Кіріспе

Өсімдік түрі

Phaseolus acutifolius, сондай-ақ тепари бұршағы деп белгілі, АҚШ-тың оңтүстік-батысы мен Мексикаға тән бұршақ және Колумбтан бұрынғы дәуірден бері жергілікті халықтар оны осы аймақтарда өсіріп келеді. Ол қарапайым бұршаққа (Phaseolus vulgaris) қарағанда құрғақшылыққа төзімдірек және Аризонадан Мексика арқылы Коста-Рикаға дейінгі шөл және жартылай шөлді жағдайларда өсіріледі. Суға талаптары төмен. Егін жылдық жауын-шашын мөлшері аз болатын жерлерде де өсе алады.

Сипаттама

Тепари бұршағы бір жылдық өсімдік және өрмелеуге, жерге жаюға немесе тік өсуге қабілетті, сабақтары ұзынға дейін жетеді. Акутифолиус деген атау латын тіліндегі acutus (ұшты, өткір) және folius (жапырақты) сөздерінен шыққан. Тар жапырақты tenuifolius және кең жапырақты latifolius түрлері белгілі. Шаршылыққа қолданылатын сорттар latifolius түрінен шығарылған. "Шектеулі сандағы" жабайы түрлерді байқау нәтижесінде "гүлдер жазғы жаңбырлармен бірге ашылады, алғаш рет тамыздың соңында пайда болып, құрғақ күзде, әсіресе қазан айында пісе бастайды" деген қорытындыға келді. Бұршақтардың түсі алуан түрлі болуы мүмкін. Көптеген жергілікті сорттары бар. Бұршақтың мөлшері әртүрлі, бірақ көбінесе кішкентай болады. Егілгеннен кейін 60-тан 120 күнге дейін піседі. Бұл жергілікті бұршақтың басқаша атаулары: Пави, Пави, Тепари, Эскомит, Йори муи, Йоримуни және Йори муни. Тепари атауы тохоно о'одам тіліндегі tʼpawi сөзінен, яғни "Бұл бұршақ" деген мағынадан туындаған болуы мүмкін. Кішкентай бұршақтың атауы 17 ғасырда, қазір жойылып кеткен Солтүстік Мексиканың эудев тілінде tépar (айыптау райы, tépari) деп жазылған. Атауларында "йори" сөзі бар бұршақтар көбінесе жергілікті емес түрлерге жатады, себебі бұл атаулар "үнді емес адамның бұршағы" дегенді білдіреді.

Өсіру

Тепари бұршағын жергілікті американдықтар мыңдаған жылдар бойы өсіріп келді; Мексикадағы Техуакан аңғарында б.з.д. 500 жылға дейінгі егілген бұршақтар табылды. Тепари бұршағы генетикалық дәлелдерге сүйенсек, Мексиканың солтүстігінде бір рет қолданылған. Тепари бұршағы өте құрғақшылыққа төзімді. Оның тұқымының өнуі үшін ылғалды топырақ қажет, бірақ өсімдіктер орнықтырғаннан кейін құрғақ жағдайда да гүлдейді. Тепари бұршағын ең қиын жағдайларда да өсіруге болады. Құмды Папаго тайпасы (Hia C eḍ O'odham) көбінесе аңшы-жинақшылар болған, бірақ ылғал жеткілікті болған кезде тепари бұршағы және басқа да дақылдарды өсірген. 1912 жылы этнограф Карл Лумгольц Сонораның Пинакате Пикс аймағында тепари бұршағынан негізінен тұратын шағын егістіктерді тапты. Пинакатеде орташа жылдық жауын-шашын мөлшері және температурасы 40°C-қа дейін жетеді, Папаго және мексикалық фермерлер сирек жаңбырдан ағып шыққан суды пайдаланып егін өсірген. 1980 жылдары жазушы Гэри Пол Набхан осы аймаққа сапар шегіп, алты жылдан бері алғашқы ірі жаңбырдан пайда тапқан бір шаруа отбасының ылғалды жерге тұқым себіп, екі айдан кейін егін жинағанын көрді. Ең табысты дақылдар – тепари бұршағы және құрғақшылыққа бейімделген қабақ. Набханның есептеуінше, Пинакате аймағы – жаңбырға тәуелді егіншілікпен айналысатын әлемдегі ең құрғақ аймақ. Мексиканың солтүстік-батысы – тепари бұршағының негізгі өндіріс аймағы. Тепари Африка, Австралия және Азияның көптеген елдерінде де өсіріледі. Үндістанда тепари бұршағы "bhujia" және Haldiram's өндірген "Punjabi Tadka" тағамдарының құрамына кіреді.

Жылуға төзімділік

P. acutifolius – P. vulgaris-тің туыс түрі; геномдық зерттеулер оның P. vulgaris-тен шамамен 2,1 миллион жыл бұрын бөлініп шыққанын көрсетеді. Осы эволюциялық айырмашылықтың нәтижесінде түрлер құрғақ аймақтардағы абиотикалық стресске төзімділікті қамтамасыз ететін гендерді дубликациялады: хитинмен байланысатын ақуыздарды кодтайтын гендер, киназа активтігі, жасуша қабырғасының макромолекулалық катаболизмі/метаболизмі және амин қанттарының метаболизмі (мысалы: глюкозамин). Тепари бұршағы осы амин қанттарын жылу стрессіне қарсы қорғаныс механизмі ретінде пайдаланады, бұл өсімдік денесіндегі ақуыздардың денатурациялану процесін болдырмайды. 2021 жылы жарияланған зерттеуге сәйкес, тепари бұршағы жоғары температураға ұшырағанда жасуша бөлінуіне қатысты гендердің белсенділігі төмендейді (GO:0048523; GO:0045786), ал тоқтату процесіне қатысты гендердің белсенділігі артады (GO: 0007050). Бұл 37°C-тан жоғары температурада жасуша бөліну циклындағы жасушалардың G1/S фазасында тоқтатылатынын көрсетеді; жасуша мұны организмнің дамуын болдырмау және энергияны сақтау үшін жасайды деп болжануда. Сондай-ақ, трехалоза синтез гендерінің артық экспрессияланғаны анықталды; трехалоза – жоғары концентрацияда жасуша мембраналарын және ақуыздарды денатурациялаудан қорғай алатын қант. Синтениялық талдау 2 және 9 хромосомалардағы интрахромосомалық рекомбинацияны көрсетті; бұл өнімді гибридтерді алудағы қиындықтардың себебі болуы мүмкін.

Медициналық қолданыстар

АҚШ және Мексикада жүргізілген зерттеулер тепари бұршағындағы лектин токсиндері мен басқа да заттардың қатерлі ісікті емдеу үшін химиялық терапияда қолданылуы мүмкін екенін ұсынады. Дегенмен, толық зерттеулер қажет.