Кіріспе
Коста-Риканың президенті 1890-1894 жылдар аралығында Хосе Хоакин Родригес Зеледон (6 қаңтар 1837 – 30 қараша 1917) болды. Родригес 1837 жылдың 6 қаңтарында дүниеге келген. Ол Гватемаланың Сан-Карлос университетінде заң білімін алды, бірақ отбасылық жағдайлар мен экономикалық қиындықтарға байланысты оқуын тоқтатып, Коста-Рикаға қайта оралуға мәжбүр болды. Бірақ, кейіннен Сан-Хоседегі Санто-Томас университетін заңгер мамандығы бойынша бітірді. Ол ел саясатына белсенді түрде араласпаған, бірақ беделді заңгер болды және Жоғарғы Соттың (Corte Suprema de Justicia) судьясы ретінде көзге түсті. Ұзақ уақытқа соқпаса да, Бернардо Сото үкіметінде Мемлекеттік хатшы қызметін атқарды. Ол үлкен көпшілік дауысымен президенттікке сайланды, бұл ел үшін жаңа дәуірдің бастауы болды, бірақ ол кейіннен сыртқы күштердің ықпалымен тағайындалған үкіметтермен аяқталды. Родригес билік жүргізу үшін дін қызметкерлерінің қолдауын алуға тырысты. Либералдар алаңдап, президентті қолдауға шешім қабылдады, ол бұл топтың ынтымақтастығын қабылдап, аралық сайлауда католиктерді жеңіп шықты. 1892 жылы ол Конгрессті таратып, тіпті диктатор болған кезде де Президент атағын сақтап қалды. 1893 жылы ол өзінің ізбасарына сайлаудың еркін өткізілуі үшін жеке кепілдіктерді қайта бекітті. Жеңіске Соғыс және Теңіз күштері министрі, Азаматтық партияның үміткері Дон Рафаэль Иглесиас Кастро жетті. Родригес билікке келген кезде ел үлкен шиеленіс күйінде болды, сондықтан оның басты мақсаты – отанын дамыту болды. Оның тәртіп сақтау әдістері азаматтар тарапынан сынға ұшырады. Оның жетістіктерінің бірі – білім беру саласын қолдауға бағытталған шаралар. Ол елорда мен провинциялық қалаларда ересектерге арналған түнгі мектептер ашты. Сондай-ақ, елорда мен провинцияларда телефон байланысын орнату жөніндегі келісімшартқа қол жеткізді. Ұлттық театрдың құрылысын бастады. Хосе Хоакин Родригес Зеледон 1917 жылдың 30 қарашасында дүние салды.
José Joaquín Rodríguez Zeledón (6 January 1837 – 30 November 1917) was President of Costa Rica from 1890 to 1894. Rodríguez was born on 6 January 1837. He studied law at the University of San Carlos of Guatemala, but owing to family matters and economic circumstances he had to break off his studies and return to Costa Rica. However, he did eventually graduate with a law degree from the Universidad de Santo Tomás in San José. He was a prestigious lawyer who had never made any active forays into the country's politics, but he had distinguished himself as the Magistrate of the Supreme Court of Justice (Corte Suprema de Justicia). For a short time he also occupied the post of Secretary of State in Bernardo Soto's government. He attained the presidency by being elected with a considerable majority, ushering in a new era for the country that would end with imposed governments. Rodríguez sought the clergy's support to be able to govern. The liberals became alarmed and decided to support the president, who accepted this group's collaboration, succeeding in beating the Catholic Party in the midterm elections for deputies. In 1892, he dissolved the Congress, and even as dictator kept the title President. In 1893 he established once again individual guarantees so that voting for his successor could go ahead with greater freedom. The winner was the Minister of War and the Navy, Don Rafael Yglesias Castro, the Civil Party candidate. Rodríguez had to govern during a time of great conflict and his main preoccupation was his homeland's welfare. His methods of keeping order have been censured by the citizenry. Among his successes are his measures favouring education. He established night schools for adults in the national capital and provincial cities. He hailed the contract to establish the telephone service in the capital and the provinces. He started construction on the National Theatre. José Joaquín Rodríguez Zeledón died on 30 November 1917.
Жеке өмір
Родригестің ата-анасы Себастьян Родригес Мора және Франсиска Зеледон Агилар болды. Оның әйелі Луиза Альварадо Каррильо болды. Олар бірнеше бала сүйді, және тәпәйшелеп, олардың бірі, Мануэла Родригес Альварадо, Родригестің ізбасары Рафаэль Иглесиас Кастроға үйленді.
Родригестің негізгі жетістіктері
Ол 1891 жылы Коста-Риканың алғашқы телефон байланысын орнату үшін келісімдерге қол қойды. Ол білім беруді жақтады және ересектерге арналған кешкі мектептер ашты. 1890 жылы Ұлттық театр құрылысын бастады. Ол елдің отарлануы және ауыл шаруашылығының дамуы үшін еуропалық көші-қонды ынталандырды.