Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер Саймон Харкорт, 1-ші виконт Харкорт, ПК (1661 жылдың 16 желтоқсаны – 1727 жылдың 29 шілдесі), Оксфордширдегі Стэнтон Харкорттан шыққан, 1690 жылдан 1710 жылға дейін Англия және Ұлыбритания парламенттерінде отырған ағылшын тори саясаткері болды. 1711 жылы ол барон Харкорт титулымен көтеріліп, Лордтар палатасына мүше болды және Ұлыбританияның королевасы Аннаның Лорд-канцлері болды. Ол сонымен қатар королеваның бас заңгері және Шотландиямен одақ құру жөніндегі комиссары болды. Ол Утрехт бейбіт шартының алдындағы келіссөздерге қатысты.
British politician
Simon Harcourt, 1st Viscount Harcourt, PC (December 1661 – 29 July 1727) of Stanton Harcourt, Oxfordshire, was an English Tory politician who sat in the English and British House of Commons from 1690 until 1710. He was raised to the peerage as Baron Harcourt in 1711 and sat in the House of Lords, becoming Queen Anne's Lord High Chancellor of Great Britain. He was her solicitor general and her commissioner for arranging the union with Scotland. He took part in the negotiations preceding the Peace of Utrecht.
Ерте өмір
Харкорт 1661 жылғы желтоқсанда Оксфордширдегі Стэнтон Харкортта, Сэр Филип Харкорттың жалғыз ұлы және оның бірінші әйелі Энн Уоллер, Миддлсекстің Остерли Паркінен шыққан Сэр Уильям Уоллердің қызы болып дүниеге келді. Ол 1677 жылға дейін Сэмюэл Берч басқаратын Оксфордширдегі Шилтон мектебінде білім алды және 1676 жылы Ішкі ғибадатханаға қабылданды. 1683 жылы ол адвокаттық құқық алды. 1674 жылы әкесі Елизавета Лиге үйленгеннен кейін оның төрт ағасы мен төрт апасы болды. Әкесі 1688 жылғы 20 наурызда қайтыс болғаннан кейін ол отбасылық мүлікті мұраға алды.
Harcourt was born in December 1661 at Stanton Harcourt, Oxfordshire, to Stanton Harcourt, the only son of Sir Philip Harcourt, and his first wife Anne Waller, daughter of Sir William Waller of Osterley Park, Middlesex. He was educated at a school at Shilton, Oxfordshire, under Samuel Birch, to 1677 and was admitted at Inner Temple in 1676. In 1683, he was Called to the Bar. He had four brothers and four sisters from his father's second marriage in 1674 to Elizabeth Lee. He succeeded to the family estates on the death of his father on 20 March 1688.
Мансап
Харкорт 1687 жылдың маусым айынан желтоқсан айына дейін, содан кейін революция кезіндегі үзілістен соң 1689 жылдың қазанынан 1711 жылдың сәуіріне дейін Абингдонның тіркеушісі қызметін атқарды. 1690 жылғы жалпы сайлауда ол Абингдон округінен консерватор партиясының парламент депутаты болып сайланды. 1701 жылы ол Лорд Сомерске қарсы импичмент процесін жүргізу үшін Палата тарапынан тағайындалды. 1702 жылы ол генерал-солиситор болып тағайындалды және королева Анна оған рыцарь атағын берді. Сол жылы ол өз коллегиясының аға мүшесі және қазынашысы болды, ал Оксфорд университетінен DCL дәрежесін алды. 1705 жылғы жалпы сайлауда ол Боссини округінен парламент депутаты болып қайта сайланды, сондай-ақ Шотландиямен одақ құру комиссиясының мүшесі болды, оның құрылуына зор үлес қосты. Харкорт 1707 жылы бас прокурор болып тағайындалды, бірақ келесі жылы оның досы Роберт Харли, кейін Оксфорд графы, қызметтен алынғанда, ол қызметінен кетті. Харкорт 1710 жылы Лордтар палатасында Сачевереллді қорғады, ол кезде парламентте мандаты болмады; бірақ сол жылы ол Кардиган округінен қайта сайланды және қыркүйек айында қайтадан бас прокурор болды. Қазан айында ол Ұлы мөрдің сақтаушысы болып тағайындалды, осы лауазымына байланысты ол 3 қыркүйек 1711 жылы Стэнтон Харкорт бароны болып жарияланғанға дейін бірнеше ай бойы Лордтар палатасының төрағасы болды. Алайда, ол 1713 жылдың сәуір айында ғана Лорд-канцлер қызметіне тағайындалды. 1710 жылы ол Оксфордширдегі Нунэхам-Куртенэй иелігін сатып алды, бірақ оның тұрақты тұрғын жері Стэнтон Харкорт маңындағы Кокторп болды, онда ол бір кезде королева Аннаның мемлекеттік сапарын қабылдады.
Harcourt was recorder of Abingdon from June to December 1687 and, after a break at the time of the revolution, from October 1689 to April 1711. At the 1690 English general election, he was returned as Tory Member of Parliament for Abingdon. In 1701 he was nominated by the Commons to conduct the impeachment of Lord Somers. In 1702 he became solicitor general and was knighted by Queen Anne. In the same year he became bencher and treasurer of his Inn and was awarded DCL at Oxford University. At the 1705 English general election, he was returned as MP for Bossiney, and as commissioner for arranging the union with Scotland which he was largely instrumental in promoting. Harcourt was appointed attorney general in 1707, but resigned office in the following year when his friend Robert Harley, afterwards Earl of Oxford, was dismissed. Harcourt defended Sacheverell at the bar of the House of Lords in 1710, being then without a seat in Parliament; but in the same year was returned for Cardigan, and in September again became attorney general. In October he was appointed lord keeper of the great seal, and in virtue of this office he presided in the House of Lords for some months without a peerage, until, on 3 September 1711, he was created Baron Harcourt of Stanton Harcourt; but it was not till April 1713 that he received the appointment of Lord Chancellor. In 1710 he had purchased the Nuneham Courtenay estate in Oxfordshire, but his usual place of residence continued to be at Cokethorpe near Stanton Harcourt, where he once received a state visit from Queen Anne.