Парадигма қаласының құпиялары: «Ұлы О» анимесінен сыр шерту
The Big O
"The Big O" анимесі – естесіздік қаласы Paradigm City туралы. Корпоративтік басқару, құпия оқиғалар мен өткенді ұмытқан әлем. Аниме, Paradigm City, естесіздік.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1999 жылғы жапондық аниме телесериалы
1999 Japanese anime television series
Орнату
The Big O парадигмалық қала (パラダイム・シティ, Paradaimu Shiti) қала-мемлекетінде өрбиді. Қала теңіз жағасында орналасқан және ауқымды шөл даламен қоршалған. Жартылай күмбезделген қала толығымен монополистік «Парадигма» корпорациясының бақылауында, нәтижесінде корпоративтік полицейлік мемлекет құрылған. «Парадигма» «Амнестия қаласы» (記憶喪失の街, Kioku soushitsu no Machi) деп белгілі, себебі оқиғадан қырық жыл бұрын «Оқиға» (何か, Nani ka) қала сыртындағы әлемді жойды және аман қалғандардың бұрынғы естеліктерін жоқ қылды. Қаланың ерекшелігі – зор таптық теңсіздік; жоғары табысқа ие адамдар жайлырақ күмбездердің ішінде тұрады, ал қалғаны сырттағы қарапайым үйлерде. Қала тұрғындары өздерін әлемнің соңғы аман қалғандары деп есептейді және қаладан тыс басқа елдердің жоқ екеніне сенеді. «Мегадей» деп аталатын андроидтер мен алып роботтар «Парадигма» қаласының тұрғындарымен бірге өмір сүреді және олар тұрғындарға беймәлім болып көрінбейді.
The Big O is set in the fictional city state of Paradigm City (パラダイム・シティ, Paradaimu Shiti). The city is located on a seacoast and is surrounded by a vast desert wasteland. The partially domed city is wholly controlled by the monopolistic Paradigm Corporation, resulting in a corporate police state. Paradigm is known as "The City of Amnesia" (記憶喪失の街, Kioku soushitsu no Machi) because forty years prior to the story, "The Event" (何か, Nani ka) destroyed the world outside the city and left the survivors without any prior memories. The city is characterized by severe class inequity; the higher income population resides inside the more pleasant domes, with the remainder left in tenements outside. Residents of the city believe that they are the last survivors of the world and no other nations exist outside the city. Androids and giant robots known as "Megadeus" coexist with the residents of Paradigm City and residents do not find them unusual.
Сюжет
Террористермен келіссөздер жүргізуге сәтсіз атылғаннан кейін, клиентінің өміріне құн төлеп, Роджер Смит жас әйел андроид Дороти Уэйнеррайтты күтіп алуға міндетті болады. Серия барысында Роджер Смит Парадигма қаласының тұрғындарынан келіссөз жұмыстарын қабылдауды жалғастырады, бұл көбінесе Парадигма қаласының табиғаты мен сырының ашылуына және Ұлы О-ны (Big O) қажет ететін мегадейстер немесе басқа алып жаулармен кездесуге әкеледі. Басты кейіпкерлер: естеліктерді іздеген құпия әйел Ангел; Парадигма қаласының әскери полициясының бастығы және Роджер Смиттың ескі досы Дэн Дастон; Роджер Смиттың үй иесі және Ұлы О-ның механиктерінің бірі Норман Бург. Басты қарсыласы – Алекс Роузвотер, Парадигма қаласының төрағасы, оның мақсаты Парадигма қаласының құдайы болу үшін «Ұлы Фау» (Big Fau) мегадейін қайта тірілту. Басқа қайта оралатын қарсыластар: Роджер Смитты құлатпақ ниетпен әрекет ететін қылмыскер және алаяқ Джейсон Бек; Парадигма қаласының шындығын табуға құмарланған бұрынғы тілші, сонымен қатар «Ұлы Дуо» (Big Duo) мегадейін басқаратын Шварцвальд; естеліктерді іздеп және Парадигма қаласына кек қайтаруды көздеген «Одақ» деп аталатын шетелдіктер тобының жетекшісі Вера Ронштадт; және Алекс Роузвотер мен «Одаққа» жұмыс істейтін киборг-қаскөй Алан Габриэль. Сериал жаңа мегадейдің оянуымен және әлемнің нақты емес, симуляцияланған шындық екендігінің ашылуымен аяқталады. Ұлы О мен Ұлы Фау арасында шешуші шайқас өтеді, содан кейін жаңа мегадеус, Ангелдің жаңа бейнесі, Дороти оны «Ұлы Венера» (Big Venus) деп таниды, шындықты жүйелі түрде жояды. Роджер Ангелге «өткенге тікелей қарамай, оны қабылдауды» тілейді, оның болмыстық шындығына қарамастан, тек қазіргі және болашаққа назар аударуға шақырады. Жеке бақылау бөлмесінде, нағыз Ангел Роджерді және оның оған жасаған кездесулерін бірнеше теледидар мониторларынан бақылайды. Басқару тақтасында он үшінші эпизодтан бері көзге түсетін «Метрополис» кітабы жатыр; кітаптың мұқабасында періште қанаттарының суреті бейнеленген және автордың аты «Angel Rosewater» деп көрсетілген. Ұлы Венера мен Ұлы О физикалық тұрғыдан бірігіп, виртуалды шындықты қайта орнатуға мүмкіндік береді. Соңғы сахнада Роджер Смит Дороти мен Ангелдің оны жол жиегінен бақылап отырғанын көре отырып, жаңадан қалпына келтірілген Парадигма қаласынан жүріп барады.
After failing to negotiate with terrorists at the cost of his client's life, Roger Smith is obligated to care for Dorothy Wayneright, a young female android. Over the course of the series, Roger Smith continues to accept negotiation work from the residents of Paradigm City, he often leads to uncovering the nature and mystery of Paradigm City and encountering megadeus or other giant enemies that require Big O. Supporting characters are Angel, a mysterious woman in search of memories; Dan Dastun, chief of the military police of Paradigm city and old friend of Roger Smith; and Norman Burg, the butler of Roger Smith and mechanic of Big O. The main antagonist is Alex Rosewater, chairman of Paradigm City whose goal is to revive the megadeus "Big Fau" in attempts to become the god of Paradigm City. Other recurring antagonists are Jason Beck, criminal and con artist attempting to humiliate Roger Smith; Schwarzwald, an ex reporter obsessed with finding the truth of Paradigm City and also pilot of the megadeus "Big Duo"; Vera Ronstadt, leader of a group of foreigners known as the Union searching for memories and revenge against Paradigm City; and Alan Gabriel, a cyborg assassin working for Alex Rosewater and the Union. The series ends with the awakening of a new megadeus, and the revelation that the world is a simulated reality. A climactic battle ensues between Big O and Big Fau, after which reality is systematically erased by the new megadeus, an incarnation of Angel, recognized as "Big Venus" by Dorothy. Roger implores Angel to "let go of the past" regardless of its existential reality, and focus only on the present and the future. In an isolated control room, the real Angel observes Roger and her past encounters with him on a series of television monitors. On the control panel lies Metropolis, a book featured prominently since the thirteenth episode; the cover features an illustration of angel wings and gives the author's name as "Angel Rosewater". Big Venus and Big O physically merge, causing the virtual reality to reset. The final scene shows Roger Smith driving down a restored Paradigm city with Dorothy and Angel observing him from the side of the road.
Өндіріс және шығару
Ретро стильді серияның дамуы 1996 жылы басталды. Кейичи Сато «Биг О» концепциясын ойлап тапты: қара киім киген адам басқаратын, Готам сияқты ортада қалаларды қирататын алып робот. Кейін ол «Эльфтерді аңшылыққа шығаратындарды» түсіріп бітірген Кадзуёси Катаямамен кездесіп, макеттер мен кейіпкерлердің дизайны бойынша жұмыс істей бастады. Бірақ «іс қозғала бастаған» кезде, Катаяманың «Сезімтал саяхаты» фильмінің түсірілімі басталды, жоспарлар тоқтап қалды. Сол уақытта Сато «Қала аңшысы» жұмысына белсенді түрде қатысты. Бастапқы сюжет идеясы адамзат өркениетінің көп бөлігін жойған апат (метеорит соқтығысынан болған) төңірегінде болды. Конака мақсатты түрде Парадигм қаласын амнезиялықтар қаласы ретінде көрсетуді ұсынды, бұл шоудың мехасының шығу тегі туралы аңыздарды жасаудан аулақ болу үшін. 2001 жылдың сәуірінде «The Big O» Cartoon Network-тің Toonami бағдарламасында тұңғыш рет көрсетілді. Сериал халықаралық деңгейде жағымды пікірлерге ие болды, нәтижесінде екінші маусым Cartoon Network және Sunrise бірлесіп өндірді. Екінші маусым 2003 жылдың қаңтарында Жапонияның Sun Television телеарнасында көрсетілді, ал американдық тұсаукесері жеті айдан кейін Adult Swim арнасында эксклюзивті түрде өтті. Екінші маусым 2013 жылдың 27 шілдесіне дейін Toonami-де көрсетілмеді, ол Adult Swim-де көрсетіле бастағаннан кейін 10 жыл өткен соң. Екінші маусымның сценарийін американдық продюсерлердің қатысуымен Чиаки Конака жазды. Cartoon Network екінші маусымға екі талап қойды: көбірек әрекет және бірінші маусымдағы құпияны ашу, бірақ Кадзуёси Катаяма оны ашуды ниеттенбегенін мойындады, тек ғаламда орын алған оқиғалар антологиясын жасауды көздеген. Екінші маусымның 13 эпизодымен бірге Cartoon Network-те Конаканың 26 қосымша эпизод жазу мүмкіндігі болды, бірақ екінші маусымның атқарушы продюсері Джейсон ДеМарконың сөзіне сүйенсек, АҚШ және Жапониядағы орташа рейтингтер мен DVD сату одан әрі эпизодтарды өндіруді мүмкін етпеді. 2012 жылы бас компания Bandai Entertainment компаниясының жабылуынан кейін Sunrise 2013 жылы Otakon іс-шарасында Sentai Filmworks компаниясының «The Big O» сериалының екі маусымын да құтқарып алғанын жариялады. 2017 жылдың 20 маусымында Sentai Filmworks екі маусымды да Blu-ray форматында шығарды.
Development of the retro styled series began in 1996. Keiichi Sato came up with the concept of The Big O: a giant city smashing robot, piloted by a man in black, in a Gotham like environment. He later met up with Kazuyoshi Katayama, who had just finished directing Those Who Hunt Elves, and started work on the layouts and character designs. But when things "were about to really start moving," production on Katayama's Sentimental Journey began, putting plans on hold. Meanwhile, Sato was heavily involved with his work on City Hunter. The initial story idea revolved around a cataclysm (caused by an meteorite impact) that destroyed most of human civilization. Konaka deliberately chose to present the setting, Paradigm City, as a city of amnesiacs to avoid needing to develop lore for the origin of the show's mecha. In April 2001, The Big O premiered on Cartoon Network's Toonami lineup. The series garnered positive fan response internationally that resulted in a second season co produced by Cartoon Network and Sunrise. Season two premiered on Japan's Sun Television in January 2003, with the American premiere taking place seven months later as an Adult Swim exclusive. The second season would not be seen on Toonami until July 27, 2013, 10 years after it began airing on Adult Swim. The second season was scripted by Chiaki Konaka with input from the American producers. Cartoon Network raised two requests for the second season: more action and reveal the mystery in the first season, although Kazuyoshi Katayama admitted that he did not intend to reveal it, just to make an anthology of adventures set in the universe. Along with the 13 episodes of season two, Cartoon Network had an option for 26 additional episodes to be written by Konaka, but according to Jason DeMarco, executive producer for season two, the middling ratings and DVD sales in the United States and Japan made any further episodes impossible to be produced. Following the closure of Bandai Entertainment by parent company in 2012, Sunrise announced at Otakon 2013 that Sentai Filmworks rescued both seasons of The Big O. On June 20, 2017, Sentai Filmworks released both seasons on Blu ray.
Музыка
Үлкен О-ны Гейдайдың түлегі Тошихико Сахаши жазған. Оның композициясы бай симфониялық және классикалық стильде, ал бірнеше шығармалары электроника мен джаз жанрларын қамтиды. "Шетелдегі теледрамалар туралы үлкен музыкалық білімі" үшін таңдалған әнді композитор, аранжировщик және орындаушы Руи Нагай жазды. Ән Флэш Гордон фильмінің тақырыбына ұқсайды. Екінші ашылу тақырыбы – Сахаши жазған "Құрмет" ("Respect"). Бұл трек Барри Грейдің UFO музыкасына жасалған құрмет. Сериалда кьяроскуро және тенбризм дәстүріндегі ұзын қара көлеңкелер қолданылады. Фильм-нуар өзінің ерекше бұрыштармен де танымал, мысалы, Роджердің бірінші эпизодтағы төмен бұрыштан түсірілген кіріспесі. Бұл бұрышты фильм операторлары кейіпкерлерді жерден көтеріліп тұрғандай көрсету үшін жақсы көретін, оларға драмалық көлем және символдық мән беруге мүмкіндік беретін. Сериалда голланд бұрыштары, айнадағы көріністер және бұрмалаушы түсірілімдер сияқты басқа да көңілді қалдыратын тәсілдер қолданылады. Сериалдағы диалогтар өзінің өткір, сатиралық юморымен ерекшеленеді. Кейіпкерлер тартымды болып көрінеді және аниме сериалдарда сирек кездесетін әзіл-қалжыңдармен бөліседі, себебі диалог көбінесе тікелей болады. Сюжет Роджердің дауыстық баяндамасы арқылы дамытылады, бұл фильм-нуарда көрерменді басты кейіпкердің санасына енгізу үшін қолданылатын тәсіл, осылайша кейіпкердің күйбеңін жақын сезінуге және баяндаушымен біршама сәйкестенуге мүмкіндік береді. Роджердің қайта-қайта келетін тақырыбы, басты кейіпкердің баяндамасына сүйемелдеме ретінде жалғыз саксофонның ойнауы, сериалдың нуар стилін ең жақсы көрсетеді.
The Big O was scored by Geidai alumnus Toshihiko Sahashi. His composition is richly symphonic and classical, with a number of pieces delving into electronica and jazz. Chosen because of his "frightening amount of musical knowledge about TV dramas overseas," Composed, arranged and performed by Rui Nagai, the song resembles the theme to the Flash Gordon film. The second opening theme is "Respect," composed by Sahashi. The track is an homage to the music of UFO, composed by Barry Gray. The series incorporates the use of long dark shadows in the tradition of chiaroscuro and tenebrism. Film noir is also known for its use of odd angles, such as Roger's low shot introduction in the first episode. Noir cinematographers favoured this angle because it made characters almost rise from the ground, giving them dramatic girth and symbolic overtones. Other disorientating devices like dutch angles, mirror reflection and distorting shots are employed throughout the series. The dialogue in the series is recognized for its witty, wry sense of humor. The characters come off as charming and exchange banter not often heard in anime series, as the dialogue has the tendency to be straightforward. The plot is moved along by Roger's voice over narration, a device used in film noir to place the viewer in the mind of the protagonist so it can intimately experience the character's angst and partly identify with the narrator. Roger's recurring theme, a lone saxophone accompaniment to the protagonist's narration, best exemplifies the noir stylings of the series.