Кіріспе

Аскотт үйі, кейде жай ғана Аскотт деп аталады, Букингемширдегі Уинг маңындағы Аскотт шағын ауылында орналасқан ІІ* санаттағы ғимарат. Ол 32 акр / 13 гектар жерді алып жатыр. Аскотт үйі бастапқыда Джеймс I патша тұсында салынған, "Аскотт Холл" деп аталған шаруашылық үйі болды. 1873 жылы оны барон Майер де Ротшильд сатып алды (жақын орналасқан Ментмор Тауэрс иесі). Ротшильдтер отбасы осы ғасырдың басында Букингемширде кең аумақтарды сатып ала бастады, және 1852 жылдан бастап бірнеше ірі сарайлар салды. Барон Майер Аскотттағы үйді өзінің туысы Леопольд де Ротшильдке сыйлады, ол келесі онжылдықтарда оны бүгінгі күнгі айқын, бірақ ресми емес ауылдық үйге айналдырды.

Сәулет

Леопольд де Ротшильд, оның негізгі елдік резиденциясы Гуннерсбери паркі болды, бастапқыда Аскотты аң аулау үйі ретінде пайдаланды, бірақ оның шағын өлшемінен туындаған шектеулерді сезінген соң, 1874 жылы сәулетші Джордж Девиді оны кеңейту үшін шақырды. Қазіргі жартылай ағаштан салынған үйдің көп бөлігі осы тапсырманың нәтижесі болып табылады. Деви үйді ғасырлар бойы өсіп, дамығандай етіп жобалауға тырысты. Жоба Деви үшін өмір бойына созылған жұмысқа айналды, өйткені үй 19 ғасырдың соңына дейін үнемі кеңейтіліп келді. Мэри Гладстонның естеліктерінде сипатталған, қасбеттер дизайнының бір бөлігі ретінде ол отырғызған, шашыраңқы және көтеріліп өсетін бұталар қазір жоқ. Архитектура стилін «Англиялық шағын үй Тюдор Чешир сарайымен кездеседі» деп сипаттауға болады, үйдің төменгі қабаты қызыл кірпіштен, ал жоғары қабаттары жартылай ағаштан жасалған. Бұл рустикалық дизайн, әрине, үйдің бастапқы мақсаты – ауылдық демалыс пен аң аулау ошағы ретінде таза ләззат алу және отбасының басқа елдік үйі – классикалық және әсерлі Гуннерсбери паркімен контраст жасау үшін жасалған. Букингемширдегі басқа Ротшильд үйлері архитектураның формалды стильдерінде салынған, мысалы, классикалық Ренессанс стиліндегі Ментмор немесе француз шатосы стиліндегі Вэдэдсдон сарайы. Аскоттағы архитектураның мақсаты ертедегі дәуірдің архитектурасын дәл көшіру емес еді. Деви – өнер және қолөнер қозғалысының алға басушысы және өзінің ерекше рустикалық стилін дамытқан. Үлкен терезелерден Чилтерн тауларының әсем көрінісі ашылады. Әр түрлі биіктіктегі көптеген қақпалар мен әртүрлі деңгейлерге дейін созылатын төбе сызықтары кейіннен атақты Эдвин Лютенс жобалаған үйлерге ұқсайды.

Интерьер

1937 жылы Леопольд де Ротшильд қайтыс болғаннан кейін үйді оның ұлы Энтони Густав де Ротшильд мұраға алды. Ол және оның әйелі, бұрынғы Ивонн Д’Анверс үйді одан әрі кеңейтіп, қазіргі интерьерін жасады. Интерьерде көрнекті суреттер көп, және (Ротшильд үйі үшін ерекше жағдай) XVIII ғасырдың ағылшын жиһаздарының үлкен жинағы бар. Бірінші қабатта кең қабылдау бөлмелері орналасқан. Бұл бөлмелер өнер туындыларымен және жиһаздармен безендірілген, бірақ төбесі төмен, сонымен қатар дизайнның бейресми ұстанымын сақтай отырып, мемлекеттік бөлмелер емес. Кіреберіс залы Томас Гейнсборо, Джордж Ромни және Джошуа Рейнольдстың ірі картиналарымен, сондай-ақ Джордж Стаббстың «Бес биесі» атты үлкен туындысымен ерекшеленеді. Асхана бұл кезде голландиялық плиткалармен әсемделгендей көрінеді, бірақ шындығында ол trompe l'œil техникасында салынған. Мұнда Аэльберт Куйп, Адриан ван Остаде және Ян Стин сияқты суретшілердің 16 және 17 ғасырлардағы голландиялық картиналарының шағын жинағы сақталған. Өнер туындылары Лоренцо Лоттоға жатқызылатын прелаттың портреті бар ортақ бөлмеде де жалғасады. Бүгінгі таңда суретханада көне қытай керамикасының коллекциясы бар, мысалы, б.з.д. 206 жылға дейінгі Хань әулетінен бастап 1644-1911 жылдарға дейін жалғанған Цин әулетінен келген туындылар да бар. Бұл бөлмеде Андреа дель Сартоның 1520 жылы салған «Мария және баласы, Жақия» картинасы ілулі тұр. 1936 жылы бильярд залы Антони де Ротшильд жинаған көптеген кітаптарды сақтау үшін кітапханаға айналдырылды. Үйдің ең ыңғайлы бөлмелерінің бірі – кітаптармен қапталған қабырғалары Гейнсбороның Ричмонд герцогинясының толық бой суретімен және басқа да шедеврлермен тоқтатылған. Консоль үстелінде Тиеполоның «Құдай ананың көтерілуі» картинасы тұр. Бөлмеде сонымен қатар Томас Чиппендейлдің жиһаздары мен ежелгі қытай керамикасы да бар.

Бау-бақшалар

Кең көлемді, ұқыпты күтілген бақтарды 1902 жыл шамасында бақ дизайнері сэр Гарри Вейчтің кеңесі бойынша Леопольд де Ротшильд әйеліне үйлену сыйы ретінде жасаған. Латын сандарымен топиарийден жасалған күн сағаты қиылған ыроқпен былай деп жазады: "Нұр мен көлеңке кезекпен, бірақ махаббат әрдайым". Үйдің оңтүстік жағына жақын жерде Гертруда Джекилль стиліндегі плитка төселген бақтар орналасқан, ал олардан кең көлемді газон арқылы террасалы бақтарға жол ашылады. Бұл жеке бақтардың ең басты ерекшелігі – қиылған тікұшақтар, топиарийлер және гүлдейтін бұталар. Бақтың ең ірі элементі – американдық мүсінші Томас Уолдо Сторидің "Керубтермен бірге шағын көлігіндегі Венера" бейнеленген қола фонтаны. Стори голланд гүлбақшасындағы фонтанның да авторы. Көктемде түлкілер гүлдеп тұратындықтан осы баққа тас бақ арқылы төмен қарай түсіп, тамшылайтын үңгірлер мен жасанды сталагмиттерге жетесіз. Бақтың ортасында Сторидің биік фонтаны, үстінде дельфиндерге сүйенген Купидонмен, формальды гүлзар схемасымен қоршалған. Кіреберіс алдындағы топиарийленген қарағай және лавр ағаштарының жанындағы бақтан биік шұңғыл букпен қоршалған ұзын шөптесін даңғыл лилиялар тоғанына жетеді. Бастапқыда коньки тебу үшін салынған бұл тоған – Моне стиліндегі бақтың ортасы, сонымен қатар Джордж Девидің жобалаған сабанмен жабылған жазғы үйі де бар.

Криккет алаңы

Криккеттің алғашқы ойыны 1880 жылғы 28 тамызда Аскотт-хауста өтті. Онда Лондоннан келген он бір ойыншы, мырза Теннант таңдаған он бір ойыншымен ойнады. Теннанттың ойыншыларының бір бөлігі Лондоннан, екінші бөлігі – имениеге жақын жерлерден шақырылған. Леопольд де Ротшильд осы алғашқы матчты тамашалады. Ротшильдтер отбасы Букингемшир графтығының крикет клубын құруда маңызды рөл атқарды. Букингемшир алғаш рет 1905 жылы Аскотт-хауста Гертфордширге қарсы Шағын округтер чемпионатында ойнады және 1979 жылға дейін әр маусымда бір рет осы жерде өткізді. 1998 жылы графтық Аскоттқа оралып, Беркширге қарсы MCCA нокаут кубогы матчын өткізді. Шағын округтер чемпионаты соңғы рет 2003 жылы осы алаңда өткізілді. Аймақта бір рет А лигасының матчы өтті, ол 2003 жылғы Челтнем және Глостер кубогында бірінші класты графтық Глостершир командасы келген кезде болды. Матч тең келмеді, Глостершир 401/7 ұпай жинап, Букингемширді 77 ұпайға шығарып, 324 ұпаймен жеңіске жетті.

Бүгінгі Аскотт

Аскотт үйі, оның маңызды өнер коллекциясының бір бөлігі және меншігінің шағын бөлігімен бірге, 1947 жылы Энтони де Ротшильд Ұлттық трестің қамқорлығына берді. Ұлттық трест бұл мүлікті "Аскотт" деген атпен таныстырады. Дегенмен, жақын орналасқан Уэдсдон сарайындағыдай, Ротшильдтер отбасы Аскоттқа тығыз бақылауды сақтайды. Үйдің соңғы тұрғыны – сыйлық берушінің ұлы, сэр Эвелин де Ротшильд болды, ол 2022 жылы қайтыс болды. Ол коллекцияға өнер туындылары мен керамика қосты, ал коллекциядағы көптеген заттар әлі де Ротшильдтер отбасының жеке меншігінде. Сэр Эвелин де Ротшильд сонымен қатар меншікті қазіргі 3200 акрға (13 км²) дейін кеңейтті. Меншікте жаңа жол бойындағы көптеген ағаштар отырғызылған, жақсы күтілген қоршаулар, жаңа орман алқаптары отырғызылған, бірақ ескі тұрақты жайылымдар мен кішкентай егістік жерлер сақталған. Үй мен оның ат фермасы арасындағы аумақтан A505 жаңа магистраль өтеді, бірақ тығыз орманды егістіктермен жасырылған. Аскотт үйінен пошта карточкалары мен нұсқаулықтарды сатып алуға болады. Үй жеке үйдің атмосферасын сақтайды және жаз айларында көптеген апта күндері жұртшылыққа ашық болады.