Кіріспе

Неміс нацистік шенеунігі, СС және полиция басшысы, СС группфюрері, СС офицері Людольф Герман Эммануэль Георг Курт Вернер фон Альвенслебен (17 наурыз 1901 – 1 сәуір 1970) – нацистік Германияның «Шутцштаффель» (СС) шенеунігі. Ол оккупацияланған Польша мен Кеңес Одағында СС және полиция басшысы қызметін атқарды және оның басқаруындағы бөлімдердің кем дегенде 4247 полякты өлтіруі сияқты соғыс қылмыстары бойынша айыпталды.

Ерте өмір және мансап

Альвенслебен Пруссияның Саксония провинциясындағы Галле қаласында аристократтық фон Альвенслебен отбасында дүниеге келді. Оның әкесі – прус генерал-майоры Людольф фон Альвенслебен (1844–1912). Людольфтың әкесі бұрын әскери қызметтен зейнетке шығып, Альвенслебеннің атасы, прус генералы Герман фон Альвенслебеннен (1809–1887) мұраға алған Шохвиц қамалы маңындағы отбасылық иелікті басқарған. Альвенслебен 1911 жылы прус кадет корпусына қабылданды, ал 1918 жылы 10-шы (Магдебург) гусарлар полкіне қосылды, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатыспады. 1920 жылы ол қысқа мерзімге жарымәскери Фрейкорп құрамына кірді. 1923 жылдан 1929 жылдың шілдесіне дейін ол ұлтшыл «Der Stahlhelm» ұйымының мүшесі болды. 1912 жылдың желтоқсанында әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол Шохвицтегі отбасылық иелікті мұралады. 1924 жылдың 3 мамырында Мелитта фон Гуаитаға үйленді, осы некеден төрт бала дүниеге келді. Сонымен қатар, ол кейіннен «Лейбенсборн» бағдарламасы бойынша өсірілген заңды емес ұлды да өмірге әкелді.

Нацистік партия мен СС мансабы

1929 жылы Альвенслебен НСДАП пен СА-ға қосылды. Көп ұзамай ол Айслебендегі жергілікті бөлімшесінің басшысы және Мансфелд аймағындағы бас округтік шенеунігі болды. 1931 жылдың шілдесінен бастап ол Галле-Мерзебург гау округіндегі СА моторизацияланған корпусына төрағалық етті. Альвенслебен 1932 жылы СА-дан кетіп қалды; сол кезде ол көп қарызға батқан және жала жабу және жол қозғалысы ережелерін бұзу сияқты айыптаулар бойынша кең ауқымды қылмыстық тіркемесі болды. Махтгрейфунгтан кейін ол гауляйтер Рудольф Йорданмен бірге 1933 жылдың 12 ақпанында Эйслебенде коммунистік шенеуніктерге қарсы СА және СС жарымәскери күштерінің зорлық шабуылын ұйымдастырды, нәтижесінде үш адам қаза тауып, көптеген адамдар жарақат алды, бұл оқиға кейіннен Эйслебеннің қанды жексенбісі деп белгілі болды. 1933 жылдың наурыз айында Альвенслебен провинциялық диетаның және Пруссия Ландтагының мүшесі болды; 1933 жылдың 12 қарашасынан бастап ол Рейхстаг депутаты болды. 1934 жылдың 5 сәуірінде ол СС-ке қосылып, Дрездендегі 46-шы полктің командирі болды. 1934 жылдың 22 тамызында рейхсфюрер СС Генрих Гиммлер Альвенслебенді Лейпцигте әйелді қорлағаны үшін сөгіс берді. 1935 жылдың 1 қазанынан бастап ол туған қаласы Халледегі 26-шы СС полкінің басшылығын қабылдады. Оның мансабы жоғарылады: 1936 жылдың 20 қыркүйегінде ол Штутгарттағы X СС округінің командирі болды және 1937 жылдың 1 шілдесінде Швериндегі XXXIII СС округінің командирі болды. Альвенслебеннің мансабы 1939 жылы Польшаға басып кіргеннен кейін, жаңа құрылған Рейхсгау Данциг-Батыс Пруссиядағы Volksdeutscher Selbstschutz ("Неміс өзін-өзі қорғау") ұйымының командирі ретінде жалғасты. 1939 жылдың 16 қазанында ол өзінің адамына: "Енді сіздер осы жерде билеуші нәсілсіздер. Жұмсақтық пен әлсіздікпен ешқандай нәрсе салынбады. Сондықтан мен сіздерден, біздің фюреріміз Адольф Гитлер күткендей, тәртіпті, бірақ Крупп болаттай мықты болуларыңызды күтемін. Жұмсақ болмаңыз, аяусыз болыңыз және бізге құрылыс жұмысында кедергі келтіретін неміс емес барлық нәрсені жойыңыз." Польшадағы неміс азшылығының мүшелерінен құралған және СС офицерлері басқарған Selbstschutz жарымәскери күштері "Өлімнің Фордон аңғарында" Intelligenzaktion Pommern кезінде жаппай өлім жазаларын, Пьяшницадағы қырғынды және басқа да қатыгездіктерді жасады. Альвенслебен Гиммлерге жолдаған хатында қатал шаралар қабылдауға әлсіз болған Вермахт офицерлеріне наразылық білдірді. 1939 жылы ол Рейхсгау Вартландтағы Руцево және Руцевконың еврейлерге тиесілі поместьелерін тәркіледі. 1939 жылдың желтоқсанында Альвенслебен Фридрих Вильгельм Крюгердің штабының мүшесі болып тағайындалды, ол Краковтағы Бас генерал-губернаторлықтағы СС және полиция басшысы болды. 1940 жылдың 23 мамырында ол Waffen SS-тегі Хауптштурмфюрер шеніне көтерілді. 1941 жылдың ақпанынан бастап ол Рейх қауіпсіздік бас кеңсесінде қызмет етті, 1941 жылдың 22 қазанында Черниговта СС және полиция басшысы, ал 19 қарашада Қырымдағы Симферополь командасын басқарды. 1942 жылы Альвенслебен Лембергтен Сталиноға (қазіргі Донецк) дейінгі жол салуға арналған ірі мәжбүрлі еңбек жобасы болған Durchgangsstrasse IV-тің СС инспекторы болды. 1943 жылдың 6 қазанынан бастап ол Николаевта генерал-майор шенімен осы лауазымды атқарды, ресми түрде А армия тобына бекітілді; оның қызметі заңсыздықтармен және одан әрі жаппай өлім жазаларымен байланысты болды. 1944 жылдың 19 ақпанында ол Дрездендегі жоғары СС және полиция басшысы ретінде Удо фон Войрштің орнын басып алды. Ол бұл мүмкіндікті пайдаланып, 20 шілдедегі қастандықтан кейін айыпталып, тұтқындалып, жазаға кесілген Карл Вентцель сияқты кредиторларына қарсы шаралар қабылдады, содан кейін Альвенслебен Schochwitz-тегі қарызға батқан поместьесін босата алды. Соғыстың соңғы күндері ол Дрезденнен қашып, батысқа қашты.

Соғыстан кейінгі қашу

1945 жылғы сәуірде Альвенслебен британ әскерлерімен ұсталды. 1945 жылдың соңында ол Гамбургтегі Нойенгамме тұтқындық лагерінен қашып шықты. Шохвицте қысқа уақыт болғаннан кейін, 1946 жылдың басында ол отбасымен Аргентинаға қашып кетті. Елге қашан келгендері туралы нақты мәліметтер жоқ, бірақ 2000 жылғы деректі фильмде Хуан Перон үкіметі 1952 жылғы 27 қарашада Альвенслебенге Карлос Люкке деген атпен азаматтық бергені айтылады. 1956 жылдың шілдесіне дейін Буэнос-Айресте тұрды, содан кейін Санта-Роза-де-Каламучитаға көшті. 1952 жылдың қарашасынан бастап балық шаруашылығы инспекторы қызметін атқарды. Польша соты Альвенслебенді қатысқан жоқ кезде өлім жазасына кесті. 1964 жылғы қаңтарда Мюнхен аудандық соты 1939 жылдың соңында Альвенслебеннің басшылығымен Польшада Selbstschutz бөлімшелері кем дегенде 4247 адамды өлтіргені үшін Альвенслебенді тұтқындауға бұйрық берді. Сот органдарының әрекеттері Альвенслебенге ешқандай әсер етпеді және ол 1970 жылы Аргентинада сотқа тартылмай қайтыс болды.