Дэвид Винник: 42 жылдық парламент мүшесінің өмірі мен саяси жолы
David Winnick
Дэвид Уинник: британдық саяхатшы, 42 жыл Парламент мүшесі болды. Walsall North және Croydon South округтерінен сайланды. Өмірі мен саяси мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық лейборист саясаткері (1933 жылы туған)
British Labour politician (born 1933)
Дэвид Джулиан Винник (26 маусым 1933 жылы туған) – британдық Лейборист партиясының саясаткері, ол 1979 жылдан 2017 жылға дейін Уолсолл-Норт округінен Парламент депутаты (MP) болып 42 жыл қызмет етті. Сондай-ақ ол 1966 жылдан 1970 жылға дейін Кройдон-Оңтүстік округінен де Парламент депутаты болған.
David Julian Winnick (born 26 June 1933) is a British Labour Party politician who served 42 years as a Member of Parliament (MP), for Walsall North between 1979 and 2017, he was also the MP for Croydon South from 1966 to 1970.
Ерте өмір
Британдық еврей отбасында дүниеге келген Винник жарнама менеджері және кеңсе және әкімшілік қызметкерлер кәсіби одағының бөлімше төрағасы болды. Ол 1959 жылдан бастап Уиллесден аудандық кеңесінде, кейіннен Лондонның Брент аудандық кеңесінде кеңесші болып жұмыс істеді.
Born into a British Jewish family, Winnick was an advertising manager and a branch chairman of the Clerical and Administrative Workers Union. He was a councillor from 1959 on Willesden Borough Council, then on the London Borough of Brent.
Парламенттік мансап
1964 жылы Харвичпен сәтсіз күрескеннен кейін, Винник 1966 жылы Кройдон Оңтүстік (қазіргі аумақ шамамен Кройдон Орталық сайлау округімен шектеседі) округінен парламент депутаты болып сайланды. Ол 1970 жылы Ричард Томпсонға жеңіліп қалды. Лондон экономика мектебінде әлеуметтік басқару саласында диплом алғаннан кейін, 1974 жылдың қазан айында Кройдон Орталық округінде тағы да сәтсіз сайлауға түсті және 1979 жылы Уолсолл Солтүстік округінен сайланды. Винник Лейборист партиясының сол қанатында тұрады деп есептеледі және адам құқықтарын қорғауға берілгендігімен белгілі. Осы ұстанымының арқасында ол Парламентте Талибан мен Саддам Хусейнге қарсы күшті дауыс болды және 2003 жылғы Иракқа басып кіруді қолдады. 1990 жылы құрылған Британдық-Ирландиялық парламенттік ассамблеясының мүшесі болды, ал 1997–2005 жылдары британдық төрағасы қызметін атқарды. 2005 жылдың 9 қарашасында Винник үкіметтік заңға енгізген түзетусі, терроризм күдіктілерін сотсыз ұстау мерзімін 90 күннен 28 күнге дейін қысқартуды ұсынды. Бұл түзету Төменгі палатада 323 дауысқа қарсы 290 дауыспен қабылданды, ал бұған дейін үкімет ұсынған 90 күндік мерзім 322 дауысқа қарсы 291 дауыспен жеңіліске ұшыраған еді. Бұл Тони Блэрдің премьер-министр қызметінің тоғыз жылдық кезеңінде Парламентте алғашқы жеңілісі болды және оның қызметінің шешуші сәті болып саналуы мүмкін. 2009 жылдың қаңтар айында ол Қоғамдық министрліктен британдық епископ және Холокостты жоққа шығарушы Ричард Уильямсонды Ватиканның қайта қабылдауына наразылық білдіруді сұрады. Винник Төменгі палата спикері Майкл Мартиннің отставкаға кетуіне ықпал еткен науқанда белсенді рөл атқарды. Бұл 2009 жылдың мамырында депутаттардың шығындарын жариялауға байланысты туған даудан кейін болды. 2010 жылғы жалпы сайлауда Уолсолл Солтүстік округі ең тартысты округтердің бірі болды, Винник бұрынғы сайлаудағы 6640 дауысқа қарағанда 990 дауыс айырмасымен қайта сайланды. Алайда 2015 жылы Лейборист партия орындарды жоғалтса да, Винник 1937 дауыспен сенімді жеңіске жетті. Жеңіс сөзінде ол консервативті қарсыласының сайлау кампаниясын өткізген тәсілін сынады. 2017 жылы (елдегі бағытқа қарсы) ол консерваторлық партиядан Эдди Хьюзден 2601 дауыспен жеңіліске ұшырады.
After unsuccessfully fighting Harwich in 1964, Winnick was elected in 1966 as the MP for Croydon South (now the area covered roughly by Croydon Central constituency), defeating incumbent Richard Thompson. He lost the seat to Thompson in 1970. After completing a diploma in social administration at the London School of Economics, he stood again unsuccessfully in Croydon Central in October 1974 and was returned for Walsall North in 1979. Winnick is generally regarded as being on the left of the Labour Party and has a strong commitment to human rights. That commitment made him a strong voice in the House of Commons against both the Taliban and Saddam Hussein and he supported the 2003 invasion of Iraq. He was a member of the British Irish Parliamentary body from its formation in 1990, and British co chair, 1997–2005. On 9 November 2005, Winnick's amendment to a government bill on detention of terrorist suspects without trial, proposing that the maximum period of detention should be 28 days rather than 90, passed in the House of Commons by 323 votes to 290, shortly after the government's 90 day proposal was defeated by 322 to 291. This was Tony Blair's first defeat in the House of Commons on a whipped vote, after serving nearly nine years as Prime Minister, and may come to be seen as a critical moment of his term in office. In January 2009, he urged the Communities Minister to deplore the fact that Richard Williamson, a British born bishop and Holocaust denier, had been brought back into the fold by the Vatican. Winnick played a prominent role in the campaign to force the resignation of the Speaker of the House of Commons, Michael Martin. This followed controversy from May 2009 concerning MPs' disclosure of expenses. At the 2010 general election, Walsall North was one of the most closely contested seats at the election, with Winnick being re elected with a significantly reduced majority of 990 votes, compared to 6,640 votes at the previous election five years earlier. In 2015, however, Winnick gained a comfortable majority of 1,937, despite the Labour Party incurring a net loss of seats. In his victory speech, he criticised the way in which his Conservative opponent had conducted their election campaign. In 2017 (again against the national trend) he was defeated by Conservative Party candidate Eddie Hughes by 2,601 votes.
Жеке өмір
1968 жылдың 23 қыркүйегінде Стамбулда Бенгису Ронаға үйленді. Олар Лондонда студенттік шақта танысқан, ал кейіннен 1980-ші жылдары Лондонның SOAS университетінде жұмыс істеді.
He married Bengisu Rona (having met when a student in London, later working at SOAS University of London from the 1980s) on 23 September 1968, in Istanbul.