Солтүстік-шығыс орманды аймағының Каскаския тайпасы
Kaskaskia
Каскаския тайпасы – Солтүстік-Шығыс орманды аймағының ежелгі тұрғындары. Иллинойс конфедерациясының құрамында болған, Миссисипи өзенін зерттеген алғашқы еуропалықтармен 1667-де кездесті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Американың солтүстік-шығыс орманды аймақтарының жергілікті халқы – Каскаския тайпасы, солтүстік-шығыс орманды аймақтарының жергілікті халықтарының бірі болды. Олар Иллинуэк конфедерациясын, сондай-ақ Иллинойс конфедерациясы деп те аталатын, шамамен ондай туысқан тайпалардың құрамына кірді. Олардың тарихи отаны Ұлы көлдер аймағы болды. Еуропалықтармен алғашқы кездесу 1667 жылы қазіргі Висконсин штатындағы Грин-Бей маңындағы иезуит миссиясы станциясында болғандығы айтылады.
Indigenous people of the Northeastern Woodlands of North America
the tribe
The Kaskaskia were one of the indigenous peoples of the Northeastern Woodlands. They were one of about a dozen cognate tribes that made up the Illiniwek Confederation, also called the Illinois Confederation. Their longstanding homeland was in the Great Lakes region. Their first contact with Europeans reportedly occurred near present day Green Bay, Wisconsin, in 1667 at a Jesuit mission station.
Еуропалық зерттеушілер
1673 жылы иезуит миссионері Жак Маркетт пен француз-канад саяхатшысы Луи Жолиет Миссисипи өзенімен төменге түскен алғашқы еуропалықтар болды. Олардың саяхаты туралы жазба еуропалықтар мен Иллинойс тайпасы арасындағы ең ерте және ең толық мәліметтерді қамтиды. Маркетт пен Жолиет тағы бес адаммен бірге 17 мамырда Мичилимакинактағы Сент-Игнаций миссиясынан екі қабық қайықпен (каноэ) жолға шықты. Миссисипи өзеніне жету үшін олар Мичиган көлі арқылы Грин-Бейге, содан кейін Фокс өзенімен жоғары, ал Висконсин өзенімен төменге қарай сапарлады. Маусым айында Миссисипиден төмен түскенде олар Миссури штатының солтүстік-шығысындағы Кларк округында, Де-Мойн өзенінің құйылысына жақын орналасқан Хаас/Хагерман алаңында Иллинойс тайпасының Пеория және Моингвена топтарымен кездесті. Қазіргі Арканзас штатына жеткенде олар Иллинойс тайпасының тағы бір тобы – Мичигамеамен де кездесті. Олар 17 шілдеде Мичигамеа ауылынан кері сапарларын бастады, Висконсин өзені бойымен солтүстікке қарай емес, Иллинойс өзені арқылы шығысқа қарай Мичиган көліне беттеді. ЛаСалле округындағы қазіргі Утика қаласының жанында, Аштық тасқа (Starved Rock) қарап тұрған жерде олар Иллинойс тайпасының Каскаскиа тобымен Иллинойстің Ұлы ауылында (қазіргі Мемлекеттік тарихи ескерткіш, сондай-ақ Циммерман алаңы деп те аталады) кездесті. Біріккен Иллинойс тайпалары бақылаған жерлер қазіргі Арканзастан солтүстікке қарай, Шығыс Миссури мен Иллинойстың көп бөлігін, және батысқа Айова штатына дейін созылды. Айова штатындағы Дес-Мойн қаласы Моингвена тайпасының құрметіне аталған.
In 1673, Jesuit Father Jacques Marquette and French Canadian explorer Louis Jolliet became the first Europeans known to have descended the Mississippi River. The record of their trip is the earliest, best record of contact between Europeans and the Illinois Indians. Marquette and Jolliet, with five other men, left the mission of St. Ignace at Michilimackinac in two bark canoes on May 17. To reach the Mississippi River, they travelled across Lake Michigan into Green Bay, up the Fox River and down the Wisconsin River. Descending the Mississippi, in June, they met the Peoria and Moingwena bands of Illinois at the Haas/Hagerman Site near the mouth of the Des Moines River in Clark County, northeastern Missouri. They met another Illinois band, the Michigamea, when they reached present day Arkansas. They began their return trip from the Michigamea village about July 17, following the Illinois River eastward to Lake Michigan rather than taking the more northern route along the Wisconsin River. Near modern Utica in LaSalle County, Illinois, across from Starved Rock, they met the Kaskaskia at the Grand Village of the Illinois (now a State Historic Site, also known as the Zimmerman site). The land controlled by the allied Illinois groups extended north from modern Arkansas, through Eastern Missouri and most of Illinois, and west into Iowa, where Des Moines was named after the Moingwena.
Жаңа Франция миссиясы
1703 жылы француздар Каскаскиа қаласында тұрақты миссия, қоныс және форт (Форт Каскаскиа мемлекеттік тарихи орны) құрды, Иллинойс штаты, бұл олардың Солтүстік Америкадағы Жаңа Франция отарлауының бір бөлігі болды. Бұл француз Иллинойс аймағының бөлігі еді, кейіннен француз Луизианасының (Жаңа Франция) құрамына кірді. Француз қоныс аударғандары фермалар құрып, өзеннің Миссури жағындағы қорғасын кендерін игерді. Каскаскиа Жоғарғы Луизиананың астанасы болды, ал 1718 жылы Прайри-ду-Рошерге жақын жерде үлкен Форт-де-Шартр салынды. Осы жылы француздар қорғасын кендерінде жұмыс істеу үшін Сан-Домингодан (Санто-Доминго) африкалық құлдарды әкелді. Бастапқыда Каскаскиа француз және үнді миссионерлердің бірлескен қонысы болды, онда бірнеше француз және көптеген Каскаскиа және басқа да Иллинойс тайпаларының өкілдері тұрды. 1707 жылы қауымдастықтың халқы 2200-ге жуық деп есептелді, олардың көп бөлігі Иллинойс үндістері болды, олар жеке тұрды. 1715 жыл шамасында Каскаскиаға келген саяхатшы бұл ауылдың 400 Иллинойс еркегінен, «өте жақсы адамдардан», екі иезуит миссионерінен және «онда қоныстанған және үнді әйелдеріне үйленген жиырмаға жуық француз саяхатшысынан» тұратынын жазды. 1714 жылға дейін Каскаскиада туылған және крещение алған 21 баланың 18-інің анасы – үнді, ал 20-сы – француз болды. Осы аралас некелерден туған ұрпақтар француз немесе үнді болып өсе алатын. Үнді қауымдары үлкен және толық болғандықтан, олар көбінесе аналарымен, өз халқымен және мәдениетімен бірге тәрбиеленді. Бір нағыз рим-католик үнді әйелі ұлынан бас тартты, себебі ол «жабайы тайпалардың» арасында өмір сүрді. Осылайша, Каскаскиа қонысында француз және үнді қаны араласқан көптеген адамдар тұрды, олардың көпшілігі кейіннен құрылған Сент-Луис (Миссури штаты) қаласындағы тері компанияларында жұмыс істеді (бұл қала 1764 жылы Жаңа Орлеаннан келген француз саудагерлері мен қоныс аударушылардың күшімен салынды).
In 1703, the French established a permanent mission, settlement and fort (Fort Kaskaskia State Historic Site) at Kaskaskia, Illinois, a part of their New France colonization of North America., which was part of the French Illinois Country, later made part of French Louisiana (New France). French settlers moved in to farm and to exploit the lead mines on the Missouri side of the river. Kaskaskia became the capital of Upper Louisiana, and a larger Fort de Chartres was built in 1718, nearby North close to Prairie du Rocher. In the same year, the French imported African slaves from Saint Domingue (Santo Domingo) to work in the lead mines. From its beginning, Kaskaskia was a French/Native American settlement, consisting of a few French men and numerous Kaskaskia and other Illinois Indians. In 1707, the population of the community was estimated at 2,200, the majority of them Illinois Indians who lived somewhat apart. A visitor, writing of Kaskaskia about 1715, said that the village consisted of 400 Illinois men, "very good people," two Jesuit missionaries, and "about twenty French voyageurs who have settled there and married Indian women." Of 21 children whose birth and baptism was recorded in Kaskaskia before 1714, 18 mothers were Indian and 20 fathers were French. The offspring of these mixed marriages could become either French or Indian. Because Indian communities were larger and more complete, they tended to be reared with their mothers and their people and culture. One devout Roman Catholic full blooded Indian woman disowned her half breed son for living "among the savage nations." The settlement of Kaskaskia thus had a large population of mixed French and Indigenous ancestry, many of whom worked for fur companies based out of St. Louis, Missouri (a city created later, in 1764, by French traders and settlers who came from New Orleans).
Француздар мен үндістер соғысы
Каскаскиядағы француз, үнді және аралас қанды еркек ұрпақтары Миссури өзені аймағын зерттеуші және игеруші voyageurs және coureurs des bois атанды. Француздар барлық далалық тайпалармен, ал одан әрі Нью-Мексикодағы испан колониясымен сауда жасауды көздеді; испандықтар олардың саудалық кеңдеуіне алаңдады. Француздық мақсаттар 1719 жылы Клод Шарль Дю Тисне экспедициясын далалық үндістермен сауда қатынастарын орнатуға ынталандырды. Каскаскияның және қалған Иллинивек/Иллинойстың тағдыры Францияның тағдырымен тығыз байланысты болды. Францияда тарап кеткенше француз иезуиттері Каскаскияда миссиялар құрып, діни қызмет көрсетті. 1763 жылы Солтүстік Америкадағы Жеті жылдық соғыс (АҚШ-та Француз бен Үнді соғысы деп аталады) аяқталғанда Каскаския және басқа Иллинойс тайпалары күрт азайды. Алғашқы француз саяхатшылары олардың бастапқы халқының саны 6000-нан 20000-ға дейін естіпті. Соғыс аяқталған кезде олардың саны мұнан да кем болды. Қазіргі заманғы тарихшылар осы кезеңдегі ең көп өлімнің себебі – туа біткен иммунитеті жоқ американдықтардың арасында тараған жаңа жұқпалы аурулар деп санайды.
Male descendants of the French, Indians, and mixed bloods at Kaskaskia became the voyageurs and coureurs des bois who would explore and exploit the Missouri River country. The French wanted to trade with all the prairie tribes, and beyond with the Spanish colony in New Mexico; the Spanish were alarmed at their commercial reach. French goals stimulated the expedition of Claude Charles Du Tisne to establish trade relations with the Plains Indians in 1719. The fate of the Kaskaskia, and the rest of the Illiniwek/Illinois, was irrevocably tied up with that of France. Until their dissolution in France, French Jesuits built missions and ministered to the Kaskaskia. By 1763 and the end of the Seven Years' War in North America (called the French and Indian War in the United States), the Kaskaskia and other Illinois tribes were greatly in decline. Early French explorers had estimated their original population from 6,000 to more than 20,000. By the end of the war, their numbers were a fraction of that. Contemporary historians believe the greatest fatalities during this period were due to new infectious diseases, to which the Native Americans had no immunity.
Құлдырау
Мұның себептері көп және әртүрлі. Иллинойс тайпасы француздық одақтастарымен бірге ең қауіпті жергілікті халықтарға қарсы соғыс жүргізді: шығыста ирокездер, солтүстік-батыста сиу және түлкі тайпалары, оңтүстікте чикасо және чероки тайпалары, ал батыста осаге тайпасы. Соғыстағы шығындарға еуропалық аурулардың эпидемиясынан туған зор шығындар да қосылды. 1769 жылы пейория жауынгері Понтиакты өлтірді, бұл Каскаския және басқа Иллинойс тайпаларына қарсы Ұлы көлдер аймағының тайпаларының ашуын тудырды. (Кейбір тарихшылар осы аңызға айналған кек алу оқиғасын күмәнді санады; Понтиак туралы мақаланы қараңыз.) Оттава, саук, түлкі, майами, кикапу және потаватоми тайпалары Иллинивекті жоқ етті және Иллинойс өзені бойындағы олардың ежелгі тайпалық жерлерін басып алды. 1766 жылы британдықтар келіп, Каскаскияда Форт-де-Шартрдан шағын отряд құрды. 1766 жылдан 1772 жылға дейін бұл ауысымалы отряд Форт-де-Шартрдан бөлінген кіші офицердің басқаруымен шамамен 25 адамнан тұрды. 1772 жылдың мамыр айында британдықтар Форт-де-Шартрды тастаған кезде 18-ші (Royal Irish) пехоталық полкі Каскаскиада төрт офицер мен 50 сарбаздан тұратын шағын отрядты қалдырды, бұл Иллинойс аймағында британдық билікті сақтап қалуға бағытталған әрекет болды. 18-ші полктің капитаны Хью Лорд – Иллинойстағы соңғы британдық қолбасшы. 18-ші полктің отряды 1776 жылдың мамыр айында Детройтке жіберілді және ешқашан Иллинойсқа қайтып оралмады. Лордтың отряды Каскаскиядағы бұрынғы иезуиттер кешенінде орналасқан. 1772 жылы Форт-де-Шартр тасталғаннан кейін ғана бұл бекет Форт Гейдж деп аталды. 1778 жылдың 4 шілдесінде Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Джордж Роджерс Кларк қала мен Форт Гейджді басып алды. 1824 жылдың сәуір айының соңында америкалық төңкеріс соғысының француз батыры, маркиз де Лафайеттің маркизі Гилберт дю Мотье, АҚШ-қа жасаған сапасы барысында Каскаскияға келді, бұл 1803 жылы АҚШ-қа қосылған бұрынғы француз Луизианасының бір бөлігі болған екі қалаға көрсетілген құрмет болды (Маркиз де Лафайеттің АҚШ-ға сапары).
The causes of decline are many and varied. The Illinois made war with their French allies against the most formidable native nations: to the east, the Iroquois; to the northwest, the Sioux and the Fox; to the south, the Chickasaw and Cherokee; to the west, the Osage Nation. Added to combat losses were the great losses due to epidemics of European diseases. In 1769, a Peoria warrior killed Pontiac, which brought the wrath of the Great Lakes tribes against the Kaskaskia and other Illinois tribes. (Some historians question this legendary retaliation; see the article on Pontiac.) The Ottawa, Sauk, Fox, Miami, Kickapoo and Potawatomi devastated the Illiniwek and occupied their old tribal range along the Illinois River. In 1766, the British arrived and established a small detachment from Fort de Chartres at Kaskaskia. From 1766 through 1772, this rotating detachment was around 25 men under a junior officer, detached from Fort de Chartres. In May 1772, when the British abandoned Fort de Chartres, the 18th (Royal Irish) Regiment of Foot, left a small detachment of four officers and 50 men at Kaskaskia as an effort to retain British control over the Illinois Country. Captain Hugh Lord, of the 18th Foot, was the last British commander in Illinois. The detachment of the 18th Foot was ordered to Detroit in May 1776 and never returned to Illinois. Lord's detachment was garrisoned in the former Jesuit compound at Kaskaskia. The post was called Fort Gage only after Fort de Chartres was abandoned in 1772. On July 4, 1778, during the American Revolutionary War, George Rogers Clark captured the town and Fort Gage. End April 1824, Gilbert du Motier, Marquis de Lafayette, French hero of the American Revolutionary War, visited Kaskaskia during his grand tour of the United States, just after having visited Saint Louis (Missouri) (Visit of the Marquis de Lafayette to the United States), as a salute to two towns which were part of the former French Louisiana which was acquired by the United States in 1803.
Этимология
"Kaskaskia" атауы ежелгі Майами-Иллинойс тіліндегі цикаданы (katydid) білдіретін, фонетикалық жағынан "kaaskaaskia" сөзінен шыққан. Бұл атау кейін қазіргі Пеория және Майами диалектілерінде "kaahkaahkia" түрінде кездеседі. Мұны Gravier-дің 18 ғасырдың басындағы Иллинойс тілінің сөздігінде де көруге болады, онда "caskaskia" сөзіне "cigale. Иллинойс халқы, Каскаскастар" деп түсіндірілген.
The name 'Kaskaskia' derives from the old Miami Illinois word for a katydid, phonetically kaaskaaskia. This name later appeared in the modern Peoria and Miami dialects as kaahkaahkia. This is already seen in Gravier's early 18th century Illinois dictionary, where for the word "caskaskia", he gives "cigale. item nation Ilinoise, les Kaskaskias".
Бүгін
Каскаския тайпасының ұрпақтары, Уиа және Пянкешоу тайпаларымен бірге Оклахома штатындағы федералдық деңгейде мойындалған Пейрия үндістер тайпасына тіркелген.
The descendants of the Kaskaskia, along with the Wea and Piankeshaw, are enrolled in the Peoria Tribe of Indians of Oklahoma, a federally recognized tribe in Oklahoma.