Ж. Посадас: Аргентиналық троцкиші революционердің өмірі мен қызметі
J. Posadas
Жуан Посадас (1912-1981) – аргентиналық троцкишіл революционер, "Посадизм" ілімінің авторы. Латын Америкасындағы жұмысшылар арасында ықпалды болды. Тарихы мен саяси көзқарастары.
Italian Argentine Trotskyist Revolutionary (1912–1981)
Хомеро Ромуло Кристалли Фраснелли (20 қаңтар 1912 – 14 мамыр 1981), J. Посадас немесе кейде Хуан Посадас деген атпен әйгілі, аргентиналық троцкист. Оның жеке көзқарасы көбінесе посадизм деп аталады. 1940 жылдары Аргентинадағы Grupo Cuarta Internacional басшылығының бастапқыда қолданған ұжымдық псевдонимі болған, кейін Данте Минаццоли да осы атпен белгілі болды.
Homero Rómulo Cristalli Frasnelli (January 20, 1912 – May 14, 1981), better known under the pseudonym J. Posadas or sometimes Juan Posadas, was an Argentine Trotskyist whose personal vision is usually described as Posadism. Originally a collective pen name of the leadership of the Grupo Cuarta Internacional in Argentina in the 1940s, it was also used by Dante Minazzoli initially.
Ерте өмір
Аргентинада Оңтүстік Матера қаласынан келген итальяндық иммигранттардың отбасында дүниеге келген Кристалли, Буэнос-Айресте кем дегенде тоғыз бауырымен бірге зор кедейлікте өсті. Оның басшылығымен, бұл қозғалыс аймақта белгілі бір ықпалға ие болды, әсіресе Куба теміржолшылары, Боливия қалайы кеншілері және Бразилиядағы ауыл шаруашылығы жұмысшылары арасында. 1953 жылы Төртінші Интернационал бөлінген кезде Посадас және оның жақтастары Мишель Пабло мен Төртінші Интернационалдың Халықаралық хатшылығының тарапына қосылды. Бірақ 1959 жылға қарай, ол және оның жақтастары ISFI басшылығымен дауласып, оларды революция мүмкіндігіне сенімсіздік танытуда айыптады. Олар сондай-ақ ядролық соғыс мәселесінде де келіспеді, Посадас "Соғыс – революция" сталиншілдік пен капитализмнің мәселесін шешеді деп есептеді және социалистік қоғам құлдан көтерілген жағдайда ядролық соғыс сөзсіз болады деп сақты. Луис Нагильмен бірге Посадас Триконтинентальдық – шаруа және жұмысшылар альянсының нұсқауларымен құрылған "субверсивті аппаратты" басқарды. Посадас пен ISFI арасындағы қақтығыстар күшейе берді. Бүгін Посадас деп танылатын Хомер, ISFI-ге жазылған хаттарда қолданылған псевдоним ретінде осы есімді алды. Ол хаттарда Посадас және оның жақтастары бүкіл әлемдегі троцкишіл қозғалыстарға Төртінші Интернационалдың Латын Америка бюросының (БЛА) күшті ықпалы бар екенін және еуропалықтардың белсенділігінен қол үзіп, пассивті күшке айналғанын батыл түрде сынады. БЛА мен ISFI-нің келісуге тырысқанына қарамастан, 1962 жылдың сәуірінде Посадас батыл қадам жасап, конгресс шақырып, қазір БЛА басшылары басқаратын ISFI-нің атқару комитетін толығымен қайта ұйымдастырды. ISFI осы әрекетке маусым айында БЛА-ны Төртінші Интернационалдан шеттету арқылы жауап берді.
Born in Argentina to Italian immigrants from the Southern town of Matera, Cristalli grew up in intense poverty in Buenos Aires with at least nine siblings. Under his guidance, the movement gained some influence in the region, particularly among Cuban railway workers, Bolivian tin miners and agricultural workers in Brazil. When the Fourth International split in 1953, Posadas and his followers sided with Michel Pablo and the International Secretariat of the Fourth International. By 1959, however, he and his followers were quarrelling with the leadership of the ISFI accusing them of lacking confidence in the possibility of revolution. They also differed over the issue of nuclear war with Posadas taking the view that "War–Revolution" would "settle the hash of Stalinism and Capitalism" and that nuclear war was inevitable as a socialist society would rise from the ashes. With Luis Naguill, Posadas directed the "subversive apparatus" founded according to instructions from the Tri Continental—the Peasant Workers Alliance. Conflicts between Posadas and the ISFI started to get worse. The man Homero, who is known as Posadas today, received his new name as it was used as the penname for the letters written to the ISFI. In those letters, Posadas and his followers made bold criticisms such as Trotskyist movements worldwide were largely influenced by the Bureau of Latin America (BLA) of the Fourth International at that time, and that the Europeans had become a passive force. Despite the alleged efforts of both the BLA and ISFI to reconcile, in the April of 1962, Posadas made a daring move as he called for a congress and completely reorganized the executive committee of the ISFI, now led by BLA leaders. The ISFI responded to this action in June by suspending BLA from the Fourth International.
Посадчиктер Төртінші Интернационалы
"Посадшылар" 1962 жылы Төтенше конференция өткізгеннен кейін өздерінің Төртінші Интернационалын құрды.
The "Posadists" founded their own Fourth International in 1962 after having called an Emergency Conference.
Кеңес блогының режимдеріне қатысты көзқарастар
Посадшылар 2-дүниежүзілік соғыстың аяқталуымен құрылған Кеңес республикаларын, өндіріс құралдарының көбінесе ұлттандырылуына негізделген "деформацияланған жұмысшылар мемлекеттері" деп сипаттаудың троцкистік көзқарастарын ұстанды. Бірақ, троцкистік қозғалыстың қалған бөлігінен өзгеше, Посада одан да әрі барып, басқа режимдерді ("Сирия, Мысыр, Ирак, Мали, Гвинея, Конго Бразавиль сияқты") кейде нақтыламау арқында, кейде нақтылап "жұмысшы мемлекеттері" деп жариялады.
The Posadists held to mainstream Trotskyist notions of describing the Soviet Republics that were established with the end of World War 2 as "deformed workers' states" based on the existence of generally nationalized means of production, but unlike the rest of the Trotskyist movement, Posadas went further, declaring other Regimes (such as "Syria, Egypt, Iraq, Mali, Guinea, Congo Brazzaville etc.") sometimes with, sometimes without clarifying adjectives to be "workers' states".
Жерден тыс тіршілік
1968 жылдан бастап Посадас НЛО және ғарыштық өмірге қатысты теорияларымен танымал болды. Егер НЛО сияқты нәрселер болса, олар өте күрделі технологияны меңгерген жандардың бар екенін көрсетуі мүмкін, бұл планетамызда социализмнің жақтауымен үйлесетін нәрсе. Егер НЛО болса, олар Жердегі маңызды мәселелерді шешуде одақтас болуы мүмкін. Оның ең белгілі еңбектерінің бірі – 1968 жылы жарық көрген «Ле Сукупс Волантс, ле процес де ла матьер э де л’энержи, ла сианс э ле социализм» («Ұшқыш дискілер, материя мен энергияның процесі, ғылым және социализм») атты памфлет. Мұнда ол ғарыштық өмір мен НЛО-ны коммунизммен байланыстырады. Ол сол кезде байқалған НЛО-лар басқа планеталардағы өмірдің дамуын көрсетеді дейді және мұндай даму тек коммунистік идеологиялар арқылы ғана мүмкін. Ол сондай-ақ капитализмнің адамдарды өзімшілдікке жетелеуге және пайда табуға ұмтылуға бейім екенін, ал ғылыми және өркениеттік прогреске жұмыс істеуден алды қашуға мәжбүр ететінін жазады. Галактикалық жандар басқа планеталарға сапар шегуге жеткілікті деңгейде дамыған технологияны жасағандықтан, олар капиталистік қоғамның кемшіліктерін жеңгендігін көрсетеді. Сонымен қатар, олар билікті орнату үшін өлтіру немесе бақылау қажеттілігі сияқты бастапқы құштарлықтарынан да арылған. Посадас ғарыштық жандармен ынтымақтастыққа ниет білдіреді. Ол: «Олар келген кезде біз басқа планеталардағы жандарға Жер тұрғындарына араласып, кедейлікті жоюға көмектесу үшін шақыруымыз керек» деп жазады. Осы аргументі арқылы Посадас коммунизмді балама саяси жүйе емес, өркениеттік прогресс ретінде анықтайды. Бұл Посадастың ғарыштық өмірге қатысты жалғыз еңбегі болғанымен, бұл идея оның ізбасарлары және кейінірек троцкистер арасында кең танымалдылыққа ие болды. Посадас шетелдік жандардың «агрессивтілікке ұмтылысы жоқ, тірі қалу үшін өлтіру қажеттілігі жоқ: олар тек бақылау үшін келеді. Біз мұндай жандардың бар екенін болжауға болады, тіпті есептерде, әңгімелерде, байқауларда және мәлімдемелерде кездесетін қиялдарды ескерсек те» дейді.
Beginning in 1968, Posadas also became known for his theories concerning UFOs and extraterrestrial life. If anything like UFOs existed, they could demonstrate the existence of agents able to master a very sophisticated technology, something that would be compatible with what in this planet was advocated by socialism. If UFOs existed, they could be allied in addressing some of the major problems in the earth. One of his most well known works is a 1968 pamphlet called Les Soucoupes Volantes, le processus de la matiere et de l'energie, la science et le socialisme (Flying Saucers, the process of matter and energy, science and socialism). Here, he connects the existence of extraterrestrial life and UFOs to communism. He argues that the UFOs being spotted at that time indicates the advancements of life in other planets and that can be only possible due to communist ideologies. He also writes that capitalism tends to make people self centered and focus on profits, rather than work on the scientific and civilizational progress of mankind. Since extraterrestrial beings have developed technology advanced enough to visit other planets, this indicates that they have surpassed the bane of a capitalistic society. Along with that, they have also surpassed their impulsion—the need to kill or control to assert dominance. Posadas shows enthusiasm to collaborate with extraterrestrial beings. He writes, "We must appeal to the beings on other planets, when they come here, to intervene and collaborate with Earth's inhabitants in suppressing poverty." With his argument, Posadas defines communism as a civilizational progress rather than an alternative political system. Although this is a single work of Posadas on extraterrestrial life, this idea has gained much popularity among his followers and later Trotskyists. Posadas remarks that aliens “have no aggressive impulse, they have no need to kill in order to live: they come only to observe. We can foresee the existence of such beings, even taking into account the fantasies that exist among the reports, stories, observations, and statements"
Посадшылдық туралы ғылыми баяндама
Посадшыл теориялардың радикалды сипаты және Төртінші Интернационал Посадасының жекебасшылық басқаруына байланысты, ұйым құрылғаннан кейін көп ұзамай оған қарсы көптеген наразылықтар туды. Аргентиналық белсенді Жоан Беневант бұл ұйымды Посадастың "папа" рөліндегі шіркеумен салыстырды. Бразилия және Аргентина сияқты бірнеше маңызды елдер ұйымнан шықты. Мүшелердің қысылған саны мен ғалымдардың қолдау көрсетпеуіне қарамастан, Посадас өз принциптерін сақтауды жалғастырды. Көптеген ғалымдар сол кезде оның еңбектерін сатирикалық көзқараспен қарады, мысалы, Тереза Хейтердің "Буржуазиядан келген Хейтер" автобиографиясында Посадас "троцкизмнен бұрмаланғандардың ең ақымақсы" деп сипатталған. Посадизм тақырыбына арналған жақында жарық көрген еңбектердің бірі – А. М. Гитлитцтің "Сенгім келеді: Посадизм, НЛО және Апокалипсис Коммунизмі". Автор Посадизм тарихын және оның соңғы құлдырауын қарастырып, осы тақырыпқа қазіргі қызығушылықтың маңыздылығын талдайды. Посадизмді бұрынғы ғалымдар сияқты троцкизмнің "ессіз саласы" ретінде қарастырған Гитлитц, оны кеңейтіп, 20 ғасырдың соңындағы діни секта сияқты емес, Посадизм туралы қазіргі көзқарастарды зерттейді.
Due to the radical nature of the Posadist theories and the egocentric administration of the Fourth International Posadist, there were many backlashes against it soon after its foundation. Joan Benevant, an Argentine militant, compared the organization to a church where Posadas acted as “the pope”. Several member nations quit, the prominent ones being Brazil and Argentina. With the loss of several members and lack of support from scholars, Posadas continued to practice his principles nonetheless. Many scholars during at that time viewed his work in a satirical way, as seen in Teresa Hayter’s autobiography Hayter of the bourgeoisie, where she describes Posadas as “the craziest of all deviators from Trotskyism.” A very recent work on Posadism was done by A. M. Gittlitz called I Want to Believe: Posadism, UFOs and Apocalypse Communism. The author reviews the history of Posadism and its ultimate collapse, and analyzes the significance of the current rise of interest on this topic. Taking the theme of approaching Posadism as a “crazy subfield” of Trotskyism like earlier scholars, Gittlitz expands on it by exploring the current thoughts on Posadism, how that has changed from its previous cult like nature in the late 20th century.