Уинчестер графының тарихы және атағы

Кіріспе

Англияның пэрлік атағындағы маркиздік

Винчестер маркизі – Англияның пэрлік атағында 1551 жылы көрнекті мемлекет қайраткері Уильям Паулет, Уилтширдің 1-графы үшін құрылған атақ. Бұл – қазірге дейін сақталған алты ағылшын маркиздігінің ең көнесі; демек, оның иесі Англияның бас маркизі деп есептеледі. Бұл сонымен қатар Англияның пэрлік атағындағы жоғарырақ атаққа бағынышты емес жалғыз маркиздік (дегенмен бұрын ол жойылған Болтон герцогтығына бағынышты болған; қалған бесеуінің барлығы әлі де герцогтардың иелігінде). Қазіргі иегері – Кристофер Паулет, Винчестердің 19-маркизі (1969 жылы туған), оның ұлы Уилтшир графы титулын пайдаланады.

Тарих

Асыл тегі 1551 жылы көрнекті мемлекет қайраткері Уильям Паулет, Уилтширдің 1-графы үшін құрылған. Сол кездегі король Эдуард VI еді, ол кәмелетке толмаған, ал шешім Джон Дадлидің, 1-Нортумберленд герцогының, сол жылы өзін герцогтік дәрежесіне көтергені болды. Паулет 1539 жылы Сент-Джон бароны, ал 1550 жылы Уилтшир графы атағын алған, бұл да Англияның жұрты болды. Бірінші маркиз өз заманының ең белгілі мемлекет қайраткерлерінің бірі болды, король Генрих VIII және оның балалары тұсында жоғары лауазымдарда қызмет етті және 1550 жылдан 1572 жылға дейін Англияның Лорд-Қазынашысы болды. Оның орнын ұлы, екінші маркиз иеленді, ол әкесінің тірі кезінде әкесінің кіші титулы – Сент-Джон бароны арқылы Лордтар палатасына шақырылған. Оның ұлы, үшінші маркиз, 1572 жылы Сент-Джон лорды ретінде шақырылды. Оның немересі, бесінші маркиз, сол кездегі ең танымал мемлекет қайраткерлерінің бірі болды. Азамат соғысы кезінде ол король Карл I-нің адал қолдаушысы болды және «адал маркиз» деп аталды. Оның отбасылық резиденциясы – Бейсинг үйі парламент тарапынан соғыс кезінде толығымен өртеліп жанып кетті. Осы кезеңде маркиздердің мұрагерлері үшін сыпайы титул – Сент-Джон бароны болды, ал Уилтшир графы титулы қолданылмады, мүмкін, маркиздік құрылғанда бұл титул қайтарылған деген негізсіз дәстүрге байланысты. Басқа түсінік, оның ұлы Чарльз Мэри Скропқа үйленгендігінен туындауы мүмкін, оның әкесі Болтонның 11-лорды Скроп және Сандерлендтің 1-графы, 1399 жылы Генрих IV-нің бұйрығымен өлім жазасына кесілген Уилтшир графының тікелей мұрагері болды. Сол кезден бастап «Уилтшир графы» титулы тоқтап қалды. Оның орнын алтыншы маркиздің ұлы иеленді. Алтыншы маркиз король Уильям III және королева Мария II-нің қолдаушысы болды және Ұлы революциядан кейін оның қолдауы үшін Болтон герцогы болып тағайындалды. Оның орнын ұлы, екінші герцог иеленді, ол 1675 жылы маркиздікке мұрагер ретінде алғаш рет Уилтшир графының сыпайы титулын қабылдады. Екінші герцог саясаткер болды және әсіресе Корольдік үйдің Лорд-камераланы және Ирландияның Лорд-лейтенанты қызметтерін атқарды. Ол қайтыс болғаннан кейін титулдары оның ұлына, үшінші герцогқа көшті, ол да саясаткер болды. Ол парламент мүшесі болды және бірнеше графтықта лорд-лейтенант болып қызмет етті. 1717 жылы оның Лордтар палатасына шақырылуы тиіс болды. Алайда, ол қателікпен Бассинг лорды Паулет ретінде шақырылды, бұл жаңа баронияның құрылуына әкелді. Бірақ Паулеттің Бассинг барониясы оның заңды ұрпағы болмағандықтан жойылды, ал басқа титулдар оның кіші інісі, төртінші герцогқа көшті. Ол Адмиралтейство Лорды және Гэмпшир мен Гламорганширдің лорд-лейтенанты болып қызмет етті. Оның үлкен ұлы, бесінші герцог, парламент мүшесі және Гэмпширдің лорд-лейтенанты болды. Оның орнын оның кіші інісі, алтыншы герцог иеленді. Ол Ақ флотының адмиралы болды. Алтыншы герцогтың ұлы болмады, ал 1794 жылы қайтыс болғаннан кейін герцогтық жойылды. Отбасы мүлкінің көп бөлігі бесінші герцогтың заңсыз қызы Жан Мэри Браун Паулетке көшті. Ол Томас Ордқа үйленді, ол Powlett қосымша тегін қабылдады және 1797 жылы Болтон бароны атанды. Алтыншы герцогтың орнын Сент-Джон бароны, Уилтшир графы және Винчестер маркизі титулдары бойынша оның үшінші туысы Джордж Паулет иеленді, ол он екінші маркиз болды. Ол төртінші маркиздің үшінші ұлы лорд Генри Паулеттің шөбересі болды. Ол бұрын парламентте Винчестерді өкілдік еткен. Оның ұлы, он үшінші маркиз, Труродан парламент мүшесі болды және Гэмпширдің лорд-лейтенанты болып қызмет етті. 1839 жылы лорд Винчестер Бэроуз қосымша тегін қабылдады. Оның орнын оның ұлы, он төртінші маркиз иеленді. Ол сондай-ақ Гэмпширдің лорд-лейтенанты болды. Оның ұлы, он бесінші маркиз, Колдстрим гвардиясының майоры болды және 1899 жылы Екінші Буер соғысы кезінде Магерсфонтейн шайқасында қаза тапты. Оның орнын оның кіші інісі, он алтыншы маркиз иеленді. Ол Гэмпширдің лорд-лейтенанты және Гэмпшир округі кеңесінің төрағасы болды. 1962 жылы 99 жасында қайтыс болғаннан кейін он төртінші маркиздің ұрпағы жойылды. Оның орнын екі рет алыс туысы, он жетінші маркиз иеленді. Ол он үшінші маркиздің екінші ұлы, құрметті лорд Чарльз Паулеттің шөбересі болды. 1968 жылы он жетінші маркиз қайтыс болғанда, бұл отбасылық желі де тоқтап, титул он жетінші маркиздің бірінші алыс туысы, 2016 жылы қайтыс болған он сегізінші маркизге көшті. Лорд Винчестер Оңтүстік Африкада тұрды. Болтонның кейінгі герцогтарының тегі көбінесе «Паулет» емес, «Powlett» деп жазылады. Бұл жазу әлі де Орд Паулетт отбасы қолданып келеді. Винчестер маркизі – Англиядағы ең көне маркиздік және осы себепті титул иесі Англияның ең жоғары маркизі болып саналады. Винчестер маркизі Англияның жұртындағы герцогтік титулы жоқ жалғыз маркиз. Уилтшир графы лорд Винчестердің үлкен ұлы мен мұрагерінің сыпайы титулы болып табылады, ал Уилтшир лордының ұлы мен мұрагері Сент-Джон лорды титулын иеленеді. Отбасының негізгі резиденцияларының бірі Бейсинг үйі, Олд Бейсинг, Гэмпшир болды.

The peerage was created in 1551 for the prominent statesman William Paulet, 1st Earl of Wiltshire. The king at the time was Edward VI, who was not of age, and the decision was that of John Dudley, 1st Duke of Northumberland, who in the same year promoted himself to a dukedom. Paulet had already been created Baron St John in 1539 and Earl of Wiltshire in 1550, also in the Peerage of England. The first marquess was one of the most noted statesmen of his time, serving in high positions under King Henry VIII and his children, and served as Lord High Treasurer of England from 1550 to 1572. He was succeeded by his son, the second marquess, who had been summoned to the House of Lords in his father's lifetime through a writ of acceleration in his father's junior title of Baron St John. His son, the third marquess, was summoned to the House of Lords through a writ of acceleration as Lord St John in 1572. His grandson, the fifth marquess, represented St Ives in the House of Commons. During the Civil War he was a strong supporter of King Charles I and became known as "the loyal Marquess". The family seat of Basing House was burnt to the ground by the Parliamentarians during the conflict. During this period, the courtesy title for the heirs apparent of the marquesses was Baron St John; that of Earl of Wiltshire does not seem to have been used, perhaps because of an unsubstantiated tradition that that title was surrendered upon the creation of the marquessate. Another explanation could be possible embarrassment arising from the fact that his son Charles married Mary Scrope, whose father the 11th Lord Scrope of Bolton and 1st Earl of Sunderland, was the direct heir of the original Earl of Wiltshire, beheaded by Henry IV in 1399. The original "Earl of Wiltshire" title had been in abeyance since then. He was succeeded by his son, the sixth marquess. The sixth marquess was a supporter of King William III and Queen Mary II and was rewarded for his support after the Glorious Revolution when he was created Duke of Bolton. He was succeeded by his son, the second duke, who, as heir apparent to the marquessate in 1675, was the first to adopt the courtesy title of Earl of Wiltshire. The second Duke was a politician and notably served as Lord Chamberlain of the Household and as Lord Lieutenant of Ireland. On his death the titles passed to his son, the third duke, who was also a politician. He was a Whig Member of Parliament and served as lord lieutenant of several counties. In 1717 he was meant to be summoned to the House of Lords through a writ of acceleration in his father's junior title of Baron St John (of Basing). However, he was mistakenly summoned as Lord Pawlett of Basing and this inadvertently created a new barony. However, the barony of Pawlett of Basing became extinct as he had no legitimate offspring while he was succeeded in the other titles by his younger brother, the fourth duke. He notably served as a Lord of the Admiralty and as lord lieutenant of both Hampshire and Glamorganshire. His eldest son, the fifth duke, was a member of Parliament and Lord Lieutenant of Hampshire. He was succeeded by his younger brother, the sixth duke. He was an admiral of the White. The sixth duke had no sons and on his death in 1794 the dukedom became extinct. Most of the family estates passed to his niece Jean Mary Browne Powlett, illegitimate daughter of the fifth duke. She was the wife of Thomas Orde, who assumed the additional surname of Powlett and was created Baron Bolton in 1797. The sixth duke was succeeded in the Barony of St John, the Earldom of Wiltshire and the Marquessate of Winchester by his third cousin once removed George Paulet, who became the twelfth marquess. He was the great grandson of Lord Henry Paulet, third son of the fourth marquess. He had earlier represented Winchester in Parliament. His son, the thirteenth marquess, was a member of Parliament for Truro and served as Lord Lieutenant of Hampshire. In 1839 Lord Winchester assumed the additional surname of Burroughs. He was succeeded by his son, the fourteenth marquess. He was also Lord Lieutenant of Hampshire. His son, the fifteenth marquess, was a major in the Coldstream Guards and was killed in action at the Battle of Magersfontein in 1899 during the Second Boer War. He was succeeded by his younger brother, the sixteenth marquess. He was Lord Lieutenant of Hampshire and Chairman of the Hampshire County Council. On his death in 1962 at the age of 99 the line of the fourteenth marquess failed. He was succeeded by his first cousin twice removed, the seventeenth marquess. He was the great grandson of the Reverend Lord Charles Paulet, second son of the thirteenth marquess. On the seventeenth marquess's death in 1968 this line of the family also failed and the title passed to the seventeenth marquess's first cousin once removed, the eighteenth marquess, who died in 2016. Lord Winchester lived in South Africa. The surname of the later dukes of Bolton is usually spelled "Powlett" rather than "Paulet". This spelling continues to be used by the Orde Powlett family. The Marquessate of Winchester is the oldest English marquessate still in existence, and as a result the holder of the peerage is the premier marquess of England. The marquess of Winchester is also the only one in the peerage of England without a higher title; as all other marquesses in that peerage are also dukes. Earl of Wiltshire is used as the courtesy title of Lord Winchester's eldest son and heir, while Lord Wiltshire's son and heir has the courtesy title Lord St John. One of the main family seats was Basing House, near Old Basing, Hampshire.

Қазіргі теңестірілген

Кристофер Джон Хилтон Полет, Винчестердің 19-шы маркизі (30 шілде 1969 жылы туған) – 18-ші маркиз бен оның әйелі Розмари Энн Хилтонның ұлы. Туғаннан бастап 2016 жылға дейін ол Вилтшир графы титулымен таныстырылды. Ол Wizard поп-тобының гитаристі болды. 2016 жылдың 8 сәуірінде ол Винчестер маркизі (1551), Вилтшир графы (1550) және Сент-Джон бароны (1539) титулдарын Англияның ақсөлі тобында мұраға алды.