Дэниель Дефоның 1722 жылғы «Жұмалық күннің күнделігі» лондондық оба эпидемиясы (1665) туралы реалистік шот. Тарих, әдебиет, Лондон обасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1722 жылы Дэниел Дефоның романы, он сегізінші ғасыр романы.
1722 novel by Daniel Defoe
the eighteenth century novel
«Жұма жылнамасы: Оба жылнамасы» – Дэниел Дефоның 1722 жылғы наурыз айында алғаш жарияланған кітабы. Бұл кітап 1665 жылы Лондон қаласын қамқан бубондық оба және «Лондонның Ұлы обасы» деп белгілі болған оқиға туралы бір адамның баяндауы. Кітап шамамен хронологиялық тәртіппен жазылған, бірақ бөлімдер мен тарау тақырыптары жоқ, сонымен қатар жиі тоқтап, қайталаулар кездеседі. Оқиғаны сол кездегі куәгердің баяндауы ретінде ұсынылған бұл кітап, 1722 жылғы наурыз айында алғаш рет жарық көргенге дейін жазылған. Дефо Ұлы оба кезінде 1665 жылы бес жаста болған, ал кітап H.F. әріптерімен жарияланған. Бұл кітап Дефоның ағасы Генри Фоудың күнделіктеріне негізделген болуы мүмкін, өйткені ол да 'H.F.' сияқты, Шығыс Лондонның Уайтчепель ауданында тұратын ат жабдықтарын жасаушы еді. Кітапта Дефо оқиғалардың орын алған нақты аудандарды, көшелерді және тіпті үйлерді анықтап, шынайылық сезімін беруге тырысады. Бұдан өзге, кітапта қаза болғандардың статистикалық кестелері келтірілген және баяндаушыға жеткен әртүрлі есептер мен әңгімелердің сенімділігі талқыланады. Бұл кітап көбінесе Самуэль Пепистің күнделігіндегі оба туралы шын және заманауи баяндамаларымен салыстырылады. Дефоның есебі, көп зерттеулерге негізделген сияқты, Пепистің жеке баяндамасына қарағанда жүйелі және егжей-тегжейлі.
A Journal of the Plague Year: Being Observations or Memorials, Of the most Remarkable Occurrences, As well Publick as Private, which happened in London During the last Great Visitation In 1665, commonly called A Journal of the Plague Year, is a book by Daniel Defoe, first published in March 1722. It is an account of one man's experiences of the year 1665, in which the bubonic plague struck the city of London in what became known as the Great Plague of London, the last epidemic of plague in that city. The book is told somewhat chronologically, though without sections or chapter headings, and with frequent digressions and repetitions. Presented as an eyewitness account of the events at the time, it was written in the years just prior to the book's first publication in March 1722. Defoe was only five years old in 1665 when the Great Plague took place, and the book itself was published under the initials H. F. and is probably based on the journals of Defoe's uncle, Henry Foe, who, like 'H. F.', was a saddler who lived in the Whitechapel district of East London. In the book, Defoe goes to great pains to achieve an effect of verisimilitude, identifying specific neighbourhoods, streets, and even houses in which events took place. Additionally, it provides tables of casualty figures and discusses the credibility of various accounts and anecdotes received by the narrator. The book is often compared to the actual, contemporary accounts of the plague in the diary of Samuel Pepys. Defoe's account, which appears to include much research, is far more systematic and detailed than Pepys's first person account.
Жіктеу
Журналдың қалай жіктелетіні туралы пікір таласы болды. Алғашқыда ол деректік туынды ретінде ұсынылып, оқылды, бірақ 1780 жылдары туындының ойдан шығарылған мәртебесі қабылданды. Дефоны туындының авторы деп қарастыруға бола ма, әлде тек редакторы ма деген мәселе талқыланды. Бұл пікірді 1919 жылы жазған Уотсон Николсон да қолдады, ол "Лондондағы Ұлы оба тарихына қатысты Журналдағы бірде-бір мәлімдеме осы зерттеу барысында тексерілмеген" және "Біз оба жылының журналын нақты тарихтармен бірге жіктеуге тиіміз" деді. Николсон пікірінше, ол "тарихи фактілерді адал тіркеген және автор осылай жазуды көздеген". 2016 жылы BBC Radio 4 радиосындағы пьеса романды 60 минуттық драмаға бейімдеді. Оба жылының журналы Энтони Кларвудің "Тірілер" пьесасына бастапқы шабыт берді.
How the Journal is to be classified has been disputed. It was initially presented and read as a work of nonfiction, but by the 1780s the work's fictional status was accepted. Debate continued as to whether Defoe could be regarded as the work's author rather than merely its editor. This view was also held by Watson Nicholson – writing in 1919 – who argued that "there is not one single statement in the Journal, pertinent to the history of the Great Plague in London, that has not been verified during the course of this investigation", and "we are compelled to class the Journal of the Plague Year with authentic histories." It is, according to Nicholson, "a faithful record of historical facts [and] was so intended by the author." A 2016 BBC Radio 4 play adapted the novel into a 60 minute drama. A Journal of the Plague Year also served as the initial inspiration for Anthony Clarvoe's play The Living.
Танымал мәдениетте
Кітаптың атауына сілтемелер Майкл Д. О'Брайеннің 1999 жылғы "Плага журналы" романында кездеседі, онда баяндаушы және басты кейіпкер кітаптың тақырыбын сипаттау үшін осы атауды таңдайды (өзін қазіргі заманғы Дефо деп әзілдеп атайды) және Норман Спинрадтың 1995 жылғы "Плага жылдарының күнделіктері" атты сатирикалық романында вакциналармен жеңілуге тиіс емес, жыныстық жолмен жұғатын вирустық ауру туралы айтылады, бұл СПИД алғашқы күндері "гей обасы" деп белгіленгенін еске салады. Дефо сипаттаған оба кезіндегі мінез-құлық пен 2020 жылғы COVID-19 дағдарысының салыстыруы "Тәуекелдің тұрақты үлгілері: 350 жыл аралықтағы екі жұқпалы аурудың пайда болуы" атты "Economic Inquiry" журналындағы мақалада және "The Guardian" газетіндегі пікірде талқыланады.
References to the book's title have been made in Michael D. O'Brien's 1999 novel Plague Journal, where the narrator and main character chooses the title to describe the theme of the book (jokingly referring to himself as a modern day Defoe) and Norman Spinrad's 1995 Journals of the Plague Years, a satirical novel about a sexually transmitted viral disease that cannot be defeated by vaccines, referencing how AIDS was in its earliest days known as "the gay plague". A comparison of plague driven behaviour described by Defoe and the COVID 19 crisis of 2020 is discussed in "Persistent Patterns of Behavior: Two Infectious Disease Outbreaks 350 Years Apart", an article in the journal Economic Inquiry, and also in a commentary in The Guardian.