Кіріспе
1969 жылы құрылған британдық әдеби сыйлық, ағылшын тіліне аударылып, Ұлыбританияда немесе Ирландияда жарық көрген кітаптарға беріледі. Букер сыйлығы, бұрын Букер әдеби сыйлығы (1969–2001) және Ман Букер сыйлығы (2002–2019) деп аталған, – ағылшын тілінде жазылған және Ұлыбританияда және/немесе Ирландияда жарық көрген ең үздік көркем шығарма үшін жыл сайын табыс етілетін беделді әдеби сыйлық. Букер сыйлығының иегері 50 000 фунт стерлинг және әдетте сатылымды айтарлықтай арттыратын халықаралық жарнама алады. Сыйлық алғаш құрылғанда, оған тек Ұлт Достастығы, Ирландия және Оңтүстік Африка (кейін Зимбабве) азаматтары жазған романдар ғана үміткер болатын. 2014 жылы бұл талаптар барлық ағылшын тіліндегі романдарға дейін кеңейтілді, бұл өзгеріс көп дау тудырды. Жыл сайын Букер сыйлығының жеңімпазын анықтау үшін авторлар, баспагерлер, журналистер, сондай-ақ саясаткерлер, актерлер, суретшілер мен музыканттардан құралған бес адамнан тұратын комиссия тағайындалады. 2015 жылдан бастап Букер сыйлығының бас директоры – Габи Вуд. Ұлыбритания мәдениетіндегі маңызды әдеби сыйлық саналатын Букер сыйлығы әлемнің түкпір-түкпірінде үлкен қызығушылық пен қуанышпен қарсы алынады. Әдеби сыншылар автордың «қысқа тізімге» ілігуі немесе «ұзақ тізімге» ұсынылуының өзіндік ерекшелік екенін атап көрсетеді.
the related prize given for a book translated to English and published in the United Kingdom or Ireland
The Booker Prize, formerly the Booker Prize for Fiction (1969–2001) and the Man Booker Prize (2002–2019), is a prestigious literary award conferred each year for the best single work of sustained fiction written in the English language, which was published in the United Kingdom and/or Ireland. The winner of the Booker Prize receives £50,000, as well as international publicity that usually leads to a significant sales boost. When the prize was created, only novels written by Commonwealth, Irish, and South African (and later Zimbabwean) citizens were eligible to receive the prize; in 2014, eligibility was widened to any English language novel—a change that proved controversial. A five person panel consisting of authors, publishers and journalists, as well as politicians, actors, artists and musicians, is appointed by the Booker Prize Foundation each year to choose the winning book. As of 2015, the chief executive of the Booker Prize Foundation is Gaby Wood. A high profile literary award in British culture, the Booker Prize is greeted with anticipation and fanfare around the world. Literary critics have noted that it is a mark of distinction for authors to be selected for inclusion in the shortlist or to be nominated for the "longlist".
Тарих және әкімшілік
Бұл сыйлық 1969 жылы Booker, McConnell Ltd компаниясы шараны демеушілік етуді бастағаннан кейін «Букер ойыншық әдебиеті үшін сыйлығы» деп құрылды; ол көбінесе «Букер сыйлығы» немесе жай ғана «Букер» деп танылды. Жок Кэмпбелл, Чарльз Тиррелл және Том Машлер сыйлықты құруда шешуші рөл атқарды. 2002 жылы сыйлықты басқару Booker Prize Foundation қорына берілгенде, титулды демеуші инвестициялық компания Man Group болды, ол сыйлықтың ресми атауының бір бөлігі ретінде «Букер» атауын сақтап қалуды жөн көрді. Қор – Booker Prize Trading Ltd компаниясының барлық табысынан қаржыландырылатын тәуелсіз тіркелген қайырымдылық ұйымы, және оның жалғыз акционері болып табылады. Букер сыйлығымен бірге берілетін ақшалай сыйлық бастапқыда 5000 фунт стерлинг болды. 1978 жылы ол 10 000 фунтқа екі есеге артты, ал 2002 жылы Man Group демеушілігімен 50 000 фунтқа дейін көтерілді, бұл оны әлемдегі ең жомарт әдеби сыйлықтардың біріне айналдырды. Финалға ілескен әрбір авторға 2500 фунт стерлинг және олардың кітабының арнайы басылымы табыс етіледі. Ал 2023 жылғы сыйлық үшін дизайн жаңартты.
1969-1979 жылдар
Букер сыйлығының алғашқы иегері 1969 жылы П. Х. Ньюби өзінің "Жауап беру керек" романы үшін болды. W. L. Webb, The Guardian газетінің әдеби редакторы, Ребекка Уэст, Стивен Спендер, Фрэнк Кермод және Дэвид Фаррер кіретін судьялардың алғашқы құрамының төрағасы болды. 1970 жылы, сыйлықтың екінші жылы, Бернис Рубенс "The Elected Member" романы үшін Букер сыйлығын жеңген алғашқы әйел атанды. Букер сыйлығының ережелері 1971 жылы өзгерді; осыған дейін ол сыйлық табысталған жылға дейін жарияланған кітаптарға ретроспективті түрде берілетін. 1971 жылы сыйлыққа үміткер болу мерзімі сыйлық табысталған жылмен бірдей етілді; нәтижесінде, 1970 жылы жарық көрген кітаптар екі жылдың ешқайсысында Букер сыйлығына қарастырылмады. 2010 жылдың қаңтар айында Букер сыйлығы қоры 1970 жылы жарық көрген 22 романнан жеңімпаз таңдалатын "Жоғалған Букер сыйлығы" деп аталатын арнайы сыйлық құрылғанын жариялады. Бұл сыйлықты автор 1979 жылы қайтыс болған Дж. Г. Фаррелл "Troubles" романы үшін жеңіп алды. 1972 жылы жеңімпаз атанған жазушы Джон Бергер, марксистік көзқарастарымен танымал болды, ол сыйлықты қабылдаған сөзінде Букер Макконнеллге қарсы наразылық білдірді. Ол Букердің 130 жыл бойы Кариб аймағында қант өндіруі аймақтың қазіргі кедейлігіне себеп болғанын айтты. Бергер өзінің 5000 фунт стерлинг сыйлығының жартысын британдық "Қара пантералар" қозғалысына сыйлады, себебі олардың көзқарастары оның өзімен келісетін социалистік және революциялық болды.
1980 - 1999 жылдар
1980 жылы «Жер бетіндегі билік» кітабының авторы Энтони Берджес, егер оған жеңісі алдын ала расталмаса, салтанатқа қатысудан бас тартты. Элис Мунроның «Кедей қыз» әңгімелер жинағы 1980 жылы номинацияға ілікті және осы номинацияға іліккен жалғыз әңгімелер жинағы болып қала береді. 1981 жылы үміткер Джон Банвилл «Гардиан» газетіне сыйлықты өзіне беруді сұрап хат жазды, осы ақшаға Ирландиядағы ұзақ тізімге енген барлық кітаптарды сатып алып, кітапханаларға сыйлап, «Осылайша кітаптар сатып алынып қана қоймай, оқылғанын да қамтамасыз етуге болады – мұндай жағдай біреу ғана болар». 1983 жылғы сыйлықты таңдау комиссиясы Джей М. Кутзидің «Майкл К. өмірі мен заманы» және Салман Рушдидің «Ұят» романдары арасында шешім қабыла алмады, соның салдарынан төраға Фей Уэлдон екеуінің бірін таңдауға мәжбүр болды. «Гардиан» газетінде Стивен Мосс жазғандай, «Оның қолы бұрылып, ол Рушдиді таңдады», бірақ нәтиже телефон арқылы хабарланған кезде ойын өзгертті. 1988 жылы Питер Кэри «Оскар мен Лусинда» романы үшін екі Букер сыйлығының біріншісін жеңіп алды (кейіннен бұл роман «Букердің ең жақсысы» номинациясына ілікті). 1992 жылы төрешілер алқасы сыйлықты Майкл Ондатжедің «Ағылшын науқасы» мен Барри Ансворттың «Киелі аштық» шығармалары арасында бөлісті. Бұл жағдайға байланысты, сыйлықты тек бір авторға/кітапқа беруді міндеттейтін ереже жасалды. 1994 жылы Джеймс Келманның «Кеш болды, қанша кеш болды» кітабы Букер сыйлығының жеңімпазы болды, бұл сыйлық тарихындағы ең даулы шешімдердің біріне айналды. Төрешілердің бірі, раввин Джулия Нойбергер бұл кітапты «ұятты» деп атап, іс-шарадан кетіп, кейіннен оны «сәссүздік» деп бағалады; WHSmith маркетинг директоры бұл сыйлықты «барлық кітап саудасы үшін ұят» деп сипаттады; Глазго қаласындағы Waterstones дүкені Келманның кітабынан келесі аптада бар болғаны 13 дана сатты. 1994 жылы «The Guardian» газетінің әдеби редакторы Ричард Готт, объективті критерийлердің болмауы мен американдық авторларды қатыстырмауына байланысты, сыйлықты «Британдық мәдениетінің теңізіндегі маңызды және қауіпті мұздық» деп сипаттап, оның қазіргі дағдарысының символы екенін айтты. 1996 жылы А. Л. Кеннеди төреші болып жұмыс істеді; 2001 жылы ол сыйлықты «бұзылған ақымақтықтар жиынтығы» деп атап, жеңімпазды «кімнің кіммен жақындығы бар, кім кімге есірткі сатады, кім кіммен үйленген, кімнің кезегі келеді» екеніне қарай анықталатынын мәлімдеді.
20002019 жыл
2001 жылға дейін әр жылғы үміткерлердің тізімі жарияланбаған. 2001 жылдан бастап ұзақ тізімдегі романдар жыл сайын жариялана бастады, ал 2007 жылы номинациялардың саны 12 немесе 13-ке дейін шектелді. Кэри Букер сыйлығын екі рет жеңіп алған төрт жазушының бірі, ал қалғандары – Дж. М. Кутзи, Хилари Мантел және Маргарет Этвуд. Букер сыйлығы 1968 жылдан қазіргі уақытқа дейін Оксфорд Брукс университеті кітапханасында мұрағат үшін тұрақты орын құрды. 1968 жылдан бүгінгі күнге дейін сыйлықтың әкімшілік тарихын қамтитын мұрағат, хаттар, жарнамалық материалдар, ұзақ және қысқа тізімдердің көшірмелері, отырыстар хаттамалары, фотосуреттер және сыйлық беру кешкі асымен байланысты материалдарды (шақыру қағаздары, қонақ тізімдері, отыру жоспарлары) біріктіреді. Материалдың кейбір түрлеріне он немесе жиырма жылдық шектеу қойылады; мысалы, 2002 жылға дейінгі сот процесіне және ұзақ тізімге қатысты барлық материалдар. 2005-2008 жылдары Букер сыйлығы Ирландия мен Үндістан жазушылары арасында кезекпен берілді. «Шеттен келген» Джон Банвилл 2005 жылы өзінің «Теңіз» романы күтпеген жеңімпаз атанғанда бұл үрдісті бастады: «The Independent» газетінің әдеби редакторы Бойд Тонкин оны «сыйлық тарихындағы ең қиын шешім» деп айыптады, ал қарсыласы романист Тибор Фишер Банвиллдің жеңісін сынады. 2006 жылы Үндістандық Киран Десай жеңіске жетті. 2007 жылы Энн Энрайттың жеңісі Иан Макьюэннің «Чесил жағалауы» романы бойынша қазылар алқасының күрделі тартысының нәтижесі болды. Келесі жылы Үндістанның кезені қайта келді, Аравинд Адига Энрайттың ирландиялық әріптесі Себастьян Барриді шамалы айырмамен жеңді. Тарихи тұрғыдан алғанда, Букер сыйлығының жеңімпазы Ұлттар Достастығының, Ирландия Республикасының немесе Зимбабве азаматы болуы керек еді. 2013 жылдың 18 қыркүйегінде болашақ Букер сыйлықтары әлемнің кез келген жерінен келген авторларды қарастыратыны, егер олардың туындылары ағылшын тілінде жазылып, Ұлыбританияда жарияланған болса, жарияланды. Бұл өзгеріс әдеби ортада қызу пікірталас тудырды. Бұрынғы жеңімпаз А. С. Байатт және бұрынғы қазы Джон Муллан сыйлықтың өзінің ерекшелігін жоғалту қаупі бар екенін айтты, ал бұрынғы қазы А. Л. Кеннеди бұл өзгеріске қолдау көрсетті. Бұл кеңейтуден кейін 2016 жылы Достастық, Ирландия немесе Зимбабве емес, алғашқы жеңімпаз американдық Пол Битти болды. Келесі жылы тағы бір американдық Джордж Сондерс жеңіске жетті. 2018 жылы баспагерлер бұл өзгерісті кері қайтаруға тырысты, американдық жазушыларды қосу біртектілікке әкеліп, әртүрлілікті және мүмкіндіктерді азайтады, соның ішінде Америкада «әлі кеңінен танылмаған керемет кітаптар» туралы білу мүмкіндігін азайтады деп мәлімдеді. Жаңа демеуші, Crankstart – сэр Майкл Мориц пен оның әйелі Харриет Хейман басқаратын қайырымдылық қоры – сыйлықты бес жылға демеушілік ететінін және оны тағы бес жылға жаңарту мүмкіндігі бар екенін жариялады. Сыйлықтың атауы жай ғана «Букер сыйлығы» деп өзгертілді. 2019 жылы, ескертулерге қарамастан, қордың қазылар алқасы – төрағасы Питер Флоренс басшылығымен – 1993 жылы бекітілген ережені бұзып, сыйлықты екі авторға бөлді. Флоренс бұл шешімді былай түсіндірді: «Біз Букер сыйлығының директорымен ережелерді талқыладық. Бізге ережеде тек бір жеңімпаз бола алатыны айтылды, бірақ біз қазылар алқасын консенсус принципі бойынша басқардық, сондықтан біздің консенсусымыз ережелерді бұзып, осы жылғы сыйлықты екі жеңімпазға бөлу болды». Екеуі – британдық жазушы Бернардин Эваристо өзінің «Қыз, әйел, басқа» романы үшін және канадалық жазушы Маргарет Этвуд «Тәубелер» үшін. Эваристоның жеңісі Букер сыйлығының қара нәсілді әйелге берілген алғашқы жеңісі болды, ал Этвудтың 79 жасындағы жеңісі оны ең қарт жеңімпаз етті. Ол бұрын 2000 жылы да осы сыйлықты жеңіп алған еді.
Соттау
Сыйлықтың жеңімпазын таңдау процесі жыл сайын жаңарып отыратын бес судьядан тұратын алқаны тағайындаудан басталады. Букер сыйлығының бас директоры Габи Вуд, Ұлыбритания баспа индустриясының жетекші өкілдерінен құралған кеңесші комитетпен ақылдасып, судьяларды таңдайды. Сирек жағдайларда судья екінші рет таңдалуы мүмкін. Судьялар қатарына көрнекті әдеби сыншылар, жазушылар, ғалымдар және белгілі қоғам қайраткерлері кіреді. Басқа әдеби жүлделерден өзгешелігі, әр судья ұсынылған барлық кітаптарды оқуға міндетті. (2023 жылы судьялар жеті айдың ішінде 163 кітапты оқыды.) Осыдан кейін, олар екінші рет оқымас бұрын 12 немесе 13 кітаптан тұратын тізімді ("Букер тізімі") анықтайды. Содан кейін олар алты кітапты іріктеп алып, жеңімпазды анықтамас бұрын үшінші рет оқиды. Букер жүлдесін таңдау процесі және "ең жақсы кітап" тұжырымын әдебиет саласының шағын тобы анықтайтыны көпке дау тудырады. Осыған байланысты The Guardian газеті оқырмандар дауыс берген "Букер емес" жүлдесін ұсынды. Жазушы Амит Чадхури: "Жылдың үздік кітабын жыл сайын бір топ адам – күніне шамамен бір кітап оқуға міндетті судьялар бағалай алады деген ой абсурд, сондай-ақ бұл жазушыны құрметтеудің дұрыс жолы емес" деп жазды. Жазушы Джулиан Барнс бір кезде жүлдені жеңімпаздардың таңдалуының түсініксіздігіне байланысты "әсем лоторея" деп атады. 2011 жылы жүлде алғаннан кейін ол өз пікірін өзгерткенін айтып, журналистерге "судьялар – әдебиет әлемінің ең білгір адамдары" екенін түсінгенін жеткізді. Көп жыл бойы жеңімпазды қазан айының басында Лондондағы Гилдхолл залында өткізілетін ресми кешкі ас кезінде жариялап келді. Бірақ 2020 жылы COVID-19 пандемиясының шектеулеріне байланысты жеңімпазды BBC телеарнасымен бірлесіп қараша айында Roundhouse-тан көрсетті. 2022 жылы салтанатты шара Roundhouse-қа қайта оралды, ал 2023 жылы Лондондағы Олд Биллингсгейтке көшірілді.
Британ империясының мұрасы
Люк Стронгман 1969 жылы қабылданған Букер сыйлығының ережелері, сыйлықты Ұлыбританиядан немесе бұрынғы Британ империясына қарасты елдерден ағылшын тілінде жазған романистермен шектегенін, сыйлықтың мақсаты империя құрамында болған елдер арасындағы байланысты нығайту екенін көрсетті. Букер сыйлығын алғаш рет жеңіп алған 1969 жылғы "Жауап беру керек нәрсе" кітабы 1950-ші жылдардағы Мысырда британдықтардың ықпалы азайып бара жатқан кездегі бір ағылшылдың басынан өткен оқиғаларды суреттейді. Стронгман Букер сыйлығын жеңіп алған көптеген кітаптар Британ империясының мұрасымен байланысты екенін, ал сыйлық иегерлерінің көпшілігі империялық ностальгияға ден қойғанын жазды. Дегенмен, уақыт өте келе сыйлық жеңімпаздары болған көптеген кітаптар империяның бұрынғы отарларында жаңа ұлттық сананың қалыптасуымен және оның нәтижесінде "империядан кейінгі мәдениетпен" байланысты өкілдіктерді көрсетті. Британ шенеуніктерінің қатарынан "жергілікті халықты" өз бейнесінде қалыптастыру әрекеттері толыққанды сәтті болмаса да, отарланған елдердің мәдениетін терең және түбегейлі түрде өзгертті – осы тақырып Букер сыйлығының кейбір ақ емес жеңімпаздары әртүрлі жолдармен көтеріп келді.
Жеңімпаздар
Жыл Автор Атауы Жанр(лар) Ел 1969 П. Х. Ньюби Жауап беруге болатын нәрсе Роман Біріккен Корольдік 1970 Бернис Рубенс Таңдалған мүше Роман Біріккен Корольдік 1971 В. С. Найпол Бос мемлекетте Роман Біріккен Корольдік, Тринидад және Тобаго 1972 Джон Бергер Г. Эксперименталды роман Біріккен Корольдік 1973 Дж. Г. Фаррелл Кришнапур қамалы Роман Біріккен Корольдік, Ирландия 1974 Надин Гордимер Сақтаушы Роман Оңтүстік Африка Стенли Миддлтон Демалыс Роман Біріккен Корольдік 1975 Рут Правер Джабавала Ыстық және шаң Тарихи роман Біріккен Корольдік, Германия 1976 Дэвид Стори Савилл Роман Біріккен Корольдік 1977 Пол Скотт Қалың қалған Роман Біріккен Корольдік 1978 Айрис Мердок Теңіз, теңіз Философиялық роман Біріккен Корольдік, Ирландия 1979 Пенелопа Фитцджеральд Жағалау Роман Біріккен Корольдік 1980 Уильям Голдинг Өту рәсімдері Роман Біріккен Корольдік 1981 Салман Рушди Түн ортасындағы балалар Сиқырлық реализм Біріккен Корольдік 1982 Томас Кенелли Шиндлердің жәшігі Биографиялық роман Австралия 1983 Дж. М. Кутизи Майкл К өмірі мен уақыты Роман Оңтүстік Африка 1984 Анита Брукнер Лақ ательесі Роман Біріккен Корольдік 1985 Кери Халм Сүйектер халықы Құпия роман Жаңа Зеландия 1986 Кингсли Эмис Ескі шайтандар Комедиялық роман Біріккен Корольдік 1987 Пенелопа Лайвли Айқұс Роман Біріккен Корольдік 1988 Питер Кэри Оскар және Лусинда Тарихи роман Австралия 1989 Казуо Исигуро Күннің қалдықтары Тарихи роман Біріккен Корольдік 1990 А. С. Бьятт Иелік Гисториографиялық метафикшн Біріккен Корольдік 1991 Бен Окри Ашқан жол Сиқырлық реализм Нигерия 1992 Майкл Ондатже Англиялық науқас Гисториографиялық метафикшн Канада, Шри-Ланка Барри Ансуорт Қасиетті ашкөздік Тарихи роман Біріккен Корольдік 1993 Родди Дойл Пэдди Кларк Ха-ха-ха Роман Ирландия 1994 Джеймс Келман Қанша уақыт кетті, қанша уақыт кетті Ағынның санасы Біріккен Корольдік 1995 Пэт Баркер Аруақтар жолы Соғыс романы Біріккен Корольдік 1996 Грэм Свифт Соңғы тапсырыс Роман Біріккен Корольдік 1997 Арундхати Рой Кішкентай нәрселердің құдайы Роман Үндістан 1998 Иэн Макьюэн Амстердам Роман Біріккен Корольдік 1999 Дж. М. Кутизи Ұят Роман Оңтүстік Африка 2000 Маргарет Этвуд Соқыр қаскөй Тарихи роман Канада 2001 Питер Кэри Келли бандысының шын тарихы Тарихи роман Австралия 2002 Янн Мартель Пи өмірі Фантастикалық және оқиғалық роман Канада 2003 DBC Пьер Вернонның Құдай кішкентайы Қара комедия Австралия 2004 Алан Холлингхерст Әдеміліктің сызығы Тарихи роман Біріккен Корольдік 2005 Джон Банвилл Теңіз Роман Ирландия 2006 Киран Десаи Жоғалған мұра Роман Үндістан 2007 Энн Энрайт Жиналу Роман Ирландия 2008 Аравинд Адига Ақ жолбарыс Роман Үндістан 2009 Хилари Мантел Уолф Холл Тарихи роман Біріккен Корольдік 2010 Ховард Джейкобсон Финклер сұрағы Комедиялық роман Біріккен Корольдік 2011 Джулиан Барнс Аяқталу сезімі Роман Біріккен Корольдік 2012 Хилари Мантел Денелерді көтеру Тарихи роман Біріккен Корольдік 2013 Элеонор Кэттон Люминария Тарихи роман Жаңа Зеландия 2014 Ричард Фланаган Теңіздің солтүстігіне тар жол Тарихи роман Австралия 2015 Марлон Джеймс Жеті өлтірудің қысқаша тарихы Тарихи/эксперименталды роман Ямайка 2016 Пол Битти Сатушы Сатиралық роман АҚШ 2017 Джордж Содерс Линкольн Бардода Тарихи/эксперименталды роман АҚШ 2018 Анна Бернс Сүтші Роман Біріккен Корольдік 2019 Маргарет Этвуд Уасияттар Роман Канада Бернардин Эваристо Қыз, әйел, басқасы Эксперименталды роман Біріккен Корольдік 2020 Дуглас Стюарт Шугги Бейн Роман Біріккен Корольдік, АҚШ 2021 Дамон Галгут Уәде Роман Оңтүстік Африка 2022 Шехан Карунатилака Маали Алмейданың жеті айы Роман Шри-Ланка 2023 Пол Линч Пайғамбар әні Дистопиялық роман Ирландия
Арнайы сыйлықтар
1971 жылы сыйлықтың мәнісі өзгертілді, осылайша ол бұрынғы жылдың емес, сол жылы жарық көрген романдарға берілді; демек, 1970 жылы жарық көрген ешбір роман Букер сыйлығын жеңе алмады. Бұл 2010 жылы Дж.Г. Фарреллдің «Қайғы-қасіреттері» үшін «Жоғалған Букер сыйлығы» табыс ету арқылы түзетілді. 1993 жылы сыйлықтың 25 жылдығын белгілеу үшін «Букерлердің Букері» сыйлығы тағайындалды. Сыйлықтың үш бұрынғы төрешісі – Малькольм Брэдбери, Дэвид Холлоуэй және В.Л. Уэбб бас қосып, 1981 жылғы жеңімпаз Салман Рушдидің «Түннің балалары» романын «барлық жеңімпаздардың арасындағы ең жақсы роман» деп таңдады. 2006 жылы Ман Букер сыйлығы бес рет номинацияланған, бірақ бірде-бір рет жеңіске жете алмаған Берил Бэйнбридж үшін «Берилдің ең жақсысы» сыйлығын құрды. Бұл сыйлық Букер сыйлығының бірі болып саналады. Номинацияларға «Атамекенді үлкен оқиға», «Әркім өзі үшін», «Шарап фабрикасының саяхаты», «Кейіншеші» және жеңімпаз атанған «Майстер Джорджи» кірді. Сол сияқты, сыйлықтың 40 жылдығын мерекелеу үшін 2008 жылы «Букердің ең жақсысы» сыйлығы табыс етілді. Алты жеңімпаздан тұратын тізім жасалды – Рушдидің «Түннің балалары», Коэцзидің «Ұят», Кэридің «Оскар мен Люсинда», Гордимердің «Табиғатты сақтаушы», Фаррелдің «Кришнапур қоршауы» және Баркердің «Жандар жолы» – және шешімді халықтың дауысына қалдырды; жеңімпаз тағы да «Түннің балалары» болды. 2018 жылы 50 жылдығын атап өту үшін «Алтын Букер» сыйлығы табыс етілді. Төрешілер тобы әр онжылдықтан бір кітапты таңдады: Найпаулдың «Еркін мемлекетте» (1971 жылғы жеңімпаз), Ливлидің «Ай жолбарысы» (1987), Ондаатженің «Англиялық науқас» (1992), Мантелдің «Волк Холл» (2009) және Сондерстің «Линкольн бардода» (2017). Халықтың көпшілігі дауыс беріп, «Англиялық науқас» романын жеңімпаз деп жариялады.
Тағайындау
2014 жылдан бері әр баспагердің баспасы ұзақ тізімге ілігу тарихына сәйкес бірнеше атау ұсына алады (бұрын екі атау ұсынатын). Ұзақ тізімге енбеген баспагерлер бір атауды ұсына алады, алдыңғы бес жылда бір немесе екі кітабы ұзақ тізімге ілген баспагерлер екі атауды, үш немесе төрт кітабы ұзақ тізімге ілген баспагерлер үш атауды, ал бес немесе одан көп кітабы ұзақ тізімге ілген баспагерлер төрт атауды ұсына алады. Бұрынғы жүлдегерлер жаңа кітаптар ұсынса, олар автоматты түрде қарастырылады. Кітаптарды қосымша қарауға да болады: баспагерлер судьяларға жазбаша түрде ұсыныс жасап, бұрын ұсынылған кітаптарға қосымша атауларды қарауды сұрауға құқылы. XXI ғасырда судьялар шамамен 130 кітапты қарастырған.