Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық кантри әншісі (1933–1993)
American country singer (1933–1993)
Ерте өмір
Твитти 1933 жылдың 1 қыркүйегінде Миссисипи штатының Фрайрс-Пойнт қаласында Харольд Ллойд Дженкинс болып дүниеге келді. Дженкинстер отбасы Уэльс тегінен шыққан. Оны үлкен ағасы, өзінің сүйікті үнсіз фильмдер актері Гарольд Ллойдтың құрметіне осылай атаған. Дженкинстер отбасы Дженкинс 10 жасқа толғанда Арканзас штатының Хелена қаласына көшіп келді. Хеленада Дженкинс 10 жасында радиода өнер көрсетті, ал 12 жасында «Phillips County Ramblers» деген алғашқы әншілер тобын құрды. Олар әр сенбі сайын жергілікті KFFA радиостанциясында өз шоуларын өткізді. Ол жасөспірім шағында шіркеудегі рухани жаңаруларда уағыз айтқан. «Филлис» компаниясы ол үйге оралғанда ұсынысын жаңартты, бірақ Твитти осы кезде музыкалық мансапқа көбірек қызығушылық танытты. Твитти өзінің 1989 жылғы 30 наурызда «Дэвид Леттерман Шоу» бағдарламасында осыны растады. Дегенмен, оның менеджері Дон Сит, оның досы Дженкинс бұл есімді пайдаланғанға дейін ойлап тапқанын айтты. Твитти рок-н-ролл әндерімен сәттілікке жеткеннен кейін, өзінің бастапқы атын – Харольд Дженкинс деп сақтауды жоспарлаған, ал «Conway Twitty» есімін рок-н-ролл әндері үшін пайдалануды ойлаған, бірақ 1965 жылы ол рок-н-роллдан бас тартып, сахналық атын сақтап қалды. Бұл жазба АҚШ-тағы «Billboard» поп-музыка тізімінде бірінші орынға шығу үшін бірнеше айға созылды және 21 басқа елде де бірінші орынды иеленді, бұл Твитти үшін топ-40 хиттерінің біріншісі болды. Одан төрт миллионнан астам дана сатылды және «RIAA» компаниясынан алтын диск сыйлығын алды. Сол жылы «ABC» телеарнасының «Ozark Jubilee» бағдарламасының әншісі Тэбби Уэст Твиттиді естіп, оны шоуға шақырды.
Twitty was born Harold Lloyd Jenkins on September 1, 1933, in Friars Point, Mississippi. The Jenkins family were of Welsh descent. He was named by his great uncle, after his favorite silent movie actor Harold Lloyd. The Jenkins family moved to Helena, Arkansas, when Jenkins was 10 years old. In Helena, Jenkins performed on radio when he was 10, and he formed his first singing group, the Phillips County Ramblers when he was 12, and they had their own show on the local radio station KFFA every Saturday morning. He preached at church revivals when he was a teenager. The Phillies renewed their offer when he returned home, but Twitty had by now become more interested in pursuing a music career. Twitty himself confirmed this while appearing on the David Letterman Show on March 30, 1989. His manager Don Seat, however, said that his girlfriend came up with the name long before Jenkins used it. After Twitty had some success with rock and roll songs, he had considered using his original name Harold Jenkins for his country music releases, while keeping the name Conway Twitty for his rock and roll songs, but he abandoned rock for country in 1965 and kept his stage name. The record took several months to reach and stay at the top spot on the Billboard pop music charts in the United States and number 1 in 21 other countries, becoming the first of nine top 40 hits for Twitty. It sold over four million copies and was awarded a gold disc by the RIAA. That same year, country singer Tabby West of ABC TV's Ozark Jubilee heard Twitty and booked him to appear on the show.
Кантри музыкасы мансабы
Твитти әрқашан кантри музыкасын жазғысы келді және 1965 жылдан бастап солай істеді. Кейбір кантри радиостанцияларының диджейлері оның алғашқы бірнеше кантри альбомдарын ойнаудан бас тартты, себебі ол рок-н-ролл әншісі ретінде танымал болды. Дегенмен, ол 1968 жылдың шілдесінде "The Image of Me" деген алғашқы топ-бес хитін, ал 1968 жылдың қарашасында "Next in Line" деген бірінші номер бір кантри әнін шығарды. 1968 жылдан бастап оның көптеген синглдары топ-бестен төмен орын алмады. 1970 жылы Твитти өзінің ең үлкен кантри хиті "Hello Darlin'"ді жазып, шығарды, ол кантри чартында төрт апта бойы бірінші орында тұрды және Твиттидің ең танымал әндерінің бірі болды. 1971 жылы ол Лоретта Линнмен бірінші хит дуэтін "After the Fire Is Gone" шығарды. Бұл үлкен жетістікке ие болды, содан кейін "Lead Me On" (1971), "Louisiana Woman, Mississippi Man" (1973), "As Soon As I Hang Up the Phone" (1974), "Feelins'" (1975), "I Still Believe in Waltzes", "I Can't Love You Enough" және тағы да көптеген әндер жарық көрді. Бірге, Конвей мен Лоретта (олар өнерде осылай танымал болды) 1972–1975 жылдары Кантри Музыка Ассоциациясының вокалдық дуэт сыйлығын төрт рет қатарынан жеңіп алды, сондай-ақ 1970 жылдар бойы басқа ұйымдардан дуэт және дуэт сыйлықтарын алды. 1973 жылы Твитти "You've Never Been This Far Before" әнін шығарды, ол қыркүйек айында үш апта бойы кантри чартында бірінші орында тұрды және поп чартында 22-орынға жетті. Кейбір консервативті диджейлер әннің мәтінінің бір бөлігі тым ашық деп санай отырып, оны ойнаудан бас тартты. 1978 жылы Твитти Grand Ole Opry құрметіне "The Grandest Lady of Them All" синглын шығарды. (Қызығы, Твитти өмірінде ешқашан Opry қатарына қабылданбады; ол ешқашан Opry мүшесі болмаған Нэшвиллдің ең танымал кантри әртістерінің бірі болып қала береді.) Сингл топ-20-ға жетіп, 16-орынды иеленді, бірақ күтілгеннен төмен болды; 1967 жылдан бері оның синглының бірінші ондыққа кірмеуі бұл бірінші рет болды, себебі кейбір радиостанциялар бәсекелес компанияның мүлкін құрметтейтін әнді ойнаудан бас тартты (WSM AM арнасымен хабарланды). Твитти жақын арада жаңа шаштықпен имиджін жаңартты, сылтаулы керілген шаштықтан өмірінің соңына дейін сақтайтын иірімді шаштыққа ауысты. 1970 жылдардың соңында Твитти өзінің музыкалық аранжировкаларын кантри-поп стиліне ауыстырды және осы стильді мансабының соңына дейін сақтап қалды. Оның келесі 23 қатарынан шыққан синглының барлығы топ-10-ға кірді, оның 13-і бірінші орынға жетті, соның ішінде "Don't Take It Away", "I May Never Get to Heaven", "Happy Birthday Darlin'" және "The Rose", "Slow Hand" және "Tight Fittin' Jeans" сияқты ірі поп хиттерінің ремикстері. Майкл Хаффман жазған ән 1981 жылдың маусымында "Mr. T" альбомының бірінші синглы ретінде жарық көрді. Сингл бір апта бойы бірінші орында тұрды және барлығы 10 апта кантри чартында болды. 1985 жылы барлық апталық музыкалық жарнамалар бойынша "Don't Call Him a Cowboy" әні оның мансабындағы 50-ші номер бір сингл болды. 1990 жылға дейін тағы бес хит жинап, барлығы 55 номер бір хитке ие болды. Джордж Стрейт 2002 жылы "She'll Leave You with a Smile" синглімен 50 номер бір хитке қол жеткізді, содан кейін 2007 жылы "Wrapped" синглі Media Base 24/7 тізімінде бірінші орынға жеткенде 56-шы рет бірінші орынға жетті. Твиттидің кантри музыкасы мансабының көп бөлігінде оның жаздыру үйі Decca Records болды, кейіннен MCA деп аталды. Ол 1965 жылдың соңында лейблмен келісімшарт жасады, бірақ 1981 жылы MCA жаңа әртістерді насихаттағандықтан кетіп қалды; лейблдің басқару құрамы өзгерді, сонымен қатар бұл шешімге әкелген басқа да факторлар болды. 1982 жылы Elektra/Asylum компаниясына қосылды. Бұл лейблдің кантри музыка бөлімшесі 1983 жылы Warner Bros. Records компаниясымен бірікті. Ол 1987 жылдың басына дейін Warner Bros. компаниясында болды, бірақ кейін мансабын аяқтау үшін MCA-ға оралды. 1993 жылы, қайтыс болғанға дейін, ол жаңа альбомды жазды, ол "Final Touches" деп аталды.
Twitty always wanted to record country music, and, beginning in 1965, he did just that. Disc jockeys on some country music radio stations refused to play his first few country albums, because he was known as a rock and roll singer. However, he had his first top five country hit, "The Image of Me", in July 1968, followed by his first number one country song, "Next in Line", in November 1968. Few of his singles beginning in 1968 ranked below the top five. In 1970, Twitty recorded and released his biggest country hit, "Hello Darlin'", which spent four weeks at the top of the country chart and is one of Twitty's most recognized songs. In 1971, he released his first hit duet with Loretta Lynn, "After the Fire Is Gone". It was a success, and many more followed, including "Lead Me On" (1971), "Louisiana Woman, Mississippi Man" (1973), "As Soon As I Hang Up the Phone" (1974), "Feelins'" (1975), "I Still Believe in Waltzes", "I Can't Love You Enough", and many others. Together, Conway and Loretta (as they were known in their act), won four consecutive Country Music Association awards for vocal duo (1972–1975) and a host of other duo and duet awards from other organizations throughout the 1970s. In 1973, Twitty released "You've Never Been This Far Before", which was number 1 in country for three weeks that September and also reached number 22 on the pop charts. Some more conservative disc jockeys refused to play the song, believing that some of the lyrics were too sexually suggestive. In 1978, Twitty issued the single "The Grandest Lady of Them All" honoring the Grand Ole Opry. (Somewhat ironically, Twitty was never inducted into the Opry during his lifetime; he remains one of the more prominent Nashville country artists never to have been an Opry member.) The single reached the top 20, peaking at number 16, but it was well below expectations; it was the first time since 1967 that a single of his failed to reach the top ten, as some radio stations refused to play a song honoring the property of a competitor (broadcast by WSM AM). Twitty soon renewed his image with a new hairstyle, changing from the slicked back pompadour style to the curlier style he would keep for the rest of his life; by the late 1970s, Twitty had shifted his musical arrangements into a country pop style he would maintain for the rest of his career. His next 23 consecutive singles all made it into the top 10, with 13 reaching number one, including "Don't Take It Away", "I May Never Get to Heaven", "Happy Birthday Darlin'", and remakes of major pop hits such as "The Rose", "Slow Hand" and "Tight Fittin' Jeans", a song written by Michael Huffman, released in June 1981 as the first single from the album Mr. T. The song was Twitty's 26th number one on the country chart. The single stayed at number one for one week and spent a total of 10 weeks on the country chart. In 1985, going by all weekly music trade charts, the song "Don't Call Him a Cowboy" became the 50th single of his career to achieve a number one ranking. He would have five more through 1990, giving him a total of 55 number one hits. George Strait matched the feat of 50 number one hits in 2002 with his single "She'll Leave You with a Smile" and then reached number 1 for the 56th time in 2007, when the single "Wrapped" hit the top on the Media Base 24/7 list. Throughout much of Twitty's country music career his recording home was Decca Records, later renamed MCA. He signed with the label in late 1965 but left in 1981, when it appeared MCA was marketing and promoting newer acts; management at the label had changed, in addition to other factors that brought on the decision. He joined Elektra/Asylum in 1982. That label's country music unit merged with sister label Warner Bros. Records in 1983. He stayed with Warner Bros. through early 1987 but then went back to MCA to finish his career. In 1993, shortly before he died, he recorded a new album, Final Touches.
Фильмдер
Твиттінің кинодағы мансабы қысқа ғана болды, ол 1960 жылы бірнеше B фильмдерінде түсті, онда актерлік шеберлігін көрсетіп, ән де айтты. Оның алғашқы фильмі – "Платиналық мектеп", одан кейін "Колледж құпиясы" және "Секс-мысықтар колледжге барады" фильмдерінде ойнады.
Twitty had a short career in films, appearing in a few B movies in 1960 in which he acted and sang, starting with Platinum High School, followed by College Confidential and Sex Kittens Go to College.
Бейсбол
Твитти бейсбол ойнайтын, бұл оның екінші құмарлығы еді. Ол жоғары мектептен кейін «Филадельфия Филлиз» командасынан ойнау ұсынысын алды, бірақ келісімшартқа қол қоюдан бұрын АҚШ армиясына алынды. 1977 жылы Твитти кәсіпкер Ларри Шмитт және басқа да кантри музыканттары, мысалы, Кал Смит және Джерри Рид сияқты адамдармен бірге «Нэшвилл Саундс» командасына инвестор ретінде қосылды. Бұл команда Double A Southern League-нің екінші лигалық бейсбол командасы болып, 1978 жылы ойынды бастады. Твитти 1978 жылдың 26 сәуірінде Гершель Грир стадионында команданың алғашқы үй матчында салтанатты бірінші допты лақтырды. Твитти сондай-ақ қайырымдылыққа арналған жұлдызды софтбол ойындарын ұйымдастырып, жиі Барбара Мандрелл құраған командаға қарсы ойнайтын.
Twitty also played baseball, his second passion. He received an offer to play with the Philadelphia Phillies after high school, but he was drafted into the U. S. Army before he could sign the contract. Twitty joined the entrepreneur Larry Schmittou and other country musicians, such as Cal Smith and Jerry Reed in 1977 as investors in the Nashville Sounds, a Minor League Baseball team of the Double A Southern League, which began playing in 1978. Twitty threw out the ceremonial first pitch at the team's inaugural home opener at Herschel Greer Stadium on April 26, 1978. Twitty would also host celebrity softball games for charity, frequently playing against a team put together by Barbara Mandrell.
Твиттти қаласы
Твитти көп жылдар бойы Теннесси штатының Нэшвилл қаласының солтүстігінде орналасқан Хендерсонвиллде өмір сүрді. Ол онда 3,5 миллион доллардан астам қаржыға «Твитти Сити» деп аталатын кантри музыкалық ойын-сауық кешенін салды. Твитти мен «Твитти Сити» бір кезде «Байлар мен атақтылардың өмір салты» телесериалында көрсетілді, сондай-ақ Джонатан Кинг жүргізген BBC-нің «Entertainment USA» сериалының Нэшвилл эпизодында да пайда болды. 1982 жылы ашылған «Твитти Сити» 1980-ші жылдардың және 1990-шы жылдардың басында танымал туристік орын болды; ол 1994 жылы «Final Touches» деп аталған бір жылдық қоштасу көрсетілісінен кейін жабылды, онда жанкүйерлер мен музыка индустриясының өкілдері келді. Кешен аукционға сатылып, 1994 жылдың маусымында «Trinity Broadcasting Network» желісі сатып алды.
Twitty lived for many years in Hendersonville, Tennessee, just north of Nashville, Tennessee, where he built a country music entertainment complex named Twitty City at a cost of over $3.5 million. Twitty and Twitty City were once featured on the TV series Lifestyles of the Rich and Famous, and were also seen in the Nashville episode of the BBC series Entertainment USA, presented by Jonathan King. Opened in 1982, Twitty City was a popular tourist stop throughout the 1980s and into the early 1990s; it was shut down in 1994 following a year long tribute show called Final Touches, when fans and peers in the music business dropped by. The complex was auctioned off and bought by the Trinity Broadcasting Network in June 1994.
Жеке өмір
Твиттти төрт рет үйленген, үш түрлі әйелге. Оның алғашқы некесі 1953 жылдан 1954 жылға дейін жалғасты. Олар Элленнің ұлдары Майклға жүкті болғандықтан үйленді. Оның екінші, ең ұзақ некесі Темпл "Микки" Медлимен болды. Олар 1956 жылы үйленді және үш балаға ие болды: Кэти, Джони Ли және Джимми Твиттти. 1970 жылдың басында олар ажырасып, соңында 1970 жылы жасырын түрде қайтадан үйленді. 1984 жылы, 28 жылға созылған, арасында үзілістер болған некеден кейін, Твитттің жиі сапарлары Миккиге ауыр тиді, олар Конвеймен ажырасты. Микки Твиттти 2021 жылы қайтыс болды. 1987 жылы Твиттти 36 жастағы кеңсе хатшысы Делорес "Ди" Генриге үйленді, ол 1993 жылдың маусымында жесір қалды. Твиттти 1963 жылдан 1972 жылға дейін өзінің жазу карьерасының көп бөлігінде Оклахома-Ситиді мекен етті. Ол сондай-ақ Норман қаласында тұрды. Твиттти 1964 жылы ашылғаннан кейін Diamond Ballroom-да өнер көрсетті. Конвей Твиттти Оклахома-Ситидегі 7200 S. Western Avenue мекенжайындағы Twitty Burger мейрамханаларының бірін ашты. 1981 жылы Твиттти тур автобусынан түсіп бара жатқанда баспалдақтан сырғып, құлап, басына соқты. Твитттің сталь-гитарашысы Джон Хуги оны жерден тапты. Көптеген адамдар, оның ішінде отбасы мүшелері, оқиғадан кейін Твитттің мінез-құлқы өзгергенін айтты. Твиттти 1984 жылдан 1988 жылға дейін CMT (Country Music Television) директорлар кеңесінде қызмет етті, кейін Music Village Group (Nyhl Henson, Gilbert Biggers, Hall Hardaway Jr. және Benny and Dean Jaggers) Глен Дэниелстен CMTV-ді сатып алды. (MTV-нің иесі Viacom-нан авторлық құқықтарды бұзу туралы сот ісін мұра етіп алып, сомасы жарияланбаған келісімге келді.) Music Village Group, Twitty City-ге іргелес Music Village USA-ны салды, онда CMT 24 сағаттық бағдарламаларын көрсетіп, тікелей концерттер ұйымдастырған 1776 орындық заманауи театр болды. 1989 жылы Music Village және Twitty, ал 1990 жылы CMT сатылғаннан кейін Конвей өзінің назарын өркендеп келе жатқан Брэнсон нарығына бұрды, сол жерде концерттерге билеттер тез сатылып түгелді. Твиттти Нил Хенсонмен және оның командасымен қайта бірігіп, Конвей Твитттің жаңа музыкалық үйін құруға кірісті және 1993 жылдың маусымында қайтыс болған күнінен бір күн бұрын келісімге қол қойды.
Twitty was married four times, to three different women. His first marriage, to Ellen Matthews, lasted from 1953 to 1954. They had married because Ellen was pregnant with their son, Michael. His second, and longest, marriage was to Temple "Mickey" Medley. They were married in 1956 and had three children: Kathy, Joni Lee, and Jimmy Twitty. The couple were divorced in early 1970, but they remarried quietly by the end of 1970. By 1984, after 28 years of marriage on and off, the stress of Twitty's frequent absences took its toll on Mickey, and she and Conway divorced. Mickey Twitty died in 2021. In 1987, Twitty married his 36 year old office secretary, Delores "Dee" Henry, who became his widow in June 1993. Twitty made Oklahoma City his home during most of his recording career, from 1963 to 1972. He also lived in Norman, Oklahoma. Twitty performed at the Diamond Ballroom after its opening in 1964. Conway Twitty opened one of his Twitty Burger restaurants at 7200 S. Western Avenue in Oklahoma City. In 1981, Twitty was exiting his tour bus when he slipped on the steps and fell, hitting his head against the steps. John Hughey, who was Twitty's steel guitar player, found him on the ground. Many people, including family members, said that Twitty underwent a change in personality after the accident. Twitty served on the board of directors of CMT (Country Music Television) from 1984 to 1988, after Music Village Group (Nyhl Henson, Gilbert Biggers, Hall Hardaway Jr. and Benny and Dean Jaggers) acquired CMTV from Glen Daniels. (Inheriting a copyright infringement suit from Viacom, owner of MTV, settled for an undisclosed sum.) The Music Village Group, built Music Village USA adjacent to Twitty City including a state of the art 1,776 seat theatre where CMT uplinked its 24 hour programming and produced live concerts. When Music Village and Twitty was sold in 1989 and CMT in 1990, Conway turned his attention to the burgeoning Branson market playing to sell out crowds. Twitty teamed up again with Nyhl Henson and his team to anchor the new musical home of Conway Twitty and inked the deal the day before his death in June 1993.
Өлім
1993 жылғы 4 маусымда Миссури штатының Брансон қаласындағы Джим Стаффорд театрында өнер көрсетіп жатқанда Твитті ауырып қалды. Ол концерттен кейін автобусында құлап, дереу ауруханаға жеткізілді. Оған жедел операция жасалды, бірақ ертесі күні таңертең Спрингфилдтегі Кокс-Саут ауруханасында 59 жасында іш қуыс аортасының кеңеюінен қайтыс болды. Оның жиі дуэт серіктесі Лоретта Линн күйеуі Муни, немесе Ду, жүрек операциясынан жазылып жатқандықтан ауруханада болды және Твитті ауруханаға кіргенде оны қысқаша көріп қалды. Оның соңғы студиялық альбомы "Final Touches" екі айдан кейін шықты. Твиттінің қайтысынан кейін төрт ай өткен соң Джордж Джонс "Hello Darlin'" әнін "High Tech Redneck" альбомына енгізді. Твитті Теннесси штатының Галлатин қаласындағы Самнер мемориалдық бағында қызыл граниттен жасалған мазарға, туған аты Харольд Л. Дженкинс атымен жерленді. Оның қасында әйелі мен ұлы Майкл үшін орын сақталған.
On June 4, 1993, Twitty became ill while performing at the Jim Stafford Theatre in Branson, Missouri. He collapsed on his tour bus after the show and was rushed to a hospital. He was rushed into surgery, but died of an abdominal aortic aneurysm, in the early hours of the following morning at Cox South Hospital in Springfield, Missouri at the age of 59. Loretta Lynn, who frequently was his chart making duet partner, was at the hospital because her husband, Mooney, a. k. a. Doo, was recovering from heart surgery, and saw Twitty briefly as he entered the hospital. His last studio album, Final Touches, was released two months later. Four months after Twitty's death, George Jones included a cover version of "Hello Darlin'" on his album High Tech Redneck. Twitty was buried at Sumner Memorial Gardens in Gallatin, Tennessee in a red granite vault under his birth name Harold L. Jenkins. There are spaces reserved next to him for his wife and his son Michael.
Мүлікті сотқа беру
Твиттидің өлімінен кейін оның мүлкі он жылдан астамға созылған, мүлік иелері мен отбасы мүшелері, мұрагерлер, қызметкерлер және басқа да тараптар арасындағы ұзақ сот дауларына тартылды. Бір жағдайда мүлік иелері екі қызын сотқа беріп, олардан қарыздарды қайтаруды талап етті. Ол қайтыс болғаннан кейін бес жыл өткен соң, Теннесси апелляциялық соты бұл іске қатысты алғашқы мәлімдемесінде: "Бұл "Конвей Твитти" сахналық есімімен танымал болған, әйгілі әнші Гарольд Л. Дженкинстің мүлкін басқарудағы кезекті бір тарау" деп баға берді. Сот Твитти тірі кезіндегі бухгалтерлері мен қаржылық бақылаушылары, кейіннен мүлікті басқарушылар болғандардың отбасы мүшелері туралы "шектеулі және анық емес ақпаратты" сақтағанын анықтады және қыздардың жағын қолдады. Басқа жағдайларда қызметкерлер Твиттидің ауызша берген "қамқорлыққа алу" уәделеріне сүйеніп сотқа шағымданып, көбінесе жеңіске жетті. Сот Твиттидің отбасы мүшелерімен, мердігерлермен және қызметкерлермен жасасқан келісімдерін жазба түрінде сирек немесе тіпті жазбаға түсірмегенін анықтады. Ауызша уәделерге жұмыс істеген әр жылға 1000 доллар көлемінде сыйлық ақша кірді. Мүлік иелері бұл соманы жылдық 100 долларға дейін төмендетуге тырысты.
After Twitty's death, his estate became entangled in a lengthy court saga between the estate and family members, heirs, employees and others that lasted over a decade. In one instance, the estate sued his two daughters, claiming loans were due to be repaid. Five years after his death, The Tennessee Appeals Court referred to that case in its opening sentence with, "This is yet another chapter in the administration of the estate of Harold L. Jenkins, a popular entertainer whose stage name was 'Conway Twitty.'" The court sided with the daughters finding that the accountants and controllers of Twitty's books while he was alive, who later became the executors of the estate, kept "limited and sketchy information" when it came to the family members. In other instances, employees sued because of oral promises "to be taken care of" by Twitty and often were successful. The court found Twitty rarely, if ever, memorialized contracts with family members, contractors and employees in writing. Oral promises included bonuses of $1000 per year of employment. The estate attempted to reduce that to $100 per year.
Өлімнен кейін шығарылғандар
Ол қайтыс болғаннан кейін, Твиттінің ұлы Майкл және немересі Тре оның музыкалық мұрасын жалғастырып келеді. Конвейдің кантри-картадағы соңғы пайда болуы – Анита Кокранмен дуэт, "(I Want to Hear) A Cheating Song" (2004) болды, ол Твиттінің бұрынғы жазбалар мен сұхбаттардан алынған дауысының қосылуы арқасында мүмкін болды. Нәтижесінде, Твиттінің жеке вокалдық трегі сандық мультитрекке көшіріліп, жаңа орындалу үшін сандық түрде қайта құрастырылды. Патси Клайн мен Джим Ривз, Хэнк Уильямс пен Хэнк Уильямс кіші, немесе Нат Кинг Коул мен Натали Коулдың электрондық дуэттері сияқты, Кокран да өзінің вокалын Твиттінің қайта құрылған вокалымен бірге дайын тректерге қосты. Қазіргі уақытта Bear Family Records "Conway Rocks" жинағын ұсынады, онда 30 ән бар, сондай-ақ "The Rock 'n' Roll Years" – оның рок-артист ретіндегі барлық ерте жазбаларын қамтитын сегіз дискілік жинақ бар.
Since his death, Twitty's son Michael and grandson Tre have been carrying on his musical legacy. Conway's most recent appearance on the country charts was a duet with Anita Cochran, "(I Want to Hear) A Cheating Song" (2004), which was made possible by splicing Twitty's vocal from old recordings and interviews, recorded over the years. As a result, Twitty's isolated vocal track was transferred to a digital multitrack and digitally reassembled into the new performance. Like the electronic duets of Patsy Cline and Jim Reeves, Hank Williams and Hank Williams Jr., or Nat King Cole and Natalie Cole, Cochran added her vocal to backing tracks that had already been produced along with Twitty's reconstructed vocals. Currently, Bear Family Records offers the single disc collection Conway Rocks, featuring 30 songs, and The Rock 'n' Roll Years, a comprehensive eight disc box set showcasing his complete early recordings as a rock artist.
Салықтар
Твиттінің кантри музыкасындағы табысы 1983 жылы АҚШ салық сотында Харольд Л. Дженкинс (ә/к/а Конвей Твитт) комиссарына қарсы істі жеңуінің маңызды факторы болды. Ішкі кірістер қызметі Твиттіге 1971 жылы таратылған «Твитти Бургер» деп аталған жедел тамақ желісінің инвесторларын өтеу үшін жасаған төлемдерін «қалыпты және қажетті» бизнес шығыны ретінде салықтан шегеруге рұқсат берді. Жалпы ереже бойынша, басқа адамның қарызын төлеу салықтан шегерілмейді. Твитті өзінің басты ниеті – «жеке бизнестік беделін сақтау» болғанын мәлімдеді. Сот шешімінде Твиттінің кантри музыкасының жанкүйерлерімен байланысы туралы куәліктер келтірілген. Салық соты Твиттінің пайдасына шешім шығарып, оған осы төлемдерді шегеруге рұқсат берді.
Twitty's success in country music was a key factor in his winning the 1983 case Harold L. Jenkins (a/k/a Conway Twitty) v. Commissioner in United States Tax Court. The Internal Revenue Service allowed Twitty to deduct from his taxes, as an "ordinary and necessary" business expense, payments that he had made to repay investors in a defunct fast food chain called Twitty Burger; the chain disestablished in 1971. The general rule is that the payment of someone else's debts is not deductible. Twitty alleged that his primary motive was "protecting his personal business reputation." The court opinion contained testimony from Twitty about his bond with country music fans. The Tax Court ruled in Twitty's favor and allowed him to deduct these repayments.
Мүліктік
Твитт төрт рет үйленді (екі рет Миккиге). 1993 жылы оның жесірі Делорес "Ди" Генри Дженкинс және бұрынғы некелерінен туған төрт ересек баласы – Майкл, Джони, Кэти және Джимми Дженкинстер мұраны бөлісу мәселесінде көпке таралған дауға қатысты. Твиттінің өсиеті төртінші некесін ескермеген, бірақ Теннесси штатының заңы бойынша кез келген мұраның үштен бір бөлігі жесірге тиесілі болады. Жылдар бойы сот ісі жүргеннен кейін, төрт бала Твиттінің музыкасына, атына және бейнесіне құқық алды. Мұраның қалған бөлігі аукционға сатылды, онда оның жесірі бағалау құнына келіспегендіктен көптеген мүлік пен естелік заттар сатылды. 2008 жылы оның отбасында қайтадан дау туындады, төрт баласы Sony/ATV Music Publishing компаниясын сотқа берді, себебі 1990 жылы Твитті мен оның отбасы қол қойған келісімге қатысты. Сотта балалардың бәрі сол кезде ересек болғанымен, келісім шарттарын толық түсінбегендерін мәлімдеді. Олар компанияға өткен авторлық құқықтар мен авторлық төлемдерді қайтаруды көздеді.
Twitty married four times (twice to Mickey). His widow in 1993, Delores "Dee" Henry Jenkins, and his four grown children from the previous marriages, Michael, Joni, Kathy and Jimmy Jenkins, engaged in a public dispute over the estate. Twitty's will had not been updated to account for the fourth marriage, but Tennessee law reserves one third of any estate to the widow. After years of probate, the four children received the rights to Twitty's music, name and image. The rest of the estate went to public auction, where much of the property and memorabilia was sold after his widow rejected the appraised value. In 2008, controversy again erupted in his family when the four remaining children sued Sony/ATV Music Publishing over an agreement that Twitty and his family signed in 1990. The suit alleged that the terms of the agreement were not fully understood by the children, although they were all adults at the time. It sought to recover copyrights and royalty revenue that the document assigned to the company.