздық қосылым
Кейінірек ол «Шафт» туралы былай деді: «Қара әдебиетін оқығанда, орталық тұлғаның [Уильям] Стайронның кітабындағыдай супер қаһарман немесе супер құрбан екенін көресіз. Білген қара нәсілділер ақылды және сауатты болды, мен ойладым, қара нәсілді қаһарман туралы не деймін, ол өзін адам ретінде қарастырады, бірақ ақыл-ойы мен батылдығымен қатар, қара нәсілді ашуын да бір ресурсы ретінде пайдаланады». Фридкиннің қайта жазуы және авторлық құқықты иеленуі Тиддиманды ашуландырды, ол режиссердің үлесін төмендетіп көрсетті. «Шафт» және «Француздық байланыс» фильмдерінің екі рет сәтті болуы Тиддиманды индустриядағы ең жақсы сценаристтердің біріне айналдырды. «Тайдиман киноны көңіл көтеру ретінде қайта жандандырған бір адам сияқты көрінеді», - деп жазды The Los Angeles Times. Тиддиман «Шафт» фильміне қаржы салған MGM президенті Джеймс Т. Обриді қорғаған аздаған киношілердің бірі болды. «MGM-де маған ешкім жалған айтқан жоқ немесе істемейтін нәрсені жасаймыз деп айтқан жоқ», - деді ол.
He later said about writing Shaft, "Reading black fiction, you see that the central figure is either super hero or super victim, as in [William] Styron's book. The blacks I knew were smart and sophisticated, and I thought, what about a black hero who thinks of himself as a human being, but who uses his black rage as one of his resources, along with intelligence and courage." Friedkin's rewriting and credit grab annoyed Tidyman, who downplayed the director's contribution. The dual success of Shaft and French Connection made Tidyman one of the top screenwriters in the business. "Tidyman from a standing start suddenly looks like a one man resuscitator for the movie as public entertainment", wrote The Los Angeles Times. Tidyman was one of the few filmmakers to speak up for the much maligned James T. Aubrey, president of MGM, who financed Shaft. "Nobody ever lied to me at MGM or told me they were going to do something they didn't do", he said.
Өндіруші
Алайда, ол соңғы фильмдерге, әсіресе «Шафт» фильміне қанағаттанбады және 1971 жылы «Эрнест Тидиман Продакшнс» компаниясын құру арқылы продюсерлік ісіне де кірісуді шешті. 1971 жылы «Ernest Tidyman Productions» компаниясы «Ernest Tidyman International, Ltd.» болып өзгертілді, ал 1979 жылы қайтадан «Ernest Tidyman Productions» болып өзгертілді. Тидман 1972 жылы «Шафт» фильмінің жалғасын дайындау үшін «Шафт Продакшнс», «Биг Бакс» үшін «Пилигрим Продакшнс» және түсірілмеген «Отбасылық қиындықтар» фильмі үшін «Отбасылық қиындықтар Продакшнс» компанияларын құрды. «Сөздерді жалғастырып жазу керек», - деді ол. «Егер идеяң болса, оны жазып, содан кейін өндіріске қою керек, осылайша оны өзің бақылай аласың. Бұл қала басқаларға қарағанда жазушыларға, әңгімешілерге көбірек тәуелді, және олармен қалай дұрыс қарым-қатынас жасау керектігін толыққанды білмейді».
However, he was not happy with the final films, particularly Shaft, and decided to move into producing as well, establishing Ernest Tidyman Productions in 1971. Ernest Tidyman Productions was changed to Ernest Tidyman International, Ltd., in 1971 and back to Ernest Tidyman Productions in 1979. Tidyman also established Shaft Productions in 1972 to handle Shaft's sequels, Pilgrim Productions to handle Big Bucks, and Family Trouble Productions to produce an unmade film Family Trouble. "You have to hyphenate", he said. "If you've got an idea, you'd better write it, and then you'd better produce it, so you can control it. This town depends more on the men who write, on the storytellers, than on anybody else, and it doesn't begin [ ] to know how to deal with them rightly."