Кіріспе

Адамның Yersinia pestis қоздырғышынан туындайтын ауруы

Септик оба – обаның үш түрінің бірі және оны Yersinia pestis – грам-теріс бактериялар түрі тудырады. Септик оба – қан инфекциясын қамтитын жүйелік ауру және көбінесе жұққан шыбырлаулардың шағуы арқылы таралады. Септик оба тараған интраваскулярлық қан ұю бұзылысына алып келуі мүмкін және емделмеген жағдайда әрқашан өлімге соқтырады. Обаның басқа түрлері – бубондық және пневмониялық оба. Құрсақ ауруы
Қан ұю проблемаларына байланысты тері астында қан кету
Ауыз, мұрын немесе тік ішек қан кетуі
Асқазан-ішек симптомдары, соның ішінде лоқсып, құсу (қанмен бірге болуы мүмкін) және диарея
Қызба
Ауру
Қан қысымының төмендеуі
Органдардың жұмысының тоқтауы
Шок
Шеткі ағзалардағы (көбінесе саусақтарда, мұрында және бақайшаларда) тіндердің (гангренаның) өлімі
Тыныс алудың қиындауы
Өлім

Бұл симптомдар көптеген адам ауруларында кездеседі және өздерінен-өздері ешқандай оба инфекциясын көрсете алмайды. Септик обаның асимптоматикалық болуы мүмкін екенін және ешқандай симптомсыз өлімге әкелуі мүмкін екенін ескеру маңызды.

Алдын алу

Септик оба инфекциясын жұқтырмау үшін келесі қадамдар мен сақтық шараларын қолдану қажет. Соңғы тридцать жылда Колорадо штатында осы бактерияға үш адам ғана шалдыққан.

Тарих

Септик обасы 1348-1350 жылдар аралығында болған үш обаның ең сирек кездесетін түрі болды (қалған екеуі – бубондық оба және пневмониялық оба). Басқалары сияқты, септик обасы да Шығыс Азиядан Қара теңіз арқылы сауда жолдарымен Жерорта теңізіне тарады. Венеция және Флоренция сияқты ірі порты қалалары мен сауда орталықтары ең ауыр зардап шекті. Қара өлімнен кейін Еуропадағы жұмысшы халықтың көптеп қаза болуы, оның салдарынан шаруалар еңбегінің экономикалық маңызы артуы, 1381 жылғы шаруалар көтерілісіне негізгі түрткіс болды.

Басқа жануарлар

Септик оба – зооноз, яғни әдетте адамдар жануарлардан, мысықтар мен ет жейтін жануарлар сияқтылардан жұқтыратын ауру. Ешкі, қой және түйелер де бактерия тасымалдаушылар болуы мүмкін. Мысықтарда клиникалық белгілер сирек байқалады, бірақ олар да жұқтыруы мүмкін. Солтүстік Американың Ұлы жазықтарының батысындағы аймақтар – обамен жұқтырған жануарлардың көптеп кездесетін жерлері. Обаға шағылған жануарлар көптеген басқа елдерде де табылады, әсіресе денсаулық сақтау бақылаулары тиімді емес дамушы елдерде. Ауру бактериясын жиі тасымалдайтын жануарлар – ірі кеміргіштер мен қоянтектер, бірақ ет жейтін жануарлар да кейде өз жемдері арқылы жұқтыруы мүмкін. Жемдік жануарлар бұл ауруға иммунитетсіз, ал түрлі оба штаммдарының, мысалы, ормани обаның (sylvatic plague) таралуы кейде қара құйрықты дала иттері мен қара аяқты тобықтың популяциясын жоқ еткен. 1960 жылдан бері қара құйрықты дала иттерінде оба белсенділігі байқалып келеді. АҚШ-та індет тек батыс штаттарында ғана орын алады және ол өте қауіпті, өлім-жітім көрсеткіші 100%-ға жуық, себебі жануарлардың обаға қарсы иммунитеті жоқ. Аман қалғандар – жұқпалы аурудан құтылып қалғандар, ал індеттен кейін қалпына келген топтар да қауіпте қалады. Қара аяқты тобықтар қара құйрықты дала иттерін аулағандықтан, жабайы тобықтар да ормани обаның құрбаны болады. Індет бір популяциядағы тобықтың шамамен 100%-ын өлтіре алады, ал тірі қалған тобықтар көбінесе аштыққа ұшырайды, өйткені дала иттері олардың негізгі жемі болып табылады. Бұл жануарлар арасында обаның таралуын болдырмау үшін, шашып-вакцинациялау науқандары жүргізілуде. Осыған ұқсас септикалық проблемалар әлемнің көптеген елдерінде, әсіресе денсаулық сақтау жүйесіне жұмсалатын қаржы өте төмен және денсаулық сақтау бақылаулары тиімді емес дамушы елдерде кездеседі.