Пуэрто-Риконың жаңа прогрессивтік партиясы

Пуэрто-Риконың жаңа прогрессивтік партиясы (PNP) АҚШ-тың штаттығын жақтаушы. Басты саяси күш, губернатор лауазымында. Саяси мәдениет, тарих.

14 мин оқу

100%

Дереккөз: New Progressive Party (Puerto Rico) — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Пуэрто-Рикодағы негізгі саяси партия

Жаңа прогрессивті партия (PNP) – Пуэрто-Рикодағы мемлекеттік мәртебеге қолдау білдіретін саяси партия. ПНП Пуэрто-Рикодағы екі ірі партияның бірі болып табылады, зор саяси күшке ие және қазіргі уақытта губернатор және резидент комиссар лауазымдарын атқарады. Партияның басты қарсыластары екі саяси партия: АҚШ-тың өздігінен басқару құқығына ие, біріктірілмеген территориясы ретінде Пуэрто-Риконың қазіргі саяси мәртебесін сақтауды жақтаған Халықтық демократиялық партия (PPD) және Пуэрто-Риконың тәуелсіздігін жақтаған, шағын Пуэрто-Рико Тәуелсіздік партиясы (PIP). efn|Партиялық бағдарлама 2012 (испан тілінде) 248 бет. "El Partido Popular Democrático еркін қауымдастырылған мемлекеттің дамуын АҚШ-пен тұрақты одақтастық принциптеріне және пуэрторикалықтардың американдық азаматтығына сәйкес келетін ең жоғазғы автономия деңгейінде нық қолдайды. Халықтық партия осы принциптерден кетуге әкелетін және пуэрторикалық ұлттығымызға зиян келтіретін немесе тілдік және мәдени ерекшеліктерімізге нұқсан тигізетін кез келген мәртебе өзгерісін қабылдамайды." Партияның тарихы 1967 жылға дейін жетеді. Сол жылы Partido Estadista Republicano өз мүшелеріне сол жылы өткізілген мемлекеттік мәртебеге қатысты референдумға қатыспауды бұйырды. Бұл шешіммен келіспеген бірнеше диссиденттер Мемлекеттік партиядан шығып, кейіннен ПНП құрды.

Қор

Партияның бастауы 1967 жылдың тамызында Сан-Хуан, Пуэрто-Рикодағы Кантри Клуб секторындағы спорт кешенінде (қазіргі Эль Эстадио Кантри Клуб деп аталады) өткен жиынға саяхаттайды. 1968 жылдың 5 қаңтарында партия Пуэрто-Рико мемлекеттік сайлау комиссиясымен ресми саяси ұйым ретінде мойындалды. Партияның тамырлары Мигель Анхель Гарсия Мендес басқарған бұрынғы штаттық партияға дейін жетеді. Жаңадан құрылған партия 1967 жылғы Пуэрто-Рико мәртебесі туралы референдумда штат болуды қолдауға тырысты, бірақ тарихи штаттық Пуэрто-Рико Республикалық партиясы осы референдумды бойкоттауға шешім қабылдады. Партияның негізін қалаушы, президенті және бұрынғы республикалық партияның үміткері Луис А. Ферре Жаңа прогрессивті партияны АҚШ-тың екі ірі ұлттық партиясының ешқайсысына жатпайтын партия деп сипаттады. Луис А. Ферре басшылығымен НПП 1968 жылғы қарашадағы сайлауда Халықтық демократиялық партиясының (ХДП) губернаторлық үміткері Луис Негрон Лопесті жеңгеннен кейін 1969 жылдың қаңтарында билікке келді. Роберто Санчес Вилелла басқарған Партидо дель Пуэбло және Пуэрто-Рико Тәуелсіздік партиясының (ПИП) үміткері Антонио Гонсалес аз дауыс жинады. Биліктегі партияға PPD-нің негізін қалаушы және бұрынғы губернатор Луис Муньос Мариньмен қарым-қатынасы нашар болған Санчес Вилелланың үміткерлігі жүктелді.

1970 жылдар

Төрт жыл өткен соң, 1972 жылы Ферре қайта біріккен ПДП үміткері, Сенат төрағасы Рафаэль Эрнандес Колонға НПП құрылғаннан бергі ең үлкен пайыздық айырмамен (7.3%) жеңілді; алайда, 1976 жылы Сан-Хуан қаласының мэрі Карлос Ромеро Барсело басшылығымен НПП қайтадан билікке келді. Ромеро Барсело губернаторлық лауазымы үшін Эрнандес Колонмен үш рет бақ сынасты.

1980 жылдар

1980 жылғы жалпы сайлауда Карлос А. Ромеро Барсело шамамен 3000 дауыс айырмасымен қайта сайланды. Ромеро Барселоның өкілеттігі кезінде болған маңызды оқиға – Серро Маравилья оқиғасы, оның губернаторлық қызметін басып озды. Оқиға аралдың маңызды коммуникациялық құрылысы орналасқан Серро Маравильяға саботаж жасау ниетімен келген екі жас жігіттің қазасына байланысты болды. Серро Маравильяға жеткеннен кейін екі жігіт мемлекеттік полицияның шабуылына ұшырап, қаза тапты. Алғашқыда екі жігіт ұсталғанда қарсылық көрсеткендіктен атылғаны туралы хабар тарады, бірақ тергеу барысында олар полиция күзетінде болған кезде, жазатайым оққа ұшқандары анықталды. Оппозициялық партия, ПДП (сол кезде заң шығарушы органмен басқарған), оқиғаның барлығын губернатор Ромеро Барселоның басшылығымен жоспарланғанын дәлелдеуге тырысқан тыңдаулар ұйымдастырды. Екі жігітпен бірге болған жасырын полиция агентінің жоспарды өзі жасағаны белгілі болғаннан кейін, жаңа даулар туды. Бұл, сол кездегі Сан-Хуан қаласының мэрі Эрнан Падильяның партиядан шығып, өзінің партиясын (Partido Renovación Puertorriqueña, PRP) құруымен қосылып, Эрнандес Колонға 1984 жылы екінші, бірақ еңбектік мерзімге сайлануына көмектесті. 1988 жылы Сан-Хуан қаласының мэрі және бұрынғы резидент комиссары Балтасар Коррада дель Рио НПП партиясынан губернаторлыққа кандидат ретінде түсті, бірақ үшінші мерзімге сайланған Эрнандес Колоннан жеңілді.

1990 жылдар

1993 жылы Педро Росселло, 1988 жылы Конгресске үміткер болған педиатриялық хирург, Луис Муньос Мариннің қызы, сенатор Виктория Муньос Мендосаны жеңіп, губернатор болды. Росселло "Mano dura contra el crimen" ("Қылмысқа қарсы қатаң қол") деп аталатын қылмысқа қарсы науқанды бастады, онда Пуэрто-Рико Ұлттық гвардиясы арал полициясына көмек көрсету үшін жұмылдырылды. Педро Росселлоның өкілеттігі кезінде бірқатар ірі инфрақұрылымдық жобалар жүзеге асырылды, оның ішінде "Tren Urbano" (Метро желісі), "Суперакуэдукт", Пуэрто-Рико конгресс орталығы және Пуэрто-Рико Колизейінің құрылысы салынды. Оның саясаты мемлекеттік мекемелерді жекешелендіруді және кедейлерге тегін медициналық көмек көрсетуді қамтыды. 1993 жылы ол Пуэрто-Риконың АҚШ-қа қосылуы үшін үгіт жүргізді, бұл мақсатта арал тұрғындарының саяси мәртебесін анықтау үшін жергілікті плебисциттер өткізілді. Ол Пуэрто-Рикодағы референдум арқылы аралдың саяси мәртебесін анықтау туралы ұсынысты қолдады. Бірақ заң жобасы АҚШ Сенатының комитетінде қабылданбады. Дегенмен, Росселло 1998 жылы тағы бір плебисцит өткізді, онда сайлаушыларға төрт нұсқа ұсынылды, сондай-ақ бесінші нұсқа – "Жоғарыда аталғандардың ешқайсысы да". Оппозициядағы Халықтық Демократиялық партия плебисцитке бойкот жариялау науқанын жүргізді, оны биліктегі НПП партиясының мемлекеттік мәртебеге қол жеткізу мақсатында ұйымдастырғанын айтты және сайлаушыларды "Жоғарыда аталғандардың ешқайсысы да" нұсқасына дауыс беруге шақырды. Бойкот сәтті аяқталды, себебі "Жоғарыда аталғандардың ешқайсысы да" бағаны басқа барлық нұсқалардан көп дауыс жинады. Бірақ Росселло Конгресс алдында мемлекеттік мәртебеге қолдау плебисциттегі басқа саяси мәртебелерге қарағанда көп дауыс жинады деп мәлімдеді, өйткені ол бесінші нұсқа ("Жоғарыда аталғандардың ешқайсысы да") мәртебе тұрғысынан анықталмаған дауыс екенін айтты. 1996 жылғы сайлауда НПП үміткері Росселло, сол кездегі Сан-Хуан қаласының мэрі Гектор Луис Асеведо (ПДП) және өкіл Дэвид Нориегоны (ПИП) екінші мерзімге жеңіп, бір миллионнан астам дауыс жинап, 1964 жылдан бері кез келген губернаторлық үміткердің ең үлкен жеңісін тіркеді. 1998 жылы мемлекеттік меншіктегі Пуэрто-Рико телефон компаниясының (PRTC) GTE компаниясына 1,9 миллиард долларға сатылуы жұмысшы одақтары ұйымдастырған және оппозициялық күштер қолдаған жалпы ереуілге әкелді. Росселлоның беделі, сондай-ақ НПП-нің беделі де кері әсерге ұшырады, себебі бұл сатуға наразылық болды, сонымен қатар бірнеше ірі жемқорлық оқиғаларына да қатысты.

The NPP came back to power in 1993 when Pedro Rosselló, a pediatric surgeon who had been its unsuccessful congressional candidate in 1988, became governor by defeating Luis Muñoz Marín's daughter, Senator Victoria Muñoz Mendoza, the PDP candidate for governor. Rosselló launched an anti crime campaign known as "Mano dura contra el crimen" ("Strong hand against crime") in which the Puerto Rico National Guard was used to assist the Island police force. During Pedro J. Rosselló's term, a number of large scale infrastructure projects were undertaken, including the "Tren Urbano" (Metro Rail System), the "Superaqueduct", the construction of the Puerto Rico Convention Center and the Puerto Rico Coliseum. His policies also included a push toward privatization of public entities and free health care for the poor. He led the NPP in a campaign for Puerto Rican statehood in 1993, in which locally enacted plebiscites were held to consult the Puerto Rican public on their position regarding the political status of the island with the United States. He supported the proposal for a referendum in Puerto Rico to define the political status of the island. However, the bill died in committee in the U. S. Senate. Nevertheless, Rosselló carried out another plebiscite in 1998 which gave electors four options plus a fifth one, "None of the Above". The opposing Popular Democratic Party led a campaign to boycott the plebiscite, charging it was structured to favor the ruling NPP party's statehood goals, and called the electorate to vote for the "None of the Above" option. The boycott was successful, as the None of the Above column garnered more votes than all of the other options. Rosselló, however, argued before Congress that statehood had obtained more votes than any of the other political status options in the plebiscite as he claimed that the fifth option ("None of the Above") was an undefined vote in terms of status. In the 1996 elections, the NPP candidate, Rosselló, defeated opponent Héctor Luis Acevedo (PDP), the mayor of San Juan at the time, and Representative David Noriega (PIP), for a second term, after obtaining more than one million votes and the largest landslide of any gubernatorial candidate since 1964. In 1998, the sale of the state owned Puerto Rico Telephone Company (PRTC) to GTE for $1.9 billion led to a general strike organized by labor unions and backed by opposition forces. Rosselló's popularity along with the NPP's took a hit due to the backlash, as well as to several major corruption cases.

2000 жылдар

Росселло 2001 жылы сегіз жыл билікте болғаннан кейін губернаторлық қызметінен қанағаттанды. Оның губернаторлық кезеңі Викес наразылықтарымен және дамып келе жатқан Интернеттің ортақ кездесуіне байланысты үлкен экономикалық өсіммен ерекшеленді. 2000 жылы Росселлоның көлік хатшысы Карлос И. Пескера губернаторлыққа кандидат болды. Сайлауға дейінгі сауалнамалар оны PDP қарсыласы, Сан-Хуан қаласының мэрі Сила Мария Кальдероннан айтарлықтай басымдықпен көрсетті. Сайлау жақындаған сайын Кальдерон Пескераның беделін жоғалтқан PDP кампаниясының Росселлоның билік кезеңіндегі жемқорлыққа бағытталған шабуылдарының нәтижесінде аралықты қысқартты. Пескераға АҚШ округтік прокуроры Гильермо Гилдің 2000 жылдың маусымында (2000 жылғы қараша сайлауына үш ай қалғанда) «Жемқорлықтың аты бар, ол – Жаңа прогрессивті партия» деген сөздері де көмектеспеді. Үлкен жюри 18 адамды – оның ішінде Росселлоның NPP-ден екі мэрді – 56 миллион долларлық мемлекеттік келісімшарттан 800 мың доллар көлемде пара алу схемасын ұйымдастырды деп айыптады. Баспасөз мәслихатында Гил журналистерге ұрланған ақшаның NPP қазынасына түскенін мәлімдеді. Гилдің осы және басқа да әрекеттері NPP жетекшілерінен АҚШ Әділет министрлігіне көптеген этикалық шағымдарға әкелді. Осы оқиғалардың нәтижесінде NPP 2000 жылғы сайлауда губернаторлық лауазымын, Резидент комиссарды және штат заң шығарушы органындағы өкілдігін жоғалтты. NPP құрылғаннан бері алғаш рет дауыс саны төмендеді. Лео Диас NPP президенті болды, бірақ Пескера Диасқа жеңіліп, лауазымға қайта келгендіктен, оның қызметі қысқа болды. 2001-2005 жылдар аралығында NPP ішінде дау-дамай болды. Росселло әкімдігіндегі Білім министрі Виктор Фахардо федералдық агенттіктермен Білім департаментіне бағытталған миллиондаған федералдық қаражатты жымқыруы үшін айыпталды және кінәлі деп танылды. Бұрынғы Палата спикері және Республикалық Ұлттық комитетінің мүшесі Эдисон Мисла Алдарондо да АҚШ прокуратурасы тарапынан қорқытумен айыпталды және отставкаға кетуге мәжбүр болды. Ирониялық жағдай, федералдық жемқорлық қылмыстарымен айыпталған NPP өкілдері, NPP-нің қабылдаған жаңа сыбайлас жемқорлыққа қарсы штаттық заңдарды пайдалана отырып, Пуэрто-Рико Әділет министрлігі тарапынан да жемқорлықпен айыпталды. 2001 жылы Кальдерон Росселлоның екі мерзіміндегі мемлекеттік транзакцияларды тергеуге арналған «Көк лента» комитетін құрды.

Rosselló stepped down as governor after eight years in power in 2001. His period as governor was marked by the Vieques protests and major economic growth due to the coincidence of the emerging Internet. In 2000, Carlos I. Pesquera, Secretary of Transportation under Rosselló, ran for governor. Pre election polls had him at a considerable advantage over his PDP opponent, San Juan mayor Sila María Calderón. As the election grew closer, Calderón closed the gap as Pesquera's image was harmed by a PDP campaign focusing on corruption under Rosselló's tenure. It also did not help Pesquera that the Acting US District Attorney Guillermo Gil said in June 2000 (three months before the November 2000 election) "corruption has a name and it is called the New Progressive Party" while announcing a grand jury indictment. The grand jury had accused 18 people — including two mayors from Rosselló's NPP — of running an extortion scheme that skimmed $800,000 in kickbacks from a $56 million government contract. During a news conference, Gil told journalists that the extorted money had ended up in the coffers of the NPP. This and other actions by Gil were object of many ethics complaints to the US Department of Justice by NPP leaders. In this environment, the NPP lost the 2000 election, losing the Governor's seat, the Resident Commissioner, and the state legislature. This was the first election since its creation that the NPP suffered a vote reduction. Leo Díaz assumed the NPP Presidency, but it was short lived as Pesquera returned to occupy the position after defeating Díaz. Turmoil consumed the NPP during the first two years of the 2001–2005 term. The Secretary of Education, under the Rossello's administration, Víctor Fajardo, was charged and convicted by federal agencies of appropriating millions of federal funds directed to the Education Department. The former House Speaker and Republican National Committee Man, Edison Misla Aldarondo was also charged with extortion by the US Attorney's Office, and was forced to resign. In an ironic turn of events, NPP figures charged with federal corruption crimes were also charged with corruption by the Puerto Rico Justice Department using new anti corruption state laws that the NPP had enacted. In 2001, Calderon named a Blue Ribbon Committee that was dedicated to investigate government transactions under Rossello's two terms.

2003 жылғы губернаторға арналған NPP праймериздері

2002 жылдың шілдесінде партияның бірнеше жетекшілері Әйелдер істері басқармасындағы бір оқиғаға қатысты. Пескера мемлекеттік мәртебе жақтастары мен баспасөз өкілдерінен тұратын топты үкімет кеңсесіне алып кірді, ондағы әкімші заң талабына сәйкес Пуэрто-Рико туымен қатар АҚШ туын да ілуден бас тартыпты. Бірақ, қазылар алқасы Пескераны және оның басқа да ізбасарларын қандай да бір құқық бұзушылық жасағаны үшін кінәлі деп таба алмады. 2003 жылдың наурыз айында Вирджиния штатында тұрып жатқан Росселло, көрнекті азаматтар мен саясаткерлердің көптеген шақырулары мен кездесулеріне жауап ретінде аралға оралды. Содан кейін Росселло губернаторлыққа үміткерлік үшін NPP-ның ішкі сайлауында Пескераны жеңіп шықты.

2004 жылғы жалпы сайлау

Росселлоның бұрынғы әкімшілігі бірнеше рет сыбайлас жемқор деп көрсетілді, ал оның PDP қарсыласы (Кальдерон қайта сайлануға түспеді), резидент комиссар Анибал Асеведо Вила (PDP) бастапқыда сауалнамаларда қалып қойды. Телевизиялық дебаттардағы өнерінен кейін Асеведоның үгіт науқаны күш алды, бұған аралдық бұқаралық ақпарат құралдарының оң пікірлері де көмектесті. Сайлауға дейінгі сауалнамаларда Росселло екі таңбалы көрсеткішпен көш бастады, бірақ соңында Росселло 3000 дауыспен жеңіліп қалды (1200 дауыс Карлос Пескераға жазылды), бұл пуэрторикалық сайлаушылар үшін жемқорлықтың маңызды екенін тағы да дәлелдеді. Росселло сайлау қорытындысымен келіспей, бұрынғыда саналып келген бөлінген дауыстар енді заңсыз деп мәлімдеді. Ұзақ сот таласынан кейін, АҚШ-тың Бірінші апелляциялық соты Асеведо Вила губернатор ретінде бекітілді.

Сенат арасындағы қақтығыс

2005 жылы Росселло Arecibo округінің сенаторы болды, себебі сенатор Виктор Лубриел өзі сайланған мандатын тастап кеткен соң, ол бұл мандатқа тікелей өтіп алды – яғни, сайлауға қатыспаған орынды иеленді. Осылайша Сенат төрағасы Кеннет Макклинток пен Росселло арасында Сенат төрағалығы үшін күрес басталды. Макклинток лауазымын босатудан бас тартқандықтан, бұл дау соңғы қырына келді, PDP фракциясының сенаторлары мен тағы бес NPP сенаторы оның бұл позициясын қолдады. Осының салдарынан Макклинток партиядан қуылды, сондай-ақ оны қолдаған екі NPP сенаторы да партиядан шығарылды. Бұл мәселе Макклинтокты Сан-Хуан жоғары сотына шағымдануға итермеледі, ол сотта жеңіске жетті, ал бұл шешім Пуэрто-Рико Жоғарғы сотында 5:1 дауыспен расталды. Бұл ішкі тартыс 2008 жылы Росселло алғашқы сайлауда жеңіліске ұшырағанда және Макклинток сенатор Хиллари Клинтонның сәтті демократиялық алғашқы сайлау кампаниясын ұйымдастырып, оның демократиялық үміткерлікті иеленуінің соңғы күндерінде рекордтық 68:32 пайыздық үлкен жеңіске қол жеткізуге көмектескенде аяқталды.

2008 жылғы губернаторға арналған NPP праймериздері

2007 жылдың 7 наурызында Росселло Сенат президентігіне енді қызығушылық танытпағанын мәлімдеді, содан кейін назарын 2008 жылдың наурызындағы губернаторлық праймеризде резидент-комиссар Луис Фортуньоның жеңіске жетуіне кедергі келтіруге аударды және оның атын партияның губернаторлық праймеризіндегі кандидаттыққа ұсынуға рұқсат берді. МакКлинток және тағы төрт сенатор Сан-Хуан жоғарғы сотында партия басшылығы оларға қатысты санкциялар мен шығаруды жою туралы сот ісін ұтып алды. Пуэрто-Рико жоғарғы соты төменгі сот шешімін 5 дауысқа 1 дауыспен бекітті. Нәтижесінде МакКлинток пен оның жақтастары NPP мүшелері ретінде мойындалып, партияның туымен сайлауға қатысуға мүмкіндік алды. 2008 жылдың 9 наурызында праймериз дауыс беру аяқталғаннан кейін Педро Росселло Луис Фортуньоның жеңіске жеткенін мойындады, өйткені NPP партиясының президенттік лауазымға және губернаторлық кандидаттыққа ие болу үшін өткізілген праймеризде оның қарсыласы көп дауысқа ие болды. Росселло дауыстар толық санаудан бұрын жеңілгенін мойындап, Фортуньоны ПНП партиясының келесі кандидат деп жариялады. 2008 жылдың 10 наурызында Росселло бұқаралық ақпарат құралдарына өзінің болашағы туралы жазбаша мәлімдеме жіберді, онда ол белсенді саясаттан зейнеткерлікке шығатынын және ешқандай кандидатты қолдамайтынын растады, бірақ Аресибо округінің сенаторы ретінде өзінің мерзімін аяқтайтынын мәлімдеді, және ол осы міндетін орындады.

Негізгі қарсылық

Росселлоның көптеген жақтастары алғашқы сайлауда сайланып, Фортуньоны губернаторлыққа үміткер ретінде қолдады. Дегенмен, бірнеше белгілі NPP мүшелері Фортуньоның кандидатурасына және жеңісіне күшті қарсылық көрсетті. Рамирес алғашқы сайлауда Резидент комиссарға үміткер болып, Росселлоны ашық қолдады. Ол Фортуньоның үміткері Педро Пьерлуизиге, сондай-ақ тағы бір Росселлоның жақтасы, бұрынғы Сенат президенті Чарли Родригеске есе жіберді. Рамиреске бұқаралық ақпарат құралдары Фортуньоға дауыс бересіз бе деп сұрағанда, ол «Менің дауысым құпия» деп жауап берді. Фортуньоға қарсы тағы бір күшті дауыс – NPP-ның бұрынғы президенті Лео Диас болды. Диас Фортуньо мен оның әйелінің PDP заң фирмаларымен және отаршылдық мүдделермен байланыста екенін айыптады. 2007 жылдың 4 қарашасында «Con Fuerza para Vencer» (Жеңу үшін күшпен) деп аталған митингте Диас: «Бұл алғашқы сайлауда партияның өмірі қауіпте. Екінші үміткер Фортуньо – мемлекеттік мәртебе үшін нағыз күрескен емес! Ол PDP заң фирмаларымен байланыста болу себебін және отаршылдық ерекше мүдделердің оның науқанын неге қаржыландырып жатқанын түсіндірсін» деді. Кейін ол партиялық қызметке қайта оралды және 2012 жылы Сантинидің қайта сайлану науқанына жетекшілік етті. Сан-Хуан қаласының мэрі Хорхе Сантини де Росселлоны қолдағандықтан, алғашқы науқан кезінде Фортуньоға қарсы күшті мәлімдемелер жасады. Ол Фортуньоның «толық уақытты лидер» емес екенін және «басқа да мақсаттармен келісімдер жасағанын» айтты. Кейін ол 2008 және 2012 жылдары Фортуньо үшін науқан жүргізді.

2008 жылғы сайлау

2008 жылдың 4 қарашасында ҰКП Заңнамалық Ассамблеядағы үлкен көпшілігін сақтап алып, оны одан да арттырды, сондай-ақ Резидент комиссар және Губернатор сайлауларында үлкен үстемдікпен жеңіске жетті.

2012 жылғы сайлау және плебисцит

Губернатор Фортуньо 2012 жылғы 6 қарашада қайта сайлауда жеңіліске ұшырады, бірақ оның серігі Педро Р. Пьерлуизи Урутия Пуэрто-Рикода ең көп дауыс жинаған адам атанды. Басқа бір мәселе бойынша, 2012 жылы NPP жеке саяси мәртебе туралы референдумдағы екі сұраққа да үлкен артықшылықпен жеңіске жетті. 54 пайыз АҚШ-пен қазіргі аумақтық-саяси қатынастарды жалғастыруға қарсы дауыс берді, ал қалғандарының 61 пайызы штат болуды қолдады.

2016 жылғы сайлау

2016 жылдың 8 қарашасында ПНП-ның губернаторлық кандидаттығын ұсынған Рикардо Росселло ПДП-ның кандидаты, бұрынғы мемлекеттік хатшы Дэвид Берньені жеңіп, Пуэрто-Риконың губернаторы болды. Сол сайлауда Джениффер Гонсалес Пуэрто-Риконың жаңа және алғашқы әйел резидент комиссары атанды. Жаңа прогрессивті партия Сенатта 21 және Өкілдер палатасында 34 орын жеңіп алып, Заң шығарушы Ассамблеяда көпшілікке ие болды. Дегенмен, ПДП аралдағы 78 муниципалитеттің 45-інің әкімдігінде көпшілікті сақтап қалды. Жаңа прогрессивті партия (ЖПП) барлығы 33 орын жеңіп алды.

2020 жылғы сайлау

2020 жылдың 24 қыркүйегінде Хорхе Баез Паган арал тарихында Өкілдер палатасына сайланған алғашқы ашық гомосексуал мүше болды. 2021 жылдың қаңтар айында 21 PNP сайланған лауазымды тұлғадан тұратын жаңа делегация Пуэрто-Рикодағы жұмыссыздық деңгейі 14% екенін айта отырып, салықты көтермейміз деп уәде берді. Губернатор Пьерлуизи оның орнына бюджетті теңгерлеу үшін зейнетақыны кесуді жөн көрді, бұл Пуэрто-Рикодағы 18 кәсіподақтың наразылығын тудырды. Наразылар PNP өкілі Лурдес Рамос ұсынған 120-нөмірлі заң жобасын, "қадірлі зейнеткерлік" кезеңін қамтамасыз ету мақсатында қолдады.

Губернаторлық сайлау

Сайлау жылы PNP Кандидат Дауыс Дауыс % +/ Сайлау нәтижесі 1968 Луис А. Ферре400,815 43,6%Жеңді 1972 Луис А. Ферре563,609 0,2%Жеңілді 1976 Карлос Ромеро Барсело703,968 4,9%Жеңді 1980 Карлос Ромеро Барсело759,926 1,1%Жеңді 1984 Карлос Ромеро Барсело768,959 2,6%Жеңілді 1988 Балтасар Коррада дель Рио820,342 1,2%Жеңілді 1992 Педро Росселло938,969 4,1%Жеңді 1996 Педро Росселло1,006,331 1,2%Жеңді 2000 Карлос Пескера919,194 5,4%Жеңілді 2004 Педро Росселло959,737 2,5%Жеңілді 2008 Луис Фортуньо1,025,965 4,6%Жеңді 2012 Луис Фортуньо884,775 5,7%Жеңілді 2016 Рикардо Росселло649,791 5,3%Жеңді 2020 Педро Пьерлуизи406,830 8,8%Жеңді

Комиссия мүшелерін сайлау

Сайлау жылы PNP Кандидат Дауыс Дауыс % +/ Сайлау нәтижесі 1968Жорж Луис Кордова400,815 43,6%Жеңіске жетті 1972Жорж Луис Кордова563,609 0,2%Жеңіліске ұшырады 1976Балтасар Коррада дель Рио703,968 4,9%Жеңіске жетті 1980Балтасар Коррада дель Рио760,484 1,1%Жеңіске жетті 1984Нельсон Феммадас769,951 2,4%Жеңіліске ұшырады 1988Педро Росселло824,879 1,3%Жеңіліске ұшырады 1992Карлос Ромеро Барсело908,067 2,0%Жеңіске жетті 1996Карлос Ромеро Барсело973,654 1,4%Жеңіске жетті 2000Карлос Ромеро Барсело905,690 4,6%Жеңіліске ұшырады 2004Луис Фортуньо956,828 3,2%Жеңіске жетті 2008Педро Пьерлуиси1,010,304 3,9%Жеңіске жетті 2012Педро Пьерлуиси905,066 4,3%Жеңіске жетті 2016Дженнифер Гонсалес713,605 0,4%Жеңіске жетті 2020Дженнифер Гонсалес490,273 8,0%Жеңіске жетті

Ұлттық партияларға мүшелік

Үш НПП губернаторлық кандидатты республикалық партия ретінде тіркеді (Луис А. Ферре, Балтасар Коррада және Луис Г. Фортуньо), ал бес НПП губернаторлық кандидатты демократиялық партия ретінде тіркеді (Карлос Ромеро Барсело, Карлос Пескера, Педро Пирлуиси, Педро Росселло және Рикардо Росселло). Фортуньо губернатор болған кезде оның жоғары лауазымды шенеуніктері де ұлттық саясатта екіге бөлінді. Оның соңғы штаб бастығы Мигель Ромеро және Мемлекеттік хатшысы (мұрагерлік тәртіп бойынша бірінші), Кеннет Макклинток – демократтар, ал оның соңғы Бас прокуроры Гильермо Сомоза – республикашыл. Өкілдер палатасының НПП жетекшісі Джонни Мендес және Сенаттағы азшылық жетекшісі Ларри Сейлхамер – республикашылдар. Қазіргі Резидент комиссары республикашыл Джениффер Гонсалес Колон.

Партияның логотипі

Партияның логотипі Пуэрто-Рикода көк түспен тығыз байланысты. Логотипінде пальма ағашы бейнеленгендіктен, көптеген пуэрторикалықтар NPP партиясын "Ла-Пальма" деп атайды. Кокос пальмасын ПНП символы ретінде пайдалану бүгінге дейін жалғасуда. Логотиптің бастапқы нұсқасы жартылай шеңбермен оралған ашық көк түсті пальма ағашынан тұратын (партияның негізін қалаушы Луис А. Ферренің жеке өтініші бойынша логотиптің нақты түсі Біріккен Ұлттар Ұйымының туының түсімен сәйкес келді). Бастапқы логотиптің айналасында партияның атауы болды, бірақ кейін "estadidad, seguridad, progreso" ("мемлекеттік мәртебе, қауіпсіздік, прогресс") сөздері партия атын алмастырды. Кейіннен логотип пальма ағашын көк овалға енгізіп, түстерін өзгертті. Жаңа логотиптегі көк түстің тональдылығы ақырында терең теңіз көк түсіне өзгертілді, осылайша АҚШ туындағы кантон түсімен ұқсас болуына қол жеткізілді. 2014 жылы партия жаңа логотипті бекітті, оған "Igualdad" ("теңдік") сөзі қосылды.