Кіріспе
Америкалық саясаткер Аллард Кеннет Лоуэнштейн (16 қаңтар 1929 – 14 наурыз 1980) – американдық демократ саясаткер, 1969 жылдан 1971 жылға дейін бір мерзімге Нью-Йорк штатының Нассау округінің 5-ші округінен АҚШ Конгресінің өкілі болды.
Allard Kenneth Lowenstein (January 16, 1929 – March 14, 1980) was an American Democratic politician who served as the U. S. representative for the 5th congressional district in Nassau County, New York, for one term from 1969 to 1971.
Ерте өмір және мансап басталуы
Ловенштейн Ньюарк, Нью-Джерсиде литвалық еврей иммигранттары Габриэль Ловенштейн [Лёвенштейн] мен Аугуста Голдберг Ловенштейннің ұлы болып дүниеге келді. Ловенштейннің Берт және Ларри деген екі үлкен ағасы болды. Оның анасы ол өте кішкентай кезінде сүт безінен қатерлі ісікке шалдығып қайтыс болды, ал әкесі көп ұзамай қайтадан үйленді. Солтүстік Каролина университетінің де түлегі болды.
Ертедегі мемлекеттік қызмет
1949 жылы Ловенштейн сенатор Франк Портер Грэмнің штабында арнайы көмекші ретінде жұмыс істеді, ал 1959 жылы сенатор Хьюберт Х. Хамфридің штабында шетелдік саясат жөніндегі көмекші болды. 1960 жылдары Ловенштейн "Азаттық жазы" бағдарламасы аясында Миссисипи штатында болды, ал Ловенштейнмен жасалған сұхбат "Eyes on the Prize" азаматтық құқық қозғалысы туралы деректі фильмінің 5-ші эпизодында көрсетілді.
Оңтүстік Африка және ұлттық саясат
1959 жылы Ловенштейн қазіргі Намибия болып табылатын Оңтүстік-Батыс Африкаға құпия сапар жасады. Сол жерде ол Оңтүстік Африка бақылауындағы үкіметке қарсы куәліктер жинады (Оңтүстік-Батыс Африка Біріккен Ұлттар Ұйымының сенімгерлік аймағы еді). Отанға оралғаннан кейін ол бір жыл бойы өз зерттеулерін түрлі студенттік ұйымдарға таныстырды, сосын 1957 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының американдық қауымдастығында бірге жұмыс істеген Элеонора Рузвельт жазған кіріспемен «Қатал мандат» атты кітап жазды. 1960 жылы Ловенштейн Демократиялық ұлттық конвенцияға делегат болды. Дональд Рамсфелд. 1966 жылы ол сенатор Роберт Ф. Кеннедиге Кейптаун университетіндегі Оңтүстік Африка студенттерінің ұлттық одағына арналған танымал «Растау күні» атты сөзін жазуға көмектесті.
"Джонсонды таста" қозғалысы және 1968 жылғы президенттік жарыс
1967 жылы Кертис Ганспен бірге, ал кейіннен сол күзде Висконсин штатының Мидж Миллер қосылды, Лоуэнштейн "Джонсонды тастау" қозғалысын бастады. Олар сенаторлар Роберт Ф. Кеннедиге және Кеннедидің ұсынысымен Джордж Макговернге 1968 жылғы Демократиялық алға сайлауда Президент Джонсонға қарсы шығу туралы ұсыныс жасады. Кеннеди мен Макговерн екеуі де бас тартқан соң, Демократиялық Ұлттық Конвенцияның делегаты Лоуэнштейн Юджин Маккартиді қолдады және оның үгіттемесінде жұмыс істеді. Ол Кеннеди жарысқа қосылғаннан кейін де (Джонсон бас тартудан бұрын) оның кандидатурасына адал болды. Джонсонның президенттікке ұсынудан бас тартуы "Джонсонды тастау" қозғалысының нәтижесі болды, бұл Маккартидің Нью-Гэмпширде Джонсонға қарсы көрсеткен күшті нәтижесімен аяқталды.
Конгресске сайлау
Ловенштейн 1968 жылы Нью-Йорк штатының Лонг-Айленд аймағында Конгресске сайланды, бірақ 1970 жылы Нью-Йорк штатының сенаторы Норман Ф. Ленттен 9 300 дауыс айырмасымен жеңілді. Республикашыл бақылаудағы штаттық заң шығарушы орган округтің шекараларын өзгертіп, осылайша Ловенштейннің қызметтен кетуіне ықпал етті. Лонг-Айлендтің көбінесе либералды Бес қала аймағы округтен алынып, орнына консервативті Массапеква қосылды. Ловенштейн жаңа округте дауыс берушілердің 46 пайызынан қолдау алды.
ADA басшылығы, "Никсонды тастау" қозғалысы және Никсонның жаулары тізімі
1970 жылғы сайлау жалпыұлттық деңгейде президент Ричард Никсонның Вьетнам соғысын жүргізу саясатына халықтың қатысты бағасы ретінде қарастырылды. 1971 жылы Ловенштейн «Демократиялық әрекет үшін американдықтар» ұйымының төрағасы болып, «Никсонды қысымға салу» қозғалысын жетекшілік етті, осының нәтижесінде Никсонның жаулары тізімінде 7-орынға ілікті.
Конгресс үшін науқандар
1972 жылы Ловенштейн Бруклинде конгрессмен Джон Дж. Руниге қарсы, партияның "машинасы" қолдаған консервативті демократқа қарсы Конгресске сайлауға қатысты, бірақ жеңіліске ұшырады. Рунидің жеңісіне шағым түскеннен және сайлауда алаяқтық болды деген айыптауларға байланысты сайлау қайта өткізілді, нәтижесінде Руни қайта өткізілген алғашқы сайлауда шамалы артықшылықпен жеңіске жетті. Бірақ Ловенштейн Либералдық партия атынан жарысын жалғастырып, дауыстардың 28% жинады. 1974 жылы АҚШ Сенатына үміткерлігі сәтсіз аяқталғаннан кейін, Ловенштейн 1974 және 1976 жылдары Лонг-Айлендтегі басымдық құрайтын республикалық округте қазіргі республикалық конгрессмен Джон Уайдлерге қарсы күресті, бірақ жеңіледі. Ол кейбір жергілікті консервативті республикашылдардан, сондай-ақ консерватор Уильям Ф. Баклиден маңызды қолдау мен мақтау алды. 1974 жылы ол Уайдлерден 58-42 пайызбен жеңілді.
Роберт Ф. Кеннедидің қазасы
Ловенштейн 1968 жылғы 6 маусымда сенатор Роберт Ф. Кеннедиге жасалған қастандықтың ресми нұсқасына күмән келтірген алғашқы публично сөз сөйлейтін тұлғалардың бірі болды. 1975 жылы Ловенштейн PBS телеарнасының Firing Line бағдарламасында Уильям Ф. Бакли-младшиймен бір сағаттық сұхбатта, Сырхан Сырханның Кеннедиді жалғыз өзі атқандығына сенбейтінін мәлімдеді.
Біріккен Ұлттар Ұйымының тағайындалуы және Конгресс үшін соңғы науқан
Президент Картер Ловенштейнді Біріккен Ұлттар Ұйымының Адам құқықтары жөніндегі комиссиясына АҚШ өкілі етіп тағайындады, осылайша ол 1977 жылы Швейцарияның Женева қаласында өткен Біріккен Ұлттар Ұйымының Адам құқықтары жөніндегі комиссиясының отыз үшінші кезекті жылдық сессиясында АҚШ делегациясын басқарды. Ловенштейн 1977 жылдың тамызынан 1978 жылдың маусымына дейін елші дәрежесінде Біріккен Ұлттар Ұйымындағы Арнайы саяси мәселелер жөніндегі АҚШ-тың балама өкілі ретінде қызмет етті. 1978 жылы ол Манхэттеннің "Жібек жолақты ауданында" Конгресске үміткер болу үшін БҰҰ-дағы лауазымынан кетті. Демократиялық партияның ішкі сайлауында ол Картер Берденге шамалы айырмамен жеңіліп қалды, ал Берден өз кезегінде жалпы сайлауда республикашыл С. Уильям Гринге жеңіліс тапты.
Консерваторлармен байланыстар
Ловенштейн консервативті комментатор Уильям Ф. Баклидің жақын досы болды, ол Ловенштейнді көптеген "Оқ желісі" бағдарламаларында көрсетті, оның АҚШ Конгресіне кандидатурасын ашық қолдады және оның жерлеу рәсімінде сөз сөйледі. Ловенштейннің қызмет еткен кезеңінде республикалық Дональд Рамсфелдтің "Конгрестегі ең жақын досы" болғаны хабарланды, екеуі 1950 жылдардың соңында Конгресс көмекшілері болып жұмыс істегенде жақын дос болып кеткен. Партиялық және идеологиялық айырмашылықтарына қарамастан, Рамсфелд 1968 жылы Ловенштейннің Конгресске сайлануымен жеңіске жеткенде онымен бірге сахнада болды. 1970 жылы Рамсфелд Ловенштейнді оның республикалық қарсыласының шабуылдарынан қорғады, бірақ Нассау округінің (Лонг-Айленд) республикалық ұйымы мен Никсон Әкімшілігінің қысымымен бұл шешімін кері алып, қарсыласы Норман Лентті қолдады. Рамсфелдтің бұл ашық қайтарылуы Ловенштейннің қайта сайланудағы жеңілісіне және олардың достығының аяқталуына себеп болды. Ловенштейн Арлингтон ұлттық зиратында жерленген.
Отбасылық және жеке өмірі
Ловенштейн 1966 жылдан 1977 жылға дейін Дженифер Ловенштейнге (құрметті әкесі Лайман, қазір Литтлфилд) үйленген, бірақ олар ажырасып кетті және олардың үш баласы болды: Фрэнк Грэм, Томас Кеннеди және Кэтрин Элеонора. Ол әйелдермен танысып, кейін біреуіне үйленгенімен, Ловенштейннің белгілі биографы оның гомосексуал болғанын айтады, өмірінің соңында ол гомосексуалдар құқығын қорғау қозғалысына белсенді қатысып, осы мәселеге толыққанды назар аударып, ашық айқындалуға азықталған кезде қаза тапты деп есептейді. Ловенштейннің гомосексуализмі кейін ауызша тарих жобасы аясында сұхбаттасқан көптеген достары мен әріптестерімен расталды. Кэтрин Ловенштейн – құрбандар құқығын қорғайтын адвокат және жасөспірімдер әділеттілігін жақтаушы. Томас Ловенштейн Нью-Орлеан журналистика жобасын құрып, басқарады және Нью-Орлеандағы әділетсіз сотталғандарды ақтау жобасында жұмыс істеді. Ол "Вальтер Огродтың соттары" атты кітаптың авторы. Фрэнк Ловенштейн – Израиль-Палестина келіссөздері жөніндегі АҚШ арнайы өкілі және АҚШ Мемлекеттік хатшысының аға кеңесшісі.
Құрмет белгілері мен ескерткіштер
Хофстра университеті 2007 жылы Аллард К. Ловенштейн азаматтық құқықтар стипендиясын тағайындады. Йель құқық мектебінде де Ловенштейннің құрметіне аталған бірнеше бағдарлама бар. Аллард К. Ловенштейн Халықаралық адам құқықтары жобасы 1981 жылы Ловенштейннің қайтысынан кейін көп ұзамай, оның адам құқықтары саласына қосқан үлесін құрметтеу және құқық студенттеріне оның жұмысын жалғастыру мүмкіндігін беру үшін құрылды. Жобаның нәтижесінде пайда болған Ловенштейннің адам құқықтары клиникасы – құқық студенттерінің заңдық және адвокаттық зерттеулерге қатысып, академиялық үлгерім үшін жобалар жасайтын клиникалық курс. Ловенштейннің құжаттары Лонг-Бич қалалық кітапханасының ерекше коллекциясында сақталады және оның қызметімен және заманымен байланысты көптеген материалдарды ұсынады. Лонг-Бич, Нью-Йорк қалалық кітапханасы да Ловенштейннің есімімен аталады (1980 жылдан бері). 1980 жылы Ловенштейн Джефферсон сыйлығының жылдық марапаты – мүңкілдерге көмек көрсететін ең үлкен мемлекеттік қызметі үшін сыйлықты алды. 1980 жылы әнші-әндерші Гарри Чапин, Ловенштейннің жеке досы, Ловенштейннің қайтысы туралы хабарды естігеннен кейін "Remember When the Music" әнін жазды. Чапин өзінің өлімінен кейін шыққан The Bottom Line Encore Collection альбомында осы әнді Ловенштейн мен 1980 жылы қайтыс болған Джон Леннонға арнады. Біріккен Ұлттар Ұйымының Нью-Йорктегі штаб-пәтеріне жақын жердегі аудан Аллард К. Ловенштейн алаңы деп аталды. 1983 жылы Броган Де Паор, Майк Фаррелл және Джули Томпсон "Азамат: Аллард К. Ловенштейннің саяси өмірі" атты деректі фильмін жасады, ал режиссерлігін Томпсон жүзеге асырды. Бұл фильм 1984 жылы PBS телеарнасында көрсетілді.
Танымал мәдениетте
Ловенштейнді 1984 жылғы "Роберт Кеннеди және оның уақыты" телесериалында Брент Спинер сомдады, ол Артур М. Шлезингердің кітабы негізінде түсірілген.