Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Спирман-Браунның болжамдық формуласы, сондай-ақ Спирман-Браунның болжау формуласы деп те аталады, психометриялық сенімділікті тест ұзындығымен байланыстыратын және психометриялық мамандар тест ұзындығы өзгертілгеннен кейін тест сенімділігін болжау үшін пайдаланатын формула. Бұл әдіс Спирман (1910) және Браун (1910) тарапынан тәуелсіз түрде жарияланды.
The Spearman–Brown prediction formula, also known as the Spearman–Brown prophecy formula, is a formula relating psychometric reliability to test length and used by psychometricians to predict the reliability of a test after changing the test length. The method was published independently by Spearman (1910) and Brown (1910).
Жартылай сенімділік
Тау эквивалентті сенімділік әзірленгенге дейін, Спирман-Браун формуласын қолдана отырып, жарты-жартыға бөлу арқылы элементтер арасындағы сенімділікті анықтаудың жалғыз жолы болды. Барлық сұрақтарды кездейсоқ екі бөлікке бөлгеннен кейін, бөліктер арасындағы корреляция Спирман-Браун формуласын қолдану арқылы сенімділікке түрлендіріледі. Яғни,
Until the development of tau equivalent reliability, split half reliability using the Spearman Brown formula was the only way to obtain inter item reliability. After splitting the whole item into arbitrary halves, the correlation between the split halves can be converted into reliability by applying the Spearman Brown formula. That is,
, мұнда – екі бөлік арасындағы Пирсон корреляциясы. Спирман-Браун формуласы тау эквивалентті сенімділік дамығаннан кейін жарты-жартыға бөлу сенімділік коэффициенті ретінде жиі қолданылмаса да, бұл әдіс екі элементтен тұратын шкалалар үшін әлі де пайдалы.
,where is the Pearson correlation between the split halves. Although the Spearman Brown formula is rarely used as a split half reliability coefficient after the development of tau equivalent reliability, this method is still useful for two item scales.
Жарым-жартылай қатарлы сенімділік
Чо (2016) жүйелі номенклатураны және формулалық өрнектерді пайдалануды ұсынады, сонымен қатар сенімділік коэффициенттерінің тарихи жағынан дұрыс емес және мәлімет бермейтін атаулармен шатастырылып, біркелкісіз ұсынылғанын сынап көрсетеді. Спирман-Браун формуласының негізгі қағидасы – бөлінген жартыларының параллельдік қасиеті, яғни екі жартысының дисперсиясы тең болуы керек. Спирман-Браун формуласы үшін ұсынылған жүйелі атау – жартылай параллельді сенімділік. Бұдан өзге, келесідей эквивалентті жүйелі формула ұсынылған.
Cho (2016) suggests using systematic nomenclature and formula expressions, criticizing that reliability coefficients have been represented in a disorganized and inconsistent manner with historically inaccurate and uninformative names. The assumption of the Spearman Brown formula is that split halves are parallel, which means that the variances of the split halves are equal. The systematic name proposed for the Spearman Brown formula is split half parallel reliability. In addition, the following equivalent systematic formula has been proposed.
Жартылай конгенерлік сенімділік
Жарым-жартылай параллельді сенімділік және жарым-жартылай тау-эквивалентті сенімділік екі жартының бірдей ұзындықта болуын қабылдайды. Жарым-жартылай конгенерлік сенімділік бұл қабылдауды жеңілдетеді. Дегенмен, берілген мәліметтерге қарағанда бағалауға көбірек параметрлер қажет болғандықтан, тағы бір қабылдау керек. Раджу (1970) әр жартысының салыстырмалы ұзындығы белгілі болғанда жарым-жартылай конгенерлік сенімділік коэффициентін қарастырды. Ангофф (1953) және Фельдт (1975) әр жартысының ұзындығы дисперсиялар мен ковариациялардың қосындысына пропорционалды деп есептегенде, жарым-жартылай конгенерлік сенімділікті жариялады.
Split half parallel reliability and split half tau equivalent reliability have the assumption that split halves have the same length. Split half congeneric reliability mitigates this assumption. However, because there are more parameters that need to be estimated than the given pieces of information, another assumption is needed. Raju (1970) examined the split half congeneric reliability coefficient when the relative length of each split half was known. Angoff (1953) and Feldt (1975) published the split half congeneric reliability assuming that the length of each split half was proportional to the sum of the variances and covariances.
Тарих
Спирман Браун есімі серіктестікке ұқсас, бірақ екі автор да бәсекелес болған. Бұл формула Браунның (1910) және Спирманның (1910) «Британдық психология журналында» бір уақытта жарияланған екі мақаласынан шыққан. Чарльз Спирман Лондон Король колледжінде бірге жұмыс істеген Карл Пирсонмен жаман қарым-қатынаста болды, олар бір-бірін сынап, мазақтайтын мақалалар алмастырды. Уильям Браун Пирсонның жетекшілігімен философия ғылымдарының кандидаты болған. Браунның докторлық диссертациясының маңызды бөлігі Спирманның жұмысын сынауға арналған. Бұл формулаға Спирман Брауннан бұрын келгеніне себебі, ол Брауннан беделді ғалым. Мысалы, Спирман сенімділік теориясын алғаш рет қалыптастырды және оны «классикалық сенімділік теориясының әкесі» деп атайды. Бұл Мэтью эффектісінің немесе Стиглердің есімдер заңының мысалы. Бұл формуланы келесі себептерге байланысты Браун-Спирман формуласы деп атау керек: Біріншіден, бүгін қолданылып жүрген формула Спирманның (1910) емес, Браунның (1910) нұсқасы. Браун (1910) бұл формуланы жартылай сенімділік коэффициенті ретінде нақты көрсеткен, ал Спирман (1910) көрсетпеген. Екіншіден, Браунның (1910) формальды туындысы Спирманның (1910) туындысына қарағанда ықшамдау және әдемі. Үшіншіден, Браунның (1910) мақаласы Спирманның (1910) мақаласынан бұрын жазылған болуы мүмкін. Браунның (1910) докторлық диссертациясы жарияланған кезде қолжетімді болған. Спирман (1910) Браунды (1910) сынаған, бірақ Браун (1910) тек Спирманды (1904) сынаған. Төртіншіден, APA стилінде авторлар әліпби бойынша тізімделеді.
The name Spearman Brown seems to imply a partnership, but the two authors were competitive. This formula originates from two papers published simultaneously by Brown (1910) and Spearman (1910) in the British Journal of Psychology. Charles Spearman had a hostile relationship with Karl Pearson who worked together in King's College London, and they exchanged papers that criticized and ridiculed each other. William Brown received his Ph. D. under Pearson's guidance. An important part of Brown's doctoral dissertation was devoted to criticizing Spearman' work. Spearman appears first in this formula before Brown because he is a more prestigious scholar than Brown. For example, Spearman established the first theory of reliability and is called "the father of classical reliability theory." This is an example of Matthew Effect or Stigler's law of eponymy. This formula should be referred to as the Brown Spearman formula for the following reasons: First, the formula we use today is not Spearman's (1910) version, but Brown's (1910). Brown (1910) explicitly presented this formula as a split half reliability coefficient, but Spearman (1910) did not. Second, the formal derivation of Brown (1910) is more concise and elegant than that of Spearman (1910). Third, it is likely that Brown (1910) was written before Spearman (1910). Brown (1910) is based on his doctoral dissertation, which was already available at the time of publication. Spearman (1910) criticized Brown (1910), but Brown (1910) criticized only Spearman (1904). Fourth, it is the APA style to list the authors in alphabetical order.