Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жасыл кварцтың түрі
минерал
Green quartz variety
the mineral
Авентурин – кварциттің бір түрі, оның жартылай мөлдір болуымен және авентуресценция деп аталатын жылтыр немесе жарқыраған әсер беретін жапырақша тәрізді минералдық қоспаларының болуымен ерекшеленеді.
Aventurine is a form of quartzite, characterised by its translucency and the presence of platy mineral inclusions that give it a shimmering or glistening effect termed aventurescence.
Өмірбаян
Авентуриннің ең көп таралған түсі жасыл, бірақ ол сондай-ақ қызғылт сары, қоңыр, сары, көк немесе сұр болуы мүмкін. Хромды фухсит (мусковит майының бір түрі) классикалық қоспа болып табылады және күміс жасыл немесе көк жылтыр береді. Қызғылт сары және қоңыр түстер гематит немесе гоетитке байланысты. Авентурин тау жынысы болғандықтан, оның физикалық қасиеттері әртүрлі: оның меншікті салмағы 2,64–2,69 аралығында болуы мүмкін, ал қаттылығы бір кристалды кварцтан шамамен 6,5-ке төмен. Авентуриндік фельдспар немесе күн тасын қызыл және қызыл авентуриндік кварцитпен шатастыруға болады, бірақ біріншісі әдетте жоғары мөлдірлікке ие. Авентурин көбінесе жолақты болады және фукситтің артық болуы оны мөлдірсіз ете алады, сонда оны алғашқы қарауда малахитпен шатастыруға болады. "Авентурин" атауы итальян тіліндегі "a ventura" сөзінен шыққан, яғни "кездейсоқ" деген мағынаны білдіреді. Бұл 18 ғасырда авентурин шынысы немесе алтын тастың сәтті табылғанына сілтеме жасайды. Бір әңгіме бойынша, осындай шыны Муранода бір жұмысшының кездейсоқ түрде мыс қалдықтарын балқыған "металлға" түсіруінен пайда болған, сол себепті өнім "авентурино" деп аталған. Мурано шынысынан бұл атау минералға көшкен, ол да осыған ұқсас көрініс көрсеткен. Алғаш рет белгілі болғанымен, алтын тас қазір авентурин мен күн тасының кең таралған имитациясы болып табылады. Алтын тасты соңғы екі минералдан шыны ішіндегі табиғи емес біркелкі тараған мыс ұсақ бөлшектері арқылы ажыратуға болады. Ол көбінесе алтын қоңыр түсті, бірақ көк немесе жасыл түсте де кездеседі. Жасыл және көкжасыл авентуриннің көп бөлігі Үндістаннан (әсіресе Майсур және Ченнаи маңынан) шығады, онда оны шеберлер кеңінен пайдаланады. Кремді ақ, сұр және қызғылт сары материал Чили, Испания және Ресейде табылған. Көптеген материалдардан білезіктер мен мүсіндер жасалады, ал ең жақсы үлгілері галькаға өңделіп, кейін зергерлік бұйымдарға орнатылады.
The most common color of aventurine is green, but it can also be orange, brown, yellow, blue, or grey. Chrome bearing fuchsite (a variety of muscovite mica) is the classic inclusion and gives a silvery green or blue sheen. Oranges and browns are attributed to hematite or goethite. Because aventurine is a rock, its physical properties vary: its specific gravity may lie between 2.64–2.69 and its hardness is somewhat lower than single crystal quartz at around 6.5. Aventurine feldspar or sunstone can be confused with orange and red aventurine quartzite, although the former is generally of a higher transparency. Aventurine is often banded and an overabundance of fuchsite may render it opaque, in which case it may be mistaken for malachite at first glance. The name aventurine derives from the Italian "a ventura" meaning "by chance". This is an allusion to the lucky discovery of aventurine glass or goldstone at some point in the 18th century. One story runs that this kind of glass was originally made accidentally at Murano by a workman, who let some copper filings fall into the molten "metal", whence the product was called avventurino. From the Murano glass the name passed to the mineral, which displayed a rather similar appearance. Although it was known first, goldstone is now a common imitation of aventurine and sunstone. Goldstone is distinguished visually from the latter two minerals by its coarse flecks of copper, dispersed within the glass in an unnaturally uniform manner. It is usually a golden brown, but may also be found in blue or green. The majority of green and blue green aventurine originates in India (particularly in the vicinity of Mysore and Chennai) where it is employed by prolific artisans. Creamy white, gray and orange material is found in Chile, Spain and Russia. Most material is carved into beads and figurines with only the finer examples fashioned into cabochons, later being set into jewellery.