Кіріспе
Конгоның 1-ші мемлекеттік комиссары Леон Кенго ва Дондо (туған Леон Лубич; 22 мамыр 1935 жыл) – конголық саясаткер. Ол Заирде Мобуту Сесе Секо билігінде бірнеше рет «бірінші мемлекеттік комиссар» (премьер-министрге балама атақ) қызметін атқарған. Ол режимдегі ең беделді тұлғалардың бірі болды және экономикалық жаһандану мен еркін нарық экономикасын қолдаушы болды. 2007 жылдан 2019 жылға дейін Конго Демократиялық Республикасы Сенатының төрағасы болды. 1971 жылы Мобутудың африкандандыру (Authenticité) науқаны барысында өзінің атын Кенго ва Дондоға өзгертті.
Léon Kengo wa Dondo (born Leon Lubicz; 22 May 1935) is a Congolese politician who served as the "first state commissioner" (a title equivalent to prime minister) several times under Mobutu Sese Seko in Zaïre. He was one of the most powerful figures in the regime and was a strong advocate of economic globalization and free market economics. He served as President of the Senate of the Democratic Republic of the Congo from 2007 to 2019. He changed his name to Kengo wa Dondo in 1971 during Mobutu's Africanization (Authenticité) campaign.
Мансап
1968 жылғы 11 сәуірде Кенго Киншаса апелляциялық сотының Бас прокуроры болып тағайындалды. 14 тамызда ол Конго Демократиялық Республикасының Жоғарғы Сотының Бас прокуроры қызметіне көтерілді. 1974 жылы Конгоның атын Заир деп өзгертіп, үкімет билігін Мобуту Сесе Секо президенттігіне шоғындандырған жаңа конституция қабылданды. Кенго, елдің ең жоғары дәрежелі судьяларының бірі ретінде, соттың тәуелсіздігін қолдады және Мобутудың билікті орталықтандыруына қарамастан, бұл құжаттың осындай тәуелсіздікті жоймай, тек жасырып қойғанын түсіндірді. Ол Мемлекеттік партия – Халықтық революция қозғалысының Сот кеңесінің өзге органдарымен салыстырғанда ең тәуелсіз бөлімі екенін айтты. Сондай-ақ, судьяның заңды түсіндіруге құқығы "Президенттің толық билігіне нұқсан келтіреді" деді.
Мобуту премьер-министрі
Өз елінің Бельгиядағы елшісі болғаннан кейін Кенго 1982 жылдан 1986 жылға дейін бірінші рет премьер-министр қызметін атқарды, маңызды лауазымдарға қабілетті технократтарды тағайындады, мысалы, Ұлттық электр коммуналдық кәсіпорнының президенті – генерал-делегаты Мунга Мибиндо. Содан кейін ол 1986 жылдан 1987 жылға дейін сыртқы істер министрі, ал 1988 жылдан 1990 жылға дейін қайтадан премьер-министр болды. 1990 жылдардың басында Мобуту өтпелі парламент құруға рұқсат берді, және Кенго 1994 жылы халыққа танымал оппозициялық саясаткер Этьен Тшисекедидің қарсылығын бейтараптандыру мақсатымен үміткер ретінде осы парламент тарапынан премьер-министр болып тағайындалды. Ол Ливан қауымдастығының мүшелерін конфликттік алмастардың заңсыз саудасына қатысқан деген айыппен Заирден қуды, бірақ мұндай әрекеттердің сенімділігі күмәнді, себебі Анголадан тасымалданған конфликттік алмастардың саудасы Мобуту режимінің өмір сүруі үшін ұзақ жылдар бойы маңызды болды, ал Кенго осы режимде маңызды тұлға болған. Конгодағы азаматтық соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай, 1996 жылдың желтоқсанында Кенго Лоран Кабиланың бүліктерін жеңуге тырысқан дағдарыс кабинетінің басшысы болды. Ол тутси тегінен болғандықтан Мобутудың көптеген жақтастары тарапынан әлсіретілді, өйткені Кабиланың бүлікшілері Руанда мен Бурундидің тутси үкіметтерімен одақтас болған. Кабила әскері елді басып алғанда Кенго соғысты тиімді жүргізбегені үшін де сынға ұшырады. 1997 жылдың наурыз айында ол отставкаға кететінін жариялады және 1997 жылдың сәуір айында лауазымынан кетті. Бір айдан кейін Мобуту үкіметі құлап, Кенго саясаттан шеттеді. 2003 жылы ол Бельгияда ақша жылыстыру қылмысы бойынша айыпталды.
Конго Сенатының президенті
Конго Демократиялық Республикасына оралғаннан кейін Кенго 2006 жылғы президенттік сайлауда Жан Пьер Бембаны қолдады; Бемба сайлаудың екінші турында президент Жозеф Кабиладан жеңілді. Содан кейін Кенго 2007 жылдың қаңтар айында Экватор провинциясынан сенатор болып сайланды. 2007 жылдың 11 мамырында Кенго күтпегендей Сенат Төрағасы болып сайланды, көпшілік коалициясының кандидаттығын ұсынған Леонард Ше Окитундуды жеңді. Тәуелсіз кандидат болған Кенго Окитундуға қарағанда 55 дауысқа 49 дауыс артық алды. Ол 2019 жылдың 5 сәуіріне дейін Сенат төрағасы қызметін атқарды.