Грейс Маккарти: Британдық саяхатшы және қоғам қайырмашысы

Кіріспе

Канадалық саясаткер

Грейс Мэри Маккарти, OC, OBC, LLD, DTech, FRAIC (Hon.) (туған есімі Уинтерботтом; 14 қазан 1927 – 24 мамыр 2017) – Британдық Колумбиядағы канадалық саясаткер және гүлші. Британдық Колумбияның Әлеуметтік несие партиясының жетекші мүшесі болған ол, 1972 жылғы провинциялық сайлаудағы жеңілістен кейін партияны қайта құруға зор үлес қосты.

Саяси мансап

1960 жылдары Маккарти Ванкувер қаласының парктер кеңесінің танымал сайланған мүшесі болды және Вандузен ботаникалық бақтарын құруға зор үлес қосты. Ол сол кездегі премьер-министр В. А. К. Беннетттің провинциялық заң шығарушы жиналыста орын алуы үшін белсенді түрде шақырылды. Билікті нығайтуға тырысқан Беннетт өзінің билікте болған кезінде заң шығарушы жиналысқа сайланған әрбір әйелдің оның кабинетінің мүшесі болатынын уәделеді. 1966 жылы ол сәтті сайлау науқаны жүргізіп, Лес Петерсонмен бірге Ванкувердің Кішкентай тау округінен екі өкіл ретінде сайланды. Беннетт Маккартиді портфелі жоқ министр етіп тағайындады, сондай-ақ Пэт Джордан мен Изабель Доусонды да тағайындады. 1968 жылы ол Канаданың федералды және Британдық Колумбия провинциясының үкіметтеріне еркек кепілдің қажеті болмай, жалғыз, ажырасқан және жесір әйелдерді де қамту үшін тұрғын үй несиесін беру туралы заңнаманы кеңейтуге сәтті лобби жасады. 1972 жылғы жалпы сайлауда Сокредтер Жаңа демократиялық партиядан (НДП) алғаш рет жеңіліске ұшырады. 1973 жылы Сокред партиясының президенті болған Маккарти партияны қайта құру үшін жұмыс істеді. Осы мақсатта ол екі жылдың ішінде партия мүшелерінің санын 5000-нан 70 000-ға дейін арттырды. Сокредтер 1975 жылғы сайлауда қайтадан билікке келгеннен кейін, Маккарти премьер-министр Билл Беннетттің басшылығымен әртүрлі салалардағы аға министр болды. 1982 жылы Маккарти өзінің Кішкентай тау сайлау округінің сайлау шекараларын өзгертуге араласып, Ванкувердің бай Батыс жағындағы аумақты қосып, сайлауда жеңіске жетуіне көмектескен деген күдік туды. Бұл қосымша және одан кейінгі дау "Грейсидің саусағы" деп аталды. Нақты аудан Ванкувердегі 16-шы және 33-ші даңғылдар арасында, Арбутус көшесі бойында орналасқан. 1986 жылы ол Ванкувердегі Лайнс-гейт көпірінің негізгі кабельдерін жарықтандыру идеясын көтеріп, көпірдің құрылысшылары және бастапқы иелері болған Гиннес отбасының жеке сектор демеушілігін ұйымдастырды. Оның көптеген жетістіктерінің ішінде мыналар бар: Экспо 86-ны Ванкуверге әкелу үшін лобби жасады; Канаданың алғашқы сызықтық паркі мен SkyTrain-ін құрды; Лайнс-гейт көпірінде жарықтандыру мәселесі бойынша келіссөздер жүргізді; Канаданың порттық аймағында Ванкувер сауда және конгресс орталығының құрылысын жетекке алды; зорлық-зомбылыққа ұшыраған балаларға арналған Канаданың алғашқы тегін желісін іске қосты; елде балаларды зорлық-зомбылықтан қорғау үшін ең толыққанды заңнаманы ұсынды; және Justis Greene-мен бірлесіп, БК-нің алғашқы киноны насихаттау кеңсесін, Creative BC Film Commission-ды құрды.

In the 1960s, McCarthy was a popular elected member of the City of Vancouver Parks Board and instrumental in the creation of the VanDusen Botanical Gardens. She was actively recruited to run for a seat in the provincial Legislature by then premier W. A. C. Bennett. In an attempt to improve his hold on power, Bennett promised that any woman elected to the legislature while he was in power would become a member of his Cabinet. In 1966, she successfully campaigned and was elected along with Les Peterson to co represent the dual member riding of Vancouver Little Mountain. Bennett made McCarthy a minister without portfolio, as well as Pat Jordan and Isabel Dawson. In 1968, she successfully lobbied both the Canadian federal and British Columbian provincial governments to broaden home ownership credit legislation to include single, divorced and widowed women without the need for a male guarantor. In the 1972 general election, the Socreds suffered its first electoral defeat to the New Democratic Party (NDP). McCarthy, then Socred party president in 1973, worked to rebuild the party. To that end, she increased membership in the party from 5,000 to 70,000 in two years. After the Socreds returned to power in the 1975 election, McCarthy became a senior cabinet minister, serving in a variety of portfolios, under Premier Bill Bennett. In 1982, McCarthy was suspected of interfering in the re drawing of the electoral boundaries of her Little Mountain constituency, to include an appendage of a wealthy Westside area of Vancouver, helping ensure her electoral success. This appendage and subsequent scandal became known as "Gracie's Finger". The actual area in question was between 16th and 33rd Avenues in Vancouver around the Arbutus Street corridor. In 1986, she parlayed the idea to illuminate the main cables of Vancouver's Lions Gate Bridge and arranged private sector sponsorship by the Guinness family, the bridge's builders and original owners. In addition, her many achievements included the following: lobbied to bring Expo 86 to Vancouver; established Canada’s first linear parkway and SkyTrain; negotiated lighting on the Lions Gate Bridge; spearheaded construction of the Vancouver Trade & Convention Centre at Canada Harbour Place; initiated Canada’s first toll free help line for abused children; brought the most comprehensive legislation to stop child abuse in the country; and initiated, alongside Justis Greene, BC’s first film promotion office, the Creative BC Film Commission.

Басшылыққа үміткер

Беннетт 1986 жылы қызметтен кеткеннен кейін, Маккарти 1986 жылғы көшбасшы сайлауында оның орнын иеленуге түсті. Ол Брайан Смиттен және жеңімпаз Билл Вандер Зальмнан кейін үшінші орын алды. Вандер Зальмның алғашқы кабинетінде ол Британдық Колумбияның вице-премьері және экономикалық даму министрі болып тағайындалды. Бірақ 1986 жылғы сайлаудан кейін Маккарти халықаралық саудаға жауапкершілік алды, бірақ вице-премьер лауазымын жоғалтты, бұл оны сәл көңілі қалдырғанын мойындады. 1988 жылдың 6 шілдесінде Маккарти Вандер Зальмның басшылығына және премьер-министр кеңсесіндегі "мақтаншақ" мемлекеттік қызметкерлердің араласуына наразылық білдіріп, кабинетінен кетті. Оның отставкаға кетуі Брайан Смит Вандер Зальмның басшылығына наразылық білдіріп отставкаға кеткенінен бір апта өткен соң болды. 1991 жылы бірқатар дау-дамайлар мен партия ішіндегі наразылық Вандер Зальмның отставкаға кетуіне әкелді, содан кейін Маккарти 1991 жылғы көшбасшы сайлауына оның орнын иелену үшін қатысты. Көшбасшы ретінде қарастырылғанымен, ол Вандер Зальмға адал Рита Джонстоннан күтпеген жеңіліске ұшырады. Ұлттық демократиялық партияның жетекшісі Майк Харкорт Джонстонды Маккартиден артық көретінін мәлімдеді, оның пікірінше, сайлауда Маккарти одан әлдеқайда қиын қарсылас болар еді. Джонстон 1991 жылғы провинциялық сайлауда ауыр жеңіліске ұшырады, партия заң шығарушы органда жанданудағы Либералдық партиядан кейін үшінші орынға ие болды. Джонстон өзінің мандатын жоғалтып, көп ұзамай көшбасшы лауазымынан кетті. Маккарти 1993 жылғы сайлауда оның орнын басты. Соңғы рет Социалдық кредит партиясының жетекшісі болу мақсатына жеткеніне қарамастан, Маккарти көшбасшы ретінде қиындықтарға тап болды. Біріншіден, ол күтпеген жерден Мацкидегі сайлауда, Социалдық кредит партиясының бекінгісінде, либералдық кандидат Майк де Йонгқа жеңіліп қалды. Содан кейін Социалдық кредит партиясы BC заң шығарушы органында ресми партия мәртебесін жоғалтты, себебі қалған алты депутаттың төртеуі онымен жұмыс істемеу үшін, жаңадан құрылған BC реформа партиясына қосылды. 1994 жылға қарай партияны бақылауға ала алмағаннан кейін ол отставкаға кетті. 1996 жылғы сайлауда Сокредтер қалған барлық орындарын жоғалтып, енді қайтып оралмады.

After Bennett stepped down in 1986, McCarthy stood in the 1986 leadership election to succeed him. She placed third, behind Brian Smith and victor Bill Vander Zalm. In Vander Zalm's initial cabinet, she was named Deputy Premier of British Columbia and Minister of Economic Development. However, in a shuffle following the 1986 election, McCarthy gained responsibility for international trade but lost the deputy premier title, which she admitted left her a little disappointed. On July 6, 1988, McCarthy resigned from cabinet, in protest of Vander Zalm's leadership and the interference of "arrogant" civil servants in the premier's office. Her resignation came just one week after Brian Smith had also resigned in protest of Vander Zalm's leadership style. After a series of scandals and discontent within caucus led to Vander Zalm's resignation in 1991, McCarthy entered the 1991 leadership election to succeed him. Though considered the frontrunner in the contest, she was defeated in an upset by Rita Johnston, a Vander Zalm loyalist. NDP leader Mike Harcourt further stirred the pot by claiming that he preferred Johnston over McCarthy, asserting his belief that the latter would be a much tougher opponent in an election. Johnston lost the 1991 provincial election badly, with the party only winning third place status in the legislature, behind the resurgent Liberal Party. Johnston lost her own seat and resigned as leader shortly thereafter. McCarthy was chosen to replace her at the 1993 leadership election. Though finally achieving her goal of becoming the leader of the Social Credit party, McCarthy struggled as leader. First off, she unexpectedly lost her by election in Matsqui, a stalwart Social Credit riding, to Liberal candidate Mike de Jong. Next, the Social Credit lost official party status in the BC Legislature when four of the remaining six MLAs left the party to join the fledgling BC Reform Party, rather than work with her as the leader. By 1994, after failing to get any semblance of control over the party, she resigned. In the 1996 election the Socreds lost all their remaining seats, never to return.

Құрметтер

1992 жылы ол Канада орденінің офицері атанды. 2004 жылы ол Британдық Колумбия орденімен марапатталды.

Өлім

Маккарти 2017 жылғы 24 мамырда 89 жасында ми ісігімен ұзаққа созылған күресінен кейін дүние салды.

Еріктілік қызметі

Өліміне дейін Маккарти CH. I. L. D. қорының (ішек және бауыр аурулары бар балалар) директорлар кеңесінің төрағасы болды. Маккарти 1995 жылы Мэри Маккарти Парсонс (оның қызы) және Дж. Линдси Гордонмен бірге осы қайырымдылық қорды құрды.