Кіріспе

Азиялық жалпақ нан – Оңтүстік және Батыс Азия наны.

Наан – ашытқы қосылып пісірілген, көбінесе тандырда немесе тавада қуырылған жалпақ нан. Ол жеңіл және сәл кеуекті құрылымымен, сондай-ақ пісіру кезінде пайда болатын алтын қоңыр дақтарымен ерекшеленеді. Наан Иран, Ауғанстан, Орталық Азия, Үндістан субконтиненті, Индонезия, Малайзия, Мьянма және Кариб аймағының ұлттық тағамдарында кең таралған. Наан негізінен ақ немесе бидай ұнынан, әдетте ашытқыдан жасалады, ол қамырдың ішінде ауа қалталарын құрады, нәтижесінде нан жұмсақ және кеуекті болады. Наанды дайындау үшін жылы су, тұз, гхи (сары май), йогурт және қалау бойынша сүт, жұмыртқа немесе бал қосылады. Кейде нан дайындау уақытын қысқарту үшін ашытқының орнына разрыхлитель немесе сода қолданылады. Традициялық пісіру процесінде наан қамырынан шарлар жасап, жайып, содан кейін 480 °C (900 °F) дейін қыздырылған тандырдың ішкі қабырғасына жабыстырылады. Бұл әдіс нанның бірнеше минут ішінде пісіп, қатты қыздырудан қоңыр түске енуіне мүмкіндік береді. Балама ретінде, наанды тава деп аталатын жалпақ табада да пісіруге болады. Нанның бетіне тән қоңыр түс беру үшін табаны от үстінде кері бұруға болады. Пісірілген нан көбінесе гхи немесе маймен жағылып, ыстық күйінде беріледі. Бұл жұмсақ және иілгіш нан әдетте тамақпен бірге беріледі, ол дәмді соустарды, қайнатпаларды, тушқан тағамдарды және каррилерді жинау үшін ыдыс ретінде қолданылады немесе тандырлық тауық сияқты құрғақ тағамдармен бірге тамашалануға болады.

Этимология

"Наан" термині парсы тіліндегі nân (نان) сөзінен туындаған, бұл сөз кез келген нан түрін білдіреді. Бұл сөз Үндістан субконтиненті мен Орталық Азияның көптеген тілдеріне қарыз болып, нанның нақты бір түрін атау үшін қолданыла бастады. Содан кейін термин нанның өзімен бірге бүкіл әлемге тарады. Бұл терминнің ең ерте ағылшын тіліндегі қолданылуы Уильям Тук жазған 1803 жылғы саяхат жазбасында кездеседі. Тук және басқа да ерте дереккөздер оны "nan" деп жазса, "naan" жазуы 1970-ші жылдардың соңынан бері кеңінен таралды.

Оңтүстік Азия

Батыс елдерінде ең көп танылған және қолжетімді наан түрлері Оңтүстік Азиядан шыққан. Наан исламдық Дели сұлтандығы дәуірінде Үндістанға тарады. Аймақта наан туралы ең алғашқы айтылым 1300 жылдарда Үндістанда өмір сүрген индо-парсы суфи ақыны Әмір Хусраудың естеліктерінде кездеседі. Әмір Хусрау мұсылман ақсүйектері жеген наанның екі түрін атап көрсеткен: Наан-и Тунук және Наан-и Танури. Наан-и Тунук жеңіл немесе жұқа нан болса, Наан-и Танури ауыр нан болған және тандырда пісірілген. 1520 жылдары Үндістандағы Моғол дәуірінде наан тек ақсүйектер мен ханшайымдардың ләззат алған тағамы болды, себебі наан жасау өнері санаулы адамдарға ғана белгілі, құрметті дағды саналды және ашытқылы нан жасаудың ұзақ процесі болды. «Айн-и Акбари» кітабында, үшінші Моғол императорының билік кезеңінің жазбаларында да наан туралы айтылады, оны кебабтармен немесе қима еттен жасалған дәмді тағаммен (кхима) бірге жеген. 1700 жылдары наан Оңтүстік Азиядағы Моғол мәдени орталықтарында халыққа кеңінен тарады.

Индонезия

Индонезияда наан үнді-индонезиялық және араб-индонезиялық қауымдастықтарында, сондай-ақ малай, ачех және минангкабау қауымдастықтарында танымал – басқа роти түрлерімен, мысалы роти канаимен бірге. Бұл тағам әдетте жергілікті жерде роти наан немесе роти нан деп аталады және индонезиялық дәмдеуіштер, мысалы жергілікті татымды сарымсақпен пісіріледі.

Мьянма

Мьянмадағы наан бья дәстүрлі түрде шайханаларда шай немесе кофемен бірге таңғы ас ретінде беріледі. Ол дөңгелек, жұмсақ және көпіршікті, көбінесе май жағылып, немесе үстіне пияз қосылған кремді (қайнатылған бұршақ) жағылып, немесе бирма карриіне мақтап желеді. Бұл тағам уйғыр аспаразының ажырамас бөлігі болып табылады және қытай тілінде 馕 (náng) деп аталады.

Жапония

1968 жылы Кандагава Секизай Шокуу (қазіргі таңда тандордың жалғыз отандық өндірушісі) тарапынан насихатталғаннан кейін, наан қазір Жапониядағы үнді стиліндегі карри мейрамханаларында кеңінен қолжетімді, онда наан көбінесе шексіз беріледі. Кейбір мейрамханалар наанның ішіне ірімшік, сарымсақ, пияз және картоп сияқты ингредиенттер қосып пісіреді, немесе оны пицца сияқты әртүрлі қосымшалармен жабады.

Басқа жерлер

1799 жылы тарихшы және дін қызметкері Уильям Тук «наан» сөзін ағылшын тіліне енгізді. Бүгінде наанды Оңтүстік Азия және Таяу Шығыс тағамдарын ұсынатын мейрамханаларда, сондай-ақ көптеген супермаркеттерде табуға болады. Фьюжн асханасы наанды қолданатын жаңа тағамдарды ұсынды, олардың ішінде наан пиццасы, наан таколары және тіпті наан үстіне берілетін уэвос ранчерос (жұмыртқадан жасалған тағам) бар. Наан пиццасы – бұл дәстүрлі пицца қамырының орнына наанды негіз ретінде пайдаланатын пицца түрі. Нигелла Лоусон сияқты шеф-аспазшылар мен Вегманс сияқты супермаркеттер адамдарға үйде наан пиццасын жасауға арналған рецепттер ұсынады, бірақ бұл әдеттегі дәстүрлі рецепт емес.