Кіріспе

Пенсильвания штатының губернаторы, АҚШ Біріккен армиясының әскери қызметшісі Сэмюэл Уитакер Пеннипакер (9 сәуір 1843 – 2 қыркүйек 1916) – американдық саясаткер және 1903 жылдан 1907 жылға дейін Пенсильванияның 23-ші губернаторы қызметін атқарған. Губернатор болып сайлану алдында Пенсильвания штатының жалпы сот жүйесінде судья болып жұмыс істеген, сонымен қатар Пенсильвания тарихын зерттеп, жазған.

Өмірбаян

Сэмюэл Уитакер Пеннипакер 9 сәуірде 1843 жылы Пенсильвания штатының Фениксвилл қаласында дүниеге келген. Ол Анна Марияның (туған тегі Уитакер) және Айзек Андерсон Пеннипакердің ұлы, Матиас Пеннипакер мен Сара Андерсонның (Айзек Андерсонның қызы) немересі, сондай-ақ Джозеф пен Грейс Уитакердің шөбересі болды. Ол Матиас Дж. Пеннипакердің туысы және Галуша Пеннипакердің інісі болған. 1861 жылдың ақпанында ол әкесі Уитакермен бірге тәуелсіздік залының сыртында Абрахам Линкольннің сөйлемін 6 метрдей қашықтықта тұрып тыңдаған. Білімін Фениксвиллдегі Гровемонт семинариясында және Батыс Филадельфия институтында алған. Оның әулеті 1699 жылы Германиядан Пенсильванияға көшіп келген, сол кезде оның жетінші атасы Хендрик Паннебеккер (сондай-ақ Пфаннебеккер; 1674–1754) болып табылды. 1688 жылы Америкадағы колониялық құлдыққа қарсы алғашқы ұйымдастырылған діни наразылыққа қол қойған және ертедегі құлдыққа қарсы белсенді болған Абрахам оп ден Графф оның төртеу атасы болды. 1876 жылдан 1888 жылға дейін ол №3 жалпы соттың бас хабаршысы қызметін атқарды. 1902 жылы ол Роберт Паттисонды жеңіп, үш мерзімге үзіліссіз губернаторлыққа кандидат болған Паттисонды жеңіп, 1903 жылдың 20 қаңтарынан 1907 жылдың 15 қаңтарына дейін губернатор болды. Өзінің қызметінің кезеңінде Пеннипакер 1905 жылғы балалар еңбегі туралы заңға қол қойды, жас жұмысшылар үшін ең төменгі жас және стандартты белгіледі. Ол Пенсильвания штатының полициясын және штатының мұражайын құрды, сондай-ақ жаңа штатының Капитолий ғимаратының аяқталуын қадағалады. Ол Пенсильвания штатындағы оңай ажырасу жүйесіне қарсы күресті. Ол сондай-ақ Салус Грэди жалақорлық заңына қол қойды, газеттерге өз иелері мен редакторларының есімдерін басып шығаруды талап етті және оларды салдарынан жауапкершілікке тартты. 1906 жылы Пеннипакер АҚШ-тағы тұңғыш рет міндетті стерилизация заңына вето қойды. Вето қояр алдында Пеннипакер былай деді:

"Тұтқындардың басын кесу ұрпақ беруді болдырмаудың ең қауіпсіз және тиімді жолы болар еді, және бұл заң жобасы осындай билікті осы ғылыми сарапшылар тобына береді. Ғылыми жетістіктерге жеткен ғалымдар кейде өз саласынан тыс кең принциптерді ұмытып кетуге бейім. Мұндай операцияға рұқсат беру мемлекет қорғауға міндеттенген әлсіз топқа қатыгездік жасау болар еді."

Губернаторлық қызметінің кезеңінде Пеннипакер Швенксвиллдегі Пеннипакер Миллс фермасында және сарайда тұрды, онда Пеннипакер әулетінің сегіз буыны өмір сүрген, кейін Монтгомери округіне сыйға беріліп, қазір тарихи саябақ болып табылады. Ол сондай-ақ Мур Холлды жазғы үй ретінде пайдаланды. Пеннипакер кейін Пенсильвания тарихи қоғамының президенті, Пенсильвания университетінің қамқоршылар кеңесінің мүшесі болды және әртүрлі неміс және голланд қоғамдарында құрметті лауазымдарды атқарды. Пенсильвания тарихи қоғамының президенті ретінде ол көптеген еңбектер жазды. Оның жарияланымдарының ішінде Фениксвилл аймағының тарихы, "Фениксвиллдің жылнамалары және оның маңы: қоныстанудан 1871 жылға дейін" кітабы бар. Оның Пенсильвания тарихына қатысты 10 000-нан астам заттардан тұратын жинағы болды. 1915 жылы ол Пенсильвания штатының мемлекеттік қызмет комиссиясының төрағасы болып тағайындалды және өліміне дейін осы лауазымда қызмет етті. Ол 1870 жылы Вирджиния Эрл Брумоллға үйленді. Олардың төрт баласы болды. Ол 73 жасында Пеннипакер Миллсте қайтыс болды және Фениксвиллдегі Моррис зиратында жерленді. Пенсильвания штаты университетінің Парк кампусындағы Пеннипакер залы және Филадельфиядағы Сэмюэл У. Пеннипакер мектебі оның құрметіне аталған.