Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Коста-Рика саясаткері
Costa Rican politician
Рафаэль Ансельмо Хосе Иглесиас Кастро, сондай-ақ Рафаэль Иглесиас (18 сәуір 1861 жыл – 10 сәуір 1924 жыл) – Коста-Рика президенті, 1894 жылдан 1902 жылға дейін екі мерзім бойы қызмет еткен.
Rafael Anselmo José Iglesias Castro, also known as Rafael Yglesias (18 April 1861 – 10 April 1924) was a Costa Rican politician who served as President of Costa Rica for two consecutive periods from 1894 to 1902.
Өмірбаян
Ол Деметрио Иглесиас Ллоренте мен Евдокия Кастро Фернандестің ұлы болып дүниеге келді, оның әкесі де президент болған, "Республиканың негізін қалаушы" Хосе Мария Кастро екі мерзімге қызмет еткен, 1847–1849 және 1866–1868 жылдары. Иглесиас білімін жетілдіру үшін АҚШ пен Еуропаға саяхат жасады. Ол сондай-ақ Санто-Томас университетінде заң оқыды, бірақ сол кездегі ата-анасының экономикалық қиындықтарына байланысты оқуын аяқтамады. Ол кәсіппен айналысты, бірақ бұл салада көп сәттілікке жете алмады. Картагода азаматтық тойда Роза Банует Россқа үйленді. Олардың Берта және Роза есімді екі қызы болды (*осы неке туралы ресми құжаттар 1910 жылғы Картаго жер сілкінісінде жойылды). 1890 жылдан бастап Соғыс министрі қызметін атқарды. Иглесиас пен Роза отбасылық қысымға байланысты ажырасып, президент Хосе Хоакин Родригес Зеледонның қызы Мануэла Петронила де ла Тринидад Родригес Альварадоға үйленді (1890–1894). Ол жеке өмірге құштар әйел болған және саяси аренаға деген ынтасын бөліспеген. Олар бақытты отбасылық өмір құрды және он бір балаға ие болды: Мигель, Эдуардо, Луиза, Евдоксия, Бернардо Рафаэль, Маргарита, Мария де лос Анхелес, Мануэль, Хосе Мария және Рафаэль.
He was born to Demetrio Iglesias Llorente and Eudoxia Castro Fernandez, whose father was also president, the "Founder of the Republic" José María Castro who served two terms, 1847–1849 and 1866–1868. Iglesias traveled to the United States and to Europe to further his education. He also studied law at the University of Santo Tomas, but was unable to complete his studies due to his parents' economic difficulties at the time. He went into business, but did not meet with much success in that arena. He got married in a civil ceremony to Rosa Banuet Ross in Cartago. They had two girls, Berta and Rosa (*official records of this marriage were destroyed in the earthquake of Cartago in 1910). He served as Minister of War from 1890 4. Iglesias and Rosa were divorced due to family pressure, and he married Manuela Petronila de la Trinidad Rodríguez Alvarado, daughter of President José Joaquín Rodríguez Zeledón (1890 1894). She was a private woman, and did not share his enthusiasm for the political arena. They had a happy domestic partnership, and produced eleven children; Miguel, Eduardo, Luisa, Eudoxia, Bernardo Rafael, Margarita, Maria de los Angeles, Manuel, Jose Maria and Rafael.
Төрағалық
1894 жылы 33 жасында Иглесиас 23 000 дауыспен президент болып сайланды, ал оның сайлауы осы күнге дейін ең көп дауыс берген сайлаушылармен танылды. Сайланғаннан кейін ол Париж мен Лондон қалаларына ресми сапар жасады. Ол Виктория патшайымының алдына шығып, оған деген құрметін білдірді. Еуропадағы технологиялық прогреске тәнті болған ол Коста-Рикаға оралып, оны жаңғыртуға кірісті. Ол ұлттық театрдың (Teatro Nacional) құрылысын аяқтады және Фредерик Обридің басшылығымен француз труппасы қойған Фауст операсының тұсаукесерлік көрсетілісіне қатысты. Ол валюта бірлігі ретінде колонды бекітіп, Коста-Риканы алтын стандартына көшті. Атлантикадан Тынық мұхитына дейінгі темір жолды аяқтады және Пуэрто-Лимон портын дамытты. Сонымен қатар, ол қалада санитарлық қызмет басқармасын құрды. Электр трамвайының құрылысын қадағалап, Хередия қаласына муниципалды электр энергиясын жеткізді. Жасырын қылмыстар жасаған кәмелетке толмағандарды түзету орталығын ашты. Білім беру реформасын жүзеге асырып, Коста-Рика азаматтарының оқулықтар жазуына үлгі жасады. Мемлекеттік білім берудің жақтасы болған ол 1897 жылы өнер мектебін (Escuela Nacional de Bellas Artes) құрды. Иглесиас Коко аралына ғылыми экспедиция жіберген алғашқы президент болды. Аралдың бай табиғи ресурстарын естіген ол ондағы жазалау ошағын жабылып, аралды табиғат қорғау аумағы деп жариялады. Иглесиас провинцияларда шұғыл медициналық көмек жүйесін ұйымдастырды. 1895 жылы Конгресс медицина, хирургия және фармация жөніндегі кеңес құру туралы шешімді бекітті, ол ұлттық сертификатталған дәрігерлер, хирургтар және фармацевттерден тұрды. 1902 жылы фармацевтика институтын (Instituto de Farmacia) құрды. Ол конституцияға үшінші мерзімге сайлауға рұқсат беру үшін түзетулер енгізуге тырысты, бірақ сәтсіз аяқталды. 1909 және 1913 жылдары қайтадан президенттікке кандидат болды, бірақ қайта сайланбады.
In 1894, at the age of 33, Iglesias was elected president by a majority of 23,000, and his election was marked with by largest voter turnout to date. Upon his election, he made official visits to Paris and London. He had an audience with Queen Victoria, for whom he had great respect. Duly impressed by the technological advancements he saw in Europe, he decided to return to Costa Rica and modernize it. He completed the construction of a national theater (Teatro Nacional), and was present at its inaugural performance of Faust presented by a French company under the auspices of Frederic Aubrey. He established the colon as the unit of currency, and put Costa Rica on the gold standard. He completed the Atlantic to Pacific railway, and built up the coastal town of Puerto Limon. In addition, he set up a department of sanitation in the city. He oversaw the building of an electric tram, and brought municipal electricity to the city of Heredia. He established a house of correction for minors. He also instituted educational reforms, establishing a precedent for text books to be authored by Costa Rican citizens. A firm believer in public education, he founded a school for the arts (Escuela Nacional de Bellas Artes) in 1897. Iglesias was the first president to send a scientific expedition to Isla del Coco. Hearing of its rich natural resources, Iglesias closed the penal colony that was there, and decreed the island a nature preserve. Iglesias established a system of emergency health care in the provinces. In 1895, Congress approved a measure to create a board of medicine, surgery and pharmacy, composed of all the doctors, surgeons and pharmacists that had been nationally certified. In 1902, he established the pharmaceutical college (Instituto de Farmacia). He tried to amend the constitution to allow for a third term, but was defeated. He ran for president again in 1909 and 1913, but was never re elected.
Кейінгі өмір және өлім
Иглесиас саясатқа қатысып, 1919 жылы Гватемалаға толық өкілетті елші болып тағайындалды. Иглесиас 1924 жылы Сан-Хоседе қайтыс болды және Сан-Хосе қалалық зиратына жерленді. 1981 жылы оған "Отанның Еңбегі Сіңген Ардақты Азаматы" атағы берілді. Рафаэль Иглесиас Коста-Риканың қағаз ақшаларында 5 колонес номиналында бейнеленді. Бұл ақша белгілері алғаш рет 1968 жылы басылды. Сонымен қатар, Рафаэль Иглесиас Коста-Риканың почта маркаларында әртүрлі нұсқаларда пайда болды.
Iglesias still kept his hand in politics, and served, in 1919, as Plenipotentiary Ambassador to Guatemala. Iglesias died in San Jose in 1924, and was buried in the Cementerio General de San Jose. In 1981 he was awarded the title of "Benemerito de la Patria" for his years of service. Rafael Iglesias appeared on Costa Rican paper money in the former denomination of 5 colones. This edition was first printed in 1968. Also, Rafael Iglesias appeared on Costa Rica postal stamps, in different editions.