Кіріспе

Француз аристократы, дипломат және маршал Камиль д’Остюн де ла Бом, Тальяр герцогі (14 ақпан 1652 – 20 наурыз 1728) – француз аристократы, дипломат және әскери қолбасшы, Франция маршалы атанған.

Әскери мансап

Таллард 15 жасында француз армиясына офицер болып қабылданып, қызметке кірді. Кейін Нидерландыда Конде принцінің, ал 1674 жылдан бастап Эльзаста Тюреннің қол астында қызмет етті. 1678 жылы лагерь маршалы дәрежесіне көтерілді және Тоғыз жылдық соғыста (1688–1697) қатысты. Король Людовик XIV-пен достығы оның жоғары лауазымға ие болуына мүмкіндік берді. 1701 жылдың қыркүйегінде король Джеймс II қайтыс болғанда, король Людовик Джеймстің ұлын Англия тағының мұрагері деп мойындады. Осының салдарынан 1702 жылы король Уильям III Таллардты Лондоннан қуды. Гессен-Кассель (немесе Гессен Кассель) князінің басқаруымен келген көмекші әскер 15 қарашада Шпейербах шайқасында Таллардтың әскерінен жеңіліске ұшырады. Соның нәтижесінде екі күннен кейін Ландау қаласы түсті. Одан кейін Таллард Франция маршалы атағын алды. Таллард француз-бавариялық біріккен әскерлердің бас қолбасшысы болып тағайындалды, бірақ 1704 жылдың 13 тамызындағы Бленхайм шайқасы оның әскерлерін толыққанды жойды. Шешулі жеңіліске ұшыраған ол тұтқынға алынып, Англияға жеткізілді және Чатсворт (Дербишир) және Ноттингемдегі Ньюдигейт үйлерінде сөз беріліп орналастырылды. Ұлыбританияда болған кезінде ол сельдерейді ағылшын асханасына енгізгендігімен есімдері шегеленді.

Кейінгі өмірі

1711 жылы босатылғаннан кейін ол Францияға оралды. Бленгеймдегі апатқа қарамастан, Людовик маршалға деген қастық сезімі болмағандай көрінді. 1712 жылы Таллар герцог атағын алды және 1715 жылы Францияның пэріне кірді. Король Людовик XIV-нің өсиеті бойынша Таллард Регенттік кеңесіне мүше болып тағайындалды, бірақ Орлеан герцогы бұл өсиетті күштен шығарды. 1724 жылы ол Ғылым академиясының президенті болып сайланды, ал 1726 жылы Франция мемлекеттік министрі болды. Ол 1728 жылы қайтыс болды.