Коста-Рика президенті Теодо́ро Пикадо Михальски және сайлау реформасы
Teodoro Picado Michalski
Теодоро Пикадо: Президент Коста-Рики (1944-1948). Умеренный политик, поддержавший соц. реформы Рафаэля Кальдерона. Биография и роль в истории Коста-Рики.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Коста-Риканың президенті 1944-1948 жылдар аралығында
President of Costa Rica from 1944 to 1948
Теодоро Пикадо Михалски (10 қаңтар 1900 жыл – 1 маусым 1960 жыл) төрт жыл (1944-1948 жылдар аралығында) Коста-Риканың президенті болды.
Teodoro Picado Michalski (10 January 1900 – 1 June 1960) was the president of Costa Rica for four years (1944 to 1948).
Шолу
Пикадо Рафаэль Анхель Кальдерон Гуардия президенттік қызметтен кейін Коста-Риканы басқарды және Хосе Фигерестің де-факто хунтасынан бұрын билікке келді. Коста-Риканы басқарған ең білімді президенттердің бірі болған Пикадо, өзінің ізашары мен ізбасарына қарағанда әлдеқайда салмақтырақ және жалынды емес еді.
Picado governed Costa Rica immediately after the presidency of Rafael Angel Calderón Guardia and preceded the de facto junta of José Figueres. One of the most erudite presidents to govern Costa Rica, Picado was more moderate and not nearly as inflammatory as either his predecessor or successor.
Президент сайлауы
Президент болғанға дейін, дон Теодоро Конституциялық конгресс төрағасы ретінде Рафаэль Анхель Кальдерон Гуардия үкіметінің әлеуметтік реформаларын мақұлдауда өте маңызды және белсенді рөл атқарды (1940–1944). Кальдерон 1944 жылғы сайлауда Пикадоны заңды да, заңсыз да жолдармен күшті қолдады. Коста-Рика стандарттары бойынша, сайлау науқаны өте ұсқынсыз болды, кейде зорлыққа ұласты. Тарихшылар Фабрис Лехок пен Иван Молинаның жақындағы, құжатталған зерттеулеріне сәйкес, елордадан шалқап жатқан бірнеше дауыс беру пунктінде шағын сайлау бұрмалаушылықтары болғанымен, бұл үлкен жеңістің нәтижесін өзгертуге жеткіліксіз болды. Пикадо 2:1 есебімен жеңіске жетті.
Before reaching the presidency, don Teodoro, in his capacity as President of the Constitutional Congress, had a very important and active role in approving the social reforms of the government of Rafael Ángel Calderón Guardia (1940–1944). Calderón heavily supported Picado during the 1944 election, through means legal and illegal. The campaign season was particularly ugly by Costa Rican standards, at times turning violent. According to recent, documented studies, by historians Fabrice Lehoucq and Ivan Molina, though there was some minor electoral fraud in a few voting tables far removed from the capital, it was not enough to have changed the outcome of the landslide election. Picado won by a 2:1 margin.
Төрағалық
Сайлаудың дұрыстығы күмәнді болғанына қарамастан, Пикадо Кальдероннан гөрі әлдеқайда кем тітіркендіретін тұлға болды, ол елдің кофе және сауда элитасын ашуға себеп болған. Пикадоның басшылығы мемлекетті жаңғыртуға бағытталған көптеген заңдарды қабылдады. Ең маңыздысы – 1945 жылғы сайлау реформасы, ол қазіргі заманғы Сайлау кодексі мен Сайлау Жоғарғы Трибуналын құрды. Реформаның бір бөлігі 1944 жылғы сайлау науқанына байланысты туындаған наразылықтарға жауап болды. Сайлау кодексі бүгінге дейін толық күшінде сақталып, ұлттың демократиялық сайлауларын жалғастыруға кепілдік береді. Бұл сайлау реформасы Коста-Рика тарихында «Ақ парақ» деп белгілі болған, президент Пикадоның 1945 жылдың 21 қарашасында жариялаған және келесі күні Ресми газетте жарияланған Президенттік жарлық арқылы сақталды. Бұл жарлық 1945 жылдың 11 желтоқсанында Конгресс бекіткен заңнамаға Сайлау кодексінде көзделген барлық маңызды жаңалықтарды енгізуге мүмкіндік берді.
In spite of the questioned election, Picado was a far less inflammatory figure than Calderón, who had angered the country's coffee and mercantile elite. Picado's administration enacted many laws to modernize the state. The most prominent was the electoral reform of 1945, which created a modern Electoral Code of Laws and a Supreme Tribunal of Elections. The reform was partly a reaction to the outcry over the 1944 campaign season. The Electoral Code remains in full force today, and has been a guarantee to the Nation's continued democratic elections. This electoral reform was saved by an executive order known in Costa Rican history as the "Blank Check", decreed by President Picado on November the 21st, 1945 and published in the Official Gazette the day after. This decree permitted the inclusion of all the major innovations contemplated in the Electoral Code of Laws into the legislation in force by Congress on December 11, 1945.
1948 жылғы төңкеріс және жер аударылу
1948 жылы Коста-Рика президенті Пикадоның орнын басу үшін өткен сайлауда Пикадо өзінің бұрынғы президенті Рафаэль Анхель Кальдерон Гуардианы қолдады, ол екінші мерзімге үміттенеді. Бұрынғы президент Кальдерон тартысты сайлауда Оттилио Улате Бланкоға жеңіліп қалды. Бұл жаңа Сайлау кодексі бойынша және Сайлау трибуналы басшылығымен өткізілген алғашқы сайлау болды, сонымен қатар дауыс санау мерзімі мен бюллетеньдердің жоғалуына қатысты белгілі бір бұрмашылықтар жасалды. Нәтижесінде Кальдеронның жақтастары Конституцияға сәйкес сайлау нәтижелерін жарамсыз деп жариялады. 1948 жылдың наурыз-сәуір айларында сайлау нәтижелеріне наразылық революцияға ұласты. Хосе Фигерес Феррер, Фидель Кастроның да көрнекті мүшесі болған "Ла Легион дель Кариб" көмегімен (Доктор Росендо Аргуэллоның "Quienes y Como Nos Traicionaron" еңбегін қараңыз), Кальдерон мен президент Пикадоға адал Коста-Рика армиясын жеңіп, революцияға жетекшілік етті. Бұл көтерілістен туындаған 44 күндік азаматтық соғыс 20 ғасырдағы Коста-Рика тарихындағы ең қанды оқиға болды. Күштеп қызметтен алынбағанмен, дон Теодоро президенттік лауазымды өзінің вице-президенті Сантос Леон Эррераға тапсырды, ол Фигерес басқарған даулы сайлауларға байланысты қарулы көтерілісті тоқтату туралы келісімнің аясында елді уақытша президент ретінде басқарды. Жозе Фигерестің де-факто Уақытша үкіметі кезінде елдегі қиын және қуғын-сүргінге толы саяси ахуалға байланысты, революциядан кейін ол Никарагуада қалды және өмірінің соңына дейін эмиграцияда өмір сүрді. Оның денесі Коста-Рикаға қайтарылып, оның ата-бабаларының қаласы Параисо, Картагода жерленді.
In the 1948 election for Picado's successor as Costa Rica's President, Picado supported his predecessor, Rafael Ángel Calderón Guardia, who hoped to win a second term. Former President Calderón lost the popular vote in a tight election to Otilio Ulate Blanco. This was the first time that elections were being held under the new Electoral Code of Laws and governed by the Tribunal of Elections, and certain anomalies were committed with regard to the vote counting deadlines and the loss of ballots. As a result, Calderón supporters in the legislature invalidated the election results in accordance with the Constitution. In March–April 1948, the protests over the election results grew into a revolution. José Figueres Ferrer, with the help of "La Legion del Caribe" of which Fidel Castro was a prominent member (See Dr. Rosendo Argüello "Quienes y Como Nos Traicionaron"), led the revolution, defeating the Costa Rican Army, loyal to Calderón and President Picado. With more than 2,000 dead, the 44 day civil war resulting from this uprising was the bloodiest event in 20th century Costa Rican history. Although not deposed by force, don Teodoro relinquished the presidency to his vice president, Santos León Herrera, who was left in charge of the country as Interim President as part of the deal to end the armed uprising led by Figueres over the disputed elections for his successor. Due to the difficult and persecutory political climate prevalent in the country during the de facto Provisional Government of José Figueres, in the aftermath of the revolution, he remained in Nicaragua, where he lived in exile until his death. His body was brought back to Costa Rica and is buried in the town of his ancestors, Paraíso, Cartago.
Басқа өмірбаяндық мәліметтер
Тірі кезінде Теодоро Пикадо көрнекті тарихшы болды, ол осы тақырыпта көптеген әртүрлі кітаптар мен мақалалар жазды және Коста-Риканың География және Тарих академиясының, сондай-ақ Никарагуаның Испан тілі академиясының құрметті мүшесі еді. Ол сонымен қатар Рикардо Хименестің үшінші басқару кезеңінде Білім министрі (1932–1936) қызметін атқарды және Алахуэла институтының директоры (1930) болды, онда ол шәкірттеріне есімдерінде мәңгілік із қалдырды. Бұған қоса, ол 1937 жылдан бастап Ескі Заң мектебінде азаматтық құқықтан шеберлік сабақтарын оқыды. Ол бірнеше тілде еркін сөйледі (ағылшын, поляк, француз тілдерінде, сонымен қатар орыс, итальян және неміс тілдерінде сөйлесе алатын), заң және классикалық білімдермен қаруланған еді. 1922 жылы заңгер атанды. Ол үш мәрте президент болған Рикардо Хименестің шәкірті және Омар Денго сияқты білім беруші болды. Ол екі дәрігердің – Теодоро Пикадо Марин мен Польшада туған Ядвига Варния Михалска Водзиводсканың (Краковта немесе Радомскода туған, Коста-Рикадағы алғашқы әйел дәрігер) ұлы еді. Олар Швейцарияда медицинаны оқып жүргенде танысып, үйленді. Оның ұлы аталары Теодоро Пикадо Солано Рита Моралес Гарсияға, Мануэль Антонио Марин Мария Амброзия Ирола Альварадоға, Жосафат Варния Михалски белгісіз әйелге, Константи Водзёводский Конкордия Спреглевска Клабон де ла Турға үйленген. Оның аталары Хосе Франсиско Пикадо Моралес Евлогия Маринь Иролаға, ал Йозеф Варния Михалски Камила Водзёводская Спреглевскаға үйленген. Бірінші некесінде Теодоро Пикадо Михалски Мерседес Лара Фернандеспен үйленді және екі балаға ие болды: Теодоро Пикадо Лара және Клеменсия Пикадо Лара. Екінші некесінде Этельвина Рамиреспен олардың Мария Сесилия Пикадо Рамирес атты қызы дүниеге келді, ол қазір Италияның Венеция қаласында тұрып, екі қызы бар. Оның Польшада және басқа елдерде де туыстары бар. Клеменсия Пикадо Лараның Фернан Сото Пикадо есімді бір ұлы бар. Теодоро Пикадо Лараның 5 баласы бар: Сюзан, Джанет, Теодор, Мария және Нэнси.
During his life, Teodoro Picado was an eminent historian, who wrote many varied books and essays on the subject matter, and was a respected member of the Academy of Geography and History of Costa Rica and the Academy of the Spanish Language of Nicaragua. He also served as Secretary of Education in the third administration of Ricardo Jiménez (1932–1936) and was Director of the Institute of Alajuela (1930), where he left a lasting impression upon his disciples. In addition, he taught master classes on civil law in the Old Law School, starting in 1937. He not only spoke several languages (English, Polish, French, and could converse in Russian, Italian, and German) but was learned in jurisprudence and classical studies. He became a lawyer in 1922. He was the disciple of three time President Ricardo Jiménez and was an educator of the stature of Omar Dengo. He was the son of two physicians, Teodoro Picado Marín and Polish native Jadwiga Warnia Michalska Wodziwodzka (born in Kraków or Radomsko, first female physician in Costa Rica) who met and married in Switzerland while they both were studying medicine. His great grandparents were Teodoro Picado Solano married to Rita Morales García; Manuel Antonio Marín married to María Ambrosia Irola Alvarado; Josafat Warnia Michalski married to (? ); Konstanty Wodziwodzki married to Concordia Spreglewska Clabon de la Tour. His grandparents were José Francisco Picado Morales married to Eulogía Marín Irola and Józef Warnia Michalski married to Kamila Wodziwodzka Spreglewska. In his first marriage Teodoro Picado Michalski married Mercedes Lara Fernández and had two children, Teodoro Picado Lara and Clemencia Picado Lara. In his second marriage with Etelvina Ramírez, they had one daughter, María Cecilia Picado Ramírez, who lives in Venice, Italy, and has two daughters. He also has relatives in Poland and elsewhere. Clemencia Picado Lara(†) has one son, named Fernán Soto Picado. Teodoro Picado Lara has 5 children: Susan, Janet, Teodoro, María and Nancy(†).