Кіріспе
Жапондық режиссер Хирокадзу Корээда (是枝 裕和) – жапондық кинорежиссер, продюсер, сценарист және редактор. Ол теледидардағы мансабын бастап, содан бері оннан астам көркем фильмдерге режиссерлік жасаған, оның ішінде «Бір есімді ешкім білмейді» (2004), «Әлі де серуендеп жүр» (2008) және «Дауылдан кейін» (2016) фильмдері бар. 2013 жылғы Канн кинофестивалінде «Әкесі сияқты, ұлы сияқты» фильмімен қазылар алқасының жүлдесін жеңіп алды. Оның әкесінің ата-аналары жапон заңына сәйкес тегі бір болғандықтан үйлене алмаған, сондықтан олар сол кезде жапон отаршылдығында болған Тайваньға қашып кеткен. Ол Тайваньға деген құрметінің себебін осымен байланыстырады. Корээда Жапонияның Токио қаласының Нерима ауданында дүниеге келген. Ол екі үлкен қарындасы бар үш баланың кенжесі. Кішкентай кезінен бастап Корээда анасымен бірге фильм көруге уақыт бөлген. Ол аудармашы арқылы: «Анама фильмдер өте ұнаған! Ол Ингрид Бергманды, Джоан Фонтейнды, Вивьен Лиді жақсы көрген. Біз бірге кинотеатрға бара алмадық, бірақ ол үнемі олардың фильмдерін теледидардан көретін. Ол осы фильмдерді көру үшін отбасылық істерді және әңгімелерді тоқтатып қоятын. Біз бірге көретінбіз. Сондықтан мен де оған ұқсап киноға ғашық болдым» деді. Алғашқы емтихандарын тапсыра алмаса да, бір жылдан кейін Васеда университетіне қабылданды. 1995 жылы Венеция кинофестивалінде оның алғашқы көркем фильмі «Мабороси» «Алтын Оселла» сыйлығын жеңіп алды. 1999 жылы Буэнос-Айрестегі тәуелсіз киноның бірінші халықаралық фестивалінде «Өмірден кейін» фильмі үшін «Үздік фильм» және «Үздік сценарий» сыйлықтарын жеңіп алды. 2005 жылы «Бір есімді ешкім білмейді» фильмі үшін «Көк лента» сыйлығының «Үздік фильм» және «Үздік режиссер» сыйлықтарын жеңіп алды. Оның 2008 жылғы «Әлі де серуендеп жүр» фильмі де марапаттарға ие болды, оның ішінде 2009 жылғы Азия киносы сыйлығының «Үздік режиссері» және 2008 жылғы Мар-дель-Плата халықаралық кинофестивалінің «Алтын Астор» сыйлығы. Оның 2013 жылғы «Әкесі сияқты, ұлы сияқты» фильмі Канн кинофестивалінде көрсетіліп, «Алтын пальма» сыйлығына ұсынылды. Жеңіске ие болмаса да, ол қазылар алқасының жүлдесін және Экуменикалық қазылар алқасының мақтауын алды. 2013 жылдың қазанында фильм 2013 жылғы Ванкувер халықаралық кинофестивалінде «Rogers People's Choice Award» сыйлығын жеңіп алды. Корээданың 2015 жылғы «Біздің кішкентай қарындасымыз» фильмі 2015 жылғы Канн кинофестивалінде «Алтын пальма» сыйлығы үшін бағытталды, бірақ жеңіске ие болмады. 2016 жылғы «Дауылдан кейін» фильмі 2016 жылғы Канн кинофестивалінде «Un Certain Regard» номинациясында сыншылардың жоғары бағасын алды. Фильмдегі жұмысы үшін ол Йокогама кинофестивалінде «Үздік режиссер» сыйлығын жеңіп алды. 2018 жылы оның «Шоплифтер» атты фильмі, дүкен ұрлығымен айналысатын отбасыға қабылдаған жас қыз туралы, Канн кинофестивалінде көрсетіліп, «Алтын пальма» жүлдесін жеңіп алды. Сондай-ақ, ол «Ең үздік шетел тіліндегі фильм» номинациясына ұсынылды. 2018 жылы ол Сан-Себастьян халықаралық кинофестивалінде өмір бойы жеткен жетістіктері үшін «Donostia» сыйлығын жеңіп алды. 2019 жылы Корээда Кэтрин Денев, Джульетта Бинош және Итан Хоук ойнаған «Ақиқат» фильмін түсірді. Бұл оның туған тілінде емес, Еуропада түсірілген алғашқы фильмі. 2021 жылы Корээда «Брокер» фильмін түсірді. Фильм Оңтүстік Кореяда түсірілді, актерлер мен түсірілім тобының көп бөлігі Оңтүстік Кореядан болды. Ол алғаш рет 2022 жылдың 8 маусымында көрсетілді. Фильм 2022 жылғы Канн кинофестивалінде «Алтын пальма» сыйлығы үшін бағытталды және Экуменикалық қазылар алқасының сыйлығын жеңіп алды. 2022 жылдың қаңтарында Корээда Мегуми Цуно, Хироси Окуяма және Такума Сато сияқты режиссерлер тобымен бірге мангадан бейімделген «Маканай: Майко үйіне тамақ дайындау» атты тоғыз эпизодты серияда жұмыс істейтіні жарияланды. 2022 жылдың қарашасында Корээда өзінің келесі жапондық фильмінің түсірілімін аяқтағанын хабарлады, ол «Монстр» деп аталды. Постпродакшн аяқталып, фильм Жапонияда 2023 жылдың 2 маусымында көрсетілуге жоспарланған. Бұл шығарылым күні фильмді мамыр айында Канн кинофестивалінде көрсетуге мүмкіндік берді, бұл Корээда үшін дәстүрлі платформа. «Монстр» 2023 жылғы Канн кинофестивалінде «Queer palm» және «Сценарий» сыйлықтарын жеңіп алды.
Hirokazu Kore eda (是枝 裕和) is a Japanese film director, producer, screenwriter, and editor. He began his career in television and has since directed more than a dozen feature films, including Nobody Knows (2004), Still Walking (2008), and After the Storm (2016). He won the Jury Prize at the 2013 Cannes Film Festival for Like Father, Like Son His paternal grandparents could not marry under Japanese law at the time as they had the same last name, so they eloped to Taiwan where they could, which was then under Japanese colonial rule. He has cited this as a reason for his affinity toward Taiwan. Kore eda was born in Nerima, Tokyo, Japan. He is the youngest of three children with two older sisters. From a young age, Kore eda would spend time watching movies with his mother. He said through an interpreter, "My mother loved films! She adored Ingrid Bergman, Joan Fontaine, Vivien Leigh. We couldn't afford to go together to the cinema, but she was always watching their movies on TV. She stopped all family business or discussions to watch these movies. We would watch together. So I adored film – like her." He initially failed his entrance exams, but was accepted into Waseda University a year later. In 1995, at the Venice Film Festival, his first fiction feature film Maborosi won a Golden Osella Award for Best Cinematography. At the first Buenos Aires International Festival of Independent Cinema in 1999, he won awards for Best Film and Best Screenplay for his film After Life. In 2005, he won the Blue Ribbon Awards for Best Film and Best Director for his film Nobody Knows. His 2008 film, Still Walking, also earned accolades, including Best Director at the 2009 Asian Film Awards, and the Golden Ástor for Best Film at the 2008 Mar del Plata International Film Festival. His 2013 film, Like Father, Like Son, premiered and was nominated for the Palme d'Or at the 2013 Cannes Film Festival. It eventually did not win, but it won the Jury Prize, as well as a commendation from the Ecumenical Jury. In October 2013, the film won the Rogers People's Choice Award at the 2013 Vancouver International Film Festival. Kore eda's 2015 film, Our Little Sister, was selected to compete for the Palme d'Or at the 2015 Cannes Film Festival, though it did not win. His 2016 film, After the Storm, debuted to critical acclaim at the 2016 Cannes Film Festival in the Un Certain Regard category. For his work on the film, he won the award for Best Director at the Yokohama Film Festival. In 2018, his film, titled Shoplifters, about a young girl who is welcomed in by a family of shoplifters, premiered at the Cannes Film Festival, where it won the Palme d'Or. It was also nominated for the Academy Award for Best Foreign Language Film. In 2018, he won the Donostia Award for his lifetime achievement at San Sebastián International Film Festival. In 2019, Kore eda directed The Truth, starring Catherine Deneuve, Juliette Binoche and Ethan Hawke. It is his first film shot in Europe and not in his native language. In 2021, Kore eda directed Broker. The film was shot in South Korea, featuring a predominantly South Korean cast and crew. It was first released on June 8, 2022. The film was selected to compete for the Palme d'Or at the Cannes Film Festival in 2022 and won the Prize of the Ecumenical Jury. In January 2022, it was announced that Kore eda would be working with a team of directors including Megumi Tsuno, Hiroshi Okuyama, and Takuma Sato on a nine episode series called The Makanai: Cooking for the Maiko House, adapted from the manga Kiyo in Kyoto. In November 2022, Kore eda disclosed that he had already completed shooting his next Japanese film, titled Monster. With post production underway, Monster was scheduled for release in Japan on June 2, 2023. This release date positioned the film for a potential world premiere in May at the Cannes Film Festival, a customary platform for Kore eda. Monster won the Queer palm and the screenplay prize at the 2023 Cannes Film Festival.
Стиль және әсерлері
Гарвард киноархивінің мәлімдемесінше, Кореданың туындылары "Ху Сяосянь мен Цай Минлян сияқты көрнекті режиссерлердің ойшаң стильін және қарқынын көрсетеді". Кореда Эданы көбінесе Ясудзиро Озумен салыстырады, алайда ол өзін британдық режиссер Кен Лоуч пен жапондық режиссер Микио Нарузеден күштірек әсерленгенін айтады. 2009 жылғы сұхбатында Кореда Эда "Still Walking" фильмінің өзінің отбасына негізделгенін мәлімдеді. Кореда ақыры жеке кино жасау стилін қалыптастырды, "Шопитерлер" фильміндегі белгілі бір эстетикалық ерекшеліктерден бас тартып, эмоцияларды бейнелеуді және шынайы кейіпкерлерді жасауды жалғастырады, бұл оның келесі туындыларында үнемі жетілдіретін элементтері.
Құжаттамалық фильмдер
Жыл Фильм жазбалары
1991 Баладан алынған сабақтар. Сондай-ақ продюсер.
1992 Барлық ластану қайда кетті? Мен жапондық болсам деймін.
1993 Кино заманды қалай көрсетеді: Хоу Сяо Сянь және Эдвард Янг. Хоу Сяо Сянь мен Эдвард Янг туралы деректі фильм.
Жүрек суреттері. Кенджи Миязаваның әр адамдағы бейнесі.
Деректі қысқа фильм. Yottsu no shibu jikoku.
1994 Онысыз келген тамыз.
1996 Бұл әлем. Кавасе Наоми мен Корееда арасындағы түсірілген хат алмасу. Сондай-ақ сценарийші және оператор.
2003 Туған жер. Оның тұңғыш фильмі Maborosi-дің ескі түсірілім алаңдары туралы деректі фильм.
Одан бөлек редактор.
2008 Daijōbu Dearu Yō ni: Cocco Owaranai Tabi. Cocco туралы деректі фильм.
Конституция. 9-бап. Соғыстан бас тарту. Oblivion.
2012 Фукусимадан келген хабарлама. Деректі қысқа фильм.
2021 Орталық сызық. Жүзуші Рикако Ики туралы деректі қысқа фильм.