Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық суретші, жазушы және өнер сыншысы, ағылшын суретшісі және жазушысы Джон Питер Бергер (5 қараша 1926 – 2 қаңтар 2017) – ағылшын өнер сыншысы, романист, суретші және ақын. Оның "G" романы 1972 жылғы Букер сыйлығының иегері атанды, ал BBC телесериясымен бірге жарық көрген "Көру жолдары" атты өнер сыннамасы бойынша жазған мақаласы зор ықпалға ие болды. Ол елу жылдан астам Францияда тұрды.
British painter, writer and art critic
the English artist and writer
John Peter Berger ('/b//ɜr//dʒ//ər/ BURjər; 5 November 1926 – 2 January 2017) was an English art critic, novelist, painter and poet. His novel G. won the 1972 Booker Prize, and his essay on art criticism Ways of Seeing, written as an accompaniment to the BBC series of the same name, was influential. He lived in France for over fifty years.
Ерте өмір
Бергер 1926 жылғы 5 қарашада Мириам мен Стэнли Бергердің екі баласының үлкені ретінде дүниеге келді. Оның әкесінің әкесі Триесттен, қазіргі Италиядан шыққан. Әкесі Стэнли дінге сенбеген еврей болып өсті, бірақ кейін католик дінін қабылдады. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыста Батыс майданында жаяу әскер офицері болды және Әскери крест орденімен, сондай-ақ OBE орденімен марапатталды. Бергер Оксфордтағы Сент-Эдвард мектебінде білім алды. Ол Челси өнер мектебіне түсті және 1940 жылдардың соңында Лондон галереяларында өнер туындыларын көрмеге қойды. Қазіргі заманғы өнер туралы айқын пікірлері оны мансабының басында даулы тұлғаға айналдырды. Саяси ұстанымын білдіру үшін ол алғашқы эсселер жинағын "Тұрақты қызыл" деп атады. Бергер Ұлыбритания Коммунистік партиясының (CPGB) ресми мүшесі болған жоқ, бірақ 1953 жылы тарап кеткенге дейін оның және оның ұйымдастырушысы болған Суретшілердің халықаралық қауымдастығының (AIA) жақын серігі болды. Ол 1950 жылдары британдық коммунистік айналымдармен байланысы болған Женева клубындағы талқылау тобының белсенді мүшесі болды.
Berger was born on 5 November 1926 the first of two children of Miriam and Stanley Berger. His grandfather was from Trieste, now Italy, and his father, Stanley, raised as a non religious Jew who adopted Catholicism, had been an infantry officer on the Western Front during the First World War and was awarded the Military Cross and an OBE. Berger was educated at St Edward's School, Oxford. He enrolled at the Chelsea School of Art and exhibited works at a number of London galleries in the late 1940s. and his strongly stated opinions on modern art combined to make him a controversial figure early in his career. As a statement of political commitment, he titled an early collection of essays Permanent Red. Berger was never a formal member of the Communist Party of Great Britain (CPGB): rather he was a close associate of it and its front, the Artists' International Association (AIA), until the latter disappeared in 1953. He was active in the Geneva Club, a discussion group that appears to have overlapped with British communist circles in the 1950s.
Баспа ісі
1958 жылы Бергер өзінің алғашқы романын жариялады – «Біздің заманымыздың суретшісі». Онда, елден қуылған венгр суретшісі Янош Лавиннің жоғалуы және оның күнделігін Джон атты өнер сыншысы дос тауып алуы туралы айтылады. Роман жарыққа шыққаннан бір ай өткен соң, Мәдени еркіндік конгресінің қысымымен басылымнан алынды. Кейінгі эпизодтар Батыс мәдениетінде әйел бейнесінің жыныстық нысан ретінде бейнеленуі, еуропалық майлы суреттердегі меншік және байлықтың көркемдік бейнесі, сондай-ақ заманауи жарнамаға арналған. Бұл серия, режиссер Майк Диббпен жасалған бірнеше тығыз ынтымақтастықтың алғашқысы, ұзақ уақыт бойы әсер етті. Әсіресе, еуропалық суреттегі жалаңаш бейнеленуін талдау аясында еркек көзқарасының тұжырымдамасын енгізді. Роман тез арада феминистер арасында танымал болды, оның ішінде британдық киносыншысы Лора Малви оны кинодағы әйел кейіпкерлерінің дәстүрлі медиалық бейнелерін сынау үшін пайдаланды. Бергердің 1898 жылы Еуропа ортасында өрбіген «G.» романы Джеймс Тейт Блэк естелік сыйлығы мен 1972 жылы Букер сыйлығын жеңіп алды. Бергер Букер сыйлығынан түскен қаражаттың жартысын британдық «Қара пантераларға» берді, ал қалған жартысын көшіп-қонған жұмысшылар туралы зерттеу жұмыстарын қолдауға жұмсады, нәтижесінде «Жетінші адам» атты еңбек жарық көрді. Ол екі бастамасының да өзінің саяси күресінің бір бөлігін білдіретінін мәлімдеді. Букер сыйлығының салтанатты кешінде сөз сөйлеген Бергер, Букер Макконнеллдің Кариб теңізінде құлдық пен қанаушылықтың ұзақ тарихы бар екенін айтты, сондықтан ол ақшаны британдық «Қара пантераларға» беруді және көшіп-қонған жұмысшылар туралы кітабын жазуға қаржыландыруды жөн санады. Бергердің социологиялық еңбектеріне «Бақытты адам: ауыл дәрігерінің тарихы» (1967) және «Жетінші адам: Еуропадағы еңбекші мигранттар» (1975) кіреді. Бергер және оның жиі серіктесі, фотограф Жан Мор шаруалардың өмірін құжаттап, түсінуге тырысты. Олардың келесі кітабы «Тағы бір әңгімелеу жолы» олардың деректі техникасын талқылайды, суреттейді және Бергердің очерктері мен Мордың фотосуреттері арқылы фотосурет теориясын қарастырады. Оның жеке суретшілерді зерттеуіне «Пикассоның табысы мен сәтсіздіктері» (1965) – осы модернистің мансабына шолу, және «Өнер және революция: Эрнст Нейзвестный, төзімділік және КСРО-дағы суретшінің рөлі» (1969) кіреді. Оның 1980-ші жылдардағы маңызды көркем шығармасы – «Олардың еңбегіне» трилогиясы («Pig Earth», «Once in Europa» және «Lilac and Flag» романдарынан тұрады), еуропалық шаруалардың өмірін, оның шаруашылық тамырларынан бастап қазіргі экономикалық және саяси көші-қонға, қалалық кедейлікке дейін көрсетеді. Кооператив 1980 жылдардың басына дейін белсенді жұмыс істеді. Кейінгі эсселерінде Бергер фотосурет, өнер, саясат және естелік туралы жазды. Ол «Шекеттің пішіні» журналында Субкоманданте Маркоспен хат алмасуын жариялады және «The Threepenny Review» және «The New Yorker» журналдарында жарияланған қысқа әңгімелер жазды. Оның жалғыз өлеңдер жинағы – «Жараның беттері», бірақ басқа да жинақтарда, мысалы, теориялық очерктерде және «Біздің бет-әлпетіміз, менің жүрегім, фотосуреттердей қысқаша» сияқты өлеңдер де бар. Оның 2007 жылғы өнерді саяси қарсылық құралы ретінде пайдалану туралы эсселер жинағы «Hold Everything Dear» Гарет Эванстың өлеңімен байланысты аталды. Оның кейінгі романдары: «Тойға», СПИД-пен күресетін махаббат тарихы және «Король: Көшелік оқиға», үйсіз және шатырлық өмір туралы роман, адасқан ит көзқарасынан баяндалған. Бергердің 1980 жылы шыққан «Қарау туралы» кітабында «Неге жануарларға қарауға болады?» деген маңызды тарау бар. Оны жануарларды зерттеудің салааралық саласындағы көптеген ғалымдар келтіреді. Бұл тарау кейіннен «Пингвиннің ұлы идеялары» атты эсселер жинағында қайта жарияланды. «Бентоның эскиз кітабында» (2011) Бергер Барух Спинозаның үзінділерін, эскиздерін, естеліктерін және байқайтын пікірлерін материализм мен руханилықтың қарым-қатынасын қарастыратын кітапқа біріктірді. Бергердің айтуынша, қарама-қайшылық ретінде көрінетін нәрсені «Спиноза керемет шешті, ол оның екілік емес екенін, бірақ шын мәнінде маңызды бірлік екенін көрсетеді». Бұл кітап «17 ғасырдағы линза ұнтақтауышы, суретші және философ Барух Спинозаның ой-пікірлерімен танысуды, сурет салуды зерттеумен және жартылай автобиографиялық эскиздер сериясымен біріктіретін ерекше суи-генерис шығарма» деп сипатталған.
In 1958, Berger published his first novel, A Painter of Our Time, which tells the story of the disappearance of Janos Lavin, a fictional exiled Hungarian painter, and his diary's discovery by an art critic friend called John. The work was withdrawn by the publisher under pressure from the Congress for Cultural Freedom a month after its publication. The subsequent episodes concern the image of woman as a sexualized object in Western culture, expressions of property ownership and wealth in European oil painting, and modern advertising. The series, the first of several close collaborations with director Mike Dibb, has had a lasting influence, and in particular introduced the concept of the male gaze, as part of his analysis of the treatment of the nude in European painting. It soon became popular among feminists, including the British film critic Laura Mulvey, who used it to critique traditional media representations of the female character in cinema. Berger's novel G., a picaresque romance set in Europe in 1898, won the James Tait Black Memorial Prize and the Booker Prize in 1972. Berger donated half the Booker cash prize to the British Black Panthers, and retained the other half to support his work on the study on migrant workers, which became A Seventh Man; he asserted that both endeavors represented aspects of his political struggle. In his acceptance speech at the Booker Prize ceremony, Berger said the prize's sponsor, Booker McConnell, had a long history of slavery and exploitation in the Caribbean, and this was why he wanted to donate the money to the British Black Panthers and fund the writing of his book on migrant workers. Berger's sociological writings include A Fortunate Man: The Story of a Country Doctor (1967) and A Seventh Man: Migrant Workers in Europe (1975). Berger and photographer Jean Mohr, his frequent collaborator, sought to document and understand the experiences of peasants. Their subsequent book, Another Way of Telling, discusses and illustrates their documentary technique and treats the theory of photography through Berger's essays and Mohr's photographs. His studies of individual artists include The Success and Failure of Picasso (1965), a survey of that modernist's career, and Art and Revolution: Ernst Neizvestny, Endurance, and the Role of the Artist in the USSR (1969). His major fictional work of the 1980s, the trilogy Into Their Labours (consisting of the novels Pig Earth, Once in Europa, and Lilac and Flag), treats the European peasant experience from its farming roots to contemporary economic and political displacement and urban poverty. The cooperative was active until the early 1980s. In later essays, Berger wrote about photography, art, politics, and memory. He published in The Shape of a Pocket a correspondence with Subcomandante Marcos, and penned short stories that appeared in The Threepenny Review and The New Yorker. His sole volume of poetry is Pages of the Wound, though other volumes, such as the theoretical essays And Our Faces, My Heart, Brief as Photos contain poetry. His 2007 collection of essays on the uses of art as an instrument of political resistance, Hold Everything Dear, was titled after the poem by Gareth Evans. His later novels include To the Wedding, a love story dealing with the AIDS crisis, and King: A Street Story, a novel about homelessness and shantytown life told from the perspective of a stray dog. Berger's 1980 volume About Looking includes an influential chapter, "Why Look at Animals?" It is cited by numerous scholars in the interdisciplinary field of animal studies. The chapter was later reproduced in a Penguin Great Ideas selection of essays of the same title. In Bento's Sketchbook (2011) Berger combines extracts from Baruch Spinoza, sketches, memoir, and observations in a book that contemplates the relationship of materialism to spirituality. According to Berger, what could be seen as a contradiction "is beautifully resolved by Spinoza, who shows that it is not a duality, but in fact an essential unity". The book has been described as "a characteristically sui generis work combining an engagement with the thought of the 17th century lens grinder, draughtsman, and philosopher Baruch Spinoza, with a study of drawing and a series of semi autobiographical sketches".
Басқа жұмыстар
1999 жылы Бергер Grand Theft Auto: London 1969 видео ойынында Арчи және Альберт Крисп егіз бауырлар рөлінде дауыстады. Ол Палестина жөніндегі Рассел трибуналының қолдау комитетінің мүшесі болды.
In 1999, Berger voiced both twin brother characters Archie and Albert Crisp in the video game Grand Theft Auto: London 1969. He was a member of the Support Committee of the Russell Tribunal on Palestine.
Мұра
2009 жылдың шілдесінде Бергер өзінің 369 файлдан, тоғыз қораптан және бір кітаптан тұратын мұрағатын Ұлыбритания кітапханасына сыйлады. Оның ішінде әдеби қолжазбалар, дайындамалар, жарияланбаған материалдар мен хат алмасулар бар.
In July 2009 Berger donated his archive of 369 files, nine boxes and one book to the British Library. The contents include literary manuscripts, drafts, unpublished material and correspondence.
Фильм
Куинсидегі маусымдар: Джон Бергердің төрт портреті (2016), Тильда Свинтон, Колин МакКейб, Кристофер Рот және Бартек Дзядос режиссерлік еткен.
The Seasons in Quincy: Four Portraits of John Berger (2016), directed by Tilda Swinton, Colin MacCabe, Christopher Roth and Bartek Dziadosz.
Пікірлер
Харкнес, Аллан (1983), Бергер: Жетінші адам ба?, «Жетінші адам және басқаша баяндау» кітабына шолу, Хирн, Шила Г. (ред.), Cencrastus № 12, 1983 жылғы көктем, 46- және 47-беттерде.
Harkness, Allan (1983), Berger: A Seventh Man?, review of A Seventh Man and Another Way of Telling, in Hearn, Sheila G.(ed. ), Cencrastus No. 12, Spring 1983, pp. 46 & 47,