Портлендтің Инжумарлық ауданы

Кіріспе

Портленд, Орегон, АҚШ-тағы аудан. Биік тұрғын үйлердің және қоймаларды лофттарға қайта жаңартудың артуы 2016 жылдың жазында ашылған «Парктегі Космополитан» ғимаратының құрылысымен нақты көрінді. «Парктегі Космополитан» тұрғын үйі қазір Перл ауданындағы ең биік ғимарат және Портлендтегі ең биік 8-ші ғимарат болып табылады, бұл Портлендтің аспан сызығының өзгеруіне үлес қосады.

Географиясы мен ерекшеліктері

Бұл аудан қала орталығының солтүстік-батысында, оңтүстікте Вест-Бёрнсайд көшесі, солтүстікте Уилламет өзені, шығыста NW Бродвей және батыста 405 тас жолының арасында орналасқан. Аймақта Портлендтің бірнеше белгілі нысандары бар, соның ішінде Пауэллдің кітаптар қаласы. 1864 жылдан 1999 жылдың қыркүйегіне дейін үздіксіз жұмыс істеген бұрынғы Вайнхард сыра зауыты, Миллер сыра компаниясы Вайнхард брендін сатып алғаннан кейін Строх компаниясы жапқан, ал кейін сыра зауытының блогы ретінде қайта құру үшін сатылды. Мұнда Элизабет Лич галереясы және Blue Sky галереясы сияқты өнер галереялары мен мекемелері (көптегені ай сайын қабылдау шараларын өткізеді), бутиктер мен мейрамханалар көптеп кездеседі, сондай-ақ көптеген шағын клубтар мен барлар бар. Осының барлығы 2016 жылы Перл ауданының әлемдегі ең крутой 15 ауданның бірі деп танылуына себеп болды. 1964 жылы Перл ауданында Юнион станциясының жанында Орегон штаты мен Оңтүстік-Батыс Вашингтон штатының пошталық қызметтері үшін АҚШ поштасының негізгі өңдеу орталығы салынды. Бұл орын Портленд аймағынан тыс жерлердегі қалаларды жақсырақ қамтамасыз ету мақсатымен таңдалды. Аудан Мултнома округінің 1-ші округінің, Орегон метросының 5-ші округінің, Орегон штатының 33-ші палата округінің, Орегон штатының 17-ші Сенат округінің және Орегон штатының 1-ші конгресс округінің құрамына кіреді.

Тарих

Бұрын бұл аймақ қойма, жеңіл өнеркәсіп және теміржол шаруашылығына пайдаланылған. «Перл ауданы» деген атау алғаш рет 1987 жылғы наурыз айында Портлендтегі тегін жергілікті журнал «The Rose Arts Magazine»-де Терри Хаммондтың «Перл ауданы» атты мақаласында жарияланды. Марти Смит 2014 жылғы қаңтарда «Willamette Week» басылымындағы «Доктор біледі» атты юмористик бағанында оның пайда болу тарихын ашты және қате пікірлерді түзеді. «Хаммонд бұл атаудың қабылдануын қамтамасыз ету мақсатымен жазғанын» айтады. Ол жарнама сату және газет тарату кезінде ауданда осы атауды белсенді түрде қолдады. Сол кезде қала бұл аймақты «Үшбұрыш» деп атаса, NW Үшбұрыш жоспарлау ауданы тек NW Lovejoy көшесінің шетіндегі теміржол аулаларына қатысты. NW Triangle Business Association да бұл аймақты «Үшбұрыш» деп атады, бірақ бұл атау оларды қанағаттандырмады және сыра зауыттары ауданы сияқты басқа нұсқаларды қарастырды. «The Rose Arts Magazine» журналындағы мақалада балама атаулар ұсынылып, «Перл ауданы» көптеген ескі қоймалардың ішіндегі өнер мен суретшілердің қазынасын көрсету үшін ең қолайлы атау деп айтылды. Мақалада аймақтың суреттері мен картасы, сондай-ақ бірнеше қоймаларда студиясы бар жеке суретшілердің (фотограф Хироси Ивая, шыны суретшісі Лиз Мапелли, мүсінші Мартин Эйхингер, керамика суретшісі Джеффри Пейген және жібек басу шеберлері Элизабет Харрис пен Расс Малер) профильдері жарияланды. Терри Хаммонд түсіндіргендей, «Перл» деген атау NW 13-ші және Hoyt көшелерінде орналасқан Augustine Gallery-нің Томас Августинінен шыққан. Ол келесі екі жылда атаудың қабылдануын қадағалап, 1989 жылғы қазан айында инвесторлар бұл атауды қабылдағанда «Перл ауданының» бекітілгенін хабарлады. «Rose Arts» журналының екінші мақаласында жаңадан жөнделген Irving Street Lofts (бұрынғы McKesson ғимараты) аймақты «Портлендтің жаңадан пайда болған Перл ауданы» деп атады. Бұл ғимарат тұрғын үйге бейімделген алғашқы қойма болды. Екінші жаңалықта ауданның картасы көрсетілді, онда жергілікті суретшілер мен кәсіпкерлер ұйымдастырған арнайы іс-шаралардың 37 орны белгіленген, бұл үшінші жылдық «Перл өнері» фестиваліне арналған. Редактор Перл ауданының келесідей маңызды орындарын атады: (а) Quartersaw Gallery, 528 NW 12th Ave., Виктория Фрей бұл атауға қуанды және алғашқы мақаладан алты ай өткен соң 1987 жылғы қыркүйекте алғашқы «Перл өнері» фестивалін ұйымдастырды; ол бұрын бұл атауды естімеген еді, (б) «Sunset Magazine» журналы 1988 жылғы қаңтарда бұл тақырыпты көтеріп, атауды «Перл ауданы» деп цитатамен берді, (в) «The Oregonian» газеті алғаш рет 1988 жылғы қыркүйекте, екінші «Перл өнері» фестивалі кезінде бұл атауды қабылдады, «The Rose Arts Magazine» журналындағы түпнұсқа мақаладан кейін карта мен кейбір суретшілердің профильдерін жариялады, (г) 1989 жылдан бастап инвесторлар бұл атауды жарнамалық материалдарда қолданды. 1990 жылдары Lovejoy Viaduct (Бродвей көпірінен NW 10-авенюге дейін созылған NW Lovejoy көшесінің жоғары жатқан бөлігі) бұзылып, айналасындағы ондаған блоктар (қоңыр алаңдарды қоса алғанда) 2000 жылдары дамуға мүмкіндік берді. Виадук төменде жұмыс істеген теміржол күзетшісі салған Lovejoy бағаналарымен ерекшеленді, олардың екеуі сақталған. Халық тығыздығының артуы мейрамханалардың, сыраханалардың, дүкендердің және өнер галереяларының пайда болуына ықпал жасады. Гас Ван Санттың 1989 жылғы «Drugstore Cowboy» фильмінде осы ауданда бірнеше сахна түсірілген.

The area was formerly used for warehousing, light industrial purposes and a railroad yard. The Pearl District was first named in print in March 1987, in an article titled “The Pearl District” by Terry Hammond in The Rose Arts Magazine, a free local periodical in Portland. Marty Smith uncovered the origin story and corrected rumors in his humorous Dr. Know column in Willamette Week in January 2014. “Hammond says he wrote it with the express purpose of getting the name to stick.” He “stumped hard” for the name in the neighborhood while selling ads and distributing the paper. At the time, the city was calling the area the Triangle, though the NW Triangle Planning District explicitly referred only to the railroad yards on the far side of NW Lovejoy Street. The NW Triangle Business Association for the area was calling it the Triangle, too, but found the name unsatisfactory, and recognized other options, like the Brewery District and others. An article in The Rose Arts Magazine presented the alternate names, and argued "The Pearl District" was best to refer to the treasury of art and artists inhabiting the interiors of so many of the crusty warehouses. The article included photos of the area and a map, and profiled individual artists with studios in several of the warehouses, including photographer Hiroshi Iwaya, glass artist Liz Mapelli, sculptor Martin Eichinger, ceramic artist Geoffrey Pagen, and silkscreen printers Elizabeth Harris and Russ Mahler. Terry Hammond acknowledged in an endnote that the name "the Pearl" originated from Thomas Augustine of the Augustine Gallery, then located at NW 13th & Hoyt St. He tracked the progress of the name over the next two years, and reported in October 1989 the identity of the Pearl District “is now firmly established,” when he found investors adopted the name. The second Rose Arts article reported a brochure for the newly remodeled Irving Street Lofts, formerly the McKesson Building, named the area “Portland’s emerging Pearl District.” The building was the first converted warehouse up to code for residences. The second news story showed another map of the district with 37 numbered locations indicating special events organized by local artists and businesses for the third annual Pearl Arts Festival. The editor gave the following series of Pearl landmarks: (a) Victoria Frey of Quartersaw Gallery, 528 NW 12th Ave., was enthusiastic about the name, and organized the first annual Pearl Arts Festival in September 1987, six months after the initial article; like others, she had not heard the name before, (b) Sunset Magazine picked up the story in January 1988, and adopted the name in quotation marks in the title as the "Pearl District," (c) The Oregonian daily newspaper first adopted the name in September 1988, at the time of the second annual Pearl Arts Festival, following the original Pearl District article in The Rose Arts Magazine with a map and profiles of some of the same artists, (d) Investors adopted the name in promotional materials as converted warehouses turned residential, starting in 1989. In the 1990s, the Lovejoy Viaduct, an elevated portion of NW Lovejoy Street from the Broadway Bridge past NW 10th Avenue was demolished, opening dozens of surrounding blocks (including some brownfield sites) for development, which peaked in the 2000s. The viaduct was notable for the Lovejoy Columns, painted by a railroad watchman who worked below; two of them have been saved. The increasing density has attracted a mix of restaurants, brewpubs, shops, and art galleries. The movie Drugstore Cowboy (1989), by Gus Van Sant, has several scenes shot in the neighborhood.