Шотландия ақсұлығы: Далхаузи графының тарихы

Кіріспе

Шотландия ақсұлығының атағы – Далхаузи графы, Мидлотиан округінде, Шотландия пэерлігіндегі атақ, және оны Рамзи тайпасының басшысы ұстап тұрады.

Тарих

Отбасы 1617 жылы Кинкардинширді Шотландия Парламентіне өкілдік еткен сэр Джордж Рамсейден тараған. Ол Джон Рамсей, Холдернесс 1-ші графының отставкасымен Далхаузи бароны және Мелроуз баронының хартиясын алды. 1618 жылы ол Мелроуз Лорды Рамзи ретінде Шотландия пэерлігіне көтерілді. Бірақ ол бұл атауды ұнатпағандықтан, 1619 жылы Джеймс VI-ден оны Далхаузи Лорды Рамзиге өзгерту туралы хат алды (1618 жылғы дәрежесімен). Оның орнын үлкен ұлы, екінші лорд иеленді. Ол 1617 және 1621 жылдары Монтроз үшін Шотландия Парламентінің мүшесі болды және Эдинбургширдің шериф-принсипалы болды. 1633 жылы ол Шотландия пэерлігінде Мидлотиан графтығындағы Керрингтун Лорды Рамзи және Далхаузи графы атанды. Оның немересі, үшінші граф (1674 жылы әкесінен мұрагерлікке өткен), 1679 жылы Ботвелл бриджі шайқасында шайқасты. Оның үлкен ұлы, төртінші граф, мистер Гамильтонмен болған дуэльде қаза тапты. Ол үйленбеген және оның орнын кіші інісі, бесінші граф иеленді. Ол шотланд гвардиясының полковнигі және британ армиясының бригадир-генералы болды және Испан мұрагерлік соғысында шайқасты. Оның орнын бірінші туысы, алтыншы граф иеленді. Ол капитан Джон Рамзидің, бірінші графтың екінші ұлының ұлы болды. Лорд Далхаузидің Джордж Рамзи Лорды Рамзидің үлкен ұлы (1739 жылы қайтыс болды) Жанмен, Гарри Моул де Келлидің қызымен, Джордж Моулдың, Панмурдың 2-ші графының кіші ұлымен, Джеймс Моулдың, Панмурдың 4-ші графының ағасымен үйленді, ол 1715 жылғы Якобит көтерілісіне қатысып, 1716 жылы титулдарынан айырылды (Панмур графына қараңыз). Далхаузидің орнын оның немересі, жетінші граф иеленді. Ол Лорд Рамзидің үлкен ұлы болды. Ол үйленбей қайтыс болды және оның орнын оның інісі, сегізінші граф иеленді. Ол 1774 жылдан 1787 жылға дейін Шотландияның өкілдік ететін пэері ретінде Лордтар палатасында отырды. Оның екінші ұлы, Хон. Уильям Рамзи 1784 жылы Моул иеліктерін мұраға алды және 1831 жылы Панмур бароны атанды. Лорд Далхаузидің орнын оның үлкен ұлы, тоғызыншы граф иеленді. Ол көрнекті әскери қызметкер болды және Британдық Солтүстік Американың генерал-губернаторы (алдында Далхаузи университеті құрылған Нова Скотияның губернаторы) және Үндістанның бас қолбасшысы болды. 1815 жылы ол Ұлыбритания пэерлігінде Эдинбург графтығындағы Далхаузи қамалының бароны Далхаузи атанды, бұл оған Лордтар палатасында автоматты орын берді. Оның орнын оның ең үлкен баласы, оныншы граф иеленді. Ол ықпалды тори саясаткері болды және 1847 жылдан 1856 жылға дейін Үндістанның генерал-губернаторы болды. 1849 жылы ол Ұлыбритания пэерлігінде Далхаузидің, Эдинбург графтығындағы Далхаузи қамалының және Пенджабтың маркизі атанды. Лорд Далхаузи Колстон иеліктерін мұраға алғаннан кейін Браун де Колстон қосымша тегін қабылдады. Оның еркек мұрагері болмады және 1860 жылы қайтыс болғаннан кейін маркизат пен 1815 жылғы барондық жойылды. Шотландиялық титулдарды оның бірінші туысы Фокс Моул, 2-ші Панмур бароны, он бірінші граф иеленді (отбасының осы тармағының ерте тарихы үшін Панмур баронына қараңыз). Ол көрнекті либерал саясаткер болды және әсіресе Соғыс хатшысы қызметін атқарды. 1860 жылы графтыққа ие болғаннан кейін ол Моулдан кейін Далхаузи Рамзиінің тегі мен қаруын қабылдады. Лорд Далхаузи баласыз болды және 1874 жылы қайтыс болғаннан кейін Панмур бароны жойылды. Шотландия титулдарында оған оның бірінші туысы, Хон. Джон Рамзидің, сегізінші графтың төртінші ұлының екінші ұлы, 12-ші граф мұрагерлікке өтті. Лорд Далхаузи Корольдік теңіз күштерінің адмиралы болды. 1875 жылы ол Форфар графтығындағы Гленмарк бароны Рамзи атанды, бұл оған Лордтар палатасында орын алуға құқық берді. Оның орнын оның үлкен ұлы, он үшінші граф иеленді. Ол либерал саясаткер болды және 1886 жылы Шотландия хатшысы ретінде Уильям Эварт Гладстонның басшылығымен қызмет етті. Оның үлкен ұлы, он төртінші граф, шотланд гвардиясының капитаны және Солтүстік Шотландия Корольдік гарнизондық артиллериясының құрметті полковнигі болды. Оның орнын үлкен ұлы, он бесінші граф иеленді. Ол Ангустың орынбасар лейтенанты болды. Ол үйленбеген және оның орнын оның кіші інісі, он алтыншы граф иеленді. Ол консервативті парламент мүшесі болды, кейіннен Родезия және Ньясаленд Федерациясының генерал-губернаторы және Данди университетінің канцлері болды. 2013 жылдан бастап титулдарды оның үлкен ұлы, он жетінші граф иеленеді, ол 1999 жылы мұрагерлікке өтті. Лорд Далхаузи Рамсей кланының басшысы. Отбасының басқа да бірнеше мүшелері де ерекше көзге түсті. Хон. Джордж Рамсей (1705 жылы қайтыс болды), екінші графтың кіші ұлы, армияда генерал-лейтенант болды және 1702 жылы Шотландиядағы күштердің бас қолбасшысы қызметін атқарды. Аталған Хон. Уильям Рамсей, сегізінші графтың екінші ұлы, 1831 жылы Панмур бароны атанды. Аталған Хон. Джон Рамсей (1775–1842), сегізінші графтың төртінші ұлы, Үндістанның Бас штабы қызметінде генерал-лейтенант болды. Ол мыналардың әкесі болды: 1) Уильям Рамсей (1804–1871), Бенгал армиясында генерал-майор; 2) он екінші граф (жоғарыда қараңыз); 3) Джеймс Рамсей (1808–1868), Бенгал армиясында генерал-майор; және 4) Хон. сэр Генри Рамсей (1816–1893), Бенгал армиясында генерал, оның немересі саясаткер Арчибальд Моул Рамсей болды. Хон. Чарльз Рамсей, он екінші графтың төртінші ұлы, 1894 жылдан 1895 жылға дейін Форфар округін Парламентте өкілдік етті. Хон. сэр Патрик Рамсей (1879–1962), он үшінші графтың екінші ұлы, дипломат болды және Грекия, Венгрия және Дания елдеріндегі Ерекше өкіл және толық өкілетті министр қызметін атқарды. Хон. сэр Александр Рамсей, он үшінші графтың үшінші ұлы, Корольдік теңіз күштерінің адмиралы болды және 1938 жылдан 1939 жылға дейін Бесінші теңіз лорды қызметін атқарды. Ол Принц Артур, Коннот герцогының ең кіші баласы, Принцесса Патриция Конноттың күйеуі болды. Олардың ұлы Александр Рамсей де Мар, Флора Фрейзердің, 21-ші Леди Салтуннің күйеуі болды. Отбасының резиденциясы – Бречин қамалы, Ангус, қазірде Савиллс жылжымайтын мүлік компаниясы арқылы сатылымға қойылған. Екінші бұрынғы резиденция, Далхаузи қамалы, 20 ғасырдың соңында сатылды және қазірде қонақүй. Оған дейін ол Шотландиядағы ең ұзақ уақыт бойы бір отбасының меншігінде болған мүлік деп есептелді. Графтық атауы «Дал хау си» деп айтылады.

The family descends from Sir George Ramsay, who represented Kincardineshire in the Scottish Parliament in 1617. He received a charter of the barony of Dalhousie and also of the barony of Melrose on the resignation of John Ramsay, 1st Earl of Holderness. In 1618 he was raised to the Peerage of Scotland as Lord Ramsay of Melrose. However, as he did not like the title, he obtained a letter from James VI in 1619 to change it to Lord Ramsay of Dalhousie (with the precedence of 1618). He was succeeded by his eldest son, the second Lord. He sat as a member of the Scottish Parliament for Montrose in 1617 and 1621 and served as Sheriff Principal of Edinburghshire. In 1633 he was created Lord Ramsay of Keringtoun and Earl of Dalhousie, in the County of Midlothian, in the Peerage of Scotland. His grandson, the third Earl (who succeeded his father in 1674), fought at the Battle of Bothwell Brig in 1679. His eldest son, the fourth Earl, was killed in a duel with a Mr Hamilton. He was unmarried and was succeeded by his younger brother, the fifth Earl. He was a colonel in the Scots Guards and brigadier general in the British Army and fought in the War of the Spanish Succession. He was succeeded by his first cousin once removed, the sixth Earl. He was the son of Captain the Hon. John Ramsay, second son of the first Earl. Lord Dalhousie's eldest son of George Ramsay, Lord Ramsay (died 1739), married Jean, daughter of the Hon. Harry Maule of Kelly, younger son of George Maule, 2nd Earl of Panmure, brother of James Maule, 4th Earl of Panmure, who took part in the Jacobite Rebellion of 1715 and was attainted in 1716 with his titles forfeited (see Earl of Panmure). Dalhousie was succeeded by his grandson, the seventh Earl. He was the eldest son of Lord Ramsay. He died unmarried and was succeeded by his younger brother, the eighth Earl. He sat in the House of Lords as a Scottish representative peer from 1774 to 1787. His second son the Hon. William Ramsay succeeded to the Maule estates in 1784 and was created Baron Panmure in 1831. Lord Dalhousie was succeeded by his eldest son, the ninth Earl. He was a distinguished soldier and served as Governor General of British North America (and previously Governor of Nova Scotia where he founded Dalhousie University) and as Commander in Chief of India. In 1815 he was created Baron Dalhousie, of Dalhousie Castle in the County of Edinburgh, in the Peerage of the United Kingdom, which entitled him to an automatic seat in the House of Lords. He was succeeded by his eldest surviving son, the tenth Earl. He was an influential Tory politician and also served as Governor General of India from 1847 to 1856. In 1849 he was created Marquess of Dalhousie, of Dalhousie Castle in the County of Edinburgh and of the Punjab, in the Peerage of the United Kingdom. Lord Dalhousie assumed the additional surname of Broun of Colstoun upon succeeding to the Colstoun estates. He had no male issue and on his death in 1860 the marquessate and barony of 1815 became extinct. He was succeeded in the Scottish titles by his first cousin Fox Maule, 2nd Baron Panmure, the eleventh Earl (see Baron Panmure for earlier history of this branch of the family). He was a prominent Liberal politician and notably held office as Secretary of State for War. On succeeding to the earldom in 1860 he assumed the surname and arms of Ramsay of Dalhousie after that of Maule. Lord Dalhousie was childless and on his death in 1874 the barony of Panmure became extinct. He was succeeded in the Scottish titles by his first cousin, the twelfth Earl, who was the second son of the Hon. John Ramsay, fourth son of the eighth Earl. Lord Dalhousie was an admiral in the Royal Navy. In 1875, he was created Baron Ramsay, of Glenmark in the County of Forfar, in the Peerage of the United Kingdom, which entitled him to a seat in the House of Lords. He was succeeded by his eldest son, the thirteenth Earl. He was a Liberal politician and served under William Ewart Gladstone as Secretary of State for Scotland in 1886. His eldest son, the fourteenth Earl, was a captain in the Scots Guards and an honorary colonel in the North Scottish Royal Garrison Artillery (TA). He was succeeded by his eldest son, the fifteenth Earl. He was a Deputy Lieutenant of Angus. He died unmarried and was succeeded by his younger brother, the sixteenth Earl. He was a Conservative Member of Parliament before succeeding in the earldom and later served as Governor General of the Federation of Rhodesia and Nyasaland and was Chancellor of the University of Dundee. as of 2013 the titles are held by his eldest son, the seventeenth Earl, who succeeded in 1999. Lord Dalhousie is Chief of Clan Ramsay. Several other members of the family have also gained distinction. The Hon. George Ramsay (died 1705), younger son of the second Earl, was a lieutenant general in the Army and served as commander in chief of the forces in Scotland in 1702. The aforementioned the Hon. William Ramsay, second son of the eighth Earl, was created Baron Panmure in 1831. The aforementioned the Hon. John Ramsay (1775–1842), fourth son of the eighth Earl, was a lieutenant general in the service of the General Staff of India. He was the father of 1) William Ramsay (1804–1871), a major general in the Bengal Army; 2) the twelfth Earl (see above); 3) James Ramsay (1808–1868), a major general in the Bengal Army; and 4) the Hon. Sir Henry Ramsay (1816–1893), a general in the Bengal Army, whose grandson was the politician Archibald Maule Ramsay. The Hon. Charles Ramsay, fourth son of the twelfth Earl, represented Forfar in the House of Commons from 1894 to 1895. The Hon. Sir Patrick Ramsay (1879–1962), second son of the thirteenth Earl, was a diplomat and served as Envoy Extraordinary and Minister Plenipotentiary to Greece, Hungary and Denmark. The Hon. Sir Alexander Ramsay, third son of the thirteenth Earl, was an admiral in the Royal Navy and served as Fifth Sea Lord from 1938 to 1939. He was the husband of Princess Patricia of Connaught, youngest child of Prince Arthur, Duke of Connaught. Their son was Alexander Ramsay of Mar, husband of Flora Fraser, 21st Lady Saltoun. The family seat is Brechin Castle near Brechin, Angus, which is currently put up for sale through the Savills real estate company. The other former seat, Dalhousie Castle, was sold in the late 20th century and is now a hotel. Until then it was said to be a property longer in one family than any other in Scotland. The title of the earldom is pronounced "Dal how sy".