Кіріспе

Badger – Канаданың Ньюфаундленд және Лабрадор провинциясының солтүстік-орталық бөлігінде, Эксплойтс өзені жағасында орналасқан қала. Бұл қала көп жылдар бойы Гранд-Фолс қаласындағы қағаз фабрикаларына ағаш массасы мен қағаз жабдықтаған және үлкен көктемгі ағаш ағындарымен әйгілі болған. Қала аралдың ішкі аймағында, Гранд-Фолстан батысқа қарай жиырма миль қашықтықта, No. 6 аймағында орналасқан. Баджер 1963 жылдың 30 қыркүйегінде қала мәртебесін алды.

Демография

Статистика Канадасы жүргізген 2021 жылғы халық санағында Баджердің 682 тұрғыны болды, олардың 313-і 357 жеке тұрғын үйдің ішінде тұрды, бұл 2016 жылғы 704 тұрғынынан өзгеше. Жер ауданы - 154,5 км², 2021 жылы халық тығыздығы 78,5 адам/км² құрады.

Ерте тарих

Қаланың атауы қаладан өтетін және Экплойтс өзенінің саласы болып табылатын Баджер Бруктан алынған. Алғашқыда бұл бұлақ Бэджер шығанағына құяды деп есептелгендіктен, Бэджер Бэй Брук деп аталған. Кейіннен атауы Бэджер Брук деп қысқартылған. (Шындығында, ол Бэджер шығанағына құйылмайды.) Қазіргі Баджер аумағындағы адамдардың қоныстану тарихы Беотхак тайпасына дейін жетеді, олар Баджер Бруктың Экплойтс өзеніне құятын жерде мекен еткені мәлім. Аймақта Беотхактарға тиесілі ескерткіштердің қалдықтары табылды. Су жолымен жүк тасымалдау үшін стратегиялық маңызға ие болғандықтан, Микмак тайпасы да Экплойтс өзені мен Холлз шығанағына сапарлағанда осы жерді лагерь ретінде пайдаланғандығы белгілі.

Ағаш кесу және ағаш өңдеу

Микмак отбасыларының есімдері Баджермен ең тығыз байланыстысы – Пауль мен Баррингтон, және қаланың алғашқы тұрақты тұрғыны деп саналатыны – Джон Пол. Джон Пол мен Джон Баррингтон қазіргі Баджер аймағында аң аулағандары белгілі. Джон Баррингтон 1875 жылғы Ньюфаундленд темір жолының зерттеуінде нұсқаушы болып қызмет еткен. 1894 жылға дейін бұл аймақ толығымен жабайы жер болды, содан кейін Ньюфаундленд темір жолы салынды. Ұзақ өтпей, алғашқы теміржол жұмысшылары осы жерге қоныстанды. Сол кезде ағаш өңдеу жұмыстары басталды, ал бастапқыда ол Ботвудта арақ зауыты бар және ағаш өндіру құқығына ие болған Exploit Lumber Company үшін ағаш қамтамасыз етті. Сол компания ғасыр басында Баджерде зауыт салды. Ньюфаундленд және Лабрадор энциклопедиясының мәліметтері бойынша, 1901 жылы аймақта екі диірмен болған. 1905 жылы Ньюфаундленд Пайнлендс компаниясы деп танылатын компания Баджерде диірменге ие болды. Пайнлендс Харви және Компанияның еншілес кәсіпорны болды. Баджердегі ағаш өңдеу жұмыстарын 1905–1909 жылдары Гарри Джадсон Кроу басқарды, ол кейіннен ағаш өндіру құқығын А. Э. Рид (Ньюфаундленд) компаниясына Бишопс Фоллс қағаз фабрикасы үшін ағаш көзі ретінде сатты. 1911 жылы Рид компаниясы Anglo Newfoundland Development Company («A.N.D.») компаниясымен ағаш өндіру құқығын сатуға кірісті, нәтижесінде соңғысы аймақтағы ағаш өндіру құқығының көп бөлігін иеленді. 1910–1911 жылдары А.Н.Д. ағаш кесу жұмыстарын жеңілдету үшін Баджер Вудс бөлімін құрды. Осы кезден бастап 1965 жылға дейін А.Н.Д. компаниясы жергілікті экономикадағы ең маңызды күшке айналды. 1911 жылы А.N.D. компаниясы Exploits өзені арқылы адамдарды, жылқыларды және жабдықтарды тасымалдау үшін қоймалар, жөндеу шеберханалары, ұстаханалар және кабельдік баржалар салды.

Англо-Ньюфаундленд даму компаниясы мен "Баджер драйв"

Бәлкім, Баджердің орман кесудегі ең маңызды рөлі – осы жерден «Баджер драйві» жүргізілгендігі болды. Бұл ағаш ағызу 1908–1991 жылдар аралығында Баджер мен Гранд-Фолс арасындағы Exploits өзенінде жүзеге асырылды. Оны Джон Валентин Девайн өзінің «The Badger Drive» әнінде кеңінен сипаттаған. Миллертаун мен Баджерден батысқа қарайғы бөлімдерден шыққан барлық дерлік ағаш материалдары осы аудан арқылы өтуі керек еді. Мұны жеңілдету үшін жүздеген адамдар ағаштарды өзенмен ағызуға жұмылдырылды. 1920 жылдары А.Н.Д. компаниясы қалада өз тракторларын жөндеу үшін трактор жөндеу гаражы салды. Кейіннен бұл гараж Ньюфаундленд трактор және жабдық компаниясымен байланысты болды, ол А.Н.Д. компаниясы үшін барлық техникалық қызметтерді көрсетуді қалаған. Холлз-Бейге жол салынғаннан кейін Баджер Спрингдейл және Грин-Бэй аймандарының елді мекендері үшін теміржол торабына айналды. Көп жылдар бойы Баджер көбінесе компаниялық қала болып келді, көптеген қызметтерді Англо-Ньюфаундленд даму компаниясы ұсынды. Бұл компания басқаруымен қалада Хью Уайлидинг Коул атты адам жауапты болды. Коул 1905 жылы А.Н.Д. компаниясында жұмыс істеуге келген ағылшын еді. Баджер бөлімінің бастығы ретінде Коул «Баджердың мэрі» деп танылды. Орман кесу аймақтың негізгі кәсібі болғандықтан, Баджер 1959 жылғы Ньюфаундленд Халықаралық Ағаш Өңдеушілер Америкасы (IWA) ереуілі кезінде ұлттық назарға ілікті. Ереуіл 1959 жылғы наурыз айында қалада тәртіпсіздікке ұласты, оның салдарынан бір полицей қаза тауып, ондаған ағаш кесушілер жарақат алды.

Жақында болған тарих

1960 жылдардың басында Гранд-Фолс қаласында Экплойтс өзенінің үстінен көпір салынғанда, Баджердің ағаш өңдеу ормандарына кіретін қақпа ретіндегі маңызы күрт төмендеді. 1965 жылы ол орман шаруашылығы бөлімшесі статусын жойды. Бұл ретінде, орман кесуі көп жылдар бойы қауым үшін маңызды қалды. Кейбір адамдар жақын орналасқан Буканс және Галлбридж кен орындарында жұмыс таба алды, бірақ олар кейін жабылды. Осы кен орындарының жабылуы және 1988 жылы Ньюфаундленд темір жолының тоқтатылуы қаланың маңыздылығын айтарлықтай азайтты. Бүгінде көптеген тұрғындар мен студенттер жұмыс және оқу үшін Гранд-Фолс-Виндзорға қатынайды. Соңғы кезде қала экономикасындағы маңызды рольде бірнеше жанармай құю станциялары мен мейрамханалар, ауыр техниканы даярлау мектебі және металл өңдеу кәсіпорны тұр. Ұзақ жылдар бойы су тасқынына ұшыраған Баджер 2003 жылдың 15 ақпанындағы апатты су тасқынынан зардап шекті. Экплойтс, Қызыл Үнді және Баджер өзендерінде мұз бітеліп, су деңгейі 2,5 метрге көтеріліп, жағалауларын басып, қаланы бірнеше метр су мен мұзға көмді. Қала тұрғындары эвакуацияланып, көптеген адамдар жақын маңдағы Гранд-Фолс-Виндзорда пана тапты. 2008 жылы Дж. А. Рикетттің "Баджер көтерілісі" атты романы 1959 жылғы IWA ереуілінің оқиғаларын бейнелейді. Бұл кітап сол жылы Атлантикалық Канададағы ең көп сатылған кітапқа айналды.