Алжир: Конституциялық-жартылай президенттік республика және саяси жүйесі
Politics of Algeria
Алжир саяси жүйесі: жартылай президенттік республика, үкімет билік жүргізеді. Экономикалық реформалар, азамат соғысы және парламент құрылымы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Конституциялық жартылай президенттік республика
Constitutional semi presidential republic
Алжир саясаты конституциялық жартылай президенттік республика шеңберінде жүзеге асырылады, онда Алжир Президенті мемлекет басшысы, ал Алжир Премьер-министрі – үкімет басшысы болып табылады. Атқару билігі үкімет тарапынан іске асырылады. Заң шығару билігі үкіметке және парламенттің екі палатасына – Халықтың Ұлттық Жиналысына және Ұлт Кеңесіне бірдей жүктелген. 1990 жылдардың басынан бері социалистік экономикадан еркін нарық экономикасына өту ресми түрде қолдау көрсетілуде және жалғасып келеді.
Politics of Algeria takes place in a framework of a constitutional semi presidential republic, whereby the President of Algeria is head of state while the Prime Minister of Algeria is the head of government. Executive power is exercised by the government. Legislative power is vested in both the government and the two chambers of parliament, the People's National Assembly and the Council of the Nation. Since the early 1990s, a shift from a socialist to a free market economy has been ongoing with official support.
Тарих
1991 жылдан бері азамат соғысының салдарынан 100 мыңнан астам адам қаза болды. Дегенмен, алжирліктердің пікірінше, еліздегі қаза болғандардың саны шамамен 3 миллионға жуық. Елдегі қауіпсіздік жағдайы күрт жақсарғанмен, 1990 жылдардағы саяси дүрбелеңге себеп болған түбіртек мәселелерді шешу үкіметтің басты міндеті болып табылады. Үкімет 1999 жылы жарияланған төтенше жағдай режимін ресми түрде тоқтатты.
The civil war resulted in more than 100,000 deaths since 1991. However, Algerians believe that the national death count was close to 3,000,000. Although the security situation in the country has greatly improved, addressing the underlying issues which brought about the political turmoil of the 1990s remains the government's major task. The government officially lifted the state of emergency declared in 1999.
Конституция
1976 жылғы Конституцияға сәйкес (1979 жылы өзгертілген, 1988, 1989 және 1996 жылдары толықтырылған) Алжир көп партиялық мемлекет болып табылады. Барлық партиялар Ішкі істер министрлігінен мақұлдау алуы тиіс. Бүгінгі күнге дейін Алжирде 40-тан астам заңды саяси партия тіркелген. Конституцияға сәйкес, егер ол "дін, тіл, нәсіл, жыныс немесе аймақ бойынша айырмашылықтарға негізделген" болса, ешқандай саяси бірлестік құрыла алмайды.
Under the 1976 Constitution (as modified 1979, and amended in 1988, 1989, and 1996) Algeria is a multi party state. All parties must be approved by the Ministry of the Interior. To date, Algeria has had more than 40 legal political parties. According to the Constitution, no political association may be formed if it is "based on differences in religion, language, race, gender, or region."
Халықтың Ұлттық Ассамблеясы
Халықтың Ұлттық Ассамблеясы көптеген парламенттерге қарағанда атқару билігіне шамасы аз, және президент ұсынған заңдарды "резеңке мөртабан" сияқты бекітеді деп айтылады. Бұл сайлауға 44 саяси партия қатысты, үстемдік құратын Ұлттық азаттық фронты ең көп – 220 орын жеңіп алды, ал орташа исламистер альянсы 66 орынмен екінші орынға ие болды. Исламистер сайлау қорытындысымен келіспеді.
The People's National Assembly has less power relative to the executive branch than many parliaments and has been described as "rubber stamping" laws proposed by the president. In that election 44 political parties participated with the ruling National Liberation Front winning more than any other group—220 seats—and an alliance of moderate Islamists coming in second with 66 seats. The Islamists disputed the results.
Саяси партиялар мен сайлаулар
Алжир Үкіметі өзгертілген Конституциясына сәйкес, қатысу демократиясы мен еркін нарықтық бәсекелестікті ұстанады. Үкімет саяси процесті ашық етуді және саяси институттардың құрылуын ынталандыруды жалғастыратынын мәлімдеді. Алжирдің ұлттық саясатында халықтың кең сегментін ұсынып тұрған 40-тан астам саяси партия қазіргі уақытта белсенді. Соңғы заң шығарушы сайлау 2012 жылы өтті. Президент Бутефлика жалпы реформалық күш-жігерінің бөлігі ретінде мемлекетті қайта құруға уәде берді. Дегенмен, осы реформалардың саяси құрылымдар мен саяси процеске қалай әсер ететіні туралы нақты мәліметтер әлі жоқ. 2002 жылғы сайлауда 17 951 127 сайлауға құқығы бар азамат болды, олардың 8 288 536-сы дауыс берді, бұл 46,17% құрады. Ішкі істер министрлігінің мәліметінше, берілген дауыстардың 867 669-ы жарамсыз деп танылды, ал 7 420 867 дауыс түрлі кандидаттарға түсті.
In keeping with its amended Constitution, the Algerian Government espouses participatory democracy and free market competition. The government has stated that it will continue to open the political process and encourage the creation of political institutions. More than 40 political parties, representing a wide segment of the population, are currently active in Algerian national politics. The most recent legislative election was 2012. President Bouteflika pledged to restructure the state as part of his overall reform efforts. However, no specifics are yet available as to how such reforms would affect political structures and the political process itself. In the 2002 elections, there were 17,951,127 eligible voters, and 8,288,536 of them actually voted which made a turn out of 46.17%. Out of the ballots cast, there were 867,669 void ballots according to the Interior ministry and 7,420,867 which went to the various candidates.
Президент сайлауы
КандидатПартияДауыс саны (%) Абдельмаджид ТеббунеТәуелсіз4,945,11658.15 Абделькадер БенгринаЭл Бинаа1,477,73517.38 Әли БенфлисТалаие Ел Хурияте896,93410.55 Аззедин МихубиДемократиялық ұлттық жиын617,7537.26 Абделазиз БелайдЭл Мустакбал фронты566,8086.66 Бұзылған бюллетендер1,243,458– Даулы дауыстар11,588– Барлық жарамды дауыстар8,504,346100 Жалпы (жарамды + бұзылған)9,759,392 Тіркелген сайлаушылар және қатысу пайзы (%)24,474,16139.88 Көзді көз: APS
CandidatePartyVotes% Abdelmadjid TebbouneIndependent4,945,11658.15 Abdelkader BengrinaEl Binaa1,477,73517.38 Ali BenflisTalaie El Houriyate896,93410.55 Azzedine MihoubiDemocratic National Rally617,7537.26 Abdelaziz BelaïdEl Moustakbal Front566,8086.66Spoiled ballots1,243,458–Disputed votes11,588–Total valid votes8,504,346100Total (valid + spoiled)9,759,392Registered voters and percent turnout24,474,16139.88Source: APS
Әкімшілік бөлімшелер
Алжир 58 вилаяға (облыс) бөлінген, оларды валилер (губернаторлар) басқарады. Валилер Ішкі істер министріне есеп береді. Әр вилая даирлерге, ал даирлер коммуналарға бөлінеді. Вилаялар мен коммуналардың әрқайсысы сайланған ассамблеямен басқарылады.
Algeria is divided into 58 wilaya (province) headed by walis (governors) who report to the Minister of Interior. Each wilaya is further divided into daïras, themselves divided in communes. The wilayas and communes are each governed by an elected assembly.
Медиа
Алжирде француз және араб тілдерінде 30-дан астам күнделікті газет шығады, олардың жалпы таралымы 1,5 миллионнан астам дананы құрайды. Газеттер өзі қалағандай жазуға салыстырмалы түрде еркін болғанымен, 2001 жылы үкімет ар-намысқа нұқсан келтіру және жала жабуға қатысты қылмыстық кодекстің ережелерін өзгертті, бұл баспасөзді шектеуге бағытталған қадам ретінде кеңінен қарастырылды. Газет қағазы мен жарнамаға мемлекеттік монополия баспасөзді ықпал етудің тағы бір құралы саналады, бірақ үкімет газеттерге өздерінің баспа және тарату желілерін құруға рұқсат берді. Алжир газеттерінің тізіміне де қараңыз.
Algeria has more than 30 daily newspapers published in French and Arabic, with a total publication run of more than 1.5 million copies. Although relatively free to write as they choose, in 2001, the government amended the penal code provisions relating to defamation and slander, a step widely viewed as an effort to rein in the press. Government monopoly of newsprint and advertising is seen as another means to influence the press, although it has permitted newspapers to create their own printing distribution networks. See also List of Algerian newspapers.