Кіріспе

Халықаралық ұйым

Пугаш ғылым және әлемдік мәселелер жөніндегі конференциясы – қарулы қақтығыстардың қаупін азайту және жаһандық қауіпсіздікке төнетін мәселелерді шешу үшін ғалымдар мен қоғамдық қайраткерлерді біріктіретін халықаралық ұйым. Ол 1957 жылы Джозеф Ротблат пен Бертран Расселл Канаданың Новая Шотландия провинциясындағы Пугаш қаласында 1955 жылы жарияланған Расселл-Эйнштейн манифестінен кейін құрылды. Ротблат пен Пугаш конференциясы ядролық қаруды жоюға жасаған еңбектері үшін 1995 жылы Нобель бейбітшілік сыйлығымен марапатталды. Халықаралық студенттік / Жас Пугаш ұйымдары ұйымдастырушы Сайрус Итонның 1979 жылы қайтыс болғаннан бері жұмыс істеп келеді.

Нобель сыйлығы

1995 жылы, Нагасаки мен Хиросиманы бомбалаудан елу жыл өткен соң және Расселл-Эйнштейн манифестіне қол қойылғаннан қырық жыл өткен соң, Пугаш конференциялары мен Джозеф Ротблат "халықаралық саясатта ядролық қарудың рөлін азайтуға және ұзақ мерзімде мұндай қаруды жоюға салған еңбектері үшін" бірлесіп Нобель бейбітшілік сыйлығымен марапатталды. Норвегиялық Нобель комитеті Ротблат пен Пугашқа сыйлық беру арқылы "әлемдік лидерлерді ядролық қарудан құтылу үшін күш-жігерін күшейтуге ынталандырады" деп үміттенді. Қабылдау сөзінде Ротблат манифестен маңызды бір сөзді келтірді: "Адамдығыңызды есіңізде сақтаңыз".

Пугаш президенттері

2019 жылға дейін 13 адам Пугаш конференцияларының президенті қызметін атқарды. Эрл (Бертран) Расселл, 1950 жылы әдебиет саласындағы Нобель сыйлығының иегері, қозғалыстың негізін қалаушы, оның алғашқы жылдарында табиғи басшысы болды. Президенттің ресми лауазымы 1967 жылы Роннебиде өткен бесжылдық конференцияда құрылды. Президенттің міндеті – «Пугаш конференцияларының жыл сайынғы отырыстарын жүргізу, сондай-ақ конференциялар арасында Ұстап тұру комитетінің мүшелеріне және Бас хатшыға кеңес беру және осылайша қозғалыстың қызметін іске асыруға көмектесу» болды. 1951 жылы физика саласындағы Нобель сыйлығын алған, жасанды түрде үдетілген атомдық бөлшектермен атом ядроларын түрлендіру жөніндегі пионерлік жұмысы үшін Сэр Джон Коккрофт 1967 жылы алғашқы президент болып сайланды, бірақ он күннен кейін күрт қайтыс болды. 1945 жылы пенициллинді бөліп алуы үшін физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығын алған Лорд Флори де президенттік лауазымға шақырылды, бірақ ол да бірнеше апта ішінде қайтыс болды. Осыдан кейін Ұстап тұру комитеті жыл сайынғы конференция өтетін елдегі беделді тұлғаға бір жылдық мерзімге президенттік лауазымды кезегімен тапсыруды шешті. Франсис Перрин (1968) Фредерик Жолионың тобымен бірге 1939 жылы ядролық тізбекті реакциялардың мүмкіндігін және ядролық энергия өндіруді анықтады. Михаил Миллионщиков (1969), кейін Ресей Парламентінің спикері болған көрнекті физик. Евгений Рабинович (1970), Манхэттен жобасында жұмыс істеген американдық биофизик, Лео Силардпен бірге Франк есебінің авторларының бірі және 1945 жылы «Атом ғалымдары бюллетенінің» негізін қалаушы. 1970 жылдың қыркүйегінде Ұстап тұру комитеті бес жылдық мерзімге президенттің тұрақты лауазымын қайта енгізді. Ханнес Альфвен (1970–1975), магнитогидродинамика теориясы бойынша жұмысы үшін 1970 жылы физика саласындағы Нобель сыйлығының иегері. Дороти Кроуфут Ходжкин (1976–1988), 1964 жылы химия саласындағы Нобель сыйлығын алған, рентгендік әдістермен маңызды биохимиялық заттардың құрылымын анықтағаны үшін. Сэр Джозеф Ротблат (1988–1997), физик, Пугаш қозғалысының негізін қалаушылардың бірі, 1995 жылғы Нобель бейбітшілік сыйлығының иегері. Сэр Майкл Атия (1997–2002), математик, K-теорияны дамытудағы еңбегі үшін 1966 жылы Филдс медалімен марапатталды. Профессор М. С. Сваминатан (2002–2007), ауыл шаруашылығы ғалымы, Жасыл революцияның пионерлерінің бірі және Дүниежүзілік азық-түлік сыйлығы мен ЮНЕСКО Ганди сыйлығының иегері. Елші Жаянта Дханапла (2007–2017), БҰҰ-ның қарусыздандыру жөніндегі бұрынғы Бас хатшысының орынбасары (1998–2003), Шри-Ланканың АҚШ-тағы (1995–1997) және Женевадағы БҰҰ кеңсесіндегі (1984–1987) бұрынғы елшісі. Елші Серхио Дуарте (2017–), БҰҰ-ның қарусыздандыру жөніндегі бұрынғы хатшысы және Бразилиядан зейнеткерлікке шыққан дипломат.

Пугаш-сайты

Pugwash конференциясының өзінде ресми мүшелік жоқ (бірақ ұлттық ұйымдарда мүшелік болуы мүмкін). Барлық қатысушылар жеке тұлға ретінде қатысады, ешқандай ұйымның, мекеменің немесе үкіметтің өкілі ретінде емес. Кездесуге қатысқан әрбір адам "Пугвашит" деп есептеледі. Әлем бойынша 3500-ден астам "Пугвашиттер" бар.

2007-2012 жылдар аралығындағы Пугаш Кеңесі

Амб. Жаянта Дханапала (президент), БҰҰ Бас хатшысының бұрынғы орынбасары
Проф. Паоло Котта Рамусино (бас хатшы), Милан университетінің теориялық физика профессоры (Италия)
Амб. (отставкада) Очиг Адала, Нью-Йорктегі Біріккен Ұлттар Ұйымында Кенияның бұрынғы тұрақты өкілі.
Амб. Сергей Батсанов, Женева Пугаш директоры, КСРО/Ресейдің бұрынғы өкілі.
Др. Адель Бакли, бұрынғы технология вице-президенті, Онтарио орталығы, қоршаған ортаны дамыту.
Проф. Франческо Калогеро (бұрынғы бас хатшы), Рим "La Sapienza" университетінің теориялық физика профессоры.
Др. Линн Иден, Халықаралық қауіпсіздік және ынтымақтастық орталығы, Стэнфорд университеті.
Проф. Джон Финни, зейнеткер профессор, физика, Лондон университетінің колледжі.
Проф. Галия Голан Гилд, мемлекеттік басқару профессоры, Герцлия қаласындағы Дәрісаралық орталық (IDC), Израиль.
Проф. Карен Холберг, физика профессоры, Аргентина Ұлттық ғылым және технология кеңесінің мүшесі.
Др. Питер Джонс, бұрынғы аға саясат кеңесшісі, Қауіпсіздік және барлау хатшылығы, Оттава (Премьер-министр кеңсесі).
Ген. (отставкада) Др. Мохамед Кадри Саид, "Аль Ахрам" орталығының әскери зерттеулер бөлімінің жетекшісі.
Др. Мустафа Кибароглу, Түркияның Тузла қаласындағы Окан университетінің халықаралық қатынастар кафедрасының меңгерушісі.
Мр. Клифф Купчан, "Евразия" тобының Еуропа және Азия жөніндегі директоры, Вашингтон, округ Колумбия.
Мр. Сверре Лодгаард, Норвегия халықаралық істер институтының бұрынғы директоры.
Проф. Саиде Лотфиан (кеңес төрағасы), Тегеран университетінің саясаттану кафедрасының доценті.
Др. Риад Малки, Сыртқы істер министрі, Ақпарат министрі, Палестина ұлттық билігі.
Амб. Мигель Марин Бош, Мексиканың бұрынғы Сыртқы істер министрінің орынбасары.
Ген. (отставкада) Талат Масуд, Қорғаныс министрлігінің қорғаныс өндірісі бөлімінің бұрынғы хатшысы.
Проф. Амитабх Матту, халықаралық қатынастар профессоры және Ұлттық білім комиссиясының мүшесі.
Др. Стивен Миллер (атқару комитетінің төрағасы), Гарвард университетінің Белфер орталығының халықаралық қауіпсіздік бағдарламасы.
Проф. Гётц Неунек, Бейбітшілік зерттеулері және қауіпсіздік саясаты институты (IFSH), Гамбург.
Др. Александр Никитин, Саяси және халықаралық зерттеулер орталығының директоры.
Мр. Ню Цян, Қытай халықтық бейбітшілік және қарусыздандыру қауымдастығының бас хатшысы.
Ген. Пан Чжэнцян, Қытай халықаралық зерттеулер қорының төрағасының орынбасары.
Акад. Юрий Рыжов, Халықаралық инженерлік университетінің президенті, Мәскеу.
Проф. Иво Слаус, Хорватия парламентінің бұрынғы мүшесі.
Др. Марк Бьюнг Мун Сух, Корея сенім қорының төрағасы.
Проф. Такао Такахара, Халықаралық саясат және бейбітшілік зерттеулерінің профессоры, Халықаралық зерттеулер факультеті, Мэйдзи Гакуин университеті, Жапония.
Др. Боб ван дер Зваан, Нидерландының Энергия зерттеу орталығының аға ғылыми зерттеушісі.

Мұра

Pugwash қозғалысының бастауындағы орын ретінде Thinkers' Lodge 2008 жылы Канаданың ұлттық тарихи ескерткіші деп жарияланды.