Кіріспе

Жергілікті желідегі деректерді беру стандарты

Fiber Distributed Data Interface (FDDI) – жергілікті желіде деректерді беру стандарты. Ол стандартты негізгі физикалық орта ретінде оптикалық талшықты пайдаланады, бірақ кейін мыс кабельді қолдану үшін де нақтыланды, онда оны CDDI (Copper Distributed Data Interface) деп атайды, TP PMD (Twisted Pair Physical Medium Dependent) стандарты ретінде тіркелген, сондай-ақ TP DDI (Twisted Pair Distributed Data Interface) деп те аталады. FDDI жергілікті желілерде Fast Ethernet-пен ескірді, ол 100 Мбит/с жылдамдықпен жұмыс істеді, бірақ әлдеқайда арзан болды, ал 1998 жылдан бастап Gigabit Ethernet оның жылдамдығы, тіпті төмен бағасы және кең таралғандығы арқасында FDDI-ді толыққанды ығыстырды. FDDI логикалық топологиясы сақинаға негізделген токендік желі болғанымен, ол IEEE 802.5 Token Ring протоколын негіз ретінде қолданбады; керісінше, оның протоколы IEEE 802.4 токендік шиналы уақыт белгісі протоколынан туындады. FDDI жергілікті желілері үлкен географиялық аймақтарды қамтуға қоса, мыңдаған пайдаланушыны қолдауға қабілетті. FDDI екі қосылған станцияны (DAS), кері айналатын токендік сақина топологиясын және бір қосылған станцияны (SAS), токендік шинаны жүргізетін сақина топологиясын ұсынады. FDDI, American National Standards Institute X3T9.5 (қазір X3T12) өнімі ретінде, басқа протоколдарды қолдана отырып, функционалдық қабаттаудың Open Systems Interconnection (OSI) моделіне сәйкес келеді. Стандарттау процесі 1980 жылдардың ортасында басталды. 1989 жылы сипатталған FDDI II нұсқасы желіге тізбектік коммутациялық қызмет мүмкіндігін қосты, осылайша ол дауыс және бейне сигналдарын өңдей алатын болды. FDDI желілерін синхронды оптикалық желі (SONET) технологиясына қосу жұмыстары басталды. FDDI желісі екі сақинадан тұрады, біреуі негізгі сақина істен шыққан жағдайда қосалқы резервтік сақина болып табылады. Негізгі сақина 100 Мбит/с дейін өткізу қабілетіне ие. Егер желіге қосалқы сақинадан резервтік көшірме жасау қажет болмаса, ол деректерді де тасымалдай алады, бұл өткізу қабілетін 200 Мбит/с дейін арттырады. Бір сақина ең ұзын қашықтыққа созылуы мүмкін; қос сақина FDDI-ді кеңейте алады, ол стандартты Ethernet отбасынан үлкен максималды кадр мөлшеріне (4,352 байт) ие, ал ол тек 1,500 байт максималды кадр мөлшерін қолдайды, бұл кейбір жағдайларда деректерді тиімді тарату жылдамдығын арттырады.

Топология

Дизайнерлер әдетте FDDI сақиналарын "ағаштардың екі сақинасы" сияқты желі топологиясында құрастырады. Шамалы ғана құрылғылар, әдетте хост компьютерлер емес, маршрутизаторлар мен концентраторлар сияқты инфрақұрылымдық құрылғылар, екі сақинаға "екі рет қосылған" болатын. Хост компьютерлер кейін маршрутизаторларға немесе концентраторларға бір рет қосылған құрылғылар ретінде қосылады. Екі сақинаның ең төменгі түрі бір құрылғыға дейін қысқарады. Әдетте, компьютер бөлмесі бүкіл екі сақинаны қамтиды, бірақ кейбір жағдайларда FDDI метрополитендік желі ретінде де қолданылды. FDDI осы желі топологиясын қажет етеді, себебі екі сақина шындығында әрбір қосылған құрылғы арқылы өтеді және әрбір құрылғының үздіріссіз жұмыс істеуін талап етеді. Стандарт оптикалық көпірлерге рұқсат береді, бірақ желі инженерлері оларды сенімсіз және қателерге бейім деп санайды. Желі менеджерлерінің бақылауына кірмейтін жұмыс станциялары және миникомпьютерлер сияқты құрылғылар екі сақинаға қосылуға қолайлы емес. Екі рет қосылған қосылымды пайдаланудың орнына, жұмыс станциясы бір FDDI сақинасындағы екі бөлек құрылғыға бір мезгілде жасалған екі үйлесімді қосылым арқылы бірдей сенімділік деңгейін алуға болады. Қосылымдардың бірі белсенді болады, ал екіншісі автоматты түрде тоқтатылады. Егер бірінші қосылым бұзылса, резервтік қосылым сезілмейтін кешігусіз жұмысын жалғастырады.