Кіріспе
Жаңа Англия жағалауындағы радар станциялары. "Texas Towers" – АҚШ-тың шығыс жағалауында орналасқан үш радарлық кешен, олар АҚШ Әуе күштері тарапынан Суық соғыс кезеңінде бақылау мақсатында пайдаланылған. Техас жағалауында алғаш қолданылған теңіздегі мұнай платформалары үлгісінде салынған, олар 1958 жылдан 1963 жылға дейін қызмет етті. 1961 жылы мұнаралардың бірі құлағаннан кейін, қауіп-қатердің өзгеруіне және экипаждардың қауіпсіздігіне байланысты қалған мұнаралар жабылды.
Texas Towers were a set of three radar facilities off the eastern seaboard of the United States which were used for surveillance by the United States Air Force during the Cold War. Modeled on the offshore oil drilling platforms first employed off the Texas coast, they were in operation from 1958 to 1963. After the collapse of one of the towers in 1961, the remaining towers were closed due to changes in threat perception and out of a concern for the safety of the crews.
Жоспарлау
1951 жылы әуе қорғанысы басқармасы қайта құрылғанда, елдің дамып келе жатқан бақылау радиолокациялық желісін қадағалау мақсатында, шығыс жағалаудағы жағалауда орналасқан радиолокациялық станциялардың ескерту уақытын жеткіліксіз қамтамасыз ететіні туралы алаңдаушылық туды. 1952 жылы MIT Линкольн зертханасының баяндамасында Атлантика мұхитында теңіз үсті мұнай бұрғылау технологиясын қолдана отырып, платформалар салу арқылы радиолокациялық көлемді кеңейту мүмкіндігі зерттелді. Олар мұндай платформалар жиынтығы, радарлармен жабдықталған, жағалаудан бірнеше жүз шақырымға дейін радиолокациялық көлемді кеңейте алатынын, соның салдарынан шабуыл туралы жарты сағатқа дейін қосымша ескерту беруге болатынын анықтады. Алғашқыда мұнараларды су асты кабельдері арқылы жағалаумен байланыстыру жоспарланған, бірақ бұл тым қымбат деп танылды; оның орнына платформаның бір жиегіне бекітілген үш параболалық антеннадан тұратын AN/FRC 56 тропосфералық шашыраңқы микротолқындық байланыс жүйесі орнатылды. Өте төмен және өте жоғары жиілікті (UHF және VHF) жабдықтары кемелермен және ұшақтармен байланыс орнатуға, сондай-ақ микротолқындық байланыс жүйесіне резервтік нұсқаны қамтамасыз етуге мүмкіндік берді.
Құрылыстар
Жаңа Англия және Атлантика жағалауында бес мұнара салу жоспарланған. Ең солтүстік екеуі бюджеттік шектеулерге байланысты жобадан алынып тасталды. USNS New Bedford стансаларды жабдықтау үшін қолданылды, ал тасымалдау "донат" деп аталатын платформа арқылы жүзеге асырылды, ол үстіне қоршау орнатылған, үрленген резеңке сақинадан тұрады және платформадан күтіп тұрған кеменің палубасына төмендетілді. Бұл тасымалдаулар тек батқан толқын кезінде, кеме орнын сақтай алатын уақытта ғана мүмкін болды.
Пайдалану тарихы
Техас мұнарасы 2 – 1956 жылғы мамыр айында шектеулі қызмет көрсетуді бастаған алғашқы жұмыс істейтін мұнара болды. 1958 жылы 3-ші мұнара, ал 1959 жылғы сәуір айында 4-ші мұнара толыққанды жұмыс істеуге кірісті. Бұл радарларды SAGE жүйесімен біріктірудің бастапқы жоспары тікелей кабельдік байланыс жойылған кезде өзгертілуге тура келді; оның орнына олар қолмен деректер енгізу үшін қолданылды. Барлық мұнаралар шулы және жабдықтардың діріліне бейім болды. Тіректердің иілгіштігі салдарынан олар жел мен толқындарға байланысты шайқалып, тербеліп тұрды. Бұл платформаны көлденең тасымалдауға мүмкіндік бермеді, сондықтан құрылыс тасымалдау үшін бүйіріне жатқызылып, содан кейін орналасқан жерде тік тұрғызылды. 1960 жылы платформаның астына, су сызығынан жоғары қосымша тіректер орнатылды. 4-ші мұнара "Ескі дірілдегіш" деп аталды. Зақымды бағалау және алғашқы жөндеу жұмыстарынан кейін, персонал санын минималды деңгейге дейін азайту және станцияны бөлшектеуге дайындалу туралы шешім қабылданды. Дауыл күшейген кезде, жақын маңдағы "Wasp" кемесі де станцияны тікұшақпен эвакуациялау үшін жіберілді, себебі жағалаудағы ұшақтар ұшып шыға алмады. Тек екі адамның денесі табылды.
Техас мұнарасы 5
Техас мұнарасы 5 Нью-Эскотияның жағалауынан оңтүстікке қарай Браун банкінде, 84 фут (26 метр) тереңдікте салынуы жоспарланған. 4604-ші қолдау тобы Нью-Гэмпшир штатындағы Пиз әуе базасында орналасуға тиіс еді. АҚШ Әуе күштері 1954 жылдың 11 қаңтарында №5 мұнараның құрылысын мақұлдады, бірақ аймақтағы радар технологиясының жақсаруына байланысты мұнара ешқашан салынбады.
Жабылу
4-ші мұнараның жоғалуы және ICBM-дердің басым қауіп ретінде қарастырылуы, қалған мұнараларды қайта бағалауға алып келді. Қалған екі мұнараға жылдам эвакуация үшін құтқару капсулалары орнатылды. Одан кейін қалған мұнараларды жабу туралы шешім қабылданды және электрондық жабдықтар алынып тасталды. Екі платформа да металл тескісі үшін жағаға қайтарылуы тиіс еді, бірақ 2-ші мұнара батып, құтқарылмады. 3-ші мұнара көбікпен толтырылып, тірегінен құлатылды, содан кейін жағаға қайтарылып, демонтаждалды. 2-ші және 4-ші мұнаралардың қирандылары мұхит түбінде қалып отыр. Радарлық бақылау Отис әуе базасынан EC 121 ұшақ бортындағы ерте ескерту рейстеріне түзетулер енгізу арқылы қамтамасыз етілді.